Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

Όχι στη νέα Κατοχή. - Το ερώτημα είναι : Είμαστε υπέρ ή κατά;

"Αγαπητέ φίλε Pelerin, κατανοώ το τι λες, αλλά έχεις άδικο.

Πιστεύω ότι συμφωνείς μαζύ μου, όσον αφορά το περίγραμμα των αιτιών, που φθάσαμε εδώ που φθάσαμε, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι δεν σου αρέσει που συμφωνείς μαζύ μου, διότι προφανώς αυτού του είδους οι αναλύσεις δεν συμφωνούν με τα ιδεολογικά σου στερεότυπα.


Αλλά, δυστυχώς, τα πράγματα έτσι και γι’ αυτούς τους λόγους έγιναν, όπως έγιναν και κατέληξαν εδώ που κατέληξαν. Και αυτό πρέπει να το πούμε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το κρύψουμε.


Ούτε η ύπαρξη ενός φιλοσοφικού υπόβαθρου, μέσα στα λεγόμενα, βλάπτει, διότι αυτό που πιστεύω είναι ότι, αν φθάσαμε εδώ που φθάσαμε, αυτό έγινε διότι το παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό σύστημα το διοίκησαν όλα αυτά τα χρόνια άνθρωποι και ελίτ που είχαν έλλειμμα στο φιλοσοφικό τους υπόβαθρο, δεν είχαν σχέδιο για την κοινωνία και αφέθηκαν να οδηγούνται από τις μόδες του συρμού, αρνούμενοι να διδαχθούν από την πλούσια εμπειρία και σοφία των παλαιότερων γενεών, νομίζοντας ότι έχουν κατακτήσει την παγγνωσία (οι περιπτώσεις του Ρόμπερτ Λούκας και του Μπεν Μπερνάνκι, που έχω αναφέρει σε άλλες συζητήσεις είναι χαρακτηριστικές). Και το χειρότερο είναι ότι αυτό συμβαίνει και στις ημέρες μας, με χαρακτηριστικότατα παραδείγματα τους ΓΑΠ, Μέρκελ και Τρισέ και αυτούς που τους περιτριγυρίζουν.


Για τα περί μάνικας κλπ, τι να σου πω; Ότι δεν είμαι πυροσβέστης; Δεν είμαι και δεν διοικώ εγώ, για να τους πω πως πρέπει να διοικήσουν. Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν διοικούν ορθά και ότι πάνε το καράβι για φούντο, αν συνεχίσουν έτσι. Απλώς, λογικά σκεπτόμενος, ελπίζω ότι δεν θα συνεχίσουν έτσι – αλλά στην ζωή δεν επικρατεί πάντα η λογική και ως εκ τούτου, δεν μπορώ να υπογράψω ότι θα φερθούν λογικά.


Γεώργιος Τσολάκογλου - ο πρώτος κατοχικός πρωθυπουργός, μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους ναζί.

(Δεν θέλω να πιστέψω ότι, δι αυτού του τρόπου, θέλεις να μου πεις ότι πρέπει να αποδεχθώ την νέα ιδιότυπη μορφή κατοχής που μας έχει φέρει η κυβέρνηση του ΓΑΠ, η οποία εξελίσσεται σε κυβέρνηση ανδρεικέλων και γκαουλάϊτερς, σαν εκείνην του αλήστου μνήμης Τσολάκογλου. Κάποιοι στον καθημερινό μου κύκλο, μου έχουν πει ότι – τι να κάνουμε; – πρέπει να την αποδεχθώ. Φυσικά και δεν θα την αποδεχθώ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα καλέσω για ένα νέο … αντάρτικο. Είμαι αρκετά μεγάλος για κάτι τέτοιο. Αλλά δεν θα αποδεχθώ αυτήν την κατοχή – αν και ουδείς, βέβαια, από την ελληνική ελίτ με ερώτησε περί αυτού και φυσικά δεν ενδιαφέρεται για την γνώμη μου -, όσα λάθη και αν έκανε η χώρα και οι κάτοικοί της και όσα δίκια και αν έχουν – που δεν έχουν και τόσα πολλά – οι κατακτητές. Διότι η κατοχή είναι κατοχή, όσο μοντέρνα και να είναι και γι’ αυτό όλοι οφείλουμε να τοποθετηθούμε σχετικά με αυτήν – είτε υπέρ της, είτε κατά της ).


