Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

Λογικά η Γερμανία θα πει "ναι" στην εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας, αλλά στην ζωή δεν επικρατεί πάντοτε η λογική.

''Καλά τα λέει ο Economist, αγαπητέ Nievskii.


Κανείς Γερμανός δεν μπορεί να πει όχι και για το ίδιο το συμφέρον της Γερμανίας δεν θα έπρεπε να είχαν πει τα όχι, που είπαν μέχρι τώρα. Ούτε και να επιβάλουν την απόφαση των 27 ηγετών της Ε.Ε. στις 25/3/2010, την οποία οι διεθνείς γραφειοκρατικές αγορές την εξέλαβαν, ως αέρα κοπανιστό.


Λογικά, δεν θα πουν "όχι" και ίσως κοιτάξουν να ορθολογικοποιήσουν αυτόν τον μηχανισμό (είτε τώρα, είτε αργότερα).


Στην ζωή, όμως, δεν κυριαρχεί πάντοτε η λογική.


Γι' αυτό και πρέπει να περιμένουμε, διότι η ευρωζώνη βρίσκεται σε μιαν ζώσα καταλυτική ιστορική περίοδο από την εποχή της ατελέστατης δημιουργίας της και ως εκ τούτου, δοσμένων και των αγκυλώσεών της, που την οδηγούν σε μια απελπιστική αργοπορεία, όλα είναι πιθανά.


Ακόμα και οι ιρρασιοναλιστικές συμπεριφορές, στις οποίες έχει, αρκούντως, επιδοθεί η ευρωζωνική ελίτ - αν και η ίδια η ζωή και οι συναρπαστικές εξελίξεις της, καθώς και οι επείγουσες ανάγκες, που δημιουργεί, φέρνουν, πολλές φορές, στην επιφάνεια το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και στους πολυπλόκαμους και πλαδαρούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, σαν αυτόν της ευρωζώνης.


Ίδωμεν...''



(Σημερινό - 10/4/2010 - σχόλιό μου http://e-roosters.blogspot.com/2010/03/blog-post_31.html?showComment=1270880923851#c2872551437627963718 στο άρθρο του κ. Στέφανου Αθανασιάδη "Η συμφωνία ΜΗ-στήριξης" http://e-roosters.blogspot.com/2010/03/blog-post_31.html ).

Δεν υπάρχουν σχόλια: