“Ευρώπη” («Europa») : Μια τεράστια γεωπολιτική τρύπα, που θέλει να πείσει ότι είναι κάτι, ενώ είναι ένα σκέτο μηδενικό, που ασκεί διχαστική πολιτική, στον ευρωπαϊκό χώρο. (Ευρώπη, χωρίς την Ρωσία δεν υπάρχει).

 

Με το φάντασμα της “Ευρώπης”, ως πολιτικής έννοιας, που είναι ένα σκέτο μηδενικό, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, χθεσινό (22/6/2026) βίντεο, το οποίο είναι χρήσιμο να παρακολουθήσουν οι αναγνώστες, όπως και στο σημερινό δημοσίευμα.

Ότι, οικονομικά, η “Ευρώπη” της λεγόμενης “Ευρωπαϊκής Ένωσης” βουλιάζει είναι σαφέστατο, όπως προκύπτει, από τα συγκριτικά συνολικά μακροοικονομικά μεγέθη των ΑΕΠ της ίδιας, της Κίνας και των ΗΠΑ, είναι κάτι, που είναι σαφές, εάν δούμε, τα επίπεδα, στα οποία βρισκόταν, οικονομικά, το 2005, σε σχέση, με το 2025, καθώς η λεγόμενη “Ευρωπαϊκή Ένωση”, έχει υποχωρήσει, στην τρίτη θέση, στην παγκόσμια κατάταξη. 

Έτσι, έχουμε :

Κίνα: 44,3 τρισεκατομμύρια δολάρια (πληθυσμός 1,41 δισεκατομμύρια κάτοικοι).

Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ): 32,4 τρισεκατομμύρια δολάρια (πληθυσμός 349 εκατομμύρια κάτοικοι). 

Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 κρατών : 30, 6 τρισεκατομμύρια δολάρια (πληθυσμός 450 εκατομμύρια κάτοικοι).

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, το ΑΕΠ, ανά ώρα εργασίας, ανέρχεται, σε 81,8 δολάρια, στις ΗΠΑ, και σε 71,1 δολάρια, στην “Ε.Ε.” των 27.

Αλλά το πρόβλημα της Ευρώπης, είτε αυτή είναι η νατοϊκή Ευρώπη, είτε/και η λεγόμενη “Ευρωπαϊκή Ένωση”, δεν είναι οικονομικό, στην βάση του. Το πρόβλημά της είναι, κατεξοχήν, πολιτικό και κοινωνικό, καθώς δεν αποτελεί ένα ενιαίο ομοσπονδιακό κράτος, με κεντρική κυβέρνηση και μια με μια πραγματική κεντρική τράπεζα, η οποία να βρίσκεται, κάτω από τις εντολές και να συμβαδίζει, με τις ανάγκες αυτού του ομοσπονδιακού κράτους, που δεν υπάρχει. 

Η λεγόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση είναι, απλώς, μια διακυβερνητική συνεργασία των 27 κρατών - μελών της, η οποία δεν μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις (και μάλιστα, δεν θέλει, στον σκληρό της πυρήνα και ως εκ τούτου, αποφεύγει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις), για την άσκηση μιας συνεκτικής πολιτικής, σε όλα τα επίπεδα και αυτό είναι, που καθιστά την κολοβωμένη διχασμένη αυτοαποκαλούμενη και διχαστική Ευρώπη, μια τεράστια γεωπολιτική τρύπα, ένα τεράστιο γεωπολιτικό ρήγμα, το οποίο μένει ακάλυπτο, καθώς η συλλογιστική αυτής της “Ευρώπης” και η ίδια η ύπαρξή της στηρίζεται, στον διχασμό της πραγματικής Ευρώπης με την σαφή και πείσμονα αντιρωσική στάση των νατοϊκών και των “ευρωενωσιακών” κρατών της “Ευρώπης”, διότι αυτό είναι, που συμφέρει τις επιμέρους ολιγαρχίες των κρατών αυτών.

 

Αλλά αυτός ο διχασμός της Ευρώπης επαναλαμβάνω ότι, ως μια οδηγός παράσταση των νατοϊκών και των “ευρωενωσιακών” οικονομικών ολιγαρχιών, όπως και των πολιτικών εκπροσώπων τους, αυτό που κάνει είναι να διχάζει την ουσιώδη πολιτισμική ενότητα της Ευρώπης, η οποία δεν μπορεί να υπάρξει, χωρίς την Ρωσία, την οποία τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη εχθρεύονται ευθέως και προσπαθούν να την αποδυναμώσουν, έως το σημείο της διάλυσής της, κάτι το οποίο, στην πράξη, δεν είναι δυνατό και αυτή η πείσμων αντιρωσική πολιτική είναι η αιτία, που οδήγησε, στην εμφάνιση του σημερινού ρωσικού αυταρχικού καθεστώτος των “τσεκιστών” του Κρεμλίνου, υπό τον Βλαντιμίρ Πούτιν, το οποίο έχει εγκατασταθεί στην Ρωσία και καθορίζει τις τύχες της χώρας αυτής, εδώ και 27 χρόνια.

Έτσι, ο παραπάνω πολιτικός χάρτης της Ευρώπης δεν πρόκειται, ποτέ, όσο ασκείται αυτή η αντιρωσική πολιτική, εκ μέρους των νατοϊκών και των “ευρωενωσιακών” ευρωπαϊκών κρατών, να μετεξελιχθεί, σε ένα ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό κράτος, το οποίο θα μπορεί να αντιμετωπίζει, στα ίσια και χωρίς κανέναν φόβο και καμία αδυναμία, τις πραγματικές μεγάλες δυνάμεις τις υπερδυνάμεις του πλανήτη· δηλαδή, την Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και προσεχώς, την Ινδία. 

Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια η σκληρή και ωμή αλήθεια, για την Ευρώπη, όσο και αν αυτό δεν είναι αρεστό, στους λεγόμενους “ευρωπαϊστές” οι οποίοι είναι υποκριτές και διακατέχονται, από αταβιστικά χαρακτηριστικά, που παραπέμπουν, στην ευρωπαϊκή ιστορία των προηγούμενων αιώνων, γεγονός, το οποίο αποτελεί έναν πολύ σημαντικό και άκρως, επικίνδυνο ανασχετικό παράγοντα, όσον αφορά τις εξελίξεις, στον ευρωπαϊκό χώρο.

Κλείνοντας το παρόν δημοσίευμα, επαναλαμβάνω ότι είναι απαραίτητο οι αναγνώστες να παρακολουθήσουν, με προσοχή, το αρχικό βίντεο.