8/2026. Υπό διάλυση, η Oυκρανία, καθώς το ουκρανικό κράτος αυτοκτονεί, καταστρέφοντας την ουκρανική κοινωνία. (Οι HΠΑ δεν μπορούν και δεν θέλουν να την βοηθήσουν, περισσότερο και οι νατοϊκοί Eυρωπαίοι, που θέλουν και προσπαθούν, δεν μπορούν να την βοηθήσουν, ενώ η Pωσία ετοιμάζεται να την “καταπιεί”).

 

Με τις δραματικές εξελίξεις, στον ρωσοουκρανικό πόλεμο, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (8/8/2026), όπως και στο παρόν δημοσίευμα, καθώς, το ουκρανικό κράτος αυτοκτονεί, καταστρέφοντας και την ουκρανική κοινωνία.

Πραγματικά, η Ουκρανία καταρρέει, σταδιακά, αλλά και διαρκώς,κάθε ημέρα, καθώς οι  δραματικές εξελίξεις στα μέτωπα του πολέμου και τα συντριπτικά πλήγματα στις υποδομές της χώρας, έχουν καταστρέψει το 60% της ουκρανικής οικονομίας, μια διαδικασία, που, εντατικά, συνεχίζεται, από τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, με σκοπό την πλήρη εξαφάνιση, κάθε βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγικής δυνατότητας, στην Ουκρανία.

Αυτό, που, ήδη, έχει αρχίσει να εμφανίζονται, μέσα, στην ουκρανική κοινωνία, τα εξελισσόμενα και εντεινόμενα φαινόμενα της έλλειψης τροφίμων, υδροδότησης, έλλειψης εργασίας και ηλεκτροδότησης, γεγονός, που περιγράφει την πολύ άσχημη κατάσταση, που έχει περιπέσει ο πληθυσμός της χώρας αυτής, η οποία καθιστά τον βίο των Ουκρανών αβίωτο, ενώ η κατάσταση αυτή, στην διάρκεια του ερχόμενου προχωρημένου φθινοπώρου και του ερχόμενου χειμώνα, πρόκειται να εφιαλτική, αφού αυτό, που περιμένει τον εναπομείναντα πληθυσμό της χώρας αυτής είναι, η δυστυχία, η πείνα, δίψα και το παγωμένο κρύο, που είναι ανυπόφορο και θανατηφόρο.

Η στρατηγική της Μόσχας είναι να σφίγγει αδίστακτα τον κλοιό, γύρω από τις ουκρανικές δυνάμεις και τον ουκρανικό πληθυσμό, με την εφαρμογή της απόλυτης καταστροφικής ισχύος, που αφήνει το καθεστώς του  Κιέβου, ακάλυπτο και το καθιστά απονομιμοποιημένο.

Παράλληλα, οι τσακιστές του κρεμ Κρεμλίνου έχουν καταστρέψει πλήρως κάθε αντιαεροπορική δυνατότητα άμυνας των ουκρανικών δυνάμεων με αποτέλεσμα πλέον η ουκρανική ουρανοί να ανήκουν στην ρωσική πολεμική αεροπορία μένοντας ακάλυπτη και ανίκανοι να αντιδρά στις ρωσικές τις καταστροφικές ρωσικές επιθέσεις μέτωπο του πολέμου αλλά και στα μετόπισθεν κυρίως διότι απλούστατα το ουκρανικό καθεστώς πλέον δεν έχει κανένα απόθεμα κανένα πυραυλικό απόθεμα ούτως ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει την συνεχόμενη και την πολλαπλασιαζόμενη επιθετική ρωσική κυριαρχία. στους αιθέρες.

Ο πρόεδρος του ουκρανικού κράτους Βολοντιμίρ Ζελένσκι απαιτεί, διαρκώς, την αποστολή τεράστιου αριθμού αντιαεροπορικών πυραύλων, από τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump, μόνο, που απάντηση, που λαμβάνει, είναι αρνητική, με την σαφή δικαιολογία ότι δεν έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το απαραίτητο πυραυλικό απόθεμα, ώστε να μπορέσουν να το χορηγήσουν, στην Ουκρανία, καθώς το χρειάζονται οι ίδιες, προκειμένου να υπερασπίσουν τα δικά τους συμφέροντα, με δεδομένο ότι βρίσκεται, σε εξέλιξη, η αντιπαράθεση, στον Περσικό Κόλπο, με το Ιράν, ενώ και οι ίδιοι οι Αμερικανοί αυτό, που κάνουν, είναι να “κανιβαλίζουν” τα όποια πυραυλικά αποθέματα έχουν και τα οποία μεταφέρουν, από τις αμερικανικές βάσεις, σε όλο τον πλανήτη, στην περιοχή του αυτή, αλλά και παράλληλα, προσπαθούν να καλύψουν και την αντιπυραυλική ασφάλεια της επικράτειας των ΗΠΑ . 

Από την άλλη πλευρά, οι νατοϊκοί Ευρωπαίοι, ενώ ο Donald tramp δεν θέλει και δεν μπορεί να παραχωρήσει πυραύλους patriot, στο ουκρανικό καθεστώς, η αλήθεια είναι ότι προσπαθούν να στηρίξουν αυτό το καθεστώς, πλην όμως, αυτό, που κάνουν, είναι μετριασμένο και η αλήθεια είναι ότι αυτό συμβαίνει, καθώς οι νατοϊκοί Ευρωπαίοι, αν και είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν, ακόμη. περισσότερο,  από όσα, ήδη, παρέχουν, οικονομικά, στρατιωτικά και σε