6-7/10/1976 Η τρομοκρατική έκρηξη, στο κουβανικό πολιτικό αεροπλάνο, η CIA και οι Κουβανοί εξόριστοι. (Από το παρόν του Donald Trump και του Marco Rubio, στο παρελθόν του Gerald Ford και του Henry Kissinger).

 

Με τον ασφυκτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ του προέδρου Donald Trump και του υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio, του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κούβας, σε συνδυασμό, με ένα τρομοκρατικό κτύπημα, σε πολιτικό αεροπλάνο της κουβανικής κρατικής αεροπορίας, οργανωμένο, από Κουβανούς εξόριστους και σε πλήρη γνώση της αμερικανικής CIA της εποχής του Αμερικανού προέδρου Gerald Ford και του υπουργού Εξωτερικών Henry Kissinger, ασχολούμαι, στο χθεσινό (21/42026), που ανέβασα, στο YouTube και στο σημερινό δημοσίευμα.

Η, χωρίς καμμία σημασία, για τα αμερικανικά συμφέροντα, επιβολή ενός ασφυκτικού εμπάργκο, το οποίο έχει σκοπό να στραγγαλίσει, ενεργειακά, το κουβανικό κομμουνιστικό καθεστώς, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump και ο κουβανικής καταγωγής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio, είναι προφανές ότι αποσκοπεί, στις ψήφους, ειδικά, της πολυπληθούς κοινότητας των Κουβανών εξόριστων, στην Florida, εν όψει και των ενδιάμεσων εκλογών του ερχόμενου Νοεμβρίου, για την ανανέωση του 1/3 του αμερικανικού Κογκρέσου, αλλά δεν φαίνεται ικανό να αποδώσει, καθώς το κομμουνιστικό καθεστώς, στην Κούβα, διαθέτει μια σημαντική λαϊκή υποστήριξη.

Αυτή η, όποιας έκτασης, λαϊκή στήριξη, φαίνεται, ως ένα κοινωνικό παράδοξο, αλλά είναι αποτέλεσμα της συστηματικής πολιτικής του καθεστώτος, από την εποχή του Fidel Castro, έως σήμερα, να αποσυμπιέζει την κοινωνική αντιπολίτευση και την πολιτική δυσαρέσκεια, πέραν από τα μέτρα καταστολής, κυρίως, μέσω της δημιουργίας πολλών και διαδοχικών πολυπληθών κυμάτων προσφύγων, από την Κούβα, οι οποίοι ενθαρρύνονται να εγκαταλείψουν το νησί και να κατευθυνθούν, στην απέναντι ακτή των ΗΠΑ. Αυτό το μέτρο είναι, πολλαπλώς, αποδοτικό, για το καθεστώς, αφού, έτσι, “φιλτράρεται” η κουβανική κοινωνία και πραγματοποιείται η “κάθαρσή” της, από το “μικρόβιο” της αντικαθεστωτικής αντιπολίτευσης.

Γι’ αυτόν τον λόγο, είναι, εξαιρετικά, δύσκολη η, εκ των έσω, ανατροπή του κουβανικού καθεστώτος, με μόνη εναλλακτική λύση την στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ, στην Κούβα, κάτι, που η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση δεν συζητάει, δημόσια.

Αλλά επειδή ο αποκλεισμός των ΗΠΑ, στην Κούβα, μετράει πολλές δεκαετίες, θυμήθηκα, διαβάζοντας, στο διαδύκτιο, ένα δημοσιεύματα του Κώστα Ήσυχου, τέως υφυπουργού Άμυνας, στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, στους πρώτους επτά μήνες του 2015, μου θύμισε, ένα θλιβερό περιστατικό, το οποίο έχει να κάνει, την ανατίναξη, το 1976, ενός πολιτικού αεροπλάνου της κρατικής κουβανικής πολιτικής αεροπορίας, καθώς αυτό ήταν, εν πτήσει, με πολλούς επιβάτες, εκ των οποίων ουδείς διασώθηκε.

Τότε, ήμουν 18 χρονών, αλλά θυμάμαι αυτό το περιστατικό, σχετικά, καλά και από την πρώτη στιγμή, που μαθεύτηκε το γεγονός της ανατίναξης, κατά την διάρκεια της πτήσης του πολιτικού αεροσκάφους της κρατικής κουβανικής αεροπορικής εταιρείας, στα νησιά Μπαρμπάντος, ήταν σαφές - αλλά αναπόδεικτο - ότι, πέραν από την ανάμειξη Κουβανών εξόριστων, στις ΗΠΑ, στην υπόθεση αυτή ήταν αναμεμειγμένη και η αμερικανική CIA.

Δεν επρόκειτο, για τεχνικό ατύχημα, αλλά ήταν, όπως προκύπτει, από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA, ένα μελετημένο έγκλημα, μια τρομοκρατική ενέργεια, που σχεδιάστηκε, λεπτομερώς, σε μυστικές συναντήσεις και εκτελέστηκε με αποτελεσματικότητα, καθώς κατάρριψη της πτήσης CU-455 της Cubana de Aviación σκότωσε 73 επιβάτες και χαρακτηρίστηκε, ως το «Έγκλημα των Μπαρμπάντος», που σχεδιάστηκε, από τον Ιούνιο του 1976, στην πόλη Μπονάο της Σάντο Ντομίνγκο, όπου συναντήθηκαν οργανώσεις Κουβανών εξόριστων που ζούσαν, στις ΗΠΑ, με συντονιστές τον Ορλάντο Μπος Άβιλα και τον Λουίς Ποσάδα Καρίλες που ίδρυσαν την CORU (Συντονισμός Ενωμένων Επαναστατικών Οργανώσεων), με σκοπό να πλήξουν τα κουβανικα συμφέροντα και κυρίως,, την ασφάλεια των πτήσεων της κουβανικής πολιτικής αεροπορίας.

