7000 πΧ - 3000 πΧ - 2000 πΧ : Από τις πρώτες γενετικές μελέτες, για την σχέση Μινωιτών, Μυκηναίων, αρχαίων Ελλήνων και νεοελλήνων και τα τεστ DNA, που απέστειλα, σε γερμανικό ειδικό εργαστήριο, στα οχυρά, στο Ρούπελ, το 1941, στο Μέγαρο Κωνσταντίνου Νικολούδη, το 1950, στην Ava Gardner, το 1954, στην ταινία του 1957 “ΤΖΙΠ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ κι ΑΓΑΠΗ”, με την Σοφία Ματθιουδάκη (που είχε υπάρξει, ως μοναχή Σωφρονία και οι μοναχοί σφάχτηκαν, μεταξύ τους, για χάρη της) και από εκεί, στον ΗΣΑΠ, στον Πειραιά (1958-2011), στα, παρανόμως, παρκαρισμένα αυτοκίνητα, στην Πετρούπολη (16/7/2024) και μετέπειτα : Η μεταμόρφωση της Αθήνας και του Λεκανοπεδίου της Αττικής, μέσα από το φωτογραφικό υλικό του 19ου και του 20ου αιώνα (59).
Πρόκειται για μια επιβεβαίωση, μέσω DNA, ότι πολλοί σύγχρονοι Έλληνες, ανάλογα και με τις περιοχές, που κατοικούν, έχουν μια σχέση, με τους αρχαίους Έλληνες, αλλά και ότι Έλληνες ήταν τόσο
Αυτά είναι τα κυριότερα ευρήματα μιας νέας πρωτοποριακής έρευνας Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, οι οποίοι, για πρώτη φορά, ανέλυσαν το αρχαίο DNA Μυκηναίων και Μινωιτών και το συνέκριναν, με άλλους πληθυσμούς και με τους σύγχρονους Έλληνες.
Η αρχαιογενετική μελέτη, με επικεφαλής δύο Έλληνες γενετιστές του εξωτερικού, τον Ιωσήφ Λαζαρίδη του Τμήματος Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ της Βοστώνης και τον Γιώργο Σταματογιαννόπουλο του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, η οποία δημοσιεύθηκε, στο επιστημονικό περιοδικό «Nature», εστίασε, στην εποχή του Χαλκού (3η-2η χιλιετία π.Χ.).
Η προέλευση των Μυκηναίων και των Μινωιτών απασχολεί τους αρχαιολόγους, για πάνω από έναν αιώνα και οι σχετικές εκτιμήσεις, βασίζονταν, έως τώρα, κυρίως, σε αρχαιολογικά και γλωσσολογικά δεδομένα.
Η νέα μελέτη φωτίζει, αρκετά, από γενετική άποψη, την καταγωγή τους, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι Μινωίτες, που ήσαν οι δημιουργοί της πρώτης ευρωπαϊκής γραφής (της Γραμμικής Α, που δεν έχει ακόμη διαβασθεί επισήμως) είχαν βαθιές ρίζες, στο Αιγαίο και δεν προέρχονταν, από κάποιον άλλο μακρινό εξελιγμένο πολιτισμό, εκτός του αιγαιακού χώρου.
Η γενετική ανάλυση συμπεραίνει ότι οι αρχικοί πρόγονοι, τόσο των Μινωιτών όσο και (λιγότερο, όμως) των Μυκηναίων, ήσαν εντόπιοι γεωργικοί πληθυσμοί, από την νεολιθική Δυτική Ανατολία, ήτοι τις μικρασιατικές ακτές, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου.
Για πρώτη φορά, μελετήθηκαν δείγματα αρχαίου DNA, από οστά και δόντια 19 ατόμων, μεταξύ των οποίων 10 Μινωιτών, από την Κρήτη, από τις τοποθεσίες της Μονής Οδηγήτριας, στα νότια του νομού Ηρακλείου και του σπηλαίου του αγίου Χαραλάμπους, στο οροπέδιο του Λασιθίου (2900 πΧ - 1700 πΧ), 4 Μυκηναίων, από την Αργολίδα της Πελοποννήσου και την Σαλαμίνα (1700-1200 π.Χ.) και 3 κατοίκων της νοτιοδυτικής Ανατολίας, στην Τουρκία (2800 πΧ - 1800).