Διότι μόνος τρόπος για να ξεφύγουμε από την ύφεση και την κρίση του χρέους, που έρχεται σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι η επαναφορά της ανάπτυξης. Και το πώς θα γίνει αυτή η επαναφορά δεν αποτελεί κάτι το νέο. Δεν χρειάζεται να επανακαλύψουμε τον τροχό, διότι οι παλαιότερες γενεές μας το έχουν διδάξει πολύ καλά – ασχέτως, εάν εμείς έχουμε ξεχάσει την διδαχή, λόγω κακής μνήμης, ή επειδή δεν μας αρέσει…


Με λίγα λόγια, τα μέτρα που έρχονται να επιβάλουν οι εξωτικοί κατακτητές και οι εντόπιοι γκαουλάϊτερς είναι, συνολικώς, καταστροφικά για την οικονομία της χώρας, παρά κάποια σημαντικά επιμέρους στοιχεία τους, που έχουν να κάνουν με την πάταξη της φοροδιαφυγής και τον εξορθολογισμό του δημόσιου τομέα. Αυτό θα γίνει ορατό στην πορεία του χρόνου και φυσικά θα οδηγήσουν την οικονομία σε μια έντονη οικονομική κρίση, η οποία θα οδηγήσει στην αλλαγή της οικονομικής πολιτικής, διότι αυτό που χρειάζεται είναι η ανάπτυξη και όχι η οικονομική καχεξία στην οποία μας οδηγεί το υβριδικό σχήμα της Ευρωζώνης – ΕΚΤ – ΔΝΤ.


Επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω, για ποιόν λόγο εγώ (και όλοι οι άλλοι) που από χρόνια εξέφραζα τις αντιρρήσεις μου, για την καταστροφική ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ και περιέγραφα τις δομικές αδυναμίες του ευρώ και της ζώνης του (αντιμετωπιζόμενος ακόμα και από το εγγράμματο τμήμα του πληθυσμού, ως … εξωγήινος – αν και αυτό είναι το ελάχιστο, διότι το μείζον είναι ότι όλα όσα έλεγα από τότε το 2001 και μετά, αποδεικνύονται ότι έχουν βάση) δεν πρέπει να αναφέρομαι σε αυτές, διότι λες (και δεν είσαι ο μόνος) ότι πρέπει να πιάσω την … μάνικα. Την πιάνω την μάνικα και δεν την αφήνω καθόλου, διότι μέρος της όλης διαδικασίας κατάσβεσης είναι και η υπόδειξη των αδυναμιών του συστήματος, στο μέτρο που το πρόβλημα είναι συστημικό και οι λύσεις που υποδεικνύονται και από τους εξωτικούς κατακτητές, είναι εσφαλμένες και συμφεροντολογικές για την χρηματοπιστωτική ελίτ, η οποία θέλει να αποφύγει την δική της ευθανασία, την οποία πανικόβλητη βλέπει να έρχεται, αλλά λόγω της γνωστής στους ψυχοθεραπευτές χρηματοφετιχιστικής μορφής ιδεοψυχαναγκαστικής νεύρωσης των μελών της, αδυνατεί να αλλάξει πορεία και να ανασχηματισθεί και η ίδια και το σύστημα πάνω στο οποίο στηρίζεται. Για του λόγου το αληθές, όσον αφορά το εσφαλμένο των συνταγών των κατακτητών, παραπέμπω στους χειρισμούς της αμερικανικής πολιτικοοικονομικής ελίτ και το γεγονός ότι αυτοί αποδεικνύονται άκρως αποτελεσματικοί, αφού ο μόλις χθες ανακοινωθείς ρυθμός ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας το πρώτο τρίμηνο του 2010 έφθασε στο 3,2%, μετά το 5,9% του τελευταίου τριμήνου του 2009. Και φυσικά για τους ολοκληρωτικά διαφορετικούς χειρισμούς (τα μαζικά bail out τους, την κοπή άφθονου χρήματος κλπ) των αμερικανικών αρχών έχω μιλήσει επανειλημμένα.



Αγαπητέ μου φίλε Pelerin, δεν έχω το πρόβλημα που νομίζετε. Ούτε και ελπίζω να γίνω μέλος κάποιας ελίτ. Έχω … απελπιστεί, εδώ και πολύν καιρό και έχω συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα μείνω … ανελίτιστος.


Απλώς, την γνώμη μου λέω, δεσμεύσεις και υποχρεώσεις δεν έχω σε κανέναν, ιδεολογίες (με την μαρξική έννοια του όρου, δηλαδή αυτήν της ψευδούς συνειδήσεως), δεν υπηρετώ, εδώ και πολύν καιρό και δεν δίνω λογαριασμό σε κανέναν (με την καλή έννοια του όρου, διότι, τελικώς, όλοι μας δίνουμε λογαριασμό, σε αυτούς – τους λίγους, ή πολλούς -, που κάνουν τον κόπο και μας διαβάζουν).


Και αυτήν, την όποια γνώμη μου, θα την λέω, όσο μου το επιτρέπουν αυτοί που με φιλοξενούν.


Πάντα φιλικά και καλοπροαίρετα…"



(Σχόλιά μου http://e-rooster.gr/03/2010/2330#comment-131258  και http://e-rooster.gr/03/2010/2330#comment-131262 της 1/5/2010 στο e-rooster.gr , στο άρθρο του κ. Γιώργου Καισάριου : "Τι θα μας κάνουν οι "Κακοί" του ΔΝΤ" http://e-rooster.gr/03/2010/2330 ).

Δεν υπάρχουν σχόλια: