Η παγκόσμια οικονομία, η πτώση των ατελών οικονομιών των ΗΠΑ και της Δύσης και η άνοδος της κομμουνιστικής Κίνας, στην 1η θέση, ως αποτέλεσμα της λειτουργικότητας του κινεζικού οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου, που προσδιορίζεται, από τον, παλαιάς κοπής, σταλινικό, αλλά και εκσυγχρονισμένο κεντρικό σχεδιασμό της κινεζικής οικονομίας.

 

Με την τρέχουσα κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, την ταχεία και επεκτεινόμενη άνοδο της κινεζικής οικονομίας και την αποκαθήλωση της οικονομικής κυριαρχίας των ΗΠΑ και της Δύσης ασχολούνται το αρχικό βίντεο και το σημερινό δημοσίευμα.

Οι μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο, σύμφωνα με την κατάταξή τους, με βάση το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), μετρούμενο, σε Μονάδες Ισοδυναμίας των Αγοραστικών Δυνάμεων (PPP) :

1. Κίνα : 43,49 τρισεκατομμύρια δολάρια.

2. ΗΠΑ : 31,82 τρισεκατομμύρια δολάρια.

3. Ινδία : 19,14 τρισεκατομμύρια δολάρια.

4. Ρωσία : 7,34 τρισεκατομμύρια δολάρια.

5. Ιαπωνία / 6,92 τρισεκατομμύρια δολάρια.

6. Γερμανία : 6,32 τρισεκατομμύρια δολάρια.

7. Ινδονησία : 5,4 τρισεκατομμύρια δολάρια.

8. Βραζιλία : 5,2 τρισεκατομμύρια δολάρια.

9. Γαλλία : 4,7 τρισεκατομμύρια δολάρια.

10. Ηνωμένο Βασίλειο : 4,6 τρισεκατομμύρια δολάρια.

11. Τουρκία : 4,0 τρισεκατομμύρια δολάρια.

12. Ιταλία : 3,82 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Με αυτά τα δεδομένα, όσον αφορά την παγκόσμια οικονομία, καθίσταται σαφές ότι το κέντρο βάρους, στην οικονομία του πλανήτη μετατοπίζεται ταχύτατα, προς την Ασία, με επίκεντρο την κομμουνιστική Κίνα, ενώ η παλαιά κυριαρχία των ΗΠΑ και της Δύσης δεν υφίσταται, πλέον, καθώς η παγκόσμια οικονομία έχει μετατραπεί, σε ένα πεδίο, το οποίο χαρακτηρίζεται, από την ποικιλία και την εντεινόμενη πολυπλοκότητα.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται το φαινόμενο της κομμουνιστικής Κίνας, η οποία παρουσιάζει ένα διαφορετικό κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης, σε σύγκριση με τις χώρες της Δύσης, καθώς οι υψηλές τεχνολογικές της επιδόσεις και η τεράστια βιομηχανική βάση της, σε συνδυασμό, με το ουσιαστικό στοιχείο του κλασικού σταλινικού κομμουνιστικού κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας, από το κράτος, με επίκεντρο τα πενταετή πλάνα, καθιστά ενεργό τον επιτυχή συνδυασμό αυτού του κυβερνητικού σχεδιασμού και των εγχώριων αγορών, που καθιστά την κινεζική οικονομία ανταγωνιστική και κυρίως, ανθεκτική, ανεξάρτητα, από την όποια αστάθεια, σε παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση, με τις ευάλωτες οικονομίες της δυτικής εκδοχής του σύγχρονου γραφειοκρατικού καπιταλισμού, την οποίων η ευπάθεια εντοπίζεται, στον, εξαιρετικά, ατελή κεντρικό τους σχεδιασμό, χάριν των επιδιώξεων των εταιρικών γραφειοκρατιών, που διοικούν τις πολυεθνικές επιχειρήσεις και τις άλλες μεγάλες ανώνυμες εταιρείες του ιδιωτικού, κυρίως, τομέα των δυτικών οικονομιών.

Με δεδομένο το γεγονός ότι οι ακαθάριστες επενδύσεις, στην κινεζική οικονομία, ανέρχονται, στο 40 7% του ΑΕΠ και εξασφαλίζεται η πραγματοποίησή τους, από τον κεντρικό σχεδιασμό της κινεζικής οικονομίας, σε αντίθεση, με την Δύση, όπου, συνήθως, η σχετική πρωτοβουλία αφήνεται, στον ιδιωτικό τομέα, καθώς, στις δυτικές οικονομίες, στην καλύτερη περίπτωση, οι επενδύσεις φθάνουν, στο 25% του ΑΕΠ ενώ, επίσης, είναι δεδομένο το ιδιαίτερο κοινωνικό φαινόμενο το 95% των Κινέζων πολιτών και κατέχουν ιδιόκτητη κατοικία, κάτι, που δεν συμβαίνει, σε οποιαδήποτε άλλη μεγάλη οικονομία, στον κόσμο.

Αυτός ο συνδυασμός καθιστά την κινεζική οικονομία και την διάρθρωσή της, εξαιρετικά, ευέλικτη και αποτελεσματική. 

Και εδώ, βρίσκεται το τεράστιο προβάδισμα της Κίνας, απέναντι, στην Δύση, το οποίο αποτελεί το μέγιστο πρόβλημα της Δύσης.