Αυτά τα αρχαία γονιδιώματα συγκρίθηκαν, με το αρχαίο DNA 332 ανθρώπων, από γειτονικές χώρες και 2616 συγχρόνων (μεταξύ των οποίων 2 σημερινών Κρητών).
Όπως δήλωσε ο Ι. Λαζαρίδης, «οι πρώτοι Νεολιθικοί πληθυσμοί της δυτικής Ανατολίας και της Ελλάδας ήσαν, εξαιρετικά, ομοιογενείς, απόγονοι ενός κοινού πρωτο-γεωργικού πληθυσμού, που εξαπλώθηκε, από την 7η χιλιετία π.Χ., ανά την Ευρώπη. Αυτόν τον πληθυσμό οι πρόγονοί μας αποκαλούσαν Πελασγούς και όπως ισχυρίζονταν οι Έλληνες, διασπάστηκαν, από τους Πελασγούς, που θεωρούνται οι πρόγονοι των Ελλήνων, αλλά και των Ιταλών όπως και των Καρών και Λελέγων, στην Μικρά Ασία. Τα νέα δεδομένα της μελέτης μας αποδεικνύουν πως, τόσο οι Μυκηναίοι, όσο και Μινωίτες προέρχονται, κατά βάση, σε ποσοστό 75% έως 85%, από αυτόν τον πρωτο-γεωργικό πληθυσμό».
Η έρευνα δείχνει ότι, τόσο στους Μυκηναίους, όσο και στους Μινωίτες, υπάρχει, επίσης, μια μικρότερη ανατολική γενετική επιρροή, σε ποσοστό 10% έως 15%, από τη Δυτική Ασία, η οποία σχετίζεται με τους αρχαίους κατοίκους του Καυκάσου, της Αρμενίας και του Ιράν.
Οι αρχικοί πρόγονοι τόσο των Μινωιτών, όσο και των Μυκηναίων ήσαν, κατά βάση, ντόπιοι γεωργικοί πληθυσμοί από την νεολιθική Δυτική Ανατολία, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου.
Όμως, οι Μυκηναίοι διέφεραν από τους Μινωίτες, επειδή είχαν στο DNA τους και μια βόρεια γενετική «συνεισφορά», από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες της ανατολικής Ευρώπης και της Σιβηρίας.
Αντίθετα, οι Μινωίτες δεν εμφανίζουν τέτοια γενετική κληρονομιά, από τους πληθυσμούς των βορείων στεππών.
Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι οι μετανάστες-επιδρομείς, από τον βορρά, εξαπλώθηκαν, στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά δεν έφθασαν, έως την μινωική Κρήτη.
Σύμφωνα με τον κ. Λαζαρίδη, «οι Μυκηναίοι είναι γενετικά παρόμοιοι με τους Μινωίτες, αλλά έχουν κι ένα μικρό ποσοστό προέλευσης, της τάξης του 5% έως 15%, από βόρειους αρχαίους πληθυσμούς της ανατολικής Ευρώπης και Σιβηρίας, το οποίο δεν έχουν οι Μινωίτες. Αυτή η γενετική συνιστώσα φαίνεται πως εξαπλώθηκε, μετά το 3.000 π.Χ., δυτικά, σε όλη την Ευρώπη, μέσω ποιμενικών πληθυσμών, από τις στέπες, που βρίσκονταν, βόρεια, από τον Εύξεινο Πόντο και την Κασπία».
Όπως αναφέρει ο Έλληνας επιστήμονας, «η ακριβής γεωγραφική προέλευση και η διαδρομή αυτών των βορείων και ανατολικών επιρροών θα διευκρινιστεί, καλύτερα, στο μέλλον, με δειγματοληψία περισσοτέρων γειτονικών αρχαίων πληθυσμών. Υποδεικνύει, πάντως, κάποιο βαθμό πληθυσμιακής μετακίνησης, προς τον Αιγαιακό χώρο, ένα, αρκετά, εύλογο συμπέρασμα, αφού η Ελλάδα είναι η γεωγραφική γέφυρα, ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ασία».
Η μελέτη δείχνει ότι μετανάστες, από περιοχές, βόρεια και ανατολικά, του Αιγαίου μπορεί να συνέβαλαν, στην ανάδυση των μεγάλων Αιγαιακών πολιτισμών της Εποχής του Χαλκού, κατά την δεύτερη και τρίτη χιλιετία π.Χ.
