19-6-2026. Quo vadis SYRIZA? (Πού πάει ο ΣΥΡΙΖΑ;) Στην, εκ πατροκτονίας, θανάτωσή του. Αυτός είναι ο επάξιος μισθός του.

 

Quo vadis SYRIZA? (Πού πάει ο ΣΥΡΙΖΑ;) 

Καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ ψυχορραγεί και οδεύει, προς τον σκουπιδότοπο της ελληνικής πολιτικής ιστορίας, ήμουν προβληματισμένος, για το εάν αξίζει να ασχοληθώ μαζί του και, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (18-6-2026), στο YouTube, αλλά και στο σημερινό δημοσίευμα.

Τελικά, ξεπέρασα τις αμφιβολίες μου, καθώς, μέσα σε αυτό το ετοιμοθάνατο κόμμα, πρόκειται να υπάρξει μια καταιγιστική αντιπαράθεση, ανάμεσα, στις δύο φράξιες, που έχουν δημιουργηθεί, μέσα, σε αυτό και αποτελούνται, από την πλειοψηφία, που στοιχίζεται, υπό την ηγεσία του μοιραίου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Φάμελλου, που ακολουθεί την πολιτική της πορείας, προς την σταδιακή, αλλά και γρήγορη ένταξη των μελών της κομματικής γραφειοκρατίας, στην ΕΛΑΣ, το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, ολοκληρώνοντας την πολιτική της πατροκτονίας του ΣΥΡΙΖΑ, που άρχισε και προχώρησε ο τέως αρχηγός του κόμματος αυτού και τέως πρωθυπουργός, ο οποίος καλεί, εδώ καιρό, τα στελέχη, του κόμματος να το εγκαταλείψουν και να προσχωρήσουν, στην ΕΛΑΣ, αφού, βεβαίως, περάσουν, από ένα face control, προκειμένου να αποτρέψει την παρουσία, εντός της ΕΛΑΣ των ανεπιθύμητων.

Η ομάδα, που συγκεντρώνει τους αντιπάλους, στην πολιτική αυτή, που οδηγεί, στην αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από την προσχώρηση των μελών του, στο νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, αποτελείται από τον Νίκο Παππά την Ρένα Δούρου και τον Παύλο Πολάκη, όπως επίσης, τον Τρύφωνα Αλεξιάδη και άλλους, οι οποίοι γνωρίζουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται να επιτρέψει είσοδό τους, στο κόμμα του, ενώ αρκετοί άλλοι στέκονται, αρνητικά, απέναντι, στο νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, που ξεφορτώθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ και επιμένουν να παραμείνουν στο κόμμα αυτό. 

Αυτή η ομάδα, προς το παρόν, είναι μειοψηφία, η οποία, όμως, φιλοδοξεί ότι θα μπορέσει να αποσπάσει το κόμμα, από τα χέρια του Σωκράτη Φάμελου και όσων τον ακολουθούν, καθώς θα συνεχιστεί, η, κατά μόνας, προσχώρηση των στελεχών και των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και έτσι, υποθέτουν ότι θα μπορέσει να ανοιχτεί ο δρόμος, για την απόσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, από την παρούσα ηγετική ομάδα. 

Κάτι τέτοιο, όμως, δεν είναι εύκολο, διότι, προφανώς, πρέπει να υπάρχει κάποια υπόρρητη συμφωνία, ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και στον Σωκράτη Φάμελλο, ο τελευταίος να κρατήσει την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ και να μην επιτρέψει, με αυτόν τον τρόπο, το πέρασμα του κόμματος στην στα χέρια της σημερινής μειοψηφίας. 

