Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

ΓΑΠ και Γιώργος Παπακωνσταντίνου : Το δίδυμο της καταστροφής, που θα κληθεί για το απαραίτητο «λόγον διδόναι». (Μια λογοκριμένη απάντηση στον κ. Χαρίδημο Τσούκα).

Winston Churchill - Ο αυθεντικός εκφραστής του παλαιού κραταιού βρετανικού λέοντος, με την παροιμιώδη (και χρήσιμη κάποιες φορές) ξεροκεφαλιά, που οδήγησε στην λυσσαλέα αντίσταση κατά των Γερμανών ναζιστών.


Το παρακάτω κείμενο αποπειράθηκα να το δημοσιεύσω στις 26/9/2010, ως σχόλιο, στο μπλογκ του κ. Χαρίδημου Τσούκα "ΕΝΑΡΘΡΗ ΚΡΑΥΓΗ", στο άρθρο του, που δημοσίευσε εκεί με τίτλο : "War Cabinet;" http://htsoukas.blogspot.com/2010/09/war-cabinet.html .

Δυστυχώς, όμως, το κείμενο αυτό λογοκρίθηκε από τον κ. Χαρίδημο Τσούκα και δημοσιεύτηκε κατά το ήμισυ, ενώ το υπόλοιπο κόπηκε από την λογοκρισία, παρά τις προσπάθειές μου να το δημοσιεύσω εκεί.
Το δημοσιευμένο κείμενο το αναδημοσιεύω εδώ, αλλά, όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να το βρει και στην ηλεκτρονική διεύθυνση : http://htsoukas.blogspot.com/2010/09/war-cabinet.html?showComment=1285528325145#c8787837519596470582 .

Φυσικά, μαζί με το δημοσιευμένο κείμενο, δημοσιεύω και το κείμενο, που - άνευ ουσιώδους λόγου - κόπηκε από τον κ. Χαρίδημο Τσούκα :


"Χαίρομαι, αγαπητέ κ. Τσούκα που θυμηθήκατε τον Winston Churchill. Και επίσης με χαροποιεί το γεγονός ότι βοήθησα στο να τον θυμηθείτε – αν και τον θυμηθήκατε σε λάθος περίσταση, διότι τα προσόντα του δεν τα επέδειξε στα οικονομικά θέματα, στα οποία, όσες φορές ασχολήθηκε, απέτυχε παταγωδώς, αλλά στον πραγματικό πόλεμο κατά των ναζί, αφού είχε την στόφα του ηγέτη και το απαραίτητο ξεροκέφαλο πείσμα να διεξάγει έναν ανελέητο πόλεμο, ο οποίος τύχαινε να είναι και ένας δίκαιος πόλεμος, χωρίς να υπολογίζει το όποιο κόστος σε χρήμα ή ανθρώπινες απώλειες και αφού είχε πείσει τον βρετανικό πληθυσμό για τον αυτονόητο κίνδυνο που αντιπροσώπευαν οι Γερμανοί ναζιστές.

John Maynard Keynes - Η κριτική του για την οικονομική πολιτική του Τσώρτσιλλ, που αποσκοπούσε στην υπεράσπιση της αξίας της βρετανικής λίρας, εις βάρος της πραγματικής οικονομίας και των συντελεστών της παραγωγής, υπήρξε σαρωτική και - το κυριότερο - ορθότατη.


Την δεκαετία του 1920 ο Τσώρτσιλλ, ως Υπουργός Οικονομικών έπραξε την ιστορική ανοησία να υπερασπισθεί την αξία της βρετανικής λίρας και να οδηγήσει την βρετανική οικονομία σε μια βαθιά ύφεση από την οποία ουσιαστικά ουδέποτε συνήλθε, αφού στην πορεία του χρόνου συνάντησε και την καταστροφική οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1930 και φυσικά υπέστη την αμείλικτη κριτική του J. M. Keynes, η οποία υπήρξε μνημειώδης, ακριβώς επειδή τύχαινε – όπως τις περισσότερες φορές συνέβη με τις κριτικές που έκανε ο Βρετανός οικονομολόγος – να είναι και πλήρως ορθή.

Ο Τζων Μαίηναρντ Κέϋνς ήδη από το 1924 είχε επισημάνει την αναγκαιότητα της πληθωριστικής απαξίωσης της αποταμιευμένης χρηματικής περιουσίας των εισοδηματιών - ραντιέρηδων -, δηλαδή της ουσιαστικής τους ευθανασίας, με όπλο την έκδοση πληθωριστικού νομίσματος, προκειμένου να αποφευχθεί η οικονομική κρίση και να ορθοποδήσει η καπιταλιστική οικονομία. Φυσικά και στην σημερινή παρατεταμένη οικονομική ύφεση - η οποία οδήγησε την χώρα μας (μαζύ με τις ανόητες επιλογές της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ, με την έναξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη και τις βλακείες του ευήθους ΓΑΠ και του ανίκανου οικονομικού του επιτελείου την περίοδο Οκτωβρίου 2009 - Μαΐου 2010) στην ουσιαστική χρεωκοπία και στην ξενική μεταναζιστική Κατοχή - αυτή η λύση, που πρότεινε, τότε, ο Κέϋνς, παραμένει επίκαιρη, όσο ποτέ στο παρελθόν, τουλάχιστον από την εποχή του τέλους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μετά. Βέβαια, οι χρηματοπιστωτικοί κύκλοι και η ελίτ τους, μαζύ με τους υπηρέτες τους, φρίττουν και μόνον που ακούν τέτοιου είδους προτάσεις και πανικοβάλλονται μπροστά στην, έστω και απλή, πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης, η οποία θα εξαλείψει και την περιουσία τους, αλλά και την αναβαθμισμένη και καθοριστική εξουσία που ασκούν, μετά την απορρύθμιση του διεθνούς γραφειοκρατικού καπιταλιστικού συστήματος, την οποία πέτυχαν, με την κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων ιδεών από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο αγαπητός κ. Χαρίδημος Τσούκας προτιμά να αγνοεί (για την ακρίβεια : προτιμά να κάνει πως αγνοεί) την παλαιά αυτή πρόταση του ουσιαστικού διασώστη του καπιταλιστικού συστήματος στην τωρινή γραφειοκρατική του μορφή. Και αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Αλλά, είτε έτσι, είτε αλλιώς, μια κάποια μορφή παραλλαγής αυτής της παμπάλαιας πρότασης του Βρετανού οικονομολόγου θα εφαρμοστεί στο μέλλον (ακόμα και από το ίδιο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, με μια μαζική παραγραφή κρατικών και ιδιωτικών χρεών) προκειμένου το σύστημα να επιβιώσει...

Όσον αφορά τον δύστυχο ΓΑΠ, η προσπάθειά σας, αγαπητέ κ. Τσούκα να αποστασιοποιηθείτε από τις επιλογές του είναι κατ’ αρχήν ορθή, αλλά ανεπαρκής και τούτο επειδή η όποια κριτική σας σε αυτόν και την κυβέρνησή του δεν περιλαμβάνει κάποια βασικά και ουσιωδώς κρίσιμα στοιχεία :


(Από εδώ και κάτω το κείμενο κόπηκε και δεν δημοσιεύτηκε στο μπλογκ του κ. Χαρίδημου Τσούκα).

Ο ΓΑΠ ανακοινώνει τα μέτρα του Μνημονίου της ντροπής.


1) Δεν θέλετε να παραδεχθείτε (τουλάχιστον δημοσίως) ότι ο ΓΑΠ είναι παντελώς ανίκανος και ευήθης, ως άνθρωπος. Και αυτό θα ήταν αδιάφορο, αν δεν ήταν πρωθυπουργός. Δυστυχώς, όμως, είναι πρωθυπουργός και ήταν αυτός που πήρε τις καταστροφικές για την χώρα αποφάσεις, κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2009 – Μαΐου 2010 – και δυστυχώς τις παίρνει ακόμα. Αυτό σημαίνει ότι με οποιονδήποτε άλλον στην θέση του πρωθυπουργού η χώρα δεν θα πάθαινε αυτό που έπαθε.


2) Δεν θέλετε επίσης να παραδεχθείτε ότι το επιτελείο του ήταν εξαιρετικά ανίκανο και αμαθές να αντιμετωπίσει μια δημοσιονομική κρίση, την οποία κληρονόμησε από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, με αποτέλεσμα αυτή η ανικανότητα και η αμάθεια, που ήταν ζήτημα και των ανύπαρκτων προσωπικών δεξιοτήτων των στελεχών αυτού του επιτελείου και της απειρίας του προσωπικού που το συναπαρτίζει, να οδηγήσει στα σημερινά χάλια, τα οποία αύριο και για απροσδιόριστο χρόνο στο μέλλον, θα γίνουν ακόμα χειρότερα. Και ο πρώτος και χειρότερος μεταξύ αυτών των ανικάνων υπήρξε (και εξακολουθεί να παραμένει) αυτός τον οποίον εξυμνείτε σαν μεταρρυθμιστή. Δηλαδή ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος κυριολεκτικά κρέμασε την χώρα με τις επιλογές του και τους χειρισμούς του, καθ’ όλη την περίοδο από την εποχή που τα διαφορικά επιτόκια των ελληνικών κρατικών ομολόγων δεκαετούς διάρκειας ήσαν στα επίπεδα κάτω των 120 μονάδων βάσεως (Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2009), μέχρι την εποχή που έφθασαν στις … 1000 μονάδες βάσεως (τον Απρίλιο του 2010).

Γιώργος Παπακωνσταντίνου : Ο (κατά τον κ. Χαρίδημο Τσούκα) ... μεταρρυθμιστής.



 Ποιος δεν θυμάται, άλλωστε, την ανακοίνωση από τον αμαθή, ανόητο και ανίκανο κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου του δημοσιονομικού ελλείμματος του 12,7% (που συμπεριλάμβανε και τις δικές του υπερβάσεις κατά το τελευταίο δίμηνο του 2009, οι οποίες υπερβάσεις έφθαναν περίπου στο 3%, με 3,5%), την συστηματική και οργανωμένη δυσφήμιση των οικονομικών της χώρας προκειμένου να αποδομήσει την οικονομική διαχείριση της Νέας Δημοκρατίας (η οποία ήταν όντως άσχημη, αλλά το πώς την διαχειρίζεσαι, ως διάδοχος, είναι κάτι άλλο) και να εκδικηθεί για την «απογραφή» του Αλογοσκούφη του 2004, το περίφημο … «πιστόλι στο τραπέζι», την αδιαφορία να δανειστεί σε εποχές όπου του έδιναν οι αγορές πάνω από 30 δισ.