Όμως, η έρευνα δεν διαπίστωσε κάποιο διακριτό γενετικό «αποτύπωμα», ούτε των Αιγυπτίων, ούτε των Φοινίκων, στο DNA των Μινωιτών, ή των Μυκηναίων.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «αυτό οδηγεί σε απόρριψη της υπόθεσης ότι οι πολιτισμοί του Αιγαίου δημιουργήθηκαν, από μετανάστες που προέρχονταν, από παλαιούς πολιτισμούς εκείνων των περιοχών (Μέσης Ανατολής ή Αφρικής)».
Όσον αφορά τους σημερινούς Έλληνες, η έρευνα δείχνει ότι υπάρχει - ανάλογα την περιοχή και τον πληθυσμό της - μια, γενετική, συγγένεια, με τους Μυκηναίους, οι οποίοι ήσαν οι πρώτοι, που έγραψαν την ελληνική γλώσσα, με την Γραμμική Β, αλλά, όπως είναι αναμενόμενο, με το πέρασμα του χρόνου, έχει, σήμερα πια, επέλθει μια, επιπλέον, μείωση της γενετικής επιρροής των πρωτο-γεωργών.
«Το κύριο συμπέρασμα από την μελέτη μας», υπογραμμίζει ο κ. Λαζαρίδης, «είναι πως η πληθυσμιακή ιστορία της Ελλάδας έχει χαρακτηριστικά σημαντικής γενετικής συνέχειας, αλλά όχι πλήρους απομόνωσης».
Απορρίπτεται η υπόθεση ότι οι πολιτισμοί του Αιγαίου δημιουργήθηκαν, από μετανάστες, που προέρχονταν, από πολιτισμούς Μέσης Ανατολής, ή Αφρικής, όπως, εξάλλου, ισχυρίζονται και όλοι οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι δυο βασικά ερωτήματα, που πρέπει να απαντηθούν, μελλοντικά, είναι
Άσχετα, πάντως, με τις απαντήσεις, στα δύο αυτά ερωτήματα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι υπήρξαν δύο, τουλάχιστον, μεταναστευτικά ρεύματα, προς το Αιγαίο, ένα, από την Ανατολή και ένα, από το Βορρά, τα οποία ήλθαν να προστεθούν, στην αρχική μετανάστευση και διασπορά, στον αιγαιακό και ελληνικό χώρο, των, εξ Ανατολής, πρώτων γεωργών, ήδη, πολύ πριν την Εποχή του Χαλκού.
Σύμφωνα με τον κ. Λαζαρίδη, «είναι αξιοσημείωτο πόσο συνεχής έχει υπάρξει η κληρονομιά των πρώτων Ευρωπαίων γεωργών στην Ελλάδα και σε άλλες περιοχές της νότιας Ευρώπης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι πληθυσμοί τους ήσαν πλήρως απομονωμένοι. Οι Έλληνες δεν αναδύθηκαν, πλήρως, σχηματισμένοι, από τα βάθη της προϊστορίας, αλλά, στην πραγματικότητα, ήσαν, πάντα, ένας λαός, στην διαδικασία του γίγνεσθαι, ένα ‘έργο σε εξέλιξη’, καθώς μεταναστευτικά στρώματα, δια μέσου των εποχών, έρχονταν να προστεθούν, αλλά, ποτέ, δεν έσβησαν την γενετική κληρονομιά των πληθυσμών της Εποχής του Χαλκού».
Στην μελέτη, συμμετείχαν κορυφαίοι ξένοι επιστήμονες, όπως ο εξελικτικός γενετιστής Ντέηβιντ Ράιχ του Χάρβαρντ και ο Γιοχάνε Κράουζε, διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ, για την Μελέτη της Ανθρώπινης Ιστορίας, στην Ιένα της Γερμανίας.
Από ελληνικής πλευράς, συμμετείχαν, επίσης, οι Γιάννης Σταματογιαννόπουλος και Δήμητρα Λοτάκη (Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον), Γιάννης Μανιάτης (Εργαστήριο Αρχαιομετρίας «Δημόκριτου»), Μανώλης Μιχαλοδημητράκης (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης), Γιώργος Κορρές (Τμήμα Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών) και οι αρχαιολόγοι Γιάννης Τζεδάκης, Αντώνης Βασιλάκης, Αναστασία Παπαθανασίου και Ελένη Κονσολάκη-Γιαννοπούλου.
1950. Σύνταγμα. Μέγαρο Κωνσταντίνου Νικολούδη.