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αυτό που καθίσταται σαφές, είναι ότι οι εξελίξεις, μέσα στο καλοκαίρι, εντός του ΣΥΡΙΖΑ, πρόκειται να είναι ραγδαίες και έντονα, συγκρουσιακές, καθώς η ομάδα των Νίκου Παπά, Ρένας Δούρου και Παύλου Πολάκη αμφισβητεί,  συνεχώς, την πολιτική της ενσωμάτωσης των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα και πρόκειται να δώσει την μάχη, για να πάρει, στα χέρια της, την ηγεσία του κόμματος, κάτι, που, όπως προανέφερα, είναι πολύ δύσκολο, καθώς και ο χρόνος, που απομένει, είναι λίγος, διότι δεν είναι, καθόλου, απίθανο, μετά τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να προκηρύξει την διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών και να μην μπορέσει η σημερινή μειοψηφία στο ΣΥΡΙΖΑ να έχει τον χρόνο να συμμετάσχει στις εκλογές αυτές, καθώς ο Σωκράτης Φάμελλος έχει καταστήσει σαφές ο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να κατεβάσει αντιπαραθετικά ψηφοδέλτια απέναντι, στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και φυσικά, αυτό σημαίνει ότι δεν θα συμμετάσχει, στις βουλευτικές εκλογές, όταν προκηρυχθούν, κάτι το οποίο, βέβαια, δεν επιθυμούν οι σημερινοί μειοψηφούντες, εντός του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι θα είναι υποχρεωμένοι, καθώς ο Σωκράτης Φάμελλος είναι διατεθειμένος να κρατήσει την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι και την τελευταία ημέρα της ανακήρυξης των υποψηφιοτήτων των κομμάτων και των ψηφοδελτίων τους, από τον Άρειο Πάγο.

Αυτό, στην πράξη, σημαίνει ότι η ομάδα των Παπά, Δούρου και Πολάκη θα πρέπει να είναι ετοιμασμένη να προχωρήσει, στην αποχώρηση, από τον ΣΥΡΙΖΑ, πολύ νωρίτερα, από αυτές τις προθεσμίες, προκειμένου να σχηματίσουν δικό τους κόμμα, εφόσον δεν μπορέσουν να αποσπάσουν, εγκαίρως, από τα χέρια του Σωκράτη Φάμελου και της σημερινής πλειοψηφίας των μελών της κομματικής γραφειοκρατίας, που προσανατολίζεται στην προσχώρηση, στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο μόνος τρόπος, για να συμμετάσχουν, στην επόμενη εκλογική διαδικασία. για την ανάδειξη της νέας βουλής και θα πρέπει, για να καταφέρουν να εισέλθουν, σε αυτήν, να πραγματοποιήσουν τις κατάλληλες προεκλογικές συνεργασίες και συμμαχίες με διάφορα κόμματα της αριστεράς, που πρόκειται να σταθούν, απέναντι στο νέο κομματικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. 

Σε τελική ανάλυση, πάντως, είναι, εντελώς, αδιάφορο το τί θα πράξουν οι Νίκος Παππάς, Ρένα Δούρου και Παύλος Πολάκης, όπως και όσοι τους ακολουθούν. 

Αυτό που, έχει σημασία, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει τον μισθό, που του αξίζει, ψυχορραγώντας, ως αποτέλεσμα των καταστροφικών πολιτικών, που άσκησε, όταν κυβέρνησε την χώρα και κορόιδεψε την ελληνική κοινωνία, με την μετατροπή του «ΟΧΙ», στα μέτρα λιτότητας και στην υπογραφή ενός τρίτου Μνημονίου, που συγκέντρωσε το 61,31% των ψήφων του εκλογικού σώματος, στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, σε «ΝΑΙ», στα μέτρα λιτότητας και στο τρίτο Μνημόνιο, το οποίο συνυπέγραψε, με τους ευρωθεσμικούς δανειστές (ΕΚΤ, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας) και το εφάρμοσε, ενώ τον Αύγουστο του 2018 η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, συνομολόγησε το τέταρτο κρυφό και ντροπαλό Μνημόνιο, το οποίο, σε συμφωνία, με τους ευρωθεσμούς, σύμπαντες οι Συριζαίοι ονόμασαν, με έναν οργουελλιανό τρόπο, ως “μεταμνημονιακές υποχρεώσεις” της χώρας, οι οποίες φθάνουν, μέχρι την μακρινή δεκαετία του 2070.

Αυτό οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ, στον θάνατο, μέσω της πατροκτονίας, που διέπραξε ο Αλέξης Τσίπρας και η οποία οδηγείται, στην ολοκλήρωσή της και φυσικά, ουδείς σώφρων άνθρωπος μπορεί να λυπάται, για αυτό το γεγονός.