Αυτά, σε πολλές και διάφορες παραλλαγές, τα έχω γράψει στο μπλογκ μου και ενδεικτικά, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να δει τα παρακάτω θέματα (ανάμεσα σε πολλά άλλα, τα οποία μπορεί να τα βρει αν έχει την υπομονή), τα οποία έχουν αξία διότι εγράφησαν πάνω στην διάρκεια που τα γεγονότα έτρεχαν και όχι μετά τα γεγονότα :

«Ο ΓΑΠ μας πάει για φούντο, διότι δεν τήρησε την βασική πρακτική οικονομική αρχή, που λέει ότι πρώτα δανείζονται και μετά μιλάνε. (Ψυχραιμία)» http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/04/ogapmaspaeigiafounto.html και «Οι λόγοι της απαισιοδοξίας βρίσκονται στο ότι ο ΓΑΠ πνίγηκε μέσα σε μια κουταλιά νερό. Η χρεωκοπία μπορεί να αποφευχθεί, αλλά…» http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/04/gapkoutalianero.html και «Mind the GAP Η δημοσιονομική κρίση του 2009 και η διαχειριστική ανικανότητα του ΓΑΠ (Τα spreads το κινεζικό χαρτί και η διόγκωση του ελλείμματος)» http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/06/mind-gap-2009-spreads.html .

Έναν τέτοιον … μεταρρυθμιστή, σαν τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, να τον χαίρεσθε, αγαπητέ κύριε Τσούκα.

Και φυσικά να είσθε απόλυτα σίγουρος ότι έχει να πέσει πολύς κλαυσίγελως όταν, με το καλό, κληθούν, για το απαραίτητο «λόγον διδόναι» από τον ελληνικό πληθυσμό και την ελληνική δικαιοσύνη, για όσα εγκληματικά διέπραξαν, κατά της χώρας, σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο και αυτός και ο αρχηγός του, που τον τοποθέτησε σε αυτό το μοιραίο πόστο."

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Το πληγωμένο συναίσθημα των Ελλήνων, η ραγδαία απαξίωση του βιοτικού τους επιπέδου, ο J. M. Keynes και η αναγκαιότητα για την πληθωριστική ευθανασία των σύγχρονων ραντιέρηδων. (Συμφωνίες και διαφωνίες με τον κ. Χαρίδημο Τσούκα).

Ο Τζων Μαίηναρντ Κέϋνς (σκίτσο) ήδη από το 1924 είχε επισημάνει την αναγκαιότητα της πληθωριστικής απαξίωσης της αποταμιευμένης χρηματικής περιουσίας των εισοδηματιών - ραντιέρηδων -, δηλαδή της ουσιαστικής τους ευθανασίας, με όπλο την έκδοση πληθωριστικού νομίσματος, προκειμένου να αποφευχθεί η οικονομική κρίση και να ορθοποδήσει η καπιταλιστική οικονομία. Φυσικά και στην σημερινή παρατεταμένη οικονομική ύφεση - η οποία οδήγησε την χώρα μας (μαζύ με τις ανόητες επιλογές της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ, με την έναξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη και τις βλακείες του ευήθους ΓΑΠ και του ανίκανου οικονομικού του επιτελείου την περίοδο Οκτωβρίου 2009 - Μαΐου 2010) στην ουσιαστική χρεωκοπία και στην ξενική μεταναζιστική Κατοχή -  αυτή η λύση, που πρότεινε, τότε, ο Κέϋνς, παραμένει επίκαιρη, όσο ποτέ στο παρελθόν, τουλάχιστον από την εποχή του τέλους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μετά. Βέβαια, οι χρηματοπιστωτικοί κύκλοι και η ελίτ τους, μαζύ με τους υπηρέτες τους, φρίττουν και μόνον που ακούν τέτοιου είδους προτάσεις και πανικοβάλλονται μπροστά στην, έστω και απλή, πιθανότητα μιας τέτοιας εξέλιξης, η οποία θα εξαλείψει και την περιουσία τους, αλλά και την αναβαθμισμένη και καθοριστική εξουσία που ασκούν, μετά την απορρύθμιση του διεθνούς γραφειοκρατικού καπιταλιστικού συστήματος, την οποία πέτυχαν, με την κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων ιδεών από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο αγαπητός κ. Χαρίδημος Τσούκας προτιμά να αγνοεί (για την ακρίβεια : προτιμά να κάνει πως αγνοεί) την παλαιά αυτή πρόταση του ουσιαστικού διασώστη του καπιταλιστικού συστήματος στην τωρινή γραφειοκρατική του μορφή. Και αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Αλλά, είτε έτσι, είτε αλλιώς, μια κάποια μορφή παραλλαγής αυτής της παμπάλαιας πρότασης του Βρετανού οικονομολόγου θα εφαρμοστεί στο μέλλον (ακόμα και από το ίδιο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, με μια μαζική παραγραφή κρατικών και ιδιωτικών χρεών) προκειμένου το σύστημα να επιβιώσει...


"Είναι περισσότερο από βέβαιο, αγαπητέ κύριε Τσούκα, ότι διαφωνούμε. Διαφωνούμε και μάλιστα ριζικά.



Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατος κάθε διάλογος. Κοινή βάση μπορεί να υπάρξει. Και υπάρχει. Είναι τα διδάγματα της κοινής λογικής καθώς και τα αυτονόητα.


Γιατί δηλαδή δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο ότι η Ελλάδα με την ένταξή της στην νεοφιλελεύθερης αντίληψης ΟΝΕ, παραχώρησε, ως μέλος της ζώνης του ευρώ, όλα τα μακροοικονομικά εργαλεία που μπορούν να την βοηθήσουν να αντιμετωπίσει την οικονομική ύφεση, στην τεχνοδομή των Βρυξελλών και της Ε.Κ.Τ;


Γιατί, δηλαδή, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η κατάργηση της δραχμής και η υιοθέτηση από την χώρα μας, ως νομίσματός της, του ευρώ καθιστά πλέον αδύνατη την υποτίμηση της ονομαστικής αξίας του νέου "νομίσματός της", την έκδοση και την κυκλοφορία, πλέον, δεν ελέγχει αυτή αλλά η τεχνοδομή των Βρυξελλών και της Ε.Κ.Τ.;


Γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο γεγονός ότι αυτή η αδυναμία οδηγεί την χώρα μας σε πολύ χειρότερη θέση ακόμα και από τις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες έχουν τα εργαλεία για την αντιμετώπιση των πιστωτικών κρίσεων τέτοιας μορφής, ενώ η Ελλάδα την έχει απωλέσει;


Γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο γεγονός ότι η πραγματική (εσωτερική) υποτίμηση των μισθών και των τιμών, είναι μια διαδικασία η οποία είναι πολύ (μα πάρα πολύ) πιο επίπονη από την νομισματική υποτίμηση που η Ελλάδα, λόγω του ευρώ δεν μπορεί να κάνει και ότι μέσα από αυτήν την εξέλιξη η αξία του χρέους παραμένει αμετάβλητη και η πραγματική επιβάρυνσή του βαίνει αύξουσα και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό από την μείωση των εισοδημάτων;


Γιατί δηλαδή δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η αποκατάσταση της απωλεσθείσας ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, μέσα από την ονομαστική υποτίμηση του νομίσματός της, έχει πλέον χαθεί από την ανόητη στρατηγική επιλογή της ελληνικής πολιτικοοικονομικής ελίτ να εντάξει την χώρα στην ευρωζώνη, διότι το ευρώ λειτουργεί, ουσιαστικά, ως ένα ξένο νόμισμα, για την χώρα;


Γιατί, δηλαδή, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο γεγονός ότι το ελληνικό κράτος έχασε και τα ψήγματα της ανεξαρτησίας του, ως προς την άσκηση της δημοσιονομικής του πολιτικής, αφού η Ε.Κ.Τ. δεν ασκεί τα καθήκοντα κάθε κλασσικής Κεντρικής Τράπεζας, που συνίστανται στην χρηματοδότηση των δαπανών του, προκειμένου να ασκήσει αντικυκλική πολιτική (ενώ π.χ. το FED, ή η ιαπωνική Κεντρική Τράπεζα τα ασκούν αυτά τα καθήκοντα πλήρως);


Γιατί δηλαδή δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο γεγονός ότι αυτές οι χασματικές πολιτικές και οικονομικές αδυναμίες της ζώνης του ευρώ έχουν καταστήσει την Ευρώπη ως το εστιασμένο επίκεντρο της σύγχρονης φάσης της οικονομικής ύφεσης, που ξεκίνησε με την έκρηξη της φούσκας των ακινήτων το 2008;


Γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο γεγονός ότι αυτές οι αδυναμίες οδηγούν σε τεράστιες αποκλίσεις τις εσωτερικές πολιτικές των κρατών της ευρωζώνης, οι οποίες αποκλίσεις θέτουν επί τάπητος το ζήτημα της διάλυσης της ευρωζώνης, κάτι που οδηγεί τις αγορές να μην εμπιστεύονται τους ευρωζωνίτες;


Γιατί εν τέλει δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο γεγονός ότι, αν στο προβλεπτό μέλλον οι ευρωζωνίτες δεν αλλάξουν πολιτική, η Ελλάδα πρέπει να φύγει τάχιστα από την ευρωζώνη;


Δεν νομίζω ότι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε όλα αυτά. Μπορούμε. Μάλλον, όμως, εσείς δεν θέλετε να συμφωνήσουμε δημόσια - αν και προφανώς συμφωνείτε, διότι είσθε λογικός άνθρωπος.


Και βέβαια ξέρουμε που πατάμε κύριε Τσούκα. Ή τουλάχιστον εγώ ξέρω που πατώ. Πατώ στο πληγωμένο συναίσθημα των Ελλήνων, που έχασαν την χώρα τους και στην ιλιγγιώδη απαξίωση του βιοτικού τους επιπέδου, που βρίσκεται εν εξελίξει, προκειμένου να ικανοποιηθεί το ευρωπαϊκό και το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα (οι αργόσχολοι ραντιέρηδες του Κέϋνς, οι οποίοι πρέπει να υποστούν την απαραίτητη διαδικασία ευθανασίας, που εκείνος πρότεινε ήδη από το μακρυνό 1924 ακόμα).

Εγώ, λοιπόν, ξέρω που πατώ. Και φυσικά δεν πατώ και δεν στηρίζομαι στα συμφέροντα και στις επιδιώξεις των σύγχρονων ραντιέρηδων, που τώρα ονομάζουν τον εαυτό τους "επενδυτές" και εμπιστεύονται την διαχείριση των περιουσιών τους στην γραφειοκρατική τεχνοδομή των "επενδυτικών" τραπεζών.

Καλόν, όμως, είναι να ξαναδείτε και εσείς το που πατάτε. Και να αναρωτηθείτε ποιούς στηρίζουν τα όσα λέτε και γράφετε...