Πλάνο, από την οδό Φιλελλήνων, αριστερά, η οδός Μητροπόλεως. Το κτίριο το σχεδίασε ο αρχιτέκτων Αλέξανδρος Νικολούδης, το 1925, για τον ξάδελφό του, Κωνσταντίνο Νικολούδη.
Στην θέση του, σήμερα, είναι το υπουργείο
Στην Μονή, επικρατούσαν πάθη αβυσσαλέα και η μανία αλληλοεξόντωσης είχε αντικαταστήσει τις προσευχές, από τα χρόνια της Κατοχής. Η Σωφρονία φαίνεται πως αποτέλεσε το μήλον της Έριδος, μεταξύ των μοναχών, μέχρι, που την κέρδισε ο Ευδόκιμος, ο οποίος βρέθηκε δολοφονημένος, στο κελί του. Συνέβησαν πολλά, ακούστηκαν περισσότερα και μακρά σειρά θρύλων κάλυψε την δολοφονία. Ειπώθηκε πως ήλθαν, σε συνεννόηση, μεταξύ τους, δύο μοναχοί, ο Γεράσιμος και ο Αγαθάγγελος, ο αγροφύλακας της μονής, δύο πολίτες και η Σωφρονία και υπό την ευλογία του ηγούμενου, αποφάσισαν να βγάλουν, από τη μέση, τον ιεροδιάκονο Ευδόκιμο. Φορώντας μαύρες μάσκες, μπήκαν, στο κελί και του κατάφεραν θανατηφόρο χτύπημα, με έναν τεράστιο πέλεκυ. Οι δράστες εξαφανίσθηκαν, αλλά η Σωφρονία αποκάλυψε τα πάντα, στον αδελφό του ιεροδιάκονου. Αποκαλύφθηκε, όμως και το μαρτύριο της ζωής της, που ξεκίνησε, στα δεκατρία της χρόνια, μέσα, στην Kατοχή. Υπό άγνωστες συνθήκες, μετατράπηκε, σε θεραπαινίδα Γερμανών, οι οποίοι την μετέφεραν, στην πατρίδα τους, όπου έζησε, από το 1942, έως το 1946. Όταν γύρισε, κοίταξε να αποκατασταθεί και παντρεύτηκε κάποιον Ιωάννη Ράλλη, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν, ήδη, παντρεμένος, οπότε αναγκάστηκε να τον εγκαταλείψει. Χειροτονήθηκε μοναχή, στην Μονή Ευαγγελίστριας, μέχρι που εγκαταστάθηκε στο κελί του Ευδόκιμου. Παρότι εκείνη αποκάλυψε τα πάντα, την συμπεριέλαβαν, στους κατηγορούμενους, για ηθική αυτουργία. Στο δικαστήριο, που ακολούθησε, οι ένορκοι ζήτησαν την αθώωσή της, αλλά ο εισαγγελέας ζήτησε να κηρυχθεί πεπλανημένη η απόφαση των ενόρκων. Όπως ήταν φυσικό, οι περιπέτειές της προκαλούσαν το ενδιαφέρον και την συμπάθεια, στην Ελλάδα και στον εξωτερικό. Μέχρι που δύο Άγγλοι, με επιστολές τους προς το δικαστήριο, τη ζήτησαν σε γάμο! Η Σοφία Ματθιουδάκη είχε τραβήξει, πάνω της και τα βλέμματα του καλλιτεχνικού κόσμου και έτσι η πρώτη Ελληνίδα σκηνοθέτρια Μαρία Πλυτά την επέλεξε για την ταινία της. Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους την σεζόν 1956-57 και κατατάχθηκε δέκατη, ανάμεσα στις 30 ταινίες εκείνης της περιόδου.
1958. Το κτίριο των ΗΣΑΠ, στον Πειραιά.
1981. Με τον νέο συρμό.
1981. Με τον ξύλινο συρμό.
2011. Οι αποβάθρες του σταθμού της Γραμμής 1.
1958 -2011. Πειραιάς. Σταθμός ΗΣΑΠ.
1960. Η κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων.
1966. Η Ζωή Λάσκαρη και η Μαίρη Χρονοπούλου, στην κινηματογραφική ταινία : “Δάκρυα, για την Ηλεκτρα”.
Αν και η διαφορά της ηλικίας τους ήταν, μόλις, 9 χρόνια (η Λάσκαρη γεννήθηκε το 1942, η Χρονοπούλου γεννήθηκε το 1933), στην ταινία η δεύτερη έπαιξε τον ρόλο της μητέρας της πρώτης. Και τα πήγαν, πολύ καλά, στους ρους τους.
