30-6-2026. Η κατάντια του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από την ωμή και εν ψυχρώ, πατροκτονία, από τον Τσίπρα, η επικρατούσα πολιτική ρευστότητα και η αναδιαμόρφωση των κομματικών ισορροπιών.

 

Με την κατάντια του ΣΥΡΙΖΑ, που τείνει προς εξαφάνιση, λόγω της ωμής και εν ψυχρώ, πατροκτονίας, την οποία διαπράττει ο Αλέξης Τσίπρας, με την βοήθεια του σημερινού προέδρου του, του Σωκράτη Φάμελλου και της, έως τώρα, πλειοψηφούσας ηγετικής ομάδας του κόμματος αυτού, όπως και με την επικρατούσα ρευστότητα της ελληνικής πολιτικής σκηνής, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (29/6/2026), στο YouTube - το οποίο αξίζει να παρακολουθηθεί, από το αναγνωστικό κοινό - και φυσικά, στο σημερινό άρθρο.

Όπως έχω γράψει και έχω πει, πολλές φορές, ο Αλέξης Τσίπρας διαπράττει μια ανηλεή πατροκτονία, δολοφονώντας τον ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα, που, πολιτικά, τον ανέδειξε, αντιλαμβανόμενος ότι η πολιτική κατάσταση, που διαμορφώθηκε, μετά την εκλογική συντριβή, που υπέστησαν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, στις διπλές βουλευτικές εκλογές του 2023 και την παραίτησή του, από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, στις 29/6/2023, προέκυψε, εξελικτικά, ως αποτέλεσμα και των επιλογών του ιδίου του, τέως, προέδρου του κόμματος αυτού.

Έτσι, αυτό το πολιτικό κενό, στον χώρο της κομμουνιστογενούς αριστεράς, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να το καλύψει, κανιβαλίζοντας το παλαιό του κόμμα, με την βοήθεια ενός τμήματος της εντόπιας οικονομικής ολιγαρχίας και των συστημικών ΜΜΕ και την σημερινή ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, υπό την προεδρία του Σωκράτη Φάμελλου, η οποία έχει δώσει το σύνθημα “τους ζυγούς λύσατε”, στους ψηφοφόρους του κόμματος αυτού, οδηγώντας, στην καταρράκωση των δημοσκοπικών του επιδόσεων, για να πραγματοποιηθεί η εξάλειψη του κόμματος και η μεταφορά της όχι ασήμαντης κληρονομιάς του, στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

Δεν είναι βέβαιη η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος, καθώς, η εσωκομματική αντιπολίτευση, στον ΣΥΡΙΖΑ (Παύλος Πολάκης, Ρένα Δούρου, Νίκος Παππάς, Τρύφωνας Αλεξιάδης κ.α) ανθίσταται, σθεναρά, σε αυτήν την εξέλιξη και έχει - έστω και περιορισμένες - πιθανότητες να το επιτύχει και στην χειρότερη, για αυτήν, περίπτωση, θα δημιουργήσει ένα νέο κόμμα και μια κάποια εκλογική συμμαχία, προκειμένου να συμμετάσχει, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν. 

Το τί θα συμβεί, στον σαθρωμένο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, είναι, κάτι, που θα το δούμε να εξελίσσεται, μέσα, στο τρέχον καλοκαίρι, το οποίο πρόκειται να είναι, πολύ θερμό και όχι, μόνο, στον χώρο της αριστεράς, αλλά και στον χώρο της δεξιάς, με την εμφάνιση του νέου κόμματος, από τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος, ενώ είναι, περίπου, έτοιμος, ακόμη και στο επίπεδο της οργάνωσης και της συγκρότησης των εκλογικών ψηφοδελτίων του κόμματος, σε όλη την επικράτεια και διατηρεί την εκδήλωση της επισημοποίησης αυτού του κομματικού εγχειρήματος, χωρίς να βιάζεται, αναμένοντας τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να προκηρύξει τις αναμενόμενες βουλευτικές εκλογές.

Είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός και το κυβερνητικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας βρίσκονται, σε δυσχερέστατη θέση, καθώς η τεράστια καθίζηση των δημοσκοπικών επιδόσεων του κόμματος πρόκειται να διευρυνθεί και αυτό οδηγεί, στην προσπάθεια του κυβερνητικού και του κομματικού επιτελείου, να έχει δύο στόχους, δηλαδή, οπωσδήποτε να μην πέσει, κάτω, από το 25%, για να μην χάσει το δώρο των, επί πλέον, βουλευτικών εδρών, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές και να φθάσει και να ξεπεράσει το 30%, ούτως, ώστε και να μπλοκάρει την δυνατότητα των κομμάτων της συστημικής αντιπολίτευσης (πλην του ΚΚΕ) να σχηματίσουν μια κυβέρνηση, που θα έχει την δυνατότητα να στείλει τον σημερινό πρωθυπουργό και πολλά κυβερνητικά στελέχη, ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου, περί ευθύνης υπουργών, αλλά και να μπορέσουν ο Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία να έχουν καθοριστικό ρόλο, στις μετεκλογικές εξελίξεις και ως προς την συγκρότηση μιας κυβέρνησης συνασπισμού, ή και στην προσφυγή, σε νέες βουλευτικές εκλογές, αν και αυτή η δεύτερη επιλογή πρόκειται να είναι δυσχερής.

Αυτή είναι η κατάσταση, που επικρατεί, στην ελληνική σκηνή, καθώς το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη φαίνεται να έχει χάσει την όποια - έστω και αμυδρή - ευκαιρία, που είχε, κατά την διάρκεια της τελευταίας τριετίας, με τις αυτοκαταστροφικές πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, να βρεθεί, σε κυρίαρχη θέση, στον χώρο της κεντροαριστεράς, ενώ και στα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά - και μη - κόμματα, επικρατεί, επίσης, μεγάλη ρευστότητα, με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού να έχει μεγάλες δυνατότητες και η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, όπως και η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπουλου, φαίνεται ότι πρόκειται να επιβιώσουν κοινοβουλευτικά,  κάτι, που, για τα υπόλοιπα κόμματα, αυτό δεν είναι, καθόλου, βέβαιο, εκτός εάν προκύψουν κάποιες εκλογικές συνεργασίες, οι οποίες, ίσως, μπορέσουν να επιβιώσουν, μέσα στον οξύτατο εκλογικό ανταγωνισμό, που πρόκειται να προκύψει, μετά την προκήρυξη των επόμενων βουλευτικών εκλογών. 

Φ