(Και κάτι άλλο : Με αυτά που λέτε και γράφετε, μπορεί να διαφωνώ, αλλά και τα ακούω και τα διαβάζω. Σε άλλες εποχές, θα συμφωνούσα μαζί σας σε πολλά. Τώρα, στην κακή εποχή που ζούμε, πολλά από αυτά τα θεωρώ ανεπίκαιρα - επειδή είναι προϊόν ενός προτεσταντικής υφής πουριτανικού δογματισμού. Και εκεί βρίσκεται η διαφωνία μας)."




(Σχόλιά μου http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html?showComment=1285263106615#c6140483998148521642 και http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html?showComment=1285264060129#c6352688197653805867 της 23/9/2010, στο άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα, που δημοσίευσε στο μπλογκ του «ΕΝΑΡΘΡΗ ΚΡΑΥΓΗ», με τίτλο : «Δώστε την Ελλάδα μας πίσω» http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html ).

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Την Ελλάδα, που μας πήραν οι μοντέρνοι κατακτητές και οι δανειστές που αυτοί εκπροσωπούν, θα την πάρουμε πίσω. (Μια απάντηση στον κ. Χαρίδημο Τσούκα).


Οι τροϊκανοί κατακτητές και οι δανειστές της χώρας, που αυτοί εκπροσωπούν, κατάφεραν να μας πάρουν την χώρα μας. Θα δυσκολευτούμε, θα μας πάρει χρόνο, θα υποστούμε θυσίες, αλλά στο τέλος θα την πάρουμε πίσω. Και ας μην αρέσει αυτό στους Μνημονιόφονες...


"Δυστυχώς ο κ. Χαρίδημος Τσούκας παραμένει αμετακίνητος στις φιλοτροϊκανές του πεποιθήσεις και ουδέν εδιδάχθη από όσα συμβαίνουν στην χώρα μας. (Σε αυτό μπορώ να πω ότι μοιάζει με τους Βουρβώνους, μετά την Παλινόρθωση).



Δεν πειράζει. Οι τροϊκανοί κατακτητές ήλθαν για να μείνουν για πολύν καιρό στην Ελλάδα και αν δεν τους διώξει ο ελληνικός πληθυσμός, θα μείνουν, όπως αποκάλυψαν στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές στο roadshow, που πραγματοποίησαν μαζί με τον κατοχικό "Υπουργό Οικονομικών" της χώρας, προκειμένου να πείσουν τις αγορές ότι δεν κινδυνεύουν οι επενδύσεις που έχουν κάνει στα ελληνικά ομόλογα, μετά το 2013, οπότε λήγει το Μνημόνιο της ντροπής και της μοντέρνας μεταναζιστικής κατοχής, αποκαλύπτοντάς τους "εμπιστευτικά" ότι ετοιμάζουν ένα νέο Μνημόνιο για να μείνουν, μέχρι τουλάχιστον το 2020. (Βέβαια, οι "αγορές" δυσπιστούν και θεωρούν ότι οι επενδύσεις τους κινδυνεύουν και αυτό είναι απολύτως λογικό, όσο δεν υπάρχουν επίσημα ντοκουμέντα και δεσμεύσεις, οι οποίες δύσκολα μπορούν να δοθούν, τώρα, που ο ελληνικός πληθυσμός υιοθετεί ολοένα και περισσότερο αντιμνημονιακή στάση, αντιλαμβανόμενος, σε πόσο ολισθηρό δρόμο έχει οδηγηθεί η χώρα και το μέγεθος της εξαπάτησης, που έχει υποστεί από την εντελώς ανίκανη και ψοφοδεή - στην μεγίστη πλειοψηφία της - ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ).



Αντώνης Σαμαράς



 Για τους λόγους αυτούς - οι οποίοι έχουν να κάνουν με τις ιδεοληψίες του αρθρογράφου - ο κ. Χαρίδημος Τσούκας αδικεί τον κ. Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος βρίσκεται σε σωστό δρόμο, μιλώντας για την "Ελλάδα που μας πήραν". (Ζητούμενο, βέβαια, είναι το κατά πόσο θα ολοκληρώσει τον βηματισμό του στα πλαίσια του δρόμου αυτού και αυτό είναι κάτι που απομένει να το δούμε και δεν μπορούμε να το προδικάσουμε).


Άλλωστε, το γεγονός ότι την Ελλάδα μας την έχουν πάρει το πιστοποιεί η ίδια η κυβέρνηση του ευήθους ΓΑΠ, η οποία έχει παραδεχθεί δημοσίως ότι, με το Μνημόνιο που υπέγραψε, η χώρα έχασε την εθνική της κυριαρχία και ως εκ τούτου η σημερινή Ελλάδα είναι μια χώρα υπό ουσιαστική κατοχή.


Θεόδωρος Σκυλακάκης



 Αυτήν την Ελλάδα, που την πήραν οι δανειστές της, πρέπει να την πάρουμε πίσω, μέσα από το ευρύ εθνικοαπελευθερωτικό μέτωπο που θα προκύψει και το οποίο υπόγεια και στην βάση της ελληνικής κοινωνίας αρχίζει να σχηματίζεται, πέρα από πολιτικές και κοινωνικές αναφορές και το οποίο τρομάζει όλους τους Μνημονιόφρονες (Τελευταίος ο ατυχής και συνάμα δυστυχής κ. Σκυλακάκης, ο οποίος μας είπε ότι "μπορεί να σχηματισθεί ένα κίνημα των πολιτών, που θα οδηγήσει στην παύση της εφαρμογής του Μνημονίου και αυτό πρέπει να αποτραπεί". Και για να αποτραπεί κτύπησε πισώπλατα τον, έως προχθές, αρχηγό του - τον κ. Αντώνη Σαμαρά -, εισπράττοντας, δικαίως, τα επίχειρα της πράξης του).


Μπορεί αυτό να είναι δύσκολο. Και φυσικά είναι πολύ δύσκολο.


Μπορεί να πάρει χρόνο. Και φυσικά θα πάρει χρόνο.


Μπορεί να χρειαστεί να υποστούμε θυσίες ("αίμα, ιδρώτα και δάκρυα" υποσχόταν τον Ιούνιο του 1941 ο Winston Churchill, στον βρετανικό πληθυσμό, κινητοποιώντας τον στον τιτάνιο αγώνα κατά των ναζιστών επίδοξων εισβολέων). Και φυσικά θα υποστούμε θυσίες - αλλά πιστεύω ότι το αίμα θα το αποφύγουμε. (Δυστυχώς, όμως, δεν θα αποφύγουμε τον ιδρώτα και τα δάκρυα).


Στο τέλος, όμως, την Ελλάδα θα την πάρουμε πίσω, αγαπητέ κύριε Τσούκα...


Αυτό το άρθρο, που "περιποιείται" τον κ. Αντώνη Σαμαρά, το είχατε δημοσιεύσει τον Αύγουστο και (την ίδια ημέρα της δημοσίευσης), το κρύψατε.


Και τώρα ξαφνικά το επανεμφανίσατε.


Βέβαια, το μπλογκ είναι δικό σας και δικαιούσθε να κάνετε ό,τι επιθυμείτε, αλλά η απορία των αναγνωστών σας μένει..."





(Σχόλιά μου http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html?showComment=1285193578519#c1550832636528891805 και http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html?showComment=1285194015734#c6414338100280497798 της 23/9/2010 στο άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα, που δημοσίευσε στο μπλογκ του «ΕΝΑΡΘΡΗ ΚΡΑΥΓΗ», με τίτλο : «Δώστε την Ελλάδα μας πίσω» http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html ).

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Η κυβέρνηση ανασχηματίστηκε. Όχι, όμως και η troika των μοντέρνων κατακτητών, η οποία παραμένει και ουσιαστικά κυβερνά. (Μια απάντηση τον κ. Ναπολέοντα Λιναρδάτο).

Η κυβέρνηση του ΓΑΠ ανασχηματίστηκε, η τρόϊκα, όμως, παραμένει. (Ένα καλό και άκρως συμβολικό σκιτσάκι του SOLOUP).


"Τα όσα αναφέρετε, αγαπητέ κ. Λιναρδάτε, για την ελληνική πολιτική τάξη, θα ήσαν ενδιαφέροντα και θα αντανακλούσαν την πραγματικότητα, αν η χώρα δεν είχε απωλέσει την εθνική της κυριαρχία, με την υπογραφή του επαχθούς και απεχθούς αποικιοκρατικού Μνημονίου την πρωτομαγιά του 2010 και την παραχώρηση, ουσιαστικά, της διακυβέρνησης της χώρας στην τρόϊκα των εκπροσώπων των δανειστών της χώρας, των οποίων τα συμφέροντα η τρόϊκα αυτή ήλθε να διασφαλίσει.


Η παρούσα κυβέρνηση του ΓΑΠ έχει πλέον έναν διεκπεραιωτικό χαρακτήρα, με αρμοδιότητες τοπικού επιστάτη, που νομιμοποιεί και εκτελεί τις αποφάσεις των μοντέρνων μεταναζιστών κατακτητών της χώρας, στους οποίους παρέδωσε την ουσιαστική διακυβέρνηση και φυσικά δεν μπορεί να κριθεί με τα παλαιά κριτήρια, που εσείς την κρίνετε, διότι τα κριτήρια αυτά αφορούν μια κυβέρνηση, η οποία κυβερνά και λαμβάνει τις τις κρίσιμες, ή έστω κάποιες σημαντικές διαχειριστικές αποφάσεις, που αφορούν την διακυβέρνηση.


Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει, αφού ούτε και απλές διαχειριστικές αποφάσεις δεν μπορεί να λάβει η παρούσα κυβέρνηση, αφού και αυτές λαμβάνονται, ή, έστω, περνούν από την έγκριση των μοντέρνων κατακτητών. Και ως εκ τούτου, ο όποιος ανασχηματισμός της δεν έχει κάποια ουσιώδη σημασία, αφού αυτοί οι άνθρωποι δεν λαμβάνουν σημαντικές αποφάσεις, αλλά εκτελούν αποφάσεις, που λαμβάνονται αλλού και από άλλους. Όχι, βέβαια, ότι οι αποφάσεις, που λαμβάνουν οι υπουργοί της κυβέρνησης είναι εντελώς ασήμαντες, αλλά το κέντρο βάρους βρίσκεται, πλέον, αλλού.


Υπό αυτήν την έννοια και με δεδομένο το ιδιότυπο κατοχικό καθεστώς, που έχει επιβληθεί στον ελληνικό πληθυσμό και εν όψει της παταγώδους και καταστροφικής αποτυχίας στην οποία οδηγείται το, κατ' ευφημισμόν, αποκαλούμενο πρόγραμμα σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας, η όποια κριτική σας αδικεί την ελληνική "κυβέρνηση", αφού αυτή η κριτική, που κάνετε, δεν περιλαμβάνει στο κάδρο της τον ουσιαστικό αφέντη του τόπου : Την τρόϊκα των εκπροσώπων των δανειστών της χώρας και την όπισθεν αυτής ευρισκόμενη γερμανική πολιτική και οικονομική (ιδίως την χρηματοπιστωτική) ελίτ.


