Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2018

2002 - 2015 : Η σημαντική άνοδος της γερμανικής βιομηχανικής παραγωγής και η αντίστοιχη πτώση της βιομηχανικής παραγωγής των κυριότερων χωρών της ζώνης του ευρώ. (Η ΕΚΤ, ως βασικός χρηματοδότης του ιταλικού δημόσιου χρέους, τα λεφτόδενδρα των προγραμμάτων της ποσοτικής χαλάρωσης QE και τα αναπόδραστα αδιέξοδα του ζόμπι της ευρωζώνης).






Όλα αυτά τα χρόνια, που έχει ξεσπάσει η ευρωζωνική κρίση, από την εποχή της ελληνικής χρεωκοπίας, αλλά και πριν από αυτήν, έχουμε περιγράψει τις καταστροφικές, τις ολέθριες επιπτώσεις του ευρώ και της ζώνης του, στην μεγίστη πλειοψηφία των οικονομιών των χωρών της ευρωζώνης.

Βλέποντας τον παραπάνω πίνακα, ο οποίος απεικονίζει την πορεία της βιομηχανικής παραγωγής, στις 4 μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης (Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία), από το 1974, μέχρι το 2015, αντιλαμβανόμαστε το τεράστιο μέγεθος του κέρδους, που προέκυψε, για την γερμανική βιομηχανική και εξαγωγική ελίτ, από την δημιουργία του ευρώ και της ζώνης του. Η βιομηχανική παραγωγή της Γερμανίας, με την δημιουργία της ευρωζώνης απογειώθηκε και μαζύ με αυτήν, απογειώθηκαν και τα φανερά κέρδη της γερμανικής ελίτ, έστω και αν αυτά είναι, εν πολλοίς, επιφαινόμενα. (Το γιατί αυτά τα κέρδη είναι επιφαινόμενα, το έχουμε πει πολλές φορές, αλλά, παρακάτω, θα το επαναλάβουμε).

Όμως, από τον ίδιο πίνακα, αντιλαμβανόμαστε, παράλληλα και το τεράστιο μέγεθος της ζημιάς, που προέκυψε, για την ιταλική, την ισπανική και την γαλλική βιομηχανική παραγωγή, από την ένταξη, στην ευρωζώνη, των οικονομιών, στις οποίες είναι ενταγμένες οι βιομηχανίες των χωρών αυτών.

Έτσι, ενώ, από το 2002, που δημιουργήθηκε η ευρωζώνη, καθίσταται, σαφές ότι η βιομηχανική παραγωγή της Γερμανίας έχει εκτοξευθεί και πλησιάζει, το 2015, στο 125 (με μέτρο το 100, κατά το έτος 2001), η αντίστοιχη βιομηχανική παραγωγή της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας, κατά το ίδιο έτος, έχει υποχωρήσει, σημαντικά, και έχει βαλτώσει, κάτω από το 90 και ειδικά, οι δείκτες της βιομηχανικής παραγωγής, για Ισπανία και Ιταλία, βρίσκονται, κάτω από το 80.

Αυτό, που καθίσταται προφανές, είναι ότι το ευρώ, ως κοινό νόμισμα και η ζώνη του, ως μια νομισματική ένωση ευνόησαν και εξακολουθούν να ευνοούν και να ενισχύουν την γερμανική βιομηχανική παραγωγή, ενώ έβλαψαν και εξακολουθούν να βλάπτουν την βιομηχανική παραγωγή των τριών άλλων μεγαλύτερων οικονομιών της ευρωζώνης.

Βέβαια, αυτή η εξέλιξη δεν αφορά, μόνο, την Ιταλία, την Ισπανία και την Γαλλία. Αφορά και την μεγάλη πλειοψηφία των άλλων, των ελλειμματικών χωρών της ευρωζώνης, των οποίων η βιομηχανική παραγωγή έχει υποχωρήσει, δραματικά, ή έχει καταστραφεί, εάν λάβουμε υπόψη το τι έχει συμβεί, στην Ελλάδα, ιδιαίτερα, από την εποχή, που η χώρα μας εισήλθε, το 2002, στην ευρωζώνη.

