8-6-2026. Μια τρύπα στο νερό, αποτελεί η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, στην Άγκυρα, καθώς η Τουρκία πήρε δύο νατοϊκά στρατηγεία, αλλά η Ουάσινγκτων δεν διακινδύνευει πόλεμο, με την Ρωσία, χάριν των νατοϊκών ελίτ των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών.

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ, στην Άγκυρα, απασχολεί το παρόν δημοσίευμα, όπως και το, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες, 9/6/2026, στο YouTube, καθώς αυτή, ως αποτέλεσμα, αποτέλεσε μια τρύπα, στο νερό και ως προς τα ζητήματα, που αφορούν την Ελλάδα, αλλά και ευρύτερα, τους στόχους της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, παρά το γεγονός της αναμενόμενης ίδρυσης των δύο νέων νατοϊκών στρατηγείων, στην Κωνσταντινούπολη και στα Άδανα, αν και στο επίσημο ανακοινωθέν της συνόδου αυτής ουδεμία επίσημη αναφορά γίνεται, ως προς το θέμα αυτό. 

Επίσης, κατέστη σαφές ότι η απαίτηση του Τραμπ, για μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες, καθώς και η απόφασή του να μεταφέρει ένα μέρος των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων από την νατοϊκή Ευρώπη, προς τον χώρο του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού έχουν φέρει το ΝΑΤΟ, σε μια πολύ δύσκολη μεταβατική φάση, η οποία, στην πραγματικότητα, αποτελεί μια σαφέστατη υποβάθμιση του ρόλου του, όπως και του ίδιου του ευρωπαϊκού χώρου, όσο και αν, στο κοινό ανακοινωθέν, γίνεται αναφορά, στην στόχευση μιας εκσυγχρονισμένης Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, η οποία, όμως, είναι σαφές ότι θα στηρίζεται, σε μια μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή και μικρότερη των ΗΠΑ, κάτι, που, εκ των πραγμάτων, καθιστά το ΝΑΤΟ μη λειτουργικό, ιδίως, έναντι της Ρωσίας, καθώς φαίνεται ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δεν σκοπεύει να αντιπαρατεθεί, πολεμικά, απέναντι, στο ρωσικό κράτος, όπως επιθυμούν οι ηγέτες των μεγάλων κρατών του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ, καθώς άλλες είναι οι προτεραιότητες της αμερικανικής πολιτικής, που έχουν να κάνουν, με το Ιράν και την Κίνα, αλλά και έρχονται, ως προϊόν της σκληρής γεωπολιτικής πραγματικότητας, καθώς οι ΗΠΑ, πλέον, έχουν κοντύνει, ως παγκόσμια δύναμη. Δηλαδή δεν μπορούν να επιβάλουν τις επιθυμίες τους, σε πλανητικό επίπεδο.

Το γεγονός ότι, στην σύνοδο του ΝΑΤΟ, ουδμία αναφορά, γίνεται, για την ίδρυση των δύο νατοϊκών στρατηγείων, στην Τουρκία, φυσικά, δεν σημαίνει ότι αυτά δεν πρόκειται να ιδρυθούν. Θα ιδρυθούν, αλλά, ακόμη και αυτά, πρόκειται να παίξουν έναν δευτερεύοντα υποστηρικτικό ρόλο, στην προσπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, να αποκτήσουν κάποια συγκεκριμένα υποστηρικτικά πλαίσια δράσης, τα οποία όμως δεν πρόκειται να  έχουν έναν σημαντικό ρόλο, εάν και όταν οι αμερικανικές δυνάμεις εμπλακούν, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, σε μελλοντικές αντιπαραθέσεις, ή συγκρούσεις, με την Κίνα και το Ιράν.

Έτσι, αφήνοντας, στην άκρη, τα ευρύτερα πλαίσια, που αφορούν την γεωπολιτική, εντός της οποίας θέλει να κινηθεί το ΝΑΤΟ, πρέπει να αναφέρω ότι, όσον αφορά τα θέματα του ελληνικού ενδιαφέροντος, που έχουν να κάνουν, με την σύνοδο αυτή, στην Άγκυρα, αυτά  δεν τέθηκαν, στο τραπέζι των συζητήσεων, πέραν, από μια δήλωση που έκανε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, έξω από το κτίριο της συνόδου, εντός του οποίου ουδέν θέμα έθεσε, ιδίως, όσον αφορά το casus  belli, που έχει θέσει η Άγκυρα, με ψήφισμα της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, εδώ και 31 χρόνια, δηλαδή, από το 1995, σε βάρος της Ελλάδας  στην περίπτωση, κατά την οποία, το ελληνικό κράτος αποφασίσει να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα της χώρας, στο Αιγαίο, στα 12 ναυτικά μίλια. 

Αυτό που πρέπει να ειπωθεί και να επισημανθεί, είναι ότι οι δηλώσεις, εκτός της συνόδου, ή, έστω, με ένα απλό λογίδριο, μέσα, στην σύνοδο του ΝΑΤΟ, δεν αποτελεί καμία άσκηση σοβαρής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, καθώς αυτό που έπρεπε να συμβεί, είναι ότι το ζήτημα αυτό ήταν απαραίτητο να τεθεί, ευθέως, ως θέμα συζήτησης, εντός της συνόδου και η ελληνική πλευρά έπρεπε να φροντίσει, για την λεπτομερή διεξαγωγή αυτής της συζήτησης, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και να κληθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και ο Donald Τραμπ να τοποθετηθούν, επίσημα, επί του θέματος και φυσικά, θα έπρεπε να υπάρχουν και να τεθούν και τα αντισταθμιστικά κόστη, όσον αφορά τα αποτελέσματα της συνόδου, με την σύνδεση αυτής της συζήτησης, με την δημιουργία των δύο νέων νατοϊκών στρατηγείων, στην Κωνσταντινούπολη και στα Άδανα. 

Αυτό δεν συνέβη και ως εκ τούτου, η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, εκτός της συνόδου, για το casus belli, ακόμη και αν υπήρξε ένα λογίδριο, ή μια απλή αναφορά του Έλληνα πρωθυπουργού, κατά την διάρκεια της συνόδου, δεν έχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, εφόσον δεν υπήρξε ως θέμα σοβαρής και εκτενούς συζήτησης, με τις προϋποθέσεις, που προανέφερα.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, όσον αφορά την σύνοδο του ΝΑΤΟ, στην Άγκυρα και τα αποτελέσματά της, σε ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, αλλά και την πλήρη ανυπαρξία μιας ελληνικής ατζέντας, γύρω, από την συζήτηση, στα πλαίσια της συνόδου, κάτι, που έχει να κάνει με την ακολουθούμενη παθητική εξωτερική και αμυντική πολιτική της παρούσας κυβέρνησης, η οποία είναι, σε αποδρομή και το κυριότερο όλων δεν είναι ότι δεν τολμά, αλλά είναι ότι δεν επιθυμεί να κάνει, τέτοιου είδους, συζητήσεις, όσον αφορά τα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος. 

Δυστυχώς.