Μια ανατομία της συστημικής και νομιμοποιημένης πολιτικής διαφθοράς, στην Ελλάδα, από το 1947 και την Έκθεση του Paul A. Porter, μέχρι την εποχή του Κώστα Σημίτη και τις ημέρες μας, η εντόπια οικονομική ελίτ και η συστηματική προσπάθεια ενοχοποίησης των πολιτών.
Από την εποχή της Έκθεσης του Αμερικανού Paul A. Porter , μέχρι τις ημέρες μας, πολλά άλλαξαν, αλλά η διαφθορά, στις τάξεις της εντόπιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ, παρέμεινε αναλλοίωτη... Στις ημέρες μας, που είναι ημέρες της βαθειάς κρίσης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας και οι οποίες ημέρες έχουν την αναγωγή τους, στην ελληνική χρεωκοπία του 2010, όλες οι πρόσφατες μετρήσεις δείχνουν ότι η μέγιστη πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας, με ποσοστά, άνω του 70%, πιστεύ ει ότι τα φαινόμενα της διαφθοράς σαν αυτά του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Γιάννου Παπαντωνίου , δεν είναι μεμονωμένα, δεν αποτελούν την εξαίρεση, στην ελληνική πολιτική ζωή. Ο πληθυσμός της χώρας πιστεύει ότι η διαφθορά είναι σύμφυτη με την πολιτική, με τα κόμματα και τους πολιτικούς και ότι είναι ο κανόνας, στην ελληνική πολιτική σκηνή. Ένα πρόχειρο επιχείρημα, για αυτή την στάση του πληθυσμού, είναι ότι αυτή εξηγείται, ως αποτέλεσμα της ίδιας της μακροχρόνιας κρίσης, στην οποία είναι εγκλωβ...