Φυσικά, θα ήταν και δίκαιο και ενδιαφέρον να συμπεριλάβετε στο κάδρο της κριτικής σας τους ουσιαστικούς κυβερνήτες της χώρας, διότι, όσο αυτό δεν το κάνετε, οι αναγνώστες σας οδηγούνται στο συμπέρασμα ότι τους αθωώνεται για όσα συμβαίνουν σήμερα στον τόπο μας.


Και είναι καλό αυτό να διευκρινισθεί, διότι μπορεί ένα τέτοιο συμπέρασμα να μην ανταποκρίνεται στην αλήθεια..."




(Σχόλιό μου http://meticslexicon.blogspot.com/2010/09/blog-post.html?showComment=1284790389340#c3364117828147207668 της 17/9/2010 στο άρθρο που δημοσίευσε ο κ. Ναπολέων Λιναρδάτος στο μπλογκ του "ΜΕΤΟΙΚΟΥ ΛΕΞΙΚΟ", με τίτλο : "Ανασχηματισμός και ο Χειμώνας της Δυσαρέσκειας" http://meticslexicon.blogspot.com/2010/09/blog-post.html ).

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Το Μνημόνιο της ντροπής, η ελληνική οικονομική κρίση και γιατί δεν θα γίνουμε Αλβανία. (Μια απάντηση στις παραδοξολογικές ασυναρτησίες του κ. Πάσχου Μανδραβέλη).

Ενώ οι τροϊκανοί, το Μνημόνιο της ντροπής και ο ΓΑΠ οδηγούν την χώρα στον ασφυκτικό θάνατο, ο Πασχούλης ο Μανδραβέλης, μας λέει ότι δεν φταίει το Μνημόνιο για την μεγάλη ύφεση στην ελληνική οικονομία, αν και γι' αυτόν δεν υπάρχει ... οικονομική κρίση!!!




"Μανδραβέλειες παραδοξολογίες! (Μπορείτε να τις διαβάσετε στο : http://www.phpbbserver.com/pfor/index.php?mforum=pfor ).


Αυτό το σύνολο των παραδοξολογικών ασυναρτησιών θα το αποκαλούσα παραλήρημα, αλλά δεν πρόκειται περί αυτού. Ο άνθρωπος δεν παραληρεί. Απλώς, βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία και φυσικά αγνοεί (για την ακρίβεια και αγνοεί και καμώνεται πως αγνοεί) τα βασικά δεδομένα της ελληνικής οικονομίας, πριν και μετά την τροϊκανή παρέμβαση και την υπογραφή του Μνημονίου της Πρωτομαγιάς του 2010.


Τι μας λέει ο αγαπητός και κατά τα άλλα συμπαθής έως διασκεδαστικός Πασχούλης μας; Μας λέει ότι η κρίση δεν είναι οικονομική, αλλά παρακάτω παραδέχεται ότι η ύφεση υπάρχει και είναι μεγάλη, αλλά δεν ... ευθύνεται γι' αυτήν το Μνημόνιο και το πρόγραμμα ... σταθεροποίησης (η λέξη χρησιμοποιείται ως ευφημισμός για την έντονη υπαναπτυξιακή τροχιά, στην οποία έχει θέσει την ελληνική οικονομία το Μνημόνιο και η τρόϊκα, μαζί με τον ΓΑΠ).


Και ποιός ευθύνεται; Εμείς οι ίδιοι. (Πάντως, προς θεού, όχι το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο - το καημένο έχει φοβίες από το ξήλωμα του ελληνικού πουλόβερ... Τι μας λες ρε Πάσχε - τον Μανδραβέλη εννοώ Θοδωρή. Όχι εσένα).


Θα πεθαίναμε, θα γινόμασταν Αλβανία - προφανώς εννοεί την Αλβανία του Εμβέρ Χότζα - λέει ο Πασχούλης, αν κηρύσσαμε πτώχευση. Και όλα αυτά τα απίθανα τα ισχυρίζεται, μέσα σε έναν μανδραβέλειο αχταρμά, όπου η πτώχευση μπλέκεται με την στάση πληρωμών και την αναδιάρθρωση του χρέους, για να πείσει ότι η Ελλάδα θα οδηγούνταν στην καταστροφή, αν επέλεγε τον δρόμο της μη πληρωμής των δανειστών της, ξεχνώντας αυτό, με το οποίο ο ίδιος ξεκίνησε την τοποθέτησή του : Ότι, δηλαδή, το πρόβλημα το είχε το ελληνικό κράτος και όχι η ελληνική οικονομία, η οποία θα συνέχιζε να έχει δοσοληψίες με το εξωτερικό και ότι οι τρέχουσες δανειακές ανάγκες του ελληνικού δημοσίου μπορούσαν και μπορούν να καλυφθούν άνετα από τον εσωτερικό δανεισμό, αφού αποτελούν μικρό μέρος των όσων το κράτος ξοδεύει, για την ετήσια κάλυψη του χρέους του, με παράλληλη επιστροφή στην δραχμή, αν οι "εταίροι" επέμεναν στις θέσεις τους.


Βέβαια, η Ελλάδα δεν θα οδηγείτο στην καταστροφή, αν ακολουθούσε τον δικό της δρόμο τον περασμένο Μάϊο. Αυτό που θα καταστρεφόταν θα ήταν το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ευρώπης και η ευρωζώνη, μαζί με το ευρώ. Και θα κλυδωνιζόταν η παγκόσμια οικονομία. Και δεν είναι θέμα μεγέθους. Η χρηματοπιστωτική πυραμίδα είναι τόσο πολύπλοκη, ώστε και τα μικρά μεγέθη στην παρούσα αλλληλοδιαπλεκόμενη παγκόσμια οικονομία επηρεάζουν και τους μεγαλύτερους κολοσσούς. Κλασσικό παράδειγμα η κατάρρευση της Lehman Bros, που παρά το αμελητέο της μέγεθος, μπροστά στα συνολικά μεγέθη της αμερικανικής οικονομίας, οδήγησε στην πιο μεγάλη ύφεση από την εποχή της Μεγάλης Κρίσης της δεκαετίας του 1930. Και αυτήν την καταστροφή απέτρεψαν στις 9/5/2010 οι Ευρωπαίοι, με την προσωπική παρέμβαση του Μπαράκ Ομπάμα, που υποχρέωσε την Μέρκελ να σταματήσει τις καταστροφικές τακτικιστικές της ανοησίες και να στήσει τους κακοφτιαγμένους Μηχχανισμούς Στήριξης της Ελλάδας και της Ευρωζώνης, που, έστω και έτσι, απέτρεψαν προσωρινά την πτώση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.


(Περί αυτών, ο αγαπητός Πασχούλης, μούγγα, τσιμουδιά).


Μια χαρά θα δούλευε η ελληνική οικονομία, αν επέστρεφε στην δραχμή. Το κράτος θα επαναδραχμοποιούσε το χρέος του (το οποίο πριν την καταστροφική ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζωνη ήταν κατά 85%, περίπου, εκφρασμένο σε δραχμές) και η επάνοδος στην αναπτυξιακή διαδικασία θα άνοιγε στην ελληνική οικονομία (και στο κράτος) την πόρτα στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές - ύστερα από την αποκατάσταση των διαταραγμένων, λόγω της υιοθέτησης του ευρώ, συναλλαγματικών ισοτιμιών, που καθηλώνουν την ελληνική παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, με μια υποτίμηση της δραχμής κατά 30%, προς αποκατάσταση της χαμένης ανταγωνιστικότητάς της - και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο εσωτερικό, ύστερα από τον πανικό των πρώτων ημερών, που θα χαλιναγωγείτο από τον αυστηρό έλεγχο στην εξαγωγή συναλλάγματος (θα επιβάλλονταν ένας φόρος, π.χ. 90% για κάθε ευρώ που θα έφευγε στο εξωτερικό) και από την κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Έτσι δεν θα έφευγε, σχεδόν, ούτε φράγκο.


(Τώρα το γιατί θα λέγαμε στους ξένους εμπόρους να πάνε στο διάολο και αυτοί και τα προϊόντα τους, αυτό μόνο ο Πάσχος Μανδραβέλης το ξέρει και αυτού του είδους το επιχείρημα δείχνει και την ποιότητα και τους σκοπούς αυτών που εξυπηρετούνται από μια τέτοιου είδους "επιχειρηματολογία". Φυσικά, δεν θα διαολοστέλναμε καθόλου τους ξένους εμπόρους. Το αντίθετο μάλιστα, θα συνεχίζαμε τις business as usual. Και παρά την αναστάτωση, αυτοί θα δέχονταν και επιταγές και εγγυητικές και τα πάντα, γιατί στην ιδιωτική οικονομία λεφτά υπάρχουν και θα βρεθούν και για την δημόσια, μέσω της δραχμής και των συναλλαγματικών ισοτιμιών και με μια γερή φορολόγηση των τραπεζικών κεφαλαίων, α λα Ουγγαρία).


Και φυσικά θα γίνονταν οι κατάλληλες διαβουλεύσεις με τους δανειστές της χώρας, που δεν είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία απλοί ... άνθρωποι, όπως λέει ο Πασχούλης μας, αλλά hedge funds και γαλλικές, γερμανικές και άλλες τράπεζες - κολοσσοί που δεν επηρεάζονται από την ψυχολογία του απλού ανθρώπου, για την αποπληρωμή του ελληνικού δημόσιου χρέους.


Και τελικά, η επαναφορά της χώρας στην αναπτυξιακή διαδικασία, θα την οδηγήσει στην αποπληρωμή του δημόσιου χρέους της και στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις διεθνείς αγορές, με δεδομένο ότι οι τρέχουσες δανειακές ανάγκες του κράτους (αφαιρουμένων των τοκοχρεωλυσίων) είναι μικρές - 3% του σημερινού δημόσιου χρέους - και στην μεγάλη του πλειοψηφία εσωτερικά εξυπηρετούμενες, αφού η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί να τις χρηματοδοτήσει, κόβοντας δραχμές, όπως έκανε πριν την ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη, κάτι που, τώρα με το ευρώ, δεν μπορεί να γίνει, αφού το νόμισμα το ελέγχει η Ε.Κ.Τ. και όχι η Τράπεζα της Ελλάδος.


Βέβαια, όλα αυτά για να γίνουν, πρέπει κάποιους να διαολοστείλουμε.

Και αυτούς που πρέπει να διαολοστείλουμε, είναι το Μνημόνιο, τους τροϊκανούς και τους Quislings, που υπέγραψαν το Μνημόνιο. Γιατί, προφανώς, αυτοί δεν μπορούν και δεν θέλουν να ακολουθήσουν μια τέτοια πολιτική.


Αλλά και αν ήθελαν να την ακολουθήσουν, θα τα έκαναν μαντάρα, όπως τα έκαναν και την κρίσιμη περίοδο Οκτωβρίου 2009 - Ιανουαρίου 2010, με αποτέλεσμα να φθάσουμε στα τωρινά χάλια...


(Γιάννη, ο Πασχούλης έχει κάνει και μια πρόβλεψη, που λέει ότι τον ερχόμενο Απρίλιο η χώρα θα γίνει και πάλι δεκτή στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές, αν κάνει όσα λέει το Μνημόνιο. Και επειδή ο ΓΑΠ κάνει όσα λέει το Μνημόνιο, αλλά τα πράγματα πάνε για φούντο, κράτα και αυτήν την πρόβλεψη του Μανδραβέλη. Εδώ θα είμαστε και θα δούμε...)"



(Σχόλιό μου http://www.phpbbserver.com/pfor/viewtopic.php?p=9281&mforum=pfor#9281 της 17/9/2010 στο θέμα που άνοιξε στο ''PETROUPOLIS FORUMS", ο Γιάννης Μιχαλόπουλος, με τίτλο : "8 μύθοι για την κρίση" http://www.phpbbserver.com/pfor/index.php?mforum=pfor , όπου αναδημοσιεύονται οι θέσεις του Πάσχου Μανδραβέλη για την τρέχουσα κατάσταση στην χώρα μας).

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Η σύγχυση, το αποπροσανατολιστικό φαινόμενο vertigo και οι φιλοτροϊκανές θέσεις του κ. Χαρίδημου Τσούκα.


Ο ελληνικός πληθυσμός σίγουρα δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του, από τον χαλκά που του πέρασαν οι τροϊκανοί και ο ΓΑΠ. Πόσο, όμως, θα κρατήσει αυτό; (Πολύ καλό σκίτσο του ΤΣΟΛΑΚΗ).


"Στο παραπάνω παραδοξολογικό άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα, έχει υπάρξει μια τμηματική μεν, αλλά και εκτενής απάντηση μου και στο μπλογκ του, όπου αναδημοσίευσε αυτό το άρθρο ( http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post.html ), αλλά και στο δικό μου μπλογκ.

Η ουσία της απάντησης στους ισχυρισμούς του κ. Τσούκα βρίσκεται στο γεγονός ότι αυτά που γράφονται, από τον εν λόγω διανοητή, είναι προϊόν της τεράστιας σε μέγεθος σύγχυσης, στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική πνευματική ελίτ από τις καταιγιστικές και συνάμα καταστροφικές εξελίξεις του τελευταίου ενδεκάμηνου, από τότε δηλαδή, που - κακή τη τύχη - ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας ο ευήθης ΓΑΠ και το εντελώς ανίκανο και εκτός τόπου και χρόνου επιτελείο του, οι οποίοι κατάφεραν, σχεδόν εν ριπή οφθαλμού, να μετατρέψουν την οξεία δημοσιονομική κρίση, που παρέλαβαν από την απελθούσα κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, σε οξεία πιστωτική κρίση και στην συνέχεια, σε χρονίζουσα κρίση δανεισμού (ανεβάζοντας τα διαφορικά ελληνικά επιτόκια από τα επίπεδα των κάτω των 120 μονάδων βάσης, που βρίσκονταν τον Σεπτέμβριο του 2009, στις 1000 μονάδες βάσης τον Απρίλιο - Μάϊο του 2010) διακόπτοντας, έτσι, την ομαλή ροή των πιστώσεων προς το ελληνικό δημόσιο (και την ελληνική οικονομία), με αποτέλεσμα να παραδώσουν την ουσιαστική διακυβέρνηση της χώρας στους νεόκοπους και μοντέρνους μεταναζιστές κατακτητές της χώρας, τους οποίους αυτοί προσκάλεσαν, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την, εν τοις πράγμασι, χρεωκοπία της χώρας - μια χρεωκοπία, που, ουσιαστικά, οι ίδιοι, με τις ενέργειές τους, έφεραν στο προσκήνιο -, με την υπογραφή του απεχθούς και επαχθούς αποικιοκρατικού Μνημονίου της Πρωτομαγιάς του 2010.


Αυτή η σύγχυση και ο επακολουθήσας αποπροσανατολισμός (vertigo), που ήλθε ως αποτέλεσμα μιας κατάστασης, που το σύνολο των ελίτ της χώρας δεν μπόρεσε να διαχειρισθεί, ήταν επόμενο να οδηγήσει την ελληνική πνευματική ελίτ - όπως και την υπόλοιπη ελληνική ελίτ -, σε τέτοιου είδους τοποθετήσεις, οι οποίες αποδεικνύουν την πραγματική ρηχότητα του γνωστικού περιεχομένου της εν λόγω ελίτ και την πλήρη υποταγή της στην κουλτούρα της ύφεσης, την οποία θεωρεί αναπόφευκτη και μοιραία.


Ο κ. Χαρίδημος Τσούκας προχωράει, με την αυτήν την πλήρως κατακριτέα αρθρογραφία του, προχωράει ένα βήμα παραπέρα, θεωρώντας την έλευση της ύφεσης, ως καθαρτική, θυμίζοντας, εν πολλοίς, τον Άντριου Μέλλον - τον αλήστου μνήμης Υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης του προέδρου των Η.Π.Α. Χέρμπερτ Χούβερ - ο οποίος, κατά την GREAT DEPRESSION της δεκαετίας του 1930, ζητούσε την "εκκαθάριση" των πάντων (της εργατικής δύναμης, των αγροτών, των επιχειρήσεων και του τραπεζικού τομέα της αμερικανικής οικονομίας), προκειμένου να "αποκαθαρθεί" και να "αποδηλητηριασθεί" η αμερικανική οικονομία και να περιφρουρηθεί η αξία του δολλαρίου - κλασσικό δόγμα όλων των χρηματοπιστωτικών ελίτ ανά τους αιώνες, που υποτίθεται ότι είχαν "δηλητηριασθεί" και πληγεί, κατά την προηγηθείσα σύντομη αναπτυξιακή περίοδο του 1921 - 1929.

Φυσικά, αυτού του είδους οι παραδοξολογικές δοξασίες - προϊόντα των δογματικών αντιλήψεων των πατέρων της οικονομικής επιστήμης (που σήμερα διασώζονται από τους σύγχρονους εκπροσώπους του, κατά τον James K. Galbraith, "ατιμασμένου επαγγέλματος" των οικονομολόγων), Adam Smith, David Ricardo, John Stuart Mill, όπως αυτές κωδικογραφήθηκαν από την θεωρία του Jean-Baptist Say, περί της αυτορρυθμιζόμενης επάρκειας της αγοραστικής δύναμης στην καπιταλιστική οικονομία - καταρρίφθηκαν και στην πράξη, από την έλευση και την επίμονη διάρκεια της κατακλυσμιαίας οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1930 και στην θεωρία από τον John Maynard Keynes.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα, αφού η επίμονη διάρκεια της ανεπάρκειας της αγοραστικής δύναμης στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες και οι διάφορες μεταμορφώσεις της, είτε αυτές εκφράζονται από την φούσκα των ακινήτων, είτε από την λεγόμενη κρίση των κρατικών χρεών, είτε με άλλες ανάλογες μορφές, δείχνει την αμείλικτη πραγματικότητα, που έχει να κάνει με την τεράστια επέκταση και διεθνοποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα (και στην επίσημη - εμπορικές τράπεζες - και στην σκιώδη μορφή του - hedge funds, επενδυτικές τράπεζες, πάσης μορφής -) και την συνακόλουθη αποφυγή θέσπισης κανόνων και την απορρύθμιση των υπαρχόντων ελέγχων, πάνω σε αυτόν τον ολοένα και περισσότερο διογκούμενο εθνικό και διεθνοποιημένο, λόγω της αύξουσας παγκοσμιοποίησης, χρηματοπιστωτικό τομέα της οικονομίας του πλανήτη.


Αυτήν την αμείλικτη πραγματικότητα είναι που θέλουν να αποφύγουν και την οποία θέλουν να κρύψουν, καμουφλάροντάς την, οι τσιλιαδόροι των σύγχρονων παπατζήδων του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή οι φορείς του ατιμασμένου επαγγέλματος των οικονομολόγων και ευρύτερα η πνευματική ελίτ του σύγχρονου γραφειοκρατικού καπιταλισμού, στον οποίο τον πρώτο λόγο έχουν τα μέλη της ελίτ του τραπεζοπιστωτικού και ευρύτερα του χρηματοπιστωτικού τομέα της οικονομίας.


Γι' αυτό και περί άλλα τυρβάζουν, ενοχοποιώντας πληθυσμούς και κοινωνίες, όπως συμβαίνει, τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας, προκειμένου να μην ονοματίσουν τους υπεύθυνους της παρούσας ύφεσης και της εν Ελλάδι ενσκήψασας κρίσης, που είναι φυσικά ο διεθνής (και ο ελληνικός) χρηματοπιστωτικός τομέας, η οικονομική ελίτ και οι υπηρέτες τους, δηλαδή οι Έλληνες πολιτικοί, που διαχειρίστηκαν άθλια τα δημόσια πράγματα της χώρας, αρχής γενομένης με την καταστροφική ένταξη της Ελλάδας στην ζώνη του ευρώ το 2002, ενώ η χώρα μας και η οικονομία της δεν είχαν τις προϋποθέσεις για μια τέτοια ένταξη, αλλά ούτε και τις απαραίτητες εγγυήσεις προστασίας τους (παρά την ψευδώς διαφημισμένη "προστασία" που υποτίθεται ότι θα μας παρείχε το ευρώ, έναντι των ξένων κερδοσκόπων), αφού η χώρα έμενε δίχως νόμισμα, δίχως Κεντρική Τράπεζα και χωρίς κανένα αντισταθμιστικό έλεγχο στο νέο νόμισμα και στην περίπου αδέσποτη Ε.Κ.Τ., η οποία, εν τοις πράγμασι ελέγχεται από την τραπεζιτική γραφειοκρατική τεχνοδομή και ιδιαίτερα από την γερμανική χρηματοπιστοτική και πολιτική ελίτ, με την συνεπικουρία κάποιων Γάλλων πολιτικών, οι οποίοι ενεργούν, ως σύγχρονοι Λαβάλ και Πεταίν.


Όλα αυτά, όμως, είναι αδιάφορα για τον κ. Χαρίδημο Τσούκα, ο οποίος αρκούμενος στις παραπλανητικές παραδοξολογίες του, συσκοτίζει τους όρους της συζήτησης, προς μεγάλη χαρά των πραγματικών αφεντικών του σύγχρονου γραφειοκρατικού καπιταλιστικού συστήματος και των παραζαλισμένων και πανικόβλητων, μπροστά σε όσα τους περιμένουν μελών του συνόλου της ελίτ του τόπου μας.


