«ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ» του Karl Marx : Τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα, με την μετάπτωση του κλασικού κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, στον σύγχρονο γραφειοκρατικό καπιταλισμό.

Με τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα, που προέκυψαν, από «ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ» και το πολιτικό έργο του Karl Marx και των μαρξιστών αλλά, κυρίως, από την σωρευμένη ιστορική πείρα, όπως καταγραφή της εξελικτικής πορείας του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, ασχολούμαι, στο παραπάνω, βίντεο, που ανάρτησα, χθες, 23 Ιουλίου 2026, στο YouTube, όπως και στο παρόν δημοσίευμα, με το οποίο κλείνει αυτή η τριλογία, στις βασικές και κυρίαρχες θέσεις της μαρξικής θεωρίας, με την παρουσίαση των αποτελεσμάτων και των συμπερασμάτων, που προέκυψαν και εκ της, γιγαντιαία, επιδραστικής αυτής θεωρίας, που επηρέασε, δραστικά, την ιστορική πορεία και την εξέλιξη του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, με την μετάπτωση του καπιταλισμού του 19ου αιώνα, στον σύγχρονο γραφειοκρατικό κρατικό καπιταλισμό των μεγάλων γραφειοκρατικών επιχειρήσεων, που κυριαρχούν, εδώ και έναν αιώνα, στις οικονομίες των κρατών, αλλά και στο επίπεδο της παγκόσμιας οικονομίας, υπό την μορφή των πολυεθνικών εταιρειών, καθώς αυτές οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν διαμορφώσει μια μεγάλη και τις πλείστες φορές, μια τεράστια γραφειοκρατική δομή και ως επί το πολύ, διοικούνται, από την εταιρική γραφειοκρατία, που έχει δημιουργηθεί, από την ίδια την επέκταση των δραστηριοτήτων και των αγορών, στις οποίες απευθύνονται οι μεγάλες (πολυεθνικές, ή μη) γραφειοκρατικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι ανώνυμες εταιρείες και συνηθέστατα, παρουσιάζουν μια τεράστια διασπορά του μετοχικού τους κεφαλαίου, γεγονός, που επιτρέπει, στα ανώτερα κλιμάκια της εταιρικής γραφειοκρατίας, που κατατάσσεται, στις τάξεις των μισθωτών (που, βέβαια, συνήθως, κατέχουν και έναν μικρό αριθμό μετοχών της επιχείρησης, στις οποίες εργάζονται, ή και σε άλλες), να διοικούν αυτές τις μεγάλες επιχειρήσεις και να λαμβάνουν όλες τις απαραίτητες και κρίσιμες αποφάσεις, που αφορούν αυτές τις εταιρείες και συγκεκριμενοποιούνται, στον έλεγχο όλων πηγών κινδύνων, που σχετίζονται, με τις δραστηριότητες των επιχειρήσεων αυτών (έλεγχος του κόστους, των τιμών, των προμηθευτών και ευρύτερα, των αγορών, στις οποίες απευθύνονται, καταργώντας κάθε πλαίσιο, όσον αφορά, το ανταγωνιστικό περιβάλλον τους, μέσα από συμφωνίες, όσον αφορά τις εναρμονισμένες τιμές των προϊόντων τους, με τις ομοειδείς εταιρίες, ή και τον επιμερισμό  των εκτάσεων των συγκεκριμένων αγορών, στις οποίες η κάθε επιχείρηση απευθύνεται και δραστηριοποιείται, δημιουργώντας, είτε μια ολιγοπωλιακή αγορά, ή τεχνητά μονοπώλια, καθιστώντας την σύγχρονη οικονομία, μια ολιγοπωλιακή οικονομία.

Αυτό, που έχει σημασία, όσον αφορά την προοδευτική γραφειοκρατικοποίηση του καπιταλιστικού συστήματος, είναι οι πηγές αυτής της διαδικασίας.

Έτσι, όσα, παραπάνω, περιέγραψα, αφορούν την “ομαλή” ιστορική πορεία μετάπτωσης του κλασικού καπιταλισμού, δηλαδή, στην γραφειοκρατικοποίησή του, με τον σταδιακό παραγκωνισμό της ιδιωτικής καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, από την δομημένη εξουσία της εταιρικής γραφειοκρατίας. 

Αλλά, πέραν της αυτής της “ομαλής” διαδικασίας, υπάρχει και μια δεύτερη πηγή της γραφειοκρατικοποίησης της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής, οικονομίας και κοινωνίας, η οποία εντοπίζεται, στο εργατικό κίνημα και συστηματικοποιήθηκε, από τον Karl Marx και τον μαρξισμό, με τις πολιτικές κομματικές ηγεσίες των λεγόμενων κομμάτων των εργατών (σοσιαλδημοκράτες και κομμουνιστές), που δημιούργησαν το πρωτοφανώς και πρωτογενές φαινόμενο, που έλαβε κολοσσιαίες διαστάσεις, σε παγκόσμιο επίπεδο, της δημιουργίας αχανών γραφειοκρατικών κρατικοκαπιταλιστικών κρατών και κοινωνιών, υπό την ηγεσία πολιτικών κομμάτων, που ελέγχονται, από την συγκεντρωτική εξουσία των ηγεσιών τους, όπως συνέβη, με τους μπολσεβίκους του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνωφ Λένιν και του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλλι Στάλιν, στην Ρωσία (1917 - 1991) και το Κομμουνιστικό Κόμμα του Μάο Τσετούνγκ, από το 1949.

Αυτό είναι το ιστορικό πλαίσιο και των διαδικασιών της γραφειοκρατικοποίησης του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαιοκρατικού συστήματος, με τον μαρξισμό και την έμπρακτη εφαρμογή των θεωριών του Karl Marx, όπως αυτές εκφράστηκαν, στην “βίβλο” των μαρξιστικών «ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ», με την εφαρμογή κοινωνικών σχημάτων γραφειοκρατικού κολλεκτιβισμού, υπό την ηγεσία των κομμουνιστικών κομμάτων, που εφαρμόζουν το έτερο γραφειοκρατικό κρατικοκαπιταλιστικό μοντέλο, που λειτουργεί, τις οικονομίες, στα κράτη, όπου κυριαρχεί, ως οικονομίες κεντρικού σχεδιασμού, σε αντιπαράθεση, με τον ατελή (έως ατελέστατο) κεντρικό σχεδιασμό των γραφειοκρατικών καπιταλιστικών οικονομιών της Δύσης.

Αυτή είναι η σύγχρονη πραγματικότητα, στην οποία ζούμε.