5/2026. Οι Αμερικανοϊσραηλινοί θα επιτεθούν και πάλι, στο Ιράν, προκειμένου να μην γίνει πυρηνική δύναμη. Θα τα καταφέρουν, όμως, μόνον, εάν χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα, εναντίον του· εκτός εάν το ιρανικό καθεστώς συνθηκολόγησει. (Το ελληνικό πρόβλημα, που τίθεται, εάν οι ΗΠΑ δεν τα καταφέρουν).

Με την σύγκρουση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, κατά του Ιράν, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, στο YouTube - το οποίο πρέπει το αναγνωστικό κοινό να παρακολουθήσει -, όπως και στο τωρινό δημοσίευμα και το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο πόλεμος αυτός, που πρόκειται να συνεχισθεί, με ένα νέο μπαράζ πολεμικών επιθέσεων, καθώς η εκεχειρία, που υποτίθεται ότι επικρατεί, δεν είναι βιώσιμη, διότι το ιρανικό καθεστώς δεν είναι διατεθειμένο να σταματήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα και να παραδώσει, στις ΗΠΑ, τα 440 κιλά του εμπλουτισμένου, στα επίπεδα του 60%, που κατέχει.

Το καθεστώς του Ιράν, έχει σαν αρνητικό παράδειγμα, την περίπτωση του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι, στην Λιβύη, που έκανε ό,τι ζήτησαν οι ΗΠΑ, το 2003, παραδίδοντας τα πυρηνικά του όπλα και επιτρέποντας την πλήρη επιθεώρηση, στις εγκαταστάσεις του και συνεργαζόμενο, πλήρως, με τις ΗΠΑ και την Δύση.

Ο Μουαμάρ Καντάφι διέλυσε, οικεία βουλήσει, ολόκληρο το πρόγραμμα, ήτοι χημικά όπλα. βαλλιστικούς πυραύλους, σχέδια, εμπλουτισμένο υλικό, στους Αμερικανούς και στους Βρετανούς επιθεωρητές, ενώ ο Διεθνής Οργανισμός για τα Ατομικά Όπλα (ΔΟΑΕ) επαλήθευσε την όλη διαδικασία, με  αποτέλεσμα Αμερικανοί αξιωματούχοι να μιλήσουν, για “μια, από τις σπάνιες περιπτώσεις που ένα κράτος συμφώνησε να καταστρέψει τα προγράμματα μαζικής καταστροφής, που δέχεται την εξάλειψη των προγραμμάτων μαζικής καταστροφής, που διαθέτει”.

Έτσι, οι κυρώσεις, κατά της Λιβύης άρθηκαν και η, τότε αμερικανική κυβέρνηση του προέδρου George Bush jr χαρακτήρισε την Λιβύη "πρότυπο για άλλες χώρες”, εννοώντας την Βόρεια Κορέα και το Ιράν.

Η “Λαϊκή Δημοκρατία” της Κορέας ανακοίνωσε ότι

"έχει αποδειχθεί και στις τέσσερις πλευρές του κόσμου, πώς ο πυρηνικός αφοπλισμός της Λιβύης χρησιμοποιήθηκε ως τακτική κατοχής για τον αφοπλισμό της χώρας” και ο αργότερα, ο Κιμ Γιονγκ Ουν δήλωσε ότι πήρε “ένα μάθημα, από τις χώρες της Μέσης Ανατολής”, ενώ, τότε, Βρετανοί και Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν αναφέρει, σε έναν κορυφαίο Βορειοκορεάτη διπλωμάτη ότι η Λιβύη έγινε πιο ασφαλής, αφού παρέδωσε τα όπλα της. Ο Βορειοκορεάτης αξιωματούχος χαμογέλασε και απάντησε : "Ας δούμε πώς θα τελειώσει αυτό".

Και το Ιράν είδε αυτήν την διαδικασία, στην Λιβύη και, όπως φαίνεται, έχει μάθει τα δικά του μαθήματα, καθώς, μετά την συμφωνία του καθεστώτος το 2003, ύστερα από 11 χρόνια, το 2011, οι ΗΠΑ του Barack Obama και η Δύση, συνολικά, με όπλο το ΝΑΤΟ, ανέτρεψε το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι, δολοφόνησε τον ηγέτη του, βομβάρδισε, επί 7 μήνες, την χώρα αυτή, καταστρέφοντας και πολυδιασπώντας την Λιβύη, μια εξέλιξη η οποία είναι ατέρμονη, καθώς συνεχίζεται, έως σήμερα και στο μακρύ μέλλον, με την, τότε, υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Hillary Clinton, που έμαθε για τον θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι, κατά την διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνέντευξης, να αναφέρει, γελώντας, μπροστά, στις τηλεοπτικές κάμερες : “Ήλθαμε. Είδαμε. Πέθανε”.

Το ιρανικό καθεστώς δεν είναι διατεθειμένο να διαπράξει τα αυτοκτονικά σφάλματα του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι και έτσι εξηγούνται όλα όσα συμβαίνουν, στον Περσικό Κόλπο και στην Μέση Ανατολή, σήμερα.

Αυτό σημαίνει ότι η νέα αμερικανοϊσραηλινή επίθεση, που επίκειται δεν πρόκειται να αποφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, για τον Donald Trump, εάν οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις συνεχίσουν να χρησιμοποιούν, μόνο, συμβατικά στρατιωτικά μέσα, στην συνέχεια του πολέμου, που πρόκειται να επιχειρήσουν. 

Οι ΗΠΑ θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα, προκειμένου να κάμψουν την αντίσταση των Ιρανών και μια τέτοια απόφαση δεν είναι, καθόλου  εύκολη, για τον Αμερικανό πρόεδρο, χωρίς, όμως, να αποκλείεται, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος, έχει αποκλείσει, δημοσίως, την χρησιμοποίηση ατομικών όπλων, κατά του Ιράν, εκτός εάν το ιρανικό καθεστώς συνθηκολογήσει.

Όμως, μια απόφαση του Donald Trump (που «πουλάει τρέλα», αλλά δεν είναι, καθόλου τρελός) να κτυπήσει, με πυρηνικά όπλα το Ιράν θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου, σε πλανητικό επίπεδο, καθώς θα ανοίξει τον δρόμο, για τις άλλες πυρηνικές δυνάμεις να πράξουν το ίδιο.

Από την άλλη πλευρά, η μετατροπή του Ιράν, σε μια πυρηνική δύναμη, πρόκειται να ανατρέψει τις ισορροπίες και στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπως, επίσης και ευρύτερα, καθώς τα άλλα κράτη της περιοχής αυτής θα καταφύγουν, στην προσπάθεια να αποκτήσουν και αυτές, πυρηνικά όπλα· κάτι, που, άλλωστε, η Τουρκία έχει διακηρύξει. 

Έτσι, ερχόμαστε, στα «δικά μας χωράφια», στην περίπτωση της Ελλάδας, καθώς η πυρηνικοποίηση της Τουρκίας θα ανατρέψει, άρδην, την, ήδη, υπάρχουσα μεγάλη ανισορροπία δυνάμεων, όσον αφορά την χώρα μας, μια μεγάλη ανισορροπία, που επικρατεί, εις βάρος της ελληνικής πλευράς, στον χώρο του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου. 

Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα θα πρέπει να προσπαθήσει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ως εξισορροπητικό αντιστάθμισμα, στην πυρηνικοποίηση της Τουρκίας, ή να καταστεί ένα ολοκληρωμένο (ήδη, είναι, κατά το ήμισυ) προτεκτοράτο της Άγκυρας.

Όμως η ελληνική ελίτ δεν έχει τα κότσια, για να πραγματοποιήσει κάτι τέτοιο, προκειμένου να αποκαταστήσει μια δεχτεί ανεκτή ισορροπία δυνάμεων, έναντι του τουρκικού κράτους.

Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται να εξαρτηθεί, ακόμη, περισσότερο, από τις ΗΠΑ και την αυτοαποκαλούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς αυτή η εμβάθυνση της υποτέλειας να επιφέρει ωφέλη, στην ελληνική κοινωνία, όταν η Άγκυρα, από αυτήν την συντριπτική θέση ισχύος, που πρόκειται να διαθέτει, ως πυρηνική δύναμη, προχωρήσει, σε πολεμικές ενέργειες, κατά των Αθηνών.

Δυστυχώς.