8/2026 : Η μνημονιακή πολιτική οδηγεί στην λιτότητα, που αποκαλείται “δημοσιονομική επιτυχία”, ενώ το δημόσιο χρέος έχει σκαρφαλώσει, στα 427 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο πληθωρισμός φουντώνει, αυξάνουν τα κρατικά έσοδα, ενώ μειώνονται, δραστικά, τα πραγματικά εισοδήματα.

 

Μετά την μεγάλη απάτη του 4ου “ντροπαλού” και κρυφού Μνημονίου, που υπέγραψε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα τον Αύγουστο του 2018, με την οποία ασχολήθηκα, χθες, σήμερα, ασχολούμαι, με τα αποτελέσματα αυτής της απάτης, που αποκαλείται, από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ως δημοσιονομική επιτυχία, που αποδεικνύει και την επιτυχία της μακροχρόνιας πολιτικής της λιτότητας, όπως κάνω και στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (7/8/2026), στο YouTube.

Αυτή η παραμυθολογία, την οποία διακινεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη και προπαγανδίζεται, από τα συστημικά ΜΜΕ, εντοπίζεται, στο ότι ο λόγος του ελληνικού δημοσίου χρέους, προς το ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας μειώνεται, αλλά αυτή η εμφανιζόμενη, ως βελτίωση των δημοσιονομικών δεδομένων, είναι προϊόν μιας συγκυρίας και αποτέλεσμα της διόγκωσης του πληθωρισμού, μέσω του οποίου μεταφέρονται τεράστια χρηματικά ποσά, από την ελληνική κοινωνία, στο ελληνικό κράτος, το οποίο εξυπηρετεί το ελληνικό δημόσιο χρέος και ικανοποιεί τους ξένους δανειστές, χωρίς πραγματική αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ, αφού ο λόγος του ελληνικού δημοσίου χρέους, ως προς το ΑΕΠ, μειώνεται, ή, από την πραγματική αύξηση της ελληνικής παραγωγής, με την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, που δημιουργούν νέο πραγματικό πλούτο, ή, από τον πληθωρισμό, δηλαδή, με την άνοδο των τιμών, συνδυαστικά, με την πτώση των πραγματικών εισοδημάτων του πληθυσμού και των επιχειρήσεων, που οδηγεί, επίσης, στην πραγματική μεταφορά των εισοδημάτων, μέσω του φουσκώματος των εσόδων του κράτους, στους ξένους δανειστές, μέσω αυτής της άτυπης, αλλά ουσιαστικής υπερφορολόγησης, διότι ο πληθωρισμός λειτουργεί, ως μη ανταποδοτικός φόρος, κυριότατα, όταν δεν αυξάνονται, τουλάχιστον, αντίστοιχα, σε ανάλογο επίπεδο τα εισοδήματα του πληθυσμού, όπως, ακριβώς, συμβαίνει, στην ελληνική κοινωνία, με την επικρατούσα οικονομική πολιτική της πληθωριστικής απομόχλευσης, με την αύξηση του αποπληθωριστή του ΑΕΠ, που ακολουθεί, επίμονα, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο, πρώην, πασόκος υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, όπως και οι προηγούμενοι.

  

 

Φυσικά, τα τέσσερα Μνημόνια πραγματοποιήθηκαν, για να μεταφέρουν τον κίνδυνο, από την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια μπατιροτραπεζοκρατία, στους φορολογούμενους, με την μεταφορά του ελληνικού δημοσίου χρέος στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και η συγκυριακή μείωση του λόγου του ελληνικού δημοσίου χρέους, ως προς το ΑΕΠ, συμβαδίζει, παράλληλα, με την αλματώδη αύξηση του αριθμητικού μεγέθους του ελληνικού δημόσιου χρέους, το οποίο έχει φθάσει, περίπου, τα 427 δισεκατομμύρια ευρώ, γεγονός, το οποίο αποτελεί, δείχνοντας ότι αυτό παραμένει αδάμαστο, έντονα, τοκογλυφικό, επαχθές και απεχθές, γι’ αυτό και πρέπει να παύσει να εξυπηρετείται.

Άλλωστε, όταν το ελληνικό δημόσιο χρέος γίνει προσπάθεια , στα σοβαρά, να αναχρηματοδοτηθεί, από την διεθνή μπατιροτραπεζοκρατία, οι, κάθε λογής, τραπεζίτες θα ανεβάσουν τα ασφάλιστρα του πληθωριστικού κινδύνου, από το ελληνικό κράτος - κάτι, που, ήδη, συμβαίνει -, αυξάνοντας τα επιτόκια δανεισμού, προκειμένου αυτά να υπερβούν τα δεδομένα του αυξημένου αποπληθωριστή του ελληνικού ΑΕΠ, γεγονός, που οδηγεί τις ελληνικές κυβερνήσεις να επιβάλουν αυτήν την έρπουσα εκπτώχυνση του πληθυσμού της χώρας και θα ζητήσουν και νέες “θυσίες”, από την ελληνική κοινωνία, όσον αφορά τα εισοδήματα των πολιτών.

Αυτή είναι η σκληρή μετεκλογική πραγματικότητα, που μας αφορά. Και αυτή η διαδικασία πρέπει να σταματήσει. 

Η ελληνική κοινωνία πρέπει να παύσει να εξυπηρετεί αυτό το επαχθές δημόσιο χρέος.

Αυτό είναι, εξαιρετικά, δύσκολο, διότι η ελληνική κοινωνία παραμένει απογοητευμένη, από τα όσα έπραξε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. 

Όμως, όσο δυσχερές και αν είναι, παράλληλα, είναι και εξαιρετικά, αναγκαίο.