9/5/1945 - 9/5/2026. Μια αποτίμηση της πολύτιμης ήττας του φυλετικού ναζισμού, στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε πρακτικό ηθικό επίπεδο.

 

Με την ευκαιρία των 81 ετών, από την ολοκληρωτική ήττα και την συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας, στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, το σημερινό δημοσίευμα, όπως και το, παραπάνω, χθεσινό (10/5/2026) βίντεο - που αξίζει και χρειάζεται να παρακολουθήσει το αναγνωστικό κοινό -, ασχολούνται, με αυτήν την πολεμική συντριβή του γερμανικού ναζισμού, σε έναν πόλεμο, ο οποίος είχε ένα αυθεντικό ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα, αλλά, επίσης, είχε και ένα τεράστιο ηθικό βάρος και ένα πολύ σαφές πρακτικό περιεχόμενο, που αποτελεί, τελικά, τον κεντρικό πυρήνα αυτού του πολέμου.

Έχω δει όλα τα σχετικά ντοκυμαντέρ, για τους ναζιστές και τον πόλεμο και έχω διαβάσει πολλά βιβλία, για αυτήν την τραγική πολεμική περίοδο. Έτσι, έχω σχηματίσει την δική μου άποψη, για ολόκληρη την περίοδο της ναζιστικής Γερμανίας και αυτήν παραθέτω.

Όσα αναφέρω, για τον Χίτλερ, στην τελική φάση, στο μπούνκερ του Βερολίνου, δεν στηρίζονται στον Άλμπερτ Σπέερ, ή, σε άλλους ηγέτες του καθεστώτος του γερμανικού ναζισμού. Στηρίζονται, στον πιστό του συνεργάτη Γιόζεφ Γκαίμπελς και στα εκτενή και πολύτιμα ημερολόγια, που διατηρούσε ο κεντρικός προπαγανδιστής του ναζιστικού Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος των Γερμανών Εργατών, πολύ πριν, υπό την ηγεσία του Άντολφ Χίτλερ, καταλάβει την εξουσία και επιβάλει το ατελές ολοκληρωτικό καθεστώς, στην Γερμανία. 

Σημασία έχει αυτό, στο οποίο επικεντρώνεται η ανάλυση που κάνω, στο, παραπάνω, βίντεο, δηλαδή, στην επιτυχέστατη αντιμετώπιση της βαριάς οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1930, από τους ναζιστές, αλλά και τον όλεθρο που σκόρπισαν, με οδηγό τον σκληρό πυρήνα της εξοντωτικής και απάνθρωπης, στην πράξη, ρατσιστικής ιδεολογίας, που διακατείχε την ναζιστική ηγεσία της Γερμανίας, καθώς και στην απίστευτη άγνοια κινδύνου, που, με κεντρικό πρόσωπο τον Άντολφ Χίτλερ, αυτή η ηγεσία επέδειξε.

Οι αντίπαλοι των Γερμανών δεν είναι, φυσικά, καθόλου, αναμάρτητοι. Κάθε άλλο. 

Η ναζιστική Γερμανία έφερε, όμως, για πρώτη φορά και χωρίς κανέναν, συμβατό και πρακτικά, αναγκαίο ορθολογισμό, τον βιομηχανοποιημένο θάνατο, ως ρατσιστική βιολογική ιδεολογία και πρακτική εφαρμογή, κάτι το, εντελώς, νέο, στην νεωτεριστική βιομηχανική εποχή και σε μια εποχή, που η γενετική επιστήμη, ουσιαστικά, βρισκόταν, σε προνηπιακό στάδιο, καθώς η ανακάλυψη της αλυσίδας του DNA, δεν είχε πραγματοποιηθεί και φυσικά, δεν είχε αποκωδικοποιηθεί, κάτι, που έγινε, πολύ αργότερα, στο έτος 2000.

Άλλωστε, δεν κρύβω τα σημαντικά θετικά του στοιχεία, στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, στα οποία ελάχιστοι αναφέρονται, καθώς, στην προπολεμική περίοδο της ναζιστικής εξουσίας (1933 - 1939), το καθεστώς αυτό ξεπέρασε, ταχέως, την βαρύτατη οικονομική κρίση και πολύ γρηγορότερα και ολοκληρωμένα, από κάθε άλλη κυβέρνηση, σε οποιαδήποτε χώρα του καπιταλιστικού κόσμου εκείνης της εποχής.

Αλλά, άλλο το ένα και άλλο το άλλο.

Έτσι, επανερχόμαστε, στην τεράστια πρακτική αξία της ήττας του γερμανικού ναζισμού, σε αυτόν τον πόλεμο, που διατηρεί αυτό το ουσιώδες περιεχόμενο, παρά το γεγονός ότι και αυτός ο πόλεμος είχε ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα και αφορούσε την ανακατανομή των σφαιρών επιρροής και των αποικιών, καθώς μια γερμανική νίκη θα οδηγούσε, στην επιβολή ενός καθεστώτος εκτεταμένου ρατσιστικού ανορθολογισμού, στον ευρωπαϊκό χώρο και στην ρωσική Ευρασία.

Γι’ αυτό και παροτρύνω τους αναγνώστες, να παρακολουθήσουν το αρχικό βίντεο, στο παρόν δημοσίευμα, σε συνδυασμό με ένα παλαιό άρθρο μου, της 4ης Μαΐου 2015, σε αυτό, εδώ το μπλογκ, με τίτλο : 1919 - 1945 : Η άνοδος και η πτώση του εθνικοσοσιαλισμού. Τί και γιατί πήγε στραβά, με το ναζιστικό φαινόμενο και το καθεστώς του; (Μια απόπειρα ψύχραιμης αποτίμησης, 70 χρόνια μετά).

Αξίζουν τον κόπο.