1-7-2026 Θεσσαλονίκη : Η εμπρηστική επίθεση, σε στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, ο θάνατος μιας γυναίκας και τα αδιέξοδα της “επαναστατικής”βίας.

Με την εμπρηστική επίθεση, στην πολυκατοικία, με τα αυτοκίνητα δύο στελεχών (όχι σημαντικών) στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, στην Θεσσαλονίκη και τον θάνατο της μητέρας της πολιτεύτριας, στην προσπάθειά της να σβήσει την φωτιά, που προκάλεσαν τα γκαζάκια, που τοποθέτησαν άγνωστοι, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (3/7/2026) και στο σημερινό δημοσίευμα.

Προβληματίστηκα, πολύ, για το, εάν θα έπρεπε να ασχοληθώ, με αυτό το ζήτημα, αλλά, τελικά, αποφάσισα να ασχοληθώ, επειδή, θεωρώντας ότι το θέμα αυτό, που είναι δύσκολο, πρέπει να με απασχολήσει, ακριβώς, επειδή είναι δύσκολο και δυσάρεστο.

Έτσι, το περιστατικό αυτό, με την δυσάρεστη εξέλιξη του θανάτου της γηραιάς γυναίκας, μπορεί να προέκυψε, από μια, από τις τρεις, παρακάτω, πιθανότητες :

Α) Η όλη υπόθεση μπορεί να είναι προβοκάτσια κρατικών αρχών (ΕΥΠ, αστυνομία), κάτι, που, εκ των στοιχείων, που προκύπτουν, από τα γεγονότα, δεν θεωρώ, ότι είναι πιθανό να έχει συμβεί.

Β) Μπορεί η εμπρηστική επίθεση να οφείλεται, σε προσωπικές διαφορές των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και αυτή η πιθανότητα δεν θεωρώ ότι στέκει.

Γ) Πρόκειται, για μια τρομοκρατική επίθεση, δηλαδή μια πολιτική πράξη κάποιας οργάνωσης, η οποία έγινε, στοχεύοντας, στο να φοβίσουν το στελεχιακό δυναμικό του κυβερνώντος κόμματος, εν όψει των βουλευτικών εκλογών, που δεν πρόκειται να αργήσουν.

Αφήνοντας, στην άκρη, τις δύο πρώτες εκδοχές, όσον αφορά τον εμπρησμό των αυτοκινήτων των δύο στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και καταλήγοντας, στην τρίτη εκδοχή, που έχει ως στόχο το να φοβίσουν τον μικρομεσαίο δυναμικό της Νέας Δημοκρατίας, γίνεται κατανοητό το τί συνέβη, μέσα, στο πλαίσια της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας. Κάποια, πιθανώς, νέα οργάνωση της λεγόμενης επαναστατικής βίας, απροσδιόριστης ιδεολογίας (αναρχικής, ή προερχόμενης, από την σταλινική εξωκοινοβουλευτική αριστερά, ή και - το ασθενέστερο όλων - την φασιστική δεξιά), αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί, με αυτόν τον τρόπο.

Εννοείται, ότι, όπως αναφέρω, στο αρχικό βίντεο, το οποίο είναι χρήσιμο να παρακολουθήσουν οι αναγνώστες, αυτές οι πολιτικές συμπεριφορές των μικρών και κλειστών σεκταριστικών οργανώσεων είναι αδιέξοδες και δεν ενοχλούν, καθόλου, το κατεστημένο εξουσιαστικό ολιγαρχικό καθεστώς, το οποίο συνεχίζει την πορεία του, ούτε και επηρεάζουν, έστω και μερικώς, την πολιτική συμπεριφορά, έστω και ενός μικρού τμήματος της ελληνικής κοινωνίας.

Φόβο μπορεί να εμποιούν, σε συγκεκριμένες ομάδες πολιτικών στελεχών, όπως, στην συγκεκριμένη περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά αυτό απευθύνεται, σε έναν περιορισμένο αριθμό ανθρώπων και εκτείνεται, σε έναν περιορισμένο χρόνο διάρκειας.

Υπ’ αυτή την έννοια, οι πράξεις αυτές που χρησιμοποιούν αυτές τις δραστηριότητες ένοπλης βίας, είναι, ουσιαστικά, άχρηστες, καθώς δεν υιοθετούνται, από οποιαδήποτε τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Λογικά, η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης, με την γνωστοποίηση κάποιας προκήρυξης (ή, με άλλο μέσον), όσον αφορά τον συγκεκριμένο εμπρησμό, με γκαζάκια, των αυτοκινήτων των δύο μεσαίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, θα πρέπει να ακολουθήσει, αλλά το τελικό αποτέλεσμα, που προέκυψε, με τον “παράπλευρο” θάνατο της μητέρας της πολιτεύτριας της Νέας Δημοκρατίας, προοιωνίζει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ανάληψη της πολιτικής ευθύνης, από την οργάνωση, για το συγκεκριμένο περιστατικό του εμπρησμού των αυτοκινήτων των στελεχών του κυβερνώντος κόμματος. 

Το ποιά πρόκειται να η εξέλιξη αυτής της πολύ κακής και άσχημης υπόθεσης, μένει να το δούμε.