Η παραπομπή σε δίκη, για τις αλλοιώσεις του χώρου του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, στα Τέμπη, βάσει του άρθρου 259 του Ποινικού Κώδικα, με την πλημμεληματική κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, στο Ειδικό Δικαστήριο του 3126/19-3-2003 (ΦΕΚ 60 Α’), περί ευθύνης υπουργών, του τ. υφυπουργού, παρά τω πρωθυπουργώ, Χρήστου Τριαντόπουλου αποτελεί στάση δικαστικής ανεξαρτησίας; Όχι, ακριβώς. (Δυσκολεύει, εξαιρετικά, η θέση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και της κυβέρνησης της ΝΔ).

 

Στο Ειδικό Δικαστήριο του νόμου, περί ευθύνης υπουργών, παραπέμφθηκε, από το Ειδικό Δικαστικό Συμβούλιο, ο, τέως, υφυπουργός, παρά τω πρωθυπουργώ, Χρήστος Τριαντόπουλος, για τις ενέργειες, που έγιναν, στον χώρο της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών και την αλλοίωσή του, μετά την σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών, στα Τέμπη, που έγινε, στις 28 Φεβρουαρίου 2023, όπως αναφέρεται και στο παραπάνω, βίντεο. 

Το Ειδικό Δικαστικό Συμβούλιο έκρινε ότι πρέπει να παραπεμφθεί ο υφυπουργός, σε δίκη, επειδή διέπραξε το ποινικό αδίκημα της πλημμεληματικής παράβασης καθήκοντος του άρθρου 259 του Ποινικού Κώδικα (“Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη”) και μάλιστα, το Ειδικό Δικαστικό Συμβούλιο αποφάνθηκε ότι το συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα διαπράχθηκε, δια παραλείψεως και όχι, με ενεργές πράξεις του υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου, ο οποίος - υποτίθεται ότι -, απλώς, βρισκόταν, στον χώρο του ξεμπαζώματος των κατεστραμμένων υλικών και οστών των, από τα 57 θύματα, που σκοτώθηκαν, στον τόπο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος και δεν επενέβη, αν και όφειλε να επέμβει, για να αποτρέψει το ξεμπάζωμα και ότι προέβη, σε αυτήν την, ποινικά, κολάσιμη παράλειψη, καθώς - υποτίθεται ότι - υπήρξε και συμπεριφέρθηκε, ως απλός παρατηρητής και όχι, ως ενεργός δρων κυβερνητικός παράγοντας. 

Εννοείται ότι όλα αυτά είναι μία κακή και αναληθής αποτύπωση των πραγματικών περιστατικών, καθώς ο, τέως, υφυπουργός, παρά τω πρωθυπουργώ, δεν βρισκόταν, εκεί, ως παρατηρητής, όπως περιγράφεται, στην απόφαση του Ειδικού Δικαστικού Συμβουλίου, αλλά, ως εκτελεστής των εντολών και των οδηγιών, που ελάμβανε, από το Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή, από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος είναι ο αρμόδιος και υπεύθυνος υπηρεσιακός διατάκτης και εντολέας του κατηγορούμενου υφυπουργού, παρά τω πρωθυπουργώ Χρήστου Τριαντόπουλου. Αυτό είναι το κρίσιμο στοιχείο, στην συγκεκριμένη τραγωδία.

Με αυτή την “σολομώντεια” λύση, το Ειδικό Δικαστικό Συμβούλιο των αρεοπαγιτών παρέκαμψε την διεύρυνση της κατηγορίας, από πλημμέλημα, σε κακούργημα, όπως, επίσης, απέφυγε και θέλησε να προχωρήσει, στην επέκταση της κατηγορίας (για την ακρίβεια : των, εκ των πραγμάτων, δεδομένων κακουργηματικών ποινικών κατηγοριών), όσον αφορά τα όποια λοιπά κυβερνητικά όργανα, που ήσαν, θεσμικά, αρμόδια να διατάξουν και να δώσουν οδηγίες, στον παριστάμενο, στον τόπο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, υφυπουργό Χρήστο Τριαντόπουλο. Δηλαδή, πρωτίστως, τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τους συναρμόδιους και διατασσόμενους, από τον πρωθυπουργό, υπουργούς (π.χ. τον, τότε, υπουργό Επικρατείας Γιώργο Γεραπετρίτη, ο οποίος και αυτός, ως τρόφιμος του Μεγάρου Μαξίμου, υπαγόταν, στις αποκλειστικές και άμεσες εντολές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως και ο, τότε, υφυπουργός, παρά τω Πρωθυπουργώ Χρήστος Τριαντόπουλος, που είναι, πλέον, κατηγορούμενος και παραπέμφθηκε, να δικαστεί, στο ακροατήριο του Ειδικού Δικαστηρίου του Ν. 3126/19-3-2003 (ΦΕΚ 60 Α’), περί ευθύνης υπουργών. 

Με λίγα λόγια, το Ειδικό Δικαστικό Συμβούλιο προσπάθησε να κρατήσει τις ισορροπίες, όσον αφορά την έκταση των κατηγοριών και την επέκτασή τους, στα αρμόδια κυβερνητικά όργανα, με πρώτο τον πρωθυπουργό - και όχι, μόνον αυτόν - τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ, έως τώρα, δεν έχει αρθεί, το απόρρητο των τηλεφωνικών και λοιπών συνομιλιών του, τέως, υφυπουργού, παρά τω πρωθυπουργώ, Χρήστου Τριαντόπουλου και των συναρμόδιων και διατακτών του, εν λόγω, υφυπουργού, τις εκείνες τις ημέρες, που βρισκόταν, στον τόπο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, αλλά και πριν, από την μετάβασή του, εκεί. 

Είναι αυτό μια στάση δικαστικής ανεξαρτησίας; 

Όχι ακριβώς.