Απρίλιος 2026. Ο Αλέξης Tσίπρας ωθείται να επισπεύδει την ίδρυση του κόμματός του, όπως ετοιμάζονται να πράξουν και οι Μαρία Kαρυστιανού και αντίστοιχα, ο Αντώνης Σαμαράς, ανατρέποντας και αναδιαμορφώνοντας τις κομματικές ισορροπίες, στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό.
Στην εσωτερική πολιτική κατάσταση και στις ρευστοποιημένες κομματικές ισορροπίες, που επίκειται να ανατραπούν, από την επίσπευση των διαδικασιών, για την ίδρυση και την ενεργοποίηση των νέων κομμάτων, επανέρχεται, το σημερινό δημοσίευμα, όπως και το, παραπάνω, χθεσινό (17/4/2026) βίντεο, που ανέβασα, στο YouTube, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας πρόκειται, σύντομα, όπως διαδίδει ο περίγυρός του, να ανακοινώσει την ίδρυση του κόμματός του και να παρουσιάσει το επιτελείο και το πρόγραμμα αυτού του κόμματος, το οποίο, όσοι διαρρέουν τις σχετικές κινήσεις του, τέως, πρωθυπουργού, αναφέρουν ότι πρόκειται να σχηματισθεί, με πρωτοβουλίες, από την κοινωνία, σε όλη την χώρα, με την ανδρεοπαπανδρεϊκή διαδικασία της αυτοοργάνωσης, στα πρότυπα της κομματικής πρακτικής του ΠΑΣΟΚ, το 1974, μετά την μεταπολίτευση.
Προφανώς, ο Αλέξης Τσίπρας φοβάται ότι χάνει το momentum, στην κοινωνία, ενώ αντιλαμβάνεται ότι η ελεύθερη πτώση της Νέας Δημοκρατίας και προσωπικά, του Κυριάκου Μητσοτάκη, μπορεί να οδηγήσει, σε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, παρά το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός επιμένει ότι οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν το 2027.
Οι δικογραφίες, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, είναι πολλές, έρχονται, κομματιαστά και συντηρούν ένα, παρατεταμένο, χρονικά και πολύ αρνητικό κλίμα, για την κυβέρνηση, καθώς η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, κατ’ ουσίαν, την καίει, ενώ και η τραγελαφική περίπτωση της παραίτησης του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μακάριου Λαζαρίδη, που είχε τοποθετηθεί, στην θέση αυτή, 8 ημέρες, επιτείνει την κάκιστη εικόνα της κυβέρνησης και δημιουργεί σημαντικές αντιδράσεις, στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
Αλλά το μέγιστο πρόβλημα, που έχει η κυβέρνηση και το οποίο δεν επιθυμεί, με έναν πεισματικό και εμμονικό δογματισμό να αντιμετωπίσει, είναι η παρατεταμένη ακρίβεια και η, αναλόγως, δραματική πτώση των εισοδημάτων του, περίπου, 80% του πληθυσμού της χώρας μας, καθώς το νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο που ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης ευνοεί την οικονομική ολιγαρχία, , όπως προκύπτει, από τον, παραπάνω, πίνακα κατάταξης της Optica Visual, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα του ΟΟΣΑ, στην οποία οι πραγματικοί μισθοί, σε βάθος 15ετίας, παρουσιάζουν μια δραματική μείωση της τάξεως του 21% και βρίσκεται, στην προτελευταία θέση της κατάταξης, ξεπερνώντας, μόνο το Μεξικό, το οποίο, όμως, παρουσιάζει μια αύξηση των μισθών, κατά 6% (ενώ το, εντελώς, ολιγαρχικό μοντέλο της “ξέφρενης” οικονομικής ανάπτυξης, στην Ιρλανδία, παρουσιάζει μια μισθολογική μείωση, κατά 6% και στην Ιταλία, η μισθολογική μείωση φθάνει το 7%).
Στα πλαίσια αυτά, κινούνται και η Μαρία Καρυστιανού, όπως και ο Αντώνης Σαμαράς, για την ίδρυση των δικών τους κομμάτων, που, σαφέστατα, πρόκειται, μαζί με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, να ανατρέψουν, πλήρως, το υπάρχον πολιτικό σκηνικό και φυσικά, τις κομματικές ισορροπίες, με αποτέλεσμα όλες οι δημοσκοπικές μετρήσεις, που πραγματοποιούνται, να είναι, καθαρά, προπαγανδιστικές και χωρίς καμμία σχέση, με ό,τι πρόκειται να επακολουθήσει.
Όμως, πρέπει και πάλι να επαναλάβω ότι αυτή η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, που αναμένεται, από την σάρωση των κομματικών ισορροπιών, που υπάρχουν, τώρα και οι οποίες είναι σαθρές, δεν πρόκειται να ανατρέψει την υπάρχουσα κακή κατάσταση, στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, διότι τα διαφημιζόμενα, ως “νέα κόμματα”, είναι όλα τους παλαιάς κοπής και κινούνται, εντός των πλαισίων της συστημικότητας, που απαιτεί η εντόπια ολιγαρχία και οι ευρωθεσμικοί δανειστές.
Δυστυχώς.
Σχόλια