Κυριακή 6/5/2012 : Η κατάρρευση του δικομματισμού και του νεοφιλελευθερισμού έκανε την ημέρα αυτή να φαίνεται και - προς το παρόν - να είναι μια πολύ όμορφη ημέρα.

Το exit poll των βουλευτικών εκλογών της 6/5/2012, που πήγε πολύ καλά, ως προς την πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος, το οποίο ήταν δύσκολο να προβλεφθεί, λόγω της κατάρρευσης του πολιτικού συστήματος και του κατακερματισμού της λαϊκής ψήφου.

Η χθεσινή ημέρα ήταν πολύ πολύ καλή, μια πολύ όμορφη ημέρα.

Μαζί με την κατάρρευση της πολιτικής νομενκλατούρας του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ., δηλαδή του δικομματισμού (ο οποίος, όμως, δεν έχει εξαφανισθεί και μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να επανακάμψει, όχι φυσικά στα παλαιά του μεγέθη και μεγαλεία) και ευρύτερα του ελληνικού πολιτικού σκηνικού - με το Κ.Κ.Ε. και την συντηρητική κομματική νομενκλατούρα του, να αποτελούν τον μόνο σταθερό και αμετακίνητο πυλώνα του καθεστώτος -, ο εκτρωματικός νεοφιλελευθερισμός της δεξιάς του κ. Στέφανου Μάνου, του κέντρου της κ. Ντόρας Μπακογιάννη και της αριστεράς των κ. κ. Γιώργου Προκοπάκη και Μάνου Ματσαγγάνη σαρώθηκε, πολιτικά και κοινωνικά. Για την ακρίβεια : Αποσαρθρώθηκε.

Και οι επόμενες ημέρες μπορούν να είναι ακόμα καλύτερες - αν και ενέχουν κινδύνους, οι οποίοι, όμως, είναι δυνατόν να αντιμετωπισθούν.

Το ερώτημα, που τώρα τίθεται, έχει να κάνει με το τι θα πράξει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, από νικητής της χθεσινής βραδιάς, μπορεί να υποστεί, αν δεν προσέξει, αυτό που έπαθαν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. Δηλαδή να συνθλιβεί στις μυλόπετρες του Μνημονίου.

Οι αντίπαλοί του θέλουν να τον οδηγήσουν σε μια τέτοια εξέλιξη, τοποθετώντας τον, μέσα σε ένα τέτοιο κυβερνητικό σχήμα, το οποίο επιθυμούν να ακολουθήσει μια συγκαλυμμένη - ή και απροκάλυπτη - πολιτική εφαρμογής του Μνημονίου.

Αν ο Αλέξης Τσίπρας και η νομενκλατούρα του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να αποφύγουν την συντριβή του κόμματός τους, θα αρνηθούν την συμμετοχή σε μια τέτοια κυβέρνηση και θα επιμείνουν στην προεκλογική τους γραμμή. Αυτήν, δηλαδή, της καταγγελίας του Μνημονίου και της διαγραφής του ελληνικού δημόσιου χρέους, μέσα από μια επαναδιαπραγμάτευση του τελευταίου, η οποία θα πρέπει να οδηγήσει σε αυτό το αποτέλεσμα. Μόνο σε μια τέτοια κυβέρνηση θα πρέπει να συμμετάσχουν.

Και εφ' όσον δεν υπάρξει συμφωνία σε μια τέτοια βάση, για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ η μόνη ενδεδειγμένη λύση θα πρέπει να είναι η απαίτηση για προσφυγή σε νέες βουλευτικές εκλογές. Και αν αυτές δεν γίνουν, τότε θα πρέπει να αφήσει την διακυβέρνηση του τόπου σε όποιους άλλους το επιθυμούν και εφ' όσον εκείνοι κατορθώσουν να πάρουν την δεδηλωμένη πλειοψηφία της νέας Βουλής.

Σε αντίθετη περίπτωση, η κατάποσή του ΣΥΡΙΖΑ, από την μαύρη τρύπα της κρίσης είναι δεδομένη και θα αποτελέσει ένα φυσικό επακόλουθο...

(Για πρώτη φορά, τίθεται - έστω έμμεσα, αλλά ουσιαστικά - το πραγματικό ερώτημα και το πραγματικό διακύβευμα, που έχει να κάνει με την κρίση, που διανύει η ελληνική κοινωνία και η οποία κρίση ολοένα και επιδεινώνεται : Ευρώ, ή δραχμή. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα, όσο και αν ο ελληνικός πληθυσμός δεν φαίνεται, ακόμα, να είναι ώριμος να το αντιμετωπίσει - αν και όσο περνάει ο καιρός, ωριμάζει, ολοένα και περισσότερο).

Αλλά, τώρα, ας αφήσουμε τις διαπιστώσεις, τις προβλέψεις και την απαισιοδοξία και ας απολαύσουμε αυτό το νέο και εξαιρετικά ρευστό πολιτικό σκηνικό, που ανέδειξε η κάλπη της 6/5/2012, όσο αβέβαιο (ακόμα και δυνητικά επικίνδυνο) και αν είναι αυτό.

Είναι κάτι, που το δικαιούμαστε...