Όπως γίνεται κατανοητό, η ίδια η λειτουργία της νομισματικής ένωσης και το υποτιμημένο, για τα δεδομένα της γερμανικής οικονομίας, ευρώ, είναι που ενισχύουν, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, την ανταγωνιστικότητα και τα θηριώδη πλεονάσματα της γερμανικής οικονομίας, την ίδια στιγμή, που το κοινό νόμισμα λειτουργεί, για τις λοιπές ελλειμματικές (αλλά και για τις οριακές) οικονομίες της ζώνης του ευρώ, ως ένα υπερτιμημένο και ως εκ τούτου, καταστροφικό νόμισμα, για την παραγωγή των χωρών αυτών.

Είναι προφανές ότι οι γερμανικές ελίτ κάνουν και φυσικά, θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι περνάει, από το χέρι τους, για να παραμείνει η ευρωζώνη, ως έχει. Δηλαδή, ως νομισματική ένωση και τίποτε περισσότερο. Αυτή η νομισματική ένωση ενίσχυσε την γερμανική παραγωγή και τα κέρδη τους, στο έπακρο και για αυτή την ισορροπία δυνάμεων και την διατήρησή της, η γερμανική κυβέρνηση δίνει και θα εξακολουθησει να δίνει τα πάντα.

Κάθε τι διαφορετικό, από το ευρώ και την ζώνη του θα λειτουργήσει, εις βάρος της γερμανικής παραγωγής και φυσικά, εις βάρος των κερδών των ελίτ της μεγάλης αυτής χώρας, αφού ανάμεσα, στα άλλα, θα αποκαλύψει το σαθρό υπόβαθρο των γερμανικών κερδών, τα οποία θα σαρωθούν, από την αναγκαία και ουσιαστική παραδοχή της αδυναμίας των ελλειμματικών οικονομιών να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, τα οποία, στην μεγάλη πλειοψηφία τους, θα επωμισθούν οι γερμανικές ελίτ, είτε, άμεσα, είτε έμμεσα, μέσα από τον ενεργό πληθωρισμό του κοινού νομίσματος, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα μη εξυπηρετίσιμα χρέη.

Για να γίνει κατανοητή αυτή η διαπίστωση  είναι χρήσιμο και απαραίτητο να περάσουμε στην εξέταση του επόμενου πίνακα, ο οποίος παρουσιάζει τους "αγοραστές" των ιταλικών ομολόγων, δηλαδή του ιταλικού χρέους, από το 2015, μέχρι σήμερα.



Βλέποντας  τον πίνακα αυτόν, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο, εκτός από το να μειδιάσουμε - εάν μπορέσουμε να συγκρατηθούμε και να μην γελάσουμε, από καρδίας. Το γιατί είναι, άμεσα, κατανοητό. 

Οι "αγοραστές" του ιταλικού δημοσίου χρέους, από το 2015 και μετά, είναι, κατά βάση, ο εξής ένας :

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Αυτή αγοράζει το ιταλικό δημόσιο χρέος και αυτή διαμορφώνει, με πλαστό τρόπο, τις τιμές αγοράς του, δηλαδή τα επιτόκια των ομολόγων του. Χωρίς την ΕΚΤ, το ιταλικό κράτος θα ήταν εκτός αγορών. Αυτό το φαινόμενο, αυτή η πρακτική του Mario Draghi και της μπατιροτραπεζοκρατίας της Φραγκφούρτης δεν αφορά, μόνο, την Ιταλία  Αφορά όλες τις χώρες της ευρωζώνης, εξαιρουμένης της Ελλάδας.

Αυτός ήταν ο ρόλος, αυτή ήταν η λειτουργία και η σκοπιμότητα του μακροχρόνιου προγράμματος της περίφημης ποσοτικής χαλάρωσης, που εφάρμοσε, εδώ και χρόνια, ο Ιταλός κεντροτραπεζίτης, με την αποδοχή των Γερμανών.

Το αστείο είναι ότι οι αποδόσεις των ιταλικών κρατικών ομολόγων, παρά την συνεχή αιμοδοσία, από το πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης, το οποίο - υποτίθεται ότι - βαίνει προς το τέρμα του, έχουν τριπλασιασθεί, την ίδια στιγμή, που το ιταλικό έλλειμμα, στο σύστημα Target 2, έχει ξεπεράσει τα 480 δισ. € και δεν υπάρχει, ούτε καν, η σκέψη, για την μείωση, ή τον έλεγχο του.

