Πλάτων (427 πΧ - 347 πΧ) : Η αλληγορία της σκοτεινής κατοικίας του σπηλαίου, με την αναπαράσταση του κόσμου μας, ως δέσμιου της ψευδαίσθησης και της άγνοιας και η δύσκολη διαδικασία της απελευθέρωσης, που και αυτή, όμως, πιθανότατα, να είναι ψευδαισθησιακή.
Η πλατωνική αλληγορία της κοινωνίας των φυλακισμένων του σκοτεινού σπηλαίου, που δεν γνωρίζουν και δεν μπορούν, καν, να φαντασθούν, να αποδεχθούν και να αντιμετωπίσουν το άπλετο καθημερινό φως του ηλίου, που δεν διανοούνται ότι μπορεί να είναι μέρος του κόσμου τους, είναι, διαχρονικά, μέσα στους πολλούς αιώνες, που πέρασαν, από τότε, που ο Αθηναίος φιλόσοφος Πλάτωνας (427 πΧ - 347 πΧ) της ύστερης κλασικής ελληνικής αρχαιότητας, διατύπωσε την αλληγορία αυτή, ως φιλοσοφική διερώτηση και αναζήτηση της “αληθούς” - δηλαδή της νοούμενης, ως πραγματικής - αλήθειας, η οποία αποκρύπτεται, από την εμπειριοκρατία του, αφετηριακά, αισθητηριακού προσεγγιστικού κόσμου των ανθρωπίνων κοινωνιών, ο οποίος λειτουργεί, εξ ορισμού, αποπροσανατολιστικά, επειδή ο αντιληπτός κόσμος μας αποτελεί προϊόν των ανθρωπίνων αισθήσεων, που, ως ψευδείς, κρατούν τις κοινωνίες, μέσα στις ψευδαισθήσεις, οι οποίες είναι η μητέρα της άγνοιας, αυτής της δεδομένης πραγματικής κατάστασης, που μας αποτρέπει, από την διαδ...