ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

  Δεν τα κατάφερε να περάσει, στον δεύτερο γύρο των Γαλλικών προεδρικών εκλογών ο Jean-Luc Mélenchon. Δεν τα κατάφερε, για πολύ λίγο, αφού, στο 99,9% των κατά μετρημένων ψήφων, συγκέντρωσε 22% και του έλειψαν 500.000 ψήφοι, για να ξεπεράσει την Marine Le Pen και να καταλάβει την δεύτερη θέση.  Δεν πειράζει, όμως, διότι, έστω και τρίτος, πήγε πολύ καλά, σε σχέση, με τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του Απριλίου του 2017, που είχε συγκεντρώσει το 19% των ψήφων. Αλλά ας δούμε το πως ψήφισε το γαλλικό εκλογικό σώμα, για να αντιληφθούμε, περί τίνος πρόκειται : Emmanuel Macron 27,6% και 9.560.545 ψήφοι.   Marine Le Pen 23,4% και 8.109.857 ψήφοι. Jean-Luc Mélenchon 22% και 7.605.225 ψήφοι. Éric Zemmour 7,1% και 2.442.624 ψήφοι. Valérie Pécresse 4,8% και 1.658.386 ψήφοι. Yannick Jadot 4,6% και 1.587.534 ψήφοι. Jean Lassalle 3,2% και 1.095.700 ψήφοι.   Fabien Roussel 2,3% και799.334 ψήφοι. Nicolas Dupont-Aignan 2,1% και 718.242 ψήφοι. Anne Hidalgo 1,7% και 604.217 ψήφοι....

Όσο περνάει ο καιρός και με αυξανόμενη ταχύτητα, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και η Νέα Δημοκρατία υφίστανται μια, άνευ προηγούμενου, φθορά, η οποία είναι πρωτοφανής, εδώ και μια δεκαετία, μετά την πολιτική και την εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, στις βουλευτικές εκλογές της 6/5/2012. Ουσιαστικά, δηλαδή, βαδίζουν προς τον πολιτικό τους γκρεμό. Ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του ισχυρίζονται ότι η παρούσα φρενήρης μεγέθυνση της ακρίβειας (η άνοδος του πληθωρισμού έφθασε, στο 8% και θα έχει συνέχεια) οφείλεται, σε εξωγενείς παράγοντες, δηλαδή, κυρίως, στον πόλεμο της Ουκρανίας, σε συνδυασμό, με τα προβλήματα, που δημιουργήθηκαν, στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, από την υγειονομική κρίση και πως η κυβέρνηση κάνει αυτά, που μπορεί να κάνει, τα οποία, εκ των πραγμάτων, είναι περιορισμένα, λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών, που τίθενται από τις μνημονιακές δεσμεύσεις του παρελθόντος, που παραμένουν, σε ισχύ. Δεν θα ασχοληθώ, με τον συνδυασμό των αληθειών και των ψευδών των κυβε...

  Όπως φαίνεται, στην Ουάσινγκτων, η κυβέρνηση του Jo Biden έχει προσχωρήσει, στην άποψη ότι πρέπει να ακολουθήσει την πολιτική της διπλής ανάσχεσης της Ρωσίας και της Κίνας και όχι την πολιτική της σαλαμοποίησης, δηλαδή την αντιμετώπιση πρώτα της Κίνας, με σύμμαχο την Ρωσία, έτσι όπως πρότεινε η προηγούμενη κυβέρνηση του Donald Trump και εκ των υστέρων, εάν απαιτείτο, την αντιμετώπιση της Ρωσίας, από την στιγμή εκείνη, που η Κίνα θα είχε τεθεί εκτός μάχης, από τον ανταγωνισμό, για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.  Πραγματικά, για τις ΗΠΑ, φαίνεται πως, νυν υπέρ πάντων ο αγών. Η Ουάσινγκτων έχει αντιληφθεί ότι, όσο περνάει ο καιρός και πλησιάζουμε, προς την δεκαετία του 2030, χάνει το έδαφος, στον ανταγωνισμό της, με την Κίνα, με αποτέλεσμα, κάπου στα μέσα και προς τα τέλη, της δεκαετίας του 2030, να βρεθεί, σε, σημαντικά, δευτερεύουσα θέση, στην διεθνή σκηνή  και να καταστεί μία χώρα της οποίας, μεν, ο λόγος θα έχει μία κάποια βαρύτητα, αντίστοιχη με την μειωμένη δύναμή της,...

  Ο πόλεμος, στην Ουκρανία και η αυξανόμενη, αλματωδώς, επέλαση της ακρίβειας και του πληθωρισμού, έχουν επισκιάσει όλα τα άλλα, που αφορούν την τρέχουσα εσωτερική και διεθνή κατάσταση και κυρίως, το πολύ σημαντικό γεγονός ότι, μέσα στον Απρίλιο (στις 10 και στις 24 του μηνός), έχουμε, στην Γαλλία, προεδρικές εκλογές δύο γύρων, τις οποίες θα ακολουθήσουν και οι βουλευτικές εκλογές. Και ενώ όλα έδειχναν ότι η επικράτηση του Emmanuel Macron επρόκειτο να είναι μία απλή διαδικασία, ξαφνικά, τα πράγματα άλλαξαν. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, περίπου, μία εβδομάδα, πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, που πρόκειται να γίνουν σε μερικές ημέρες, δείχνουν ότι το εκλογικό παιχνίδι, μετατρέπεται, από έναν υποτιθέμενο περίπατο του Γάλλου προέδρου, σε ένα εκλογικό ντέρμπι, το οποίο είναι ανοικτό, ως  προς το αποτέλεσμά του, αφού ο Macron φθάνει, στο 26,5%, η Marine Le Pen, που εμφανιζόταν, ως ξοφλημένη, φθάνει, στο 20%, ο Jean-Luc Melenchon, στο 16%, ο Eric Zemmour, στο 11% και η...