Με αυτά τα δεδομένα, γίνεται αντιληπτό το γιατί το βουνό των κερδών, στο οποίο εδράζονται οι γερμανικές ελίτ, είναι και οδεύει, στο να αποκαλυφθεί ότι είναι, όχι μόνο ανύπαρκτο, αλλά και ότι είναι ένα βουνό από ζημιές.

Η ευρωζώνη είναι χρήσιμη, για την γερμανική οικονομία και τα κέρδη των εξαγωγικών και των χρηματοπιστωτικών ελίτ της, ως νομισματική ένωση. Κάθε τι άλλο, για την γερμανική γραφειοκρατική καπιταλιστική τεχνοδομή, είναι σκέτη καταστροφή.

Στην πραγματικότητα  η ΕΚΤ κρατάει, στα πήλινα πόδια της, την ευρωζώνη, που καταρρέει. Αλλά, μέσα στα πλαίσια του γερμανικού στρατηγικού σχεδιασμού, η ευρωζώνη δεν έχει μέλλον, παρά μόνο, ως αυτό, που, εδώ και πολύν καιρό, είναι. Ως ένα ζόμπι, που τρώει τα παιδιά του και ό,τι κινείται γύρω του.

Έτσι, χωρίς την ΕΚΤ, οι χώρες, που συμμετέχουν, στο πρόγραμμα της μπατιροτραπεζοκρατίας της Φραγκφούρτης, με τα λεφτόδενδρα - δηλαδή με τα ανανεούμενα προγράμματα της ποσοτικής χαλάρωσης (QE), που στηρίζονται, στην άφθονη κοπή χρήματος, από την ΕΚΤ -, θα ήσαν, εδώ και πολλά χρόνια, αναξιόχρεες. Θα ήσαν χρεωκοπημενες και θα είχαν αποκλεισθεί, από τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές, όπως είναι χρεωκοπημένη και αναξιόχρεη η Ελλάδα, η οποία έχει εξαιρεθεί και δεν συμμετέχει, στην ποσοτική  χαλάρωση της ΕΚΤ.

Αυτή η διαπίστωση, αυτή η ωμή περιγραφή της πραγματικότητας οδηγεί, αναπόδραστα, στο απλό συμπέρασμα ότι, ή το ευρώ θα γίνει ένα πραγματικό νόμισμα, όπως είναι το δολλάριο και θα πληρώνει τα χρέη του, παύοντας να λειτουργεί, ως ένας, περίπου, άκαμπτος μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών, ή θα εξαφανισθεί και θα αντικατασταθεί, από τα εθνικά νομίσματα των χωρών της ευρωζώνης.

Σε κάθε περίπτωση, ένας ατελείωτος χείμαρρος από χρήμα, το οποίο θα κοπεί, αφειδώς, είτε με την μορφή του ευρώ, είτε με την μορφή των εθνικών νομισμάτων των χωρών της ευρωζώνης, θα εξαλείψει και θα σβήσει τα βουνά των χρεών των οικονομιών του ευρώ και της ζώνης του.

Άλλη λύση, πέρα από μια βασανιστική παράταση των τωρινών προσωρινών ημίμετρων, δεν υπάρχει.



Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

2005 - 2018 : Ο Γιάννος Παπαντωνίου, επί τέλους, αντιμέτωπος, με το μέλλον του. (Μια περιπτωσιολογική ανατομία της ελληνικής πολιτικής διαφθοράς, μέσα από τις μίζες της Thales, για τις γαλλικές φρεγάτες).






Ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών του Κώστα Σημίτη, κατά την περίοδο 1996 - 2001 και υπουργός Εθνικής Άμυνας, κατά την περίοδο 2001 - 2004, ήλθε, επί τέλους, μετά από παρέλευση πολλών ετών, αντιμέτωπος με το μέλλον του.

Κλείστηκε, στην φυλακή, για τα μαύρα χρήματα που κατέχει και τα οποία προέρχονται από την εγκληματική δραστηριότητά του, ως υπουργού Εθνικής Άμυνας, με την εμπλοκή του, στην υπόθεση της αγοράς των φρεγατών, από την γαλλική εταιρεία Thales, μια υπόθεση που μακροχρόνησε, λόγω των απίστευτων διαδρομών αυτών των χρημάτων, η άκρη των οποίων βρέθηκε, από την δημοσιοποίηση της περιβόητης "λίστας Lagarde", στην οποία εμφανίστηκε η σύζυγος του πρώην υπουργού Σταυρούλα Κουράκου.