Το εργοστάσιο φωταερίου της Αθήνας παρείχε φωτισμό και ενέργεια, στην πόλη, για, σχεδόν, 130 χρόνια, μέχρι το 1984, οπότε έκλεισε, οριστικά. Λίγα χρόνια μετά, κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο, αφού αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τεχνολογίας και βιομηχανικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, καθώς σώζεται το μεγαλύτερο μέρος των κτιριακών εγκαταστάσεων και σχεδόν ακέραιο, το, κυρίως, μέρος του μηχανολογικού του εξοπλισμού. Αυτά, σε συνδυασμό με την συγκέντρωση αντικειμένων, από το εργοστάσιο, καθώς και συσκευών φωταερίου, αποτελούν την πλούσια συλλογή του Βιομηχανικού Μουσείου. Η επισκευή και αποκατάσταση των παλαιών κτιρίων, καθώς και η οργάνωση του ελευθέρου χώρου του συγκροτήματος, ολοκληρώθηκε το 2004. Ηδη, όμως, από το 1999, ο χώρος λειτουργεί, με την επωνυμία «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων και φιλοξενεί πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις. Ωσπου, το 2011, η νέα διοίκηση της Τεχνόπολης ανέλαβε το έργο της δημιουργίας Βιομηχανικού Μουσείου Φωταερίου και ένα χρόνο μετά, το παλαιό εργοστάσιο φωταερίου αποκαλύπτει, για πρώτη φορά, την «ιστορία» του, στο κοινό: Ο επισκέπτης, ακολουθώντας ένα μουσειολογικό περίπατο, έχει την δυνατότητα να περιηγηθεί, στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου και να παρακολουθήσει την γραμμή παραγωγής του φωταερίου.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2R3jP9EyUS0SJRZkWkxdfB-iCEi4ze0wZX4fVVqXxd7QflQvl8_u_jawVRZnkx6ulf9wafEMuLm3VRu096r3RXqAqrK8_sVwBxiro2HDAGJ9O3WV9WDBOGwPq4TSJsjcYvqyE0yAm2EcsKtpAtJB4b-cceUfaz4mIfoqf9vrbbOW-IHqP0Y-AAnWjauQ/w640-h506/IMG_4312.jpeg)
16/7/2024. Λεωφόρος 25ης Μαρτίου, Πετρούπολη : Τα, παρανόμως, παρκαρισμένα αυτοκίνητα αυξάνονται. Η Τροχαία απούσα.
Φυσικά, έγινε και νέα καταγγελία :
Κυρίες και κύριοι
Σχόλια
Θα την βρεις γκουγκλάρωντας. Εγώ την βρήκα από το Facebook. Το κόστος, προς το παρόν, είναι 48 €. Αφού την εγκαταστήσεις και τους στείλεις τα χρήματα, το γερμανικό εργαστήριο θα σου στείλει δυο μπουκαλάκια πολύ μικρά και δυο μπατονέτες. Με τις άκρες των μπατονετών, θα πάρεις δείγματα από το εσωτερικό των παρειών του στόματος, θα τοποθετήσεις, τις μπατονέτες, στα δυο φιαλίδια και θα τις σπάσεις, στην μέση τους, στις μαύρες γραμμές τους, που φαίνονται. Στην συνέχεια, θα κλείσεις, ερμητικά, τα δυο φιαλίδια και θα τα τοποθετήσεις, στον ταχυδρομικό φάκελλο, που θα σου έχει στείλει το εργαστήριο, ο οποίος φάκελλος έχει τυπωμένη την ταχυδρομική διεύθυνση του εργαστηρίου και πηγαίνεις, στα ΕΛΤΑ, τον ταχυδρομείς και περιμένεις.
Λένε ότι σε τρεις με τέσσερεις εβδομάδες θα στείλουν τα αποτελέσματα, για οικογενειακό δένδρο και εθνότητα.
Περιμένω τα αποτελέσματα και μπορεί να επεκτείνω την συμμετοχή μου και το κόστος της, εάν το θέλω. Όπως λένε, έχουν μια ευρεία βάση δεδομένων εκατομμυρίων ανθρώπων και θα υπάρξουν εκπλήξεις.
Θα δούμε…
Και αυτά πρόκειται να συμβούν γρήγορα.