Η συγκεκριμένη πτήση αναχώρησε, από την Γουιάνα, για την Αβάνα, με ενδιάμεσες στάσεις, στο Τρινιντάντ και τα Μπαρμπάντος. Σε αυτήν, επέβαιναν 73 άτομα, νεαρά μέλη της εθνικής ομάδας ξιφασκίας, φοιτητές ιατρικής, εργαζόμενοι και παιδιά.;Λίγα λεπτά, μετά την απογείωση, από τα Μπαρμπάντος, έγιναν δύο εκρήξεις, στο αεροπλάνο, το οποίο, τελικά, βυθίστηκε, στην θάλασσα. Φυσικά, δεν υπήρξαν επιζώντες. 

Δεκαετιεσ, μετά, αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA αποκάλυψαν την μισή αλήθεια, η οποία ήταν ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν το τί επρόκειτο να συμβεί,,ευθύς, εξ αρχής, τον Ιούνιο του 1976 και ενημέρωσαν την αμερικανική πολιτική ηγεσία - τον Αμερικανό πρόεδρο Gerald Ford και τον γνωστό τοις πάσι, υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Henry Kissinger ότι η συγκεκριμένη πολιτική τρομοκρατική οργάνωση των Κουβανών εξόριστων σχεδίαζε να ανατινάξει αεροπορικές πτήσεις της Κούβας, γεγονός, που, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν ακριβείς πληροφορίες, σχετικά με τον στόχο και τους δράστες, οι πληροφορίες αυτές δεν κοινοποιήθηκαν, στις κουβανικές αρχές, ή στην κουβανική αεροπορική εταιρεία.

Η σκληρή πραγματικότητα, βέβαια, είναι χείριστη, για την CIA, καθώς, είναι προφανές ότι, ευθύς, εξ αρχής, στην “καλύτερη” περίπτωση, είχε πληροφοριοδότες, εντός της οργάνωσης των Κουβανών εξόριστων και γνώριζε, πολύ καλά, το τί επρόκειτο να συμβεί, επιτρέποντας την ανατίναξη του πολιτικού κουβανικού αεροσκάφους, γεγονός, που σημαίνει αποδοχή και σύμπραξη, στην συγκεκριμένη τρομοκρατική επιχείρηση.

Αυτό, από μόνο του, είναι αρκετό, όσον αφορά την συνενοχή της CIA, στην ανατίναξη του κουβανικού πολιτικού αεροπλάνου, αλλά τα πράγματα είναι χειρότερα, διότι όπως θα πρέπει να γνωρίζουν οι αναγνώστες, τα κυριότερα απόρρητα έγγραφα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, συνήθως, καταστρέφονται, μετά την χρήση τους, από τους αποδέκτες αυτών των εγγράφων (κυρίως, τον, εκάστοτε, Αμερικανό πρόεδρο, ή τον, εκάστοτε υπουργό Εξωτερικών, ή οποιοδήποτε μέλος της κυβέρνησης των ΗΠΑ), καθώς φέρουν την κρίσιμη ένδειξη : «ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ».

Αυτό το γεγονός, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μελετώνται τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA και γενικά των μυστικών υπηρεσιών όλων των κρατών, αλλά είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ότι οι “ευαίσθητες” κρίσιμες πληροφορίες, σε όλα τα συμβάντα, που εμπλέκονται οι μυστικές υπηρεσίες, αλλά και στα αρχεία των υπουργείων, σπανιότατα, έρχονται, στο φως της δημοσιότητας και αυτό συμβαίνει, συνήθως, μέσα από τις καταγραφόμενες, πολύ καιρό, αργότερα, αναμνήσεις, των μελών των μυστικών υπηρεσιών, που αποτυπώνονται, σε συνεντεύξεις, ή, σε βιβλία, με απομνημονεύματά τους, ή και στις ελάχιστες, περιπτώσεις, που οι αποδέκτες αυτών των ειδικών μυστικών εγγράφων, τα οποία, σύμφωνα με τις ενδείξεις, που φέρουν, έπρεπε να καταστραφούν, δεν τα καταστρέφουν και τα κρατούν, στο αρχείο τους (όπως συνέβη, με τα σχετικά έγγραφα, που απευθύνθηκαν, στον, τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Henry Kissinger, μια ημέρα, πριν την δεύτερη φάση της επίθεσης των τουρκικών στρατευμάτων, στις 14 Αυγούστου 1974, στην Κύπρο, τα οποία - άγνωστο γιατί - ο Kissinger δεν τα κατέστρεψε και έτσι διασώθηκαν και υπήρξαν πολύ διαφωτιστικά, για το τί συνέβη, τότε.

Δεν χρειάζεται να γράψω περισσότερα, για όσα συνέβησαν, με την κατάρριψη του κουβανικού αεροπλάνου, στα νησιά Μπαρμπάντος, τον Οκτώβριο του 1976 και τις τωρινές πολιτικές εμμονές του Αμερικανικού προέδρου Donald Trump, με το ανθεκτικό κομμουνιστικό καθεστώς, στην Κούβα. Απλώς, θυμίζω, στο αναγνωστικό κοινό, το αρχικό βίντεο, στο παρόν δημοσίευμα, το οποίο είναι χρήσιμο να το παρακολουθήσουν.