Όπως είναι γνωστό, αυτή η ταλαιπωρημένη λίστα, που περιήλθε στα χέρια των αρμόδιων υπουργών της κυβέρνησης του ΓΑΠ και του ίδιου του, τότε, πρωθυπουργού, μπήκε στα συρτάρια και ακολούθησε μια σκοτεινή διαδικασία, η οποία οδήγησε, στην παραγραφή των φορολογικών αδικημάτων των εμπλεκόμενων προσώπων. Ανάμεσα, στα πρόσωπα αυτά ήταν και η Σταυρούλα Κουράκου

Η λίστα Lagarde, λοιπόν, στην οποία εμπλέκονται ο Γιάννος Παπαντωνίου και η δεύτερη σύζυγός του, δεν είχε καλή τύχη. Και ήταν φυσικό να μην έχει καλή, αφού ο, τότε, υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου την πλαστογράφησε, για να κρύψει τις εξαδέλφες του, ενώ ο πρώην Διοικητής του ΣΔΟΕ - και πρώην εισαγγελέας, που έδρασε, ως ανακριτής, κατά την διάρκεια της σύλληψης και φυλάκισης των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης "17 Νοέμβρη" - Ιωάννης Διώτης, την κουκούλωσε και ο, διάδοχος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, στο υπουργείο Οικονομικών, ο πολύς Ευάγγελος Βενιζέλος πήρε το στικάκι, με την λίστα και το καταχώνιασε, στο σπίτι του. 

Όμως, παρά τις ανομίες των ηγετικών μελών της κυβέρνησης του ΓΑΠ και μελών της πασοκικής νομενκλατούρας, η λίστα Lagarde άνοιξε τον δρόμο, για να βρεθεί μια άκρη, στις πολύχρονες έρευνες, για τον Γιάννο Παπαντωνίου και τις μίζες, στις αγορές των οπλικών συστημάτων.

Αυτή η υπόθεση ερευνάται, από το 2015, όταν η εξεταστική επιτροπή της βουλής, επί κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή προσπάθησε να βρει στοιχεία, για τις μίζες του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Γιάννου Παπαντωνίου, από τα εξοπλιστικά προγράμματα. Αυτή η έρευνα, εκείνη την εποχή, κατέληξε, σε κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία (αριθμούς τραπεζικών λογαριασμών εταιρειών όπλων και εκταμιεύσεις, σε άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς φυσικών προσώπων, αλλά αυτά τα στοιχεία όμως, δεν κατέληγαν, στους παραλήπτες, δηλαδή, στους δράστες υπουργούς και τους συνενόχους τους, με αποτέλεσμα η έρευνα, εκείνη την εποχή, να αποβεί άκαρπη.

Φυσικά, η αμαρτωλή πασοκική νομενκλατούρα και τα ηγετικά της στελέχη, αν και γνώριζαν ότι τα στοιχεία, που παρουσιάζονταν, στην επιτροπή της βουλής, ήσαν σημαντικά και αξιοπρόσεκτα, όπως, επίσης, γνώριζαν (και όπως ώφειλαν να γνωρίζουν) ότι ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ο Γιάννος Παπαντωνίου δεν ήσαν καθαροί, υποστήριξαν τους δύο πρώην υπουργούς, με σθένος, με πάθος και με ακούραστη επιμονή. Πρωταγωνιστές, ως συνήγοροι των δύο εμπλεκομένων υπουργών, ήσαν ο αχαρακτήριστος (όποιον απαξιωτικό χαρακτηρισμό και να δώσει κανείς, σε αυτόν τον άνθρωπο, θα είναι μέσα και φυσικά δεν θα έχει κάνει λάθος) Ευάγγελος Βενιζέλος και ο, ομοίως, αχαρακτήριστος Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος ελέγχεται, άλλωστε, για τις μίζες, στην υπόθεση Novartis.

Για να αντιληφθούμε την αθλιότητα των πεπραγμένων των δύο βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που υπήρξαν οι φανατικοί υποστηρικτές του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Γιάννου Παπαντωνίου, κατά την διάρκεια των εργασιών της επιτροπής της βουλής, το 2005, είναι χρήσιμο να θυμηθούμε δύο διαλόγους, με τον Βύρωνα Πολύδωρα, που έγιναν εκείνη την εποχή και είναι καταγραμμένη, στα πρακτικά της βουλής - τότε, που ο άθλιος Ευάγγελος Βενιζέλος έλεγε ότι οι τραπεζικοί λογαριασμοί, που είχαν εντοπισθεί, από την έρευνα της επιτροπής, ήσαν ... αριθμοί τηλεφώνων.




Τα παρακάτω αποσπάσματα είναι από την συνεδρίαση της βουλής, της 25ης Φεβρουαρίου 2005 και δείχνουν την πολύ χαμηλή ποιότητα των εμπλεκομένων πρώην υπουργών, στις υποθέσεις των μιζών, από τα εξοπλιστικά προγράμματα, των υπερασπιστών τους, αλλά και των πασόκων βουλευτών, που εξέδωσαν χωριστό πόρισμα και αθώωσαν τους κατηγορούμενους :




Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ : Εχουμε την DRUMILAN OFFSET και την DRUMILAN INTERNATIONAL, η οποία κατοικοεδρεύει στον φορολογικό παράδεισο των Παρθένων Νήσων.

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ : Τι τα θέλετε τώρα αυτά;

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣΑυτές οι εταιρίες είναι κάτοχοι λογαριασμού…

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ : Ουδέν πολιτικό πρόσωπο είναι αναμεμειγμένο. Θα το δείξει και το μέλλον.

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ Οταν πρωτοανακαλύφθηκε ο λογαριασμός, ο κ. Βενιζέλος - γνωστός χιουμορίστας - έσπευσε να πει ότι είναι αριθμός τηλεφώνου. Ε, δεν είναι. Είναι λογαριασμός που ακολουθεί υπόγειες διαδρομές…

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣΠήρα τηλέφωνο και βγήκε ο Σπ. Σπηλιωτόπουλος!

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ : …από Μόσχα, Νέα Υόρκη, Κύπρο και Ελβετία, 21.000.000 δολάρια. Φθήνιες. 
Φυσικά, ο παραλήπτης αγνοείται.

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ : Ποιους αφορούν αυτά; Πάλι υπόνοιες;

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣΡε, πού πήγαν τα λεφτά είναι το θέμα. Αφήστε τις σοφιστείες.


Αλλά οι συναρπαστικοί αυτοί διάλογοι, που αποδεικνύουν το θεόρατο μέγεθος της ηθικής πόρωσης των ηγετικών στελεχών της πασοκικής νομενκλατούρας, δεν σταματούν, εδώ. Έχουν συνέχεια, την οποία μπορούμε, παρακάτω να απολαύσουμε :




Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣΑυτές οι εταιρίες (DRUMILLAN) συμπλέκονται με λογαριασμό – εφάνη στην αποδεικτική διαδικασία…


ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ : Και ουδέν πολιτικό πρόσωπο είναι αναμεμειγμένο, και θα το δείξει αυτό το μέλλον.


Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ : Μη βιάζεστε.


ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ : Ξέρετε κάτι; Να το πείτε.


Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣΟταν πρωτοανακαλύφθηκε ο αριθμός, έσπευσε ο κ. Βενιζέλος - γνωστός χιουμορίστας, άλλωστε - να πει, για να απαξιώσει το θέμα, ότι αυτό μοιάζει με αριθμό τηλεφώνου. Ε, δεν είναι αριθμός τηλεφώνου. Είναι λογαριασμός της DRUMILAN.


ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ : Δοκιμάσατε να πάρετε τηλέφωνο;

...................................................................................................................................................................



ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ : Η σημερινή διαδικασία είναι ευκαιρία διεξόδου. Απαλλαγείτε, κύριοι της Ν.Δ., από το αδιέξοδο αυτό και βεβαίως, κάποια στιγμή, ζητήστε και συγγνώμη από τους ανθρώπους που ταλαιπωρήσατε.


Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ : Λέμε, λοιπόν, στον ελληνικό λαό : «Δεν ήταν τίποτα, παιδιά. Τετρακόσια δισεκατομμύρια δραχμές πέταξαν οι καλοί οικονομικοί διαχειριστές του ΠΑΣΟΚ, ως υπουργοί Εθνικής Αμύνης, στον βρόντο! Τώρα, εγείρω το εξής ερώτημα : Ή ηλίθιοι ήσαν, ή ιδιοτελείς! Ας διαλέξουν και ας πάρουν! (Χειροκροτήματα, από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας.).

ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ : Αυτό είναι απαράδεκτο και ακραίο!

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣΑπαράδεκτα θα ακούσετε, διότι απαράδεκτα επράξατε! (Χειροκροτήματα, από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας.).


ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣΠρώτη φορά μιλάτε, έτσι! Δεν έχετε ξαναμιλήσει, έτσι!


Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ : «Το TPQ-37, ελληνικέ λαέ, δεν είναι τίποτα, είναι καλό εργαλείο. Εξακόσια μέτρα απόκλιση στόχου κάνει μοναχά». Ο Ρίλεϊ, ο Αμερικανός στρατηγός… (Διαμαρτυρίες, από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ.).


Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ : Σας ενοχλούν! Δεν πειράζει.


ΑΝ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ : Ε, όχι!

Β. ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ : Τα επράξατε, θα ακούσετε την ηχώ των πράξεών σας. Αυτή είναι η ηχώ των πράξεών σας.


Τώρα, πια, γνωρίζουμε ότι οι αριθμοί τηλεφώνων, για τους οποίους μιλούσε ο είρων Βαγγέλης Βενιζέλος, δεν ήσαν αριθμοί τηλεφώνων. Ήσαν τραπεζικοί λογαριασμοί. Και αφορούσαν τον Άκη Τσοχατζόπουλο, τον Γιάννο Παπαντωνίου και τις μίζες που πήραν, για τα οπλικά συστήματα. Οι άνθρωποι αυτοί, λοιπόν, δεν ταλαιπωρήθηκαν, άδικα, όπως θέλησε να μας πείσει, ο πολυπράγμων και παπατρέχας Βαγγέλης Βενιζέλος.

Όμως, ο Γιάννος Παπαντωνίου την πάτησε, όπως την πάτησε και ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Η λίστα Lagarde άνοιξε τον δρόμο και το ελληνικό δικαστικό σύστημα, με την βοήθεια της προανακριτικής επιτροπής της παρούσας βουλής (αυτό πρέπει να το πούμε) βρήκε μια άκρη με τους 46 τραπεζικούς λογαριασμούς του πρώην υπουργού και των μεσαζόντων προσώπων, που χρησιμοποιήθηκαν, ως παρένθετα πρόσωπα, στις μίζες, που πήρε, από την Thales.

Το χειρότερο είναι ότι ο ίδιος ο πρώην υπουργός και η σύζυγός του αρνήθηκαν να δώσουν εξουσιοδοτήσεις στους δικαστές, για να ανοίξουν αυτοί οι λογαριασμοί, γεγονός το οποίο οδήγησε, στην προσωρινή κράτησή τους. Και φυσικά, αυτό το έπραξαν, διότι έχουν πολλά να κρύψουν.

Στην όλη ιστορία, όμως, υπήρξε ο αδύναμος κρίκος, που έσπασε και έδωσε τον Γιάννο Παπαντωνίου και την σύζυγό του, στους δικαστές, που ερευνούν την υπόθεσή τους. Είναι ο φίλος και φυσικά, συγκατηγορούμενος του πρώην υπουργού, ο Ανδρέας Μπαρδής, ο οποίος ξέπλυνε τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ των μιζών του Γιάννου Παπαντωνίου και ο οποίος, απολογούμενος, για το ποσόν αυτό, που βρέθηκε, στο όνομά του, είπε ότι εξυπηρέτησε, πριν πολλά χρόνια, αμμισθί, τον πρώην υπουργό, τον οποίο εκτιμούσε, χωρίς να γνωρίζει - υποτίθεται - την προέλευση των χρημάτων.

Έτσι, ο Ανδρέας Μπαρδής, προκειμένου να μην προφυλακισθεί και για να αποφύγει την βαριά ποινή, που τον ανέμενε, έδωσε, στεγνά, τον Γιάννο Παπαντωνίου. Και κάπως, έτσι, ο πρώην υπουργός και η σύζυγός του, προφυλακίστηκαν.

Από, εδώ και πέρα, η μοίρα του Γιάννου Παπαντωνίου είναι πεοκαθορισμένη, εάν τα δεδομένα δεν ανατραπούν, άρδην. Και δεν φαίνεται να ανατραπούν. Δηλαδή, δεν πρόκειται να υπάρξει κάποια κυβέρνηση, στο μέλλον, ή οποιοιδήποτε άλλοι παράγοντες, που θα μπορέσουν να μεσολαβήσουν,  για να τον αθωώσουν, ή να τον ρίξουν, στα μαλακά - αν και ποτέ δεν πρέπει να λέμε, ποτέ.




23/5/1998 : Με έντονες αποδοκιμασίες, έγινε δεκτός ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γιάννος Παπαντωνίου, από τους συνδικαλιστές, στην 4η Συνδιάσκεψη της ΠΑΣΚΕ, για το σαρωτικό πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων των δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων. Τότε, ο Γιάννος Παπαντωνίου μιλούσε, για την "εξυγίανση" των δημοσίων επιχειρήσεων και για την απώλεια των προνομίων των συνδικαλιστών. Ποιός τα έλεγε αυτά; Ένας βρώμικος άνθρωπος, ο οποίος απολάμβανε τα δικά του προνόμια, ως μέλος της πιο διεφθαρμένης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης, η οποία θεσμοποίησε, κανονικοποίησε και συστηματικοποίησε την πολιτική διαφθορά... 



Αυτό το κείμενο δημοσιεύεται, προκειμένου να επισημάνει την θρασύτητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας, το οποίο την οδήγησε, στην χρεωκοπία. Μάλιστα, όπως είναι γνωστό, ο Γιάννος Παπαντωνίου, ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, είναι μαζύ με τον Κώστα Σημίτη, τον Γιάννη Στουρνάρα, τον Λουκά Παπαδήμο και τον μακαρίτη Νίκο Θέμελη, οι πρωτεργάτες της καταστροφικής ένταξης της Ελλάδας, στην ευρωζώνη, με τις γνωστές παραποιήσεις των ελληνικών στατιστικών στοιχείων και τις, κάτω από το τραπέζι, σκοτεινές συναλλαγές, που έγιναν, με Ευρωπαίους ηγέτες και παράγοντες, κατά την περίοδο 1999 - 2001, προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο ολέθριος στόχος.

Αλλά ο Γιάννος Παπαντωνίου δεν είναι ο μόνος. Και φυσικά, δεν θα είναι ο τελευταίος. Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό είναι διαποτισμένο, από την διαφθορά. Και δεν είναι, μόνο, το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, που είναι διαποτισμένο, από την διαφθορά. Είναι και η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής οικονομικής και κοινωνικής ελίτ, που είναι διαποτισμένη, από την διαφθορά.

Αυτή είναι η απλή και ωμή πραγματικότητα, στην χώρα μας. Και αυτή η διαπίστωση δεν αφήνει έξω τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα, που, όπως φαίνεται, έμπλεξαν, με τον George Soros, με την μυστική χρηματοδότηση, προκειμένου να εξαγορασθούν αλβανικά και σλαβομακεδονικά ΜΜΕ, αλλά, πιθανότατα και βουλευτές του ΒΜΡΟ

Βέβαια, παρά τα όσα λέγονται, δεν είναι η διαφθορά υπεύθυνη, για την ελληνική χρεωκοπία και για τα όσα υφιστάμεθα όλα αυτά τα χρόνια, όπως και για όσα πρόκειται να υποστούμε στο μέλλον. Η ελληνική τραγωδία έχει τις πρωταρχικές της αιτίες, στο συστημικό πρόβλημα της ένταξης της Ελλάδας, στην ευρωζώνη, με την κατάργηση του εθνικού μας νομίσματος - της δραχμής.

Αυτή η πραγματικότητα, όμως, δεν "αθωώνει" την διαφθορά, ως φαινόμενο. Κάθε άλλο. Ανάμεσα στα άλλα και επειδή είναι, κατ' εξοχήν, οι διεφθαρμένοι της ελληνικής πολιτικοοικονομικής ελίτ, που στήριξαν (μαζύ με τους αφελείς χρήσιμους ηλίθιους) την ένταξη της Ελλάδας, στην Ο.Ν.Ε. και στηρίζουν, με πίστη και φανατισμό, την παραμονή της χώρας μας, στην καταστροφική, για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, ευρωζώνη.