14-5-2025. Τα ελληνικά πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα. Οι διέξοδοι, που, υπάρχουν, όμως, κανένα, από τα συστημικά - παλαιά και “νέα” - κόμματα, δεν θέλει να εφαρμοσθούν. (Το απαραίτητο πρωταρχικό βήμα είναι η έξοδος, από το ευρώ και την ζώνη του και η επιστροφή, στο εθνικό νόμισμα, αλλά)…

 

Τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα, που είναι σαφές ότι βρισκόμαστε, μέσα στα πλαίσια του παρόντος ρευστοποιημένου τοπίου των κομματικών δυνάμεων και των συσχετισμών, που προκύπτουν, από την ίδρυση των λεγόμενων νέων κομμάτων, που επίκειται, επίσημα, να ιδρυθούν, με απασχολούν, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανάρτησα, χθες 13/5/2026, στο YouTube (το οποίο είναι πολύ χρήσιμο να παρακολουθήσει το αναγνωστικό κοινό), όπως και σήμερα, στο παρόν δημοσίευμα.

Ανεξάρτητα, από την εξέλιξη των δεδομένων, στην ελληνική σκηνή, την ρευστότητα, στην ισορροπία των κομματικών δυνάμεων και των συσχετισμών τους, από την αναμενόμενη εμφάνιση των λεγόμενων νέων κομμάτων, τα παρόντα αδιέξοδα, πρόκειται να παραμείνουν και στην πορεία του μακρού χρόνου, που πρόκειται να ακολουθήσει, καθώς όλα τα κατεστημένα κόμματα (“νέα” και παλαιά) δεν έχουν κανέναν σχεδιασμό, ως προς την λήψη των απαραίτητων αποφάσεων, που είναι αναγκαίες, για την παράκαμψη αυτών των αδιεξόδων, αντιθέτως, μάλιστα, κινούνται εντός των πλαισίων των ακολουθούμενων μνημονιακών μέτρων και πολιτικών, που έχουν συνομολογηθεί, με τους ευρωθεσμούς, τα οποία μέτρα και οι πολιτικές είναι η αιτία για την 16ετή ελληνική, οικονομική και κοινωνική παρακμή, που ζούμε και που πρόκειται να εξακολουθήσει να ζει, με διαρκή επιδείνωση η ελληνική κοινωνία, πολύ μετά, από εμάς.

Αυτό, που χρειάζεται, για τον απεγκλωβισμό της ελληνικής κοινωνίας, από αυτήν την οικτρή κατάσταση, στην οποία βρίσκεται και η οποία επιδεινώνεται, περαιτέρω, είναι, αρχικά, είναι η έξοδος της ελληνικής οικονομίας, από το ευρώ και την ζώνη του, με την αντικατάσταση του ευρώ, από ένα νέο κρατικό νόμισμα, με το οποίο να διεξάγονται οι εσωτερικές και εν μέρει, οι εξωτερικές οικονομικές συναλλαγές της ελληνικής οικονομίας, καθώς το ευρώ λειτουργεί, ως ξένο συνάλλαγμα, επειδή η έκδοση του νομίσματος αυτού δεν προσδιορίζεται, από το ελληνικό κράτος, αλλά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, της οποίας η «Τράπεζα της Ελλάδος» έχει καταστεί υποκατάστημα και της εντολές της οποίας ακολουθεί.

Αυτό σημαίνει ότι, για να πραγματοποιηθεί η έξοδος της Ελλάδας, από την ευρωζώνη, το προαπαιτούμενο πρωταρχικό και απαραίτητο βήμα είναι η επαναφορά της Τράπεζας της Ελλάδος, στην ελληνική κρατική κυριαρχία, προκειμένου να εκδοθεί το νέο κρατικό νόμισμα (η νέα δραχμή) και να υπάρξει, έτσι, η ελληνική ιδιοκτησία, στην άσκηση των κρίσιμων μακροοικονομικών νομισματικών και δημοσιονομικών πολιτικών, προκειμένου να ανορθωθεί η ελληνική οικονομία, μέσω της άμεσης και ογκώδους των απαραίτητων δημοσίων επενδύσεων και την επαναφορά των συναλλαγματικών περιορισμών, προκειμένου να σταματήσει η ακατάσχετη αιμορραγία της εξαγωγής των κεφαλαίων, εκτός της ελληνικής οικονομίας, καθώς οι κανόνες της ευρωζώνης και το ευρώ, ως νόμισμα, επιτρέπουν την ανεξέλεγκτη ροή των κεφαλαίων, εκτός της ελληνικής οικονομίας, γεγονός το οποίο έχει πλήξει και αποδιοργανώσει την ελληνική παραγωγή, η οποία έχει χάσει την ανταγωνιστικότητά της, και μεγάλα μερίδια της εσωτερικής αγοράς, όπως συμβαίνει και στις εξωτερικές αγορές. Και αυτό είναι, μόνον, η αρχή.

Όμως, τα κατεστημένα παλαιά κόμματα και μαζί με αυτά και αυτά, που πρόκειται να εμφανισθούν, ως “νέα”, δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον να βγάλουν την χώρα, από την ευρωζώνη. 

Το αντίθετο, μάλιστα, όλα τα κατεστημένα κόμματα (παλαιά και “νέα”) σκοπεύουν να συνεχίσουν - ίσως, με επουσιώδεις οριακές τροποποιήσεις - εφόσον κάτι τέτοιο τους επιτραπεί, από τους ευρωθεσμικούς δανειστές και τις πρωτεύουσες των μεγαλύτερων κρατών της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, ήτοι, κυρίως, από την κυβέρνηση του Βερολίνου και του Παρισιού, αλλά και τις υπόλοιπες.

Στην ουσία των ασκουμένων πολιτικών, δεν πρόκειται, λοιπόν, να υπάρξει καμμία αλλαγή, οποιοσδήποτε κυβερνητικός συνασπισμός κομμάτων και εάν προκύψει, απο τις πλησιάζουσες να διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές.

Και αυτή η δυστυχής εξέλιξη δεν πρέπει να μας διαφεύγει, καθώς το συγχυσμένο ελληνικό εκλογικό σώμα θα ψηφίσει τα κόμματα, που επιθυμεί, ή ένα σημαντικό μέρος του θα απόσχει, από την ψηφοφορία, αλλά, στην πράξη, μετεκλογικά, οι πολιτικές, που θα εφαρμοσθούν θα συνεχίζουν να υπαγορεύονται, από τους ευρωθεσμικούς δανειστές, θα στοχεύουν, στην εξυπηρέτηση του ελληνικού δημοσίου χρέους (427.000.000.000 ευρώ), αλλά και του εξωτερικού χρέους της ελληνικής οικονομίας (584.000.000.000 ευρώ) και όχι, στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, κάτι, που σημαίνει ότι τα πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων, πρόκειται να συνεχίσουν να μειώνονται.

Αυτήν την προοπτική έχουμε να αντιμετωπίσουμε, η οποία θα συνεχισθεί, ανεξαρτήτως, του μείγματος του μετεκλογικού κυβερνητικού σχήματος και των θελήσεων της ελληνικής κοινωνίας.

(Το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο είναι η αναφερόμενη συμμετοχή του ανταποκριτή του "OPEN", στην Μόσχα, Θανάση Αυγερινού, στο κόμμα, που θα ιδρύσει η Μαρία Καρυστιανού, όπως και η φημολογούμενη συνεργασία του Κώστα Λαπαβίτσα, με τον Αντώνη Σαμαρά).

Ίδωμεν...