Δείτε στο μπλογκ μου και τα σχετικά άρθρα μου : "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (Μια απάντηση σε ένα υμνητικό - για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών - άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (2) - Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/2-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (3) Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας δεν ήταν αναπόφευκτη. Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/3-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (4). Η μοντέρνα μεταναζιστική Κατοχή δεν ήταν αναγκαία και το Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο. (Μια ανταπάντηση στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/4-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (5) – Όλοι ήσαν πανικόβλητοι(και ο ΓΑΠ και οι δανειστές του). Συνέχεια της ανταπάντησης στον κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/5-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (6). - Τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής ελίτ και της ευρωζώνης στρατεύθηκε να υπηρετήσει ο ΓΑΠ (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/6-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (7). Πρόβλημα εσόδων είναι το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/7-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (8) Στην υιοθέτηση του ευρώ βρίσκονται οι αιτίες του προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους (Συνέχεια της απάντησης στον κ Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/8-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (9) Η πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρωζώνης, ή η έξοδος από αυτήν θα λύσει το ελληνικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/9-haridimos-tsoukas.html ."



(Σχόλιό μου της 11/9/2010 στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο μπλογκ του "ΑΚΤΙΒΙΣΤΗ", με τίτλο : "Φον Φούφουτοι και κριτική ξεφούσκωτη" http://www.activistis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5425:l-r---&catid=72:-bloggers-&Itemid=102 ).

Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (11). Υπεύθυνη για όλα είναι η ελίτ του τόπου και όχι ο ελληνικός πληθυσμός. (Μια απάντηση κομμένη από την λογοκρισία του κ. Χαρίδημου Τσούκα).

Η γελοιογραφική αποκάλυψη της κενότητας του περιεχομένου του ΓΑΠ. Ένα παλαιό σκίτσο του Ηλία Μακρή, που έγινε στην προεκλογική περίοδο των βουλευτικών εκλογών της 7/3/2004, το οποίο σκίτσο υπήρξε ακριβές ως προς το δικό του περιεχόμενο. Αυτό που μπορούμε να συμπληρώσουμε, εδώ, είναι το γεγονός ότι η ίδια κενότητα περιεχομένου διακρίνει και την ελληνική πολιτική, οικονομική και κοινωνική ελίτ, όπως εντελώς παραστατικά, κατέδειξε η παρούσα κρίση, η οποία υπήρξε προϊόν των επιλογών της ελίτ αυτής και αποκλειστικά δική της ευθύνη...



Θα κλείσω, εδώ, τις αναδημοσιεύσεις των απαντήσεών μου στον κ. Χαρίδημο Τσούκα, δημοσιεύοντας το παρακάτω κείμενο, που κόπηκε από την λογοκρισία στο μπλογκ του κ. Χαρίδημου Τσούκα, με έναν τρόπο εξακολουθητικό και επίμονο, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές μου να το δημοσιεύσω εκεί ("Φον Φούφουτοι ή κατσαπλιάδες" http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post.html ).

Βέβαια, ουδέποτε κατάλαβα το γιατί δεν επέτρεψε ο λογοκριτικός μηχανισμός του κ. Χαρίδημου Τσούκα να δημοσιευθεί εκεί αυτό το κείμενο. Ίσως να θεώρησε ότι η υπόθεση, με την υπόθεση των "Φον Φούφουτων" παρατράβηξε και ότι δεν τον συνέφερε η συνέχιση ενός διαλόγου, πάνω στις γνωστές φιλοτροϊκανές και φιλομνημονιακές θέσεις, που εξέφρασε και οι οποίες υπήρξαν εσφαλμένες. Ίσως και να βαρέθηκε. Ίσως και τα δύο μαζί.

Γι' αυτό και επειδή οι θέσεις, που εξέφρασα στο κομμένο - από την λογοκρισία στο μπλογκ του κ. Χαρίδημου Τσούκα - κείμενό μου, είναι αξιόλογες, το αναδημοσιεύω εδώ, για να μείνει δημοσιευμένο, έστω και για καθαρά αρχειακούς λόγους :


"Ανέφερα, παραπάνω ότι ο ελληνικός πληθυσμός δεν φταίει για το γεγονός ότι η χώρα έφθασε στα τωρινά χάλια και έδειξα ότι (παρά την τρέχουσα αποπροσανατολιστική παραμυθολογία, που καλλιεργείται σκόπιμα από την παραζαλισμένη ελληνική πολιτική, οικονομική και κοινωνική ελίτ και τα δημοσιογραφικά, οικονομολογικά και άλλα παπαγαλάκια της, με σκοπό την διάχυση των ευθυνών, για την παρούσα κατάσταση στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας) αυτά τα χάλια έχουν να κάνουν με τις πολιτικές και οικονομικές επιλογές της ελίτ της χώρας, οι οποίες ήσαν εσφαλμένες και οι οποίες επιλογές δεν είχαν να κάνουν με την συμμετοχή της ευρύτερης ελληνικής κοινωνίας στους μηχανισμούς λήψης των αποφάσεων, που οδήγησαν σε αυτές τις επιλογές.



Με αυτό θέλω να πω ότι οι επιλογές που έκανε η ελληνική ελίτ, από το 1992 και μετά, δεν επηρεάστηκαν από κάποια πίεση του ελληνικού πληθυσμού, πάνω στην ελίτ, έτσι ώστε αυτή τώρα να μπορεί να επικαλείται την συμμετοχή στην ευθύνη, για την λήψη των σχετικών κρίσιμων αποφάσεων, της ευρύτερης ελληνικής κοινωνίας και να μπορεί να νομιμοποιείται για την επιχειρούμενη διάχυση αυτών των ευθυνών, σε όλο το σώμα της ελληνικής κοινωνίας.


Η δημιουργία του προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους ήταν προϊόν της καταστροφικής επιλογής της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ να εντάξει την χώρα στην ευρωζώνη και να της αφαιρέσει όλους εκείνους τους μηχανισμούς προστασίας της, που είχαν να κάνουν με τον έλεγχο της χώρας πάνω στο νόμισμά της, από το οποίο νόμισμα αποξενώθηκε, καταργώντας την δραχμή και αντικαθιστώντας την με το ευρώ και αφήνοντας την χώρα χωρίς Κεντρική εκδοτική Τράπεζα αφού η Τράπεζα της Ελλάδος έγινε παράρτημα της Ε.Κ.Τ., επί της οποίας η Ελλάδα δεν ασκεί κανέναν έλεγχο, ούτε και μπορεί να απαιτήσει την έκδοση νομίσματος σύμφωνα με τις ανάγκες της χώρας και του κράτους, για την ενίσχυση της νομισματικής κυκλοφορίας, την χρηματοδότηση των αναγκών του ελληνικού δημοσίου και την εξυπηρέτηση του ελληνικού δημόσιου χρέους.


Γι’ αυτήν την καίρια και κρίσιμη πολιτική και οικονομική επιλογή ο ελληνικός πληθυσμός, ούτε ρωτήθηκε, ούτε και πίεσε, για την λήψη των σχετικών αποφάσεων, που την υλοποίησαν. Η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη ήταν μια επιλογή, που λήφθηκε από το σύνολο της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ (εξαιρούνται το Κ.Κ.Ε. και κάποιες μεμονωμένες φωνές του αστικού κόσμου, οι οποίες ήσαν αμελητέες – π.χ. ο κ. Κωνσταντίνος Κόλμερ -, που δεν εισακούσθηκαν, παρά το γεγονός ότι είχαν δίκιο, στην ουσία του ζητήματος, άσχετα από το κατά πόσον κάποιες πλευρές της επιχειρηματολογίας, που προέβαλαν ήσαν συνυφασμένες με τον εσφαλμένο, εν όλω ή εν μέρει, πολιτικοϊδεολογικό προσανατολισμό τους και αποδυνάμωναν τις δικαιολογημένες ενστάσεις τους στην ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη).


Η ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ οδηγήθηκε σε αυτήν την επιλογή της ένταξης της χώρας στην ευρωζώνη, με την δική της ελεύθερη επιλογή, χωρίς να πιεσθεί από κανένα κοινωνικό στρώμα και πήρε την σχετική απόφαση νηφάλια και με αποκλειστική δική της ευθύνη, προβαίνοντας μάλιστα σε μια διαρκή, μονότονη, κουραστική και φυσικά ψευδή προπαγάνδιση των όποιων (υποτιθέμενων και μη, πραγματικών και ανύπαρκτων) ωφελειών της ένταξης της χώρας στην ευρωζώνη, με διαφήμιση του εκλαμβανόμενου, ως «γεγονότος», μηχανισμού προστασίας, που θα παρείχε στην χώρα μας το ευρώ από τις επιθέσεις των διεθνών κερδοσκόπων.


Κατά τα άλλα, αγαπητέ jojos, δεν χρειάζεται τόσο προσωπικό πάθος στις όποιες απαντήσεις σου - αν και βέβαια, δεν είμαι εγώ αυτός, που θα σου υποδείξει τον τρόπο που γράφεις και σκέπτεσαι. Ούτε, άλλωστε, έχω κάποια τέτοια πρόθεση.


Πάντως, αφού ρωτάς πρέπει να σου πω ότι ήμουν πάντοτε εδώ, μέσα σε αυτήν την χώρα. Και πρέπει, επίσης, να σου πω ότι θα με ενδιέφερε η ανάπτυξη της αντεπιχειρηματολογίας σου, διότι πάντοτε, μέσα από τα όποια αντεπιχειρήματα, επιδιώκω και να μαθαίνω, να διορθώνω τις απόψεις μου και να αποφεύγω τον μετασχηματισμό τους σε δόγμα.


Πάντα φιλικά και καλοπροαίρετα..."


(Δείτε στο μπλογκ μου και τα σχετικά άρθρα μου, που αφορούν τον διάλογο που έγινε στο μπλογκ του κ. Χαρίδημου Τσούκα : "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (Μια απάντηση σε ένα υμνητικό - για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών - άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (2) - Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/2-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (3) – Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας δεν ήταν αναπόφευκτη. Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/3-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (4). Η μοντέρνα μεταναζιστική Κατοχή δεν ήταν αναγκαία και το Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο. (Μια ανταπάντηση στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/4-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (5) – Όλοι ήσαν πανικόβλητοι(και ο ΓΑΠ και οι δανειστές του). Συνέχεια της ανταπάντησης στον κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/5-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (6). - Τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής ελίτ και της ευρωζώνης στρατεύθηκε να υπηρετήσει ο ΓΑΠ (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/6-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (7). Πρόβλημα εσόδων είναι το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/7-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (8). Στην υιοθέτηση του ευρώ βρίσκονται οι αιτίες του προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/8-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (9) Η πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρωζώνης, ή η έξοδος από αυτήν θα λύσει το ελληνικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/9-haridimos-tsoukas.html  και  "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (10). Η ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ, με την ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη, εξαπάτησε τον πληθυσμό, διαφημίζοντάς του μια ανύπαρκτη ασφάλεια. (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/10-haridimos-tsoukas.html ).

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (10). Η ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ, με την ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη, εξαπάτησε τον πληθυσμό, διαφημίζοντάς του μια ανύπαρκτη ασφάλεια. (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα).

Κώστας Σημίτης - ΓΑΠ : Το δίδυμο της καταστροφής. Ο πρώην πρωθυπουργός άνοιξε τον δρόμο της χώρας προς τον όλεθρο, με την άκρως βλαπτική (και απατεωνίστικη) ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη και την αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ, ενώ ο νυν πρωθυπουργός επέλεξε να διαβεί αυτόν τον ολέθριο, για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, δρόμο, επιλέγοντας την υπογραφή του επαίσχυντου Μνημονίου της Πρωτομαγιάς του 2010, προκειμένου να προστατεύσει το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα από την κρίση του ευρωχρέους και την ευρωζώνη από την διάλυση, εις βάρος των συμφερόντων του ελληνικού - αλλά και του ευρωπαϊκού - πληθυσμού... 


Το παρακάτω κείμενο είναι η προτελευταία δημοσίευσή μου στο μπλογκ "ΕΝΑΡΘΡΗ ΚΡΑΥΓΗ" του κ. Χαρίδημου Τσούκα, για το θέμα των "Φούφουτων" της οπερεττικής τρόϊκας. Αυτή η δημοσίευση, μερικώς, λογοκρίθηκε. Και λέω μερικώς, διότι ένα τρίτο κείμενό μου, που σχετιζόταν, με τα παρακάτω εκτιθέμενα επιχειρήματά μου, "κόπηκε" από την λογοκρισία του κ. Χαρίδημου Τσούκα.

Αυτό το κείμενο, που λογοκρίθηκε, προσπάθησα, επί μέρες, να το αναρτήσω στα σχόλια του θέματος, στο μπλογκ του κ. Τσούκα, πλην όμως, αυτό, επανειλημμένως, κόπηκε.

Δεν πειράζει. Δικαίωμα του κ. Τσούκα είναι να δημοσιεύει όποια σχόλια θέλει στο μπλογκ του. Δικό του μπλογκ είναι και ως εκ τούτου, έχει το λύειν και το δεσμείν.

Αλλά καλόν είναι, επίσης, ο κ. Χαρίδημος Τσούκας να μην ισχυρίζεται ότι "ο κ. Τάσος Αναστασόπουλος έχει θέση στην συζήτηση", θέλοντας να μην ταυτιστεί με τον σχολιστή jojos, ο οποίος μου υπέδειξε "να τους αδειάσω την γωνιά" - και ο αγαπητός jojos, προφανώς έχει δικαίωμα να λέει και να γράφει ό,τι θέλει και να αντλαμβάνεται τον διάλογο, όπως αυτός επιθυμεί.

Αυτού του είδους η τοποθέτηση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί, ως ανακόλουθη, ή υποκριτική, όταν συνοδεύεται από πρακτικές επίμονης λογοκρισίας και "κοπής" των κειμένων, που βρίσκονται σε διαφωνία με τις εκπεφρασμένες θέσεις του εν λόγω διανοητή.

Το κομμένο σχόλιό μου θα το αναρτήσω, εδώ, στο μπλογκ μου στην επόμενη δημοσίευση, που θα κάνω...

Προηγουμένως, όμως, ας δούμε τα δύο σχόλιά μου, που διασώθηκαν από την λογοκρισία του κ. Τσούκα (ίσως επειδή είχαν κάποια στιγμή, μετά από αρκετές προσπάθειες δημοσίευσής τους τα πρόλαβαν οι επακολουθήσαντες σχολιαστές και τοποθετήθηκαν - αρνητικά γι' αυτά και υποστηρικτικά για τον κ. Τσούκα - επί του περιεχομένου τους) :



"Θυμάμαι, χαρακτηριστικά τον εσμό όλων αυτών, που πήραν τις σχετικές αποφάσεις και προπαγάνδισαν την αναγκαιότητα της ένταξης της Ελλάδας στην ευρωζώνη και την αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ, να επιχειρηματολογούν, μονότονα και να ισχυρίζονται, ψευδώς, όπως αποδεικνύεται τώρα, για την πλήρη και οριστική προστασία της Ελλάδας και του νομίσματός της από τις επιθέσεις των διεθνών κερδοσκόπων. Θυμάμαι ιδιαίτερα αυτήν την καταστροφική παρέα, που ένταξε την χώρα στην ευρωζώνη (τον «κ. καθηγητή», τον ολετήρα της ελληνικής οικονομίας, τον κ. Κώστα Σημίτη, που τότε ήταν πρωθυπουργός, τον Γιάννο Παπαντωνίου, που ήταν υπουργός Οικονομικών, τον κ. Νίκο Χριστοδουλάκη, τον κ. Στουρνάρα, τον κ. Ιωακειμίδη, τον κ. Μουζέλη, τον κ. Γκίκα Χαρδούβελη και πολλούς άλλους, ων ουκ έστι αριθμός) να επιμένουν πάνω σε αυτό το τμήμα της υποστηρικτικής επιχειρηματολογίας, για την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη και να πιπιλίζουν το μυαλό του δύστυχου ελληνικού πληθυσμού, για την προστασία που θα παρείχε στην χώρα το ευρώ από τα κερδοσκοπικά διεθνή hedge funds.



Φυσικά, όλα αυτά ήσαν παραμύθια της Χαλιμάς! Η σημερινή τραγική πραγματικότητα ήλθε – δυστυχώς, εκ των υστέρων – να τα διαψεύσει.


Και το αστείο είναι (μόνο που είναι ένα πολύ κακόγουστο ανήθικο και ελεεινό αστείο) ότι όλοι αυτοί, μαζί με το σύνολο της ελληνικής πολιτικής και κοινωνικής ελίτ, που συνήργησαν σε αυτήν την καταστροφική επιλογή της ένταξης της χώρας στην ευρωζώνη, εξαπατώντας την ελληνική κοινωνία και πουλώντας της φύκια για μεταξωτές κορδέλλες, ζητούν από τον ελληνικό πληθυσμό και τα ρέστα, επιδιώκωντας να τον καταστήσουν συνυπεύθυνο, για τις επιλογές, που αυτοί έκαναν!!!


Και σε αυτό έχει άδικο ο κ. Χαρίδημος Τσούκας, διότι αρνείται να δει αυτή την απλή και ωμή πραγματικότητα :

Ο ελληνικός πληθυσμός εξαπατήθηκε από την πολιτικοοικονομική ελίτ του τόπου, με την κλασσική προπαγανδιστική πίεση, που ασκούν οι σύγχρονες τεχνικές του marketing και των διαφημίσεων και αφού ξεγελάστηκε, παραπεισθείς από αυτήν την προπαγανδιστική διαφημιστική καταιγίδα, τώρα, που τα πράγματα στράβωσαν, οι «λεβέντες» της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ του τόπου, που διέπραξαν αυτά τα εγκληματικά σφάλματα εις βάρος του επιχειρούν να του φορτώσουν τις δικές τους ευθύνες στις πλάτες του και να τον καταστήσουν σχεδόν αποκλειστικό μέτοχο των δικών τους τεράστιων και εγκληματικών ευθυνών.


Η ουσία της όλης αυτής προπαγανδιστικής επιχείρησης, που αποσκοπεί στην μετάθεση των εγκληματικών ευθυνών της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ και την διάχυσή τους σε όλη την ελληνική κοινωνία και αποτελεί, βέβαια και η οποία συνέχεια της πολιτικής εξαπάτησης της ελληνικής κοινωνίας, βρίσκεται στην επιδίωξη της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ να υποτάξει την ελληνική κοινωνία στις επιδιώξεις της τρόϊκας των μοντέρνων κατακτητών, που εντοπίζονται στην σωτηρία του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος και της ελίτ που το συναποτελεί, καθώς και στην σωτηρία του ευρώ.




Βέβαια, οι επιδιώξεις των ευρωπαϊκών και των ελληνικών ελίτ επιχειρείται να υλοποιηθούν, μέσα από την ουσιαστική πτώχευση του ελληνικού εργαζόμενου πληθυσμού, με σκοπό την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, η οποία θα είναι υποταγμένη σε αυτές τις επιδιώξεις. Αυτός είναι ο σκοπός (και εκεί αποσκοπεί η «αλληλεγγύη» που επιδεικνύει η ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ, δια του σοσιαλνεοφιλελεύθερου ΓΑΠ, προς την αντίστοιχη ελίτ της ευρωζώνης και στο σχέδιό της για την διάσωση της ευρωζώνης και του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, το οποίο, κατ’ ευφημισμό, έχει αποκληθεί, ως σχέδιο διάσωσης της ελληνικής οικονομίας, με έναν τσιγγούνικο προϋπολογισμό της τάξης των 110 δισ. €, τα οποία, όμως, δεν φθάνουν, όπως προκύπτει εκ των πραγμάτων και όπως θα φανεί στο προσεχές όχι μακρυνό μέλλον – αν και οι τυφλωμένοι, από το βραχυπρόθεσμο συμφέρον τους, ευρωζωνίτες αρνήθηκαν να ακούσουν και να αποδεχθούν την πρόταση του Ντομινίκ Στρως-Καν, για μεταφορά της Ελλάδας από τον κακοφτιαγμένο Μηχανισμό, στον οποίο έχει ενταχθεί τώρα και τον οποίον έφτιαξαν, ειδικά για την περίπτωσή της (όταν ακόμα πίστευαν ότι η ελληνική κρίση δεν θα αγγίξει την ευρωζώνη) στον οικονομικά ανθεκτικότερο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης των χωρών της ευρωζώνης, που έχει προικοδοτηθεί με το ποσόν των 750 δισ. €.


Φυσικά το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι η ελληνική κοινωνία είναι πολύ πιθανόν να αρνηθεί και σπάζοντας την παθητικότητά της, να αντιδράσει, καταστρέφοντας τα σχέδια του ΓΑΠ και των εκπροσώπων των δανειστών της χώρας. Και αυτό είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης όλων τους.


Και αυτός ο εφιάλτης είναι πάντοτε προ των πυλών – προεξοφλούμενος από τις αγορές και μη αφήνοντας τα διαφορικά επιτόκια των ελληνικών κρατικών ομολόγων να πέσουν κάτω από τις 800 μονάδες, παρά (αλλά και λόγω) των όσων έχουν γίνει, μέχρι τώρα."





