ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Κινέζος γλύπτης Wu Weishan ποζάρει, στον φακό, μπροστά, στο, 4,4 μέτρων, μπρούτζινο άγαλμα του Karl Marx , που ο ίδιος έφτιαξε και το οποίο η γραφειοκρατία του Κ. Κ. Κίνας δώρησε, πέρυσι, στην γερμανική πόλη Τριρ, η οποία είναι η γενέτειρα πόλη του μεγάλου φιλόσοφου, με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων, από την γέννησή του. Τελικά, η "πανουργία της Ιστορίας" έπαιξε μεγάλα παιχνίδια, οδηγώντας τις εξελίξεις, προς μια, εντελώς, διαφορετική κατεύθυνση, από αυτή που προέβλεψε ο Karl Marx , αν και αυτό δεν αναιρεί την τεράστια συνεισφορά του ιδίου και της, σφοδρότατα, επιδραστικής θεωρίας του, στην ανθρωπότητα. Καθώς κλείνουν σήμερα 136 χρόνια, από τότε που ο Karl Marx εγκατέλειψε, ως ανθρώπινη ύπαρξη, τα επίγεια, η θεωρία του, δηλαδή η αποκαλούμενη Θεωρία της Αξίας της Εργασίας , δοκιμάζεται, για πολλοστή φορά, από τις εξελίξεις, που συγκλονίζουν τον γραφειοκρατικό καπιταλισμό της εποχής μας. Η αποκαλούμενη, ως χρηματιστικοποίηση, των οικονομιών του αναπτυγμένου ...

1948 - 1992 Η.Π.Α. : Η εξέλιξη της σχέσης του εισοδήματος της εργασίας, σε σχέση με το συνολικό εισόδημα, όπως προκύπτει από τα αρχεία του αμερικανικού Υπουργείου Εμπορίου. Το ζήτημα της υποτιθέμενης πτωτικής τάσης του ποσοστού του κέρδους , έτσι όπως αυτό περιγράφεται στα μαρξικά κείμενα και στην μαρξιστική οικονομία, είναι πάντοτε ενδιαφέρον. Πολύ περισσότερο που, αυτόν τον καιρό η χώρα μας βιώνει μια οικονομική κρίση, η οποία εξελίσσεται με τέτοια σφοδρότητα, που αγγίζει τα επίπεδα της αντίστοιχης οικονομικής κρίσης, που έζησαν οι Η.Π.Α. την περίοδο της GREAT DEPRESSION. Στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσω να περιγράψω, με περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες, τα αδιέξοδα της μαρξιστικής ανάλυσης, γύρω από τον υποτιθέμενο νόμο της "πτωτικής τάσης του ποσοστού του κέρδους" και την μαθηματική αναντιστοιχία και αντίφαση των μαθηματικών εξισώσεων ( οργανική σύνθεση του κεφάλαιου, αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και πτωτική τάση του ποσοστού του κέρδους...

Adam Smith - Karl Marx. Μια σειρά από φαντάσματα φαίνεται να πλανώνται πάνω από την Ευρώπη, τα τελευταία τρία χρόνια. Τα φαντάσματα των κλασικών φιλελεύθερων πατέρων της οικονομικής επιστήμης ( Adam Smith, David Ricardo, Robert-Thomas Malthus, John Stuart Mill ), μαζί με εκείνο του ριζοσπάστη κοινωνιολόγου, αλλά και άτεγκτου μονεταριστή οικονομολόγου, του Karl Marx .  Στα μυαλά όλων όσων έχουν μια, έστω και μακρινή, σχέση με την οικονομική επιστήμη και τα ζητήματα οικονομικής διαχείρισης, οι άνθρωποι αυτοί, μαζί με τους νεοκλασικούς επιγόνους τους ( Friedrich August von Hayek, Milton Friedman, Ludwig von Mises, Joseph Schumpeter ), έχουν έλθει, ξανά, στην επικαιρότητα, μαζί με τις επιστημονικές δοξασίες τους, οι οποίες, στην ρίζα τους, είναι κοινές, παρά το διαφορετικό και πολλές φορές, αντιθετικό, περιεχόμενο των βαθύτερων φιλοσοφικών τους πεποιθήσεων και των πολιτικών τους προταγμάτων. Η παρούσα παρατεταμένη κρίση της ευρωζώνη...