  Ενώ εισερχόμαστε, στην 35η ημέρα του πολέμου στην Ουκρανία, καιρός είναι να κάνουμε έναν απολογισμό και να διαπιστώσουμε την παρούσα κατάσταση, στο στρατιωτικό πεδίο, προκειμένου να έχουμε μια εικόνα των ισορροπιών, ανάμεσα στις αντιμαχόμενες πλευρές, απομακρυνόμενοι, από οποιαδήποτε προπαγάνδα, είτε αυτή είναι ουκρανική, είτε είναι ρωσική και τούτο διότι, όπως πάντα, η προπαγάνδα, που ασκείται στον πόλεμο, είναι διαστρεβλωτική, όσον αφορά τα γεγονότα και την πραγματική κατάσταση, που επικρατεί στα πεδία των μαχών. Αυτό, στην πράξη, σημαίνει ότι χρειάζεται να δούμε το γιατί γίνονται και σε τι αποσκοπούν οι πράξεις των εμπόλεμων.  Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, κατά την έναρξη της ρωσικής εισβολής, στην Ουκρανία, το ρωσικό εκστρατευτικό, σώμα απαριθμούσε ένα σύνολο 150.000 στρατιωτών οι οποίοι επιχείρησαν, σε τρία διαφορετικά μέτωπα· στο Κίεβο, στο Ντονμπάς και στο νότιο μέτωπο, γύρω και πάνω, από την Κριμαία.  Αυτό το εκστρατευτικό σώμα βρέθηκε, αντίπαλο με έναν στρατό των ...

Είναι αλήθεια ότι ο πόλεμος, στην Ουκρανία,  επιτάχυνε τις διαδικασίες, για κοσμογονικές ανακατατάξεις, οι οποίες, όπως έχω γράψει και στο πρόσφατο παρελθόν, θα διαταράξουν, συθέμελα, την διαδικασία της παγκοσμιοποίησης, ξεκινώντας από το ξήλωμα της κάλτσας των διεθνών χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.  Δεν χρειάζεται η ανάπτυξη μιας μεγάλης φιλολογίας, γύρω από το ζήτημα αυτό και τούτο διότι, εφόσον υλοποιηθεί, είναι σαφής, ως προς τα αποτελέσματά της, η πρόσφατη ανακοίνωση της απόφασης του Βλαντιμίρ Πούτιν να πάψει να δέχεται τις πληρωμές του εξαγόμενου, από την Ρωσία, φυσικού αερίου και πετρελαίου, σε δολάρια ή ευρώ, ήτοι στα νομίσματα, τα οποία η ρωσική ηγεσία θεωρεί εχθρικά, μετά τις κυρώσεις, των ΗΠΑ και της αυτοαποκαλούμενης Ευρωπαϊκής Ενωσης, σε βάρος του ρωσικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και της ρωσικής οικονομίας, με το πάγωμα των συναλλαγματικών αποθεμάτων της ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας, ύψους, περίπου,  350 δισεκατομμυρίων δολαρίων και το πάγωμα - ουσιαστικά, π...

  Όπως έχω γράψει και τον περασμένο Φεβρουάριο [δείτε τα δημοσίευματά μου, σε αυτό, εδώ, το μπλογκ, με τίτλους : 2022 - 2023 και μετέπειτα : Από την μεθοδευμένη ενεργειακή κρίση, που θα έχει διάρκεια, στον στασιμοπληθωρισμού, στην ύφεση, στην εμβάθυνση της λιτότητας και στην νέα συρρίκνωση της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης. (Αναγκαίες επιλογές : Η κατάρρευση της μπατιροτραπεζοκρατίας, η επιστροφή στα εθνικά νομίσματα και στους ελέγχους, στην διασυνοριακή κίνηση των κεφαλαίων, των τιμών των κερδών, των μισθών και των εισοδημάτων).  και   2022 : Πάνω από 300.000.000 € χρωστούν, στην ΔΕΔΔΗΕ, τα ιδιωτικά ολιγοπώλια της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, την ίδια στιγμή, που αυξάνουν, αλματωδώς, τις τιμές, στους καταναλωτές. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ιδιωτικοποίησης της ενέργειας, που επέβαλαν οι ευρωθεσμοί και υλοποιούν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, με πρωτεργάτη τον Κωστή Χατζηδάκη, που έλεγε ότι “θα σπάσει αυγά”. (Τα οποία και έσπασε). ], η ακριβεια και η άνοδος των τιμών...