(Σχόλιά μου http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post.html?showComment=1283247024406#c7668689935551483849  και http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post.html?showComment=1283250272807#c2329098722659745940  της 31/8/2010, στο άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα στο μπλογκ του "ΕΝΑΡΘΡΗ ΚΡΑΥΓΗ", με τίτλο : "Φον Φούφουτοι ή κατσαπλιάδες;" http://htsoukas.blogspot.com/2010/08/blog-post.html . Δείτε στο μπλογκ μου και τα σχετικά άρθρα μου : "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (Μια απάντηση σε ένα υμνητικό - για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών - άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (2) - Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/2-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (3) – Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας δεν ήταν αναπόφευκτη. Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/3-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (4). Η μοντέρνα μεταναζιστική Κατοχή δεν ήταν αναγκαία και το Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο. (Μια ανταπάντηση στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/4-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (5) – Όλοι ήσαν πανικόβλητοι(και ο ΓΑΠ και οι δανειστές του). Συνέχεια της ανταπάντησης στον κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/5-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (6). - Τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής ελίτ και της ευρωζώνης στρατεύθηκε να υπηρετήσει ο ΓΑΠ (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/6-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (7). Πρόβλημα εσόδων είναι το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/7-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (8). Στην υιοθέτηση του ευρώ βρίσκονται οι αιτίες του προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/8-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (9) Η πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρωζώνης, ή η έξοδος από αυτήν θα λύσει το ελληνικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/9-haridimos-tsoukas.html ).

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Η ανάληψη της εξυπηρέτησης του ελληνικού δημόσιου χρέους - και όλων των δημόσιων χρεών στην Ευρωζώνη - από την Ε.Κ.Τ., θα καταστήσει ανεπίκαιρη την συζήτηση για την αναδιάρθρωσή του. (Μια απάντηση στον Κώστα Καλλωνιάτη).

 
Τα κρατικά και τα ιδιωτικά χρέη στην ευρωζώνη και σε όλον τον κόσμο είναι εντελώς προβληματικά, με βάση την τυπική χρηματοπιστωτική καπιταλιστική λογική. Και αυτό είναι το πρόβλημα της ευρωζώνης. Μάλιστα, το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι καθόλου το χειρότερο. Και όμως ο ΓΑΠ κατάφερε να το κάνει πρώτο πρόβλημα της χώρας!



"Δεν έχει δίκιο σε κάποια πράγματα ο Καλλωνιάτης ( http://www.phpbbserver.com/pfor/viewtopic.php?t=2083&start=0&postdays=0&postorder=asc&highlight=&mforum=pfor ).


Και τα πράγματα αυτά, στα οποία έχει άδικο, είναι ουσιώδη και τα όσα γράφει οδηγούν σε έναν αποπροσανατολισμό, διότι απομακρύνουν από τον πυρήνα του προβλήματος, που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα μας και η ευρωζώνη, σε σχέση με την υπόθεση των δημοσίων χρεών τους, τα οποία βρίσκονται στο κέντρο της σύγχρονης ευρωπαϊκής κρίσης, λόγω των βλακωδών ενεργειών του ΓΑΠ και του ερασιτεχνικού και εντελώς ανίκανου επιτελείου του, που κατάφεραν να καταστήσουν πρόβλημα το ελληνικό και το ευρωπαϊκό δημόσιο χρέος και να τα φέρουν στο προσκήνιο, συνεπικουρούμενοι και από τον δογματισμό και την βραχυπρόθεσμη συμφεροντολογική θεώρηση των πραγμάτων των ευρωζωνιτών τραπεζιτών και των υπηρετών τους - δηλαδή τους πολιτικούς, με προεξάρχοντες τους Γερμανούς.


Το σημαντικότερο όλων αφορά το σημείο που έχει να κάνει με την αντίληψή του για το μοιραίο της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους (αυτή η αντίληψη δεν είναι μόνον δική του, αλλά διακατέχει και όλους τους εκφραστές του "ατιμασμένου επαγγέλματος των οικονομολόγων").


Και ο Καλλωνιάτης σε αυτό το σημείο σφάλλει, διότι μένει στον ιδεολογικό δογματισμό της κρατούσας οικονομικής θεωρίας, που στον πυρήνα της παραμένει εγκλωβισμένη στις ξεπερασμένες από τα πράγματα αντιλήψεις των πατέρων της οικονομικής επιστήμης και επειδή η αναδιάρθρωση, ή αναδιαπραγμάτευση, του ελληνικού δημόσιου χρέους δεν είναι πολιτικές που δεν μπορούν να αποφευχθούν.


Κάλλιστα όλα αυτά μπορούν να αποφευχθούν, με μια απλή κίνηση, η οποία αποτελεί και την λυδία λίθο του προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους και του αντίστοιχου προβλήματος των δημοσίων χρεών των κρατών μελών της ευρωζώνης.

Προβληματική είναι και η αναχρηματοδότηση του κρατικού χρέους στην ευρωζώνη. Η ανάληψη της εξυπηρέτησής του από την Ε.Κ.Τ., αποτελεί την μόνη λύση, που μπορεί να κρατήσει ενωμένη την ευρωζώνη. Αλλιώς, η ευρωζώνη θα διαλυθεί... (Δείτε τον όγκο του υπό εξυπηρέτηση χρέους στην ευρωζώνη το 2010. Και πάλι η Ελλάδα δεν είναι καθόλου η χειρότερη. Και όμως ο ... τετραπέρατος ΓΑΠ κατάφερε να την πάει για φούντο.)



Αυτήν την κίνηση την έχω προτείνει εδώ και καιρό και ουσιαστικά είναι η ανάληψη της εξυπηρέτησης του ελληνικού δημόσιου χρέους από την Ε.Κ.Τ. (Δείτε το σχόλιο, που έκανα στο e-rooster στις 26/3/2010: http://e-rooster.gr/03/2010/2322#comment-129951 , στην συζήτηση που έγινε εκεί στο άρθρο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, με τίτλο : "Οι «κακοί» ξένοι", αλλά και το θέμα στο μπλογκ μου : "Το ελληνικό bail out, μας δείχνει ότι τα κράτη δεν χρεωκοπούν, παρά τα όσα προπετώς είπε η Μέρκελ" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/05/bail-out.html και "Οιονεί δημόσιο χρέος της ευρωζώνης θα γίνει το ελληνικό δημόσιο χρέος" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/05/blog-post_23.html ).

(Περιττό να πω ότι οι νεοφιλελεύθεροι συζητητές στο e-rooster απέρριψαν, μετά βδελυγμίας, την πρότασή μου αυτή, αλλά η ουσία της παραμένει πάντα επίκαιρη και μπορώ να πω ότι είμαι ο μόνος που ρητά και κατηγορηματικά έχω προτείνει την ανάληψη των δημόσιων χρεών της ευρωζώνης από την Ε.Κ.Τ. - Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι η εν λόγω πρόταση είναι εντελώς άγνωστη στην γραφειοκρατία της ευρωζώνης και στην Ε.Κ.Τ., αλλά όλοι κάνουν το κορόϊδο και ενεργούν σαν αυτή η προοπτική να είναι ανύπαρκτη, με αποτέλεσμα να ακουλουθείται, όσον αφορά τα δημόσια χρέη της Ελλάδας και της ευρωζώνης, η τωρινή πολιτική, η οποία και αδιέξοδη είναι και αποτελεί την ασφαλή οδό για την οικονομική και κοινωνική καταβαράθρωση της χώρας μας, αλλά και για την διάλυση της ευρωζώνης...)


Η εξυπηρέτηση του ελληνικού δημόσιου χρέους από την Ε.Κ.Τ. θα λύσει και το πρόβλημα της αναξιοπιστίας της χώρας απέναντι στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και θα οδηγήσει σε μια ταχεία ανάκαμψη την ελληνική οικονομία (αρκεί να υπάρξουν συνοδευτικά αναπτυξιακά μέτρα από την ελληνική κυβέρνηση και την ευρωζώνη, με αυστηρούς ελέγχους στο ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα, μεγάλα τμήματα του οποίου θα χρειασθεί να περάσουν κάτω από δημόσιο έλεγχο - κάτι που ήδη καμουφλαρισμένα συμβαίνει με την διαφορά ότι τώρα η χρηματοπιστωτική γραφειοκρατική τεχνοδομή παραμένει σχεδόν ανεξέλεγκτη).


Και αυτή η επάνοδος της ελληνικής οικονομίας στην αναπτυξιακή διαδικασία θα θέσει, εκτός επικαιρότητας, το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης και της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους, αφού δεν θα υπάρχουν πλέον οι όροι για μια τέτοια συζήτηση, οι οποίοι όροι έχουν να κάνουν με τον υφεσιακό εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας, κατά το 2009 και την καταστροφική πολιτική του ΓΑΠ και των τροϊκανών το 2010, μια πολιτική, η οποία εδράζεται στο αποικιοκρατικό, απεχθές και επαχθές Μνημόνιο της Πρωτομαγιάς του 2010, που οι σύγχρονοι Quislings υπέγραψαν, άνευ διαπραγμάτευσης.

Δείτε στο μπλογκ μου και τα σχετικά άρθρα μου : "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (Μια απάντηση σε ένα υμνητικό - για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών - άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες. (2) - Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/2-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (3) Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας δεν ήταν αναπόφευκτη. Συνέχεια της απάντησής μου στο υμνητικό, για την τρόϊκα των μοντέρνων κατακτητών, άρθρο του κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/3-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (4). Η μοντέρνα μεταναζιστική Κατοχή δεν ήταν αναγκαία και το Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο. (Μια ανταπάντηση στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/4-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (5) Όλοι ήσαν πανικόβλητοι(και ο ΓΑΠ και οι δανειστές του). Συνέχεια της ανταπάντησης στον κ. Χαρίδημου Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/5-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (6). - Τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής ελίτ και της ευρωζώνης στρατεύθηκε να υπηρετήσει ο ΓΑΠ (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/08/6-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (7). Πρόβλημα εσόδων είναι το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/7-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (8 ) Στην υιοθέτηση του ευρώ βρίσκονται οι αιτίες του προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους (Συνέχεια της απάντησης στον κ Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/8-haridimos-tsoukas.html και "Ούτε Φον Φούφουτοι, ούτε κατσαπλιάδες (9) Η πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρωζώνης, ή η έξοδος από αυτήν θα λύσει το ελληνικό πρόβλημα (Συνέχεια της απάντησης στον κ. Χαρίδημο Τσούκα)" http://tassosanastassopoulos.blogspot.com/2010/09/9-haridimos-tsoukas.html ."




(Σχόλιό μου http://www.phpbbserver.com/pfor/viewtopic.php?p=9268&mforum=pfor#9268 της 12/9/2010 στο θέμα που άνοιξε στο "PETROUPOLIS FORUMS" ο Γιάννης Μιχαλόπουλος, με τίτλο : "Αναδιαπραγμάτευση χρέους Κ. ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗΣ" http://www.phpbbserver.com/pfor/viewtopic.php?t=2083&start=0&postdays=0&postorder=asc&highlight=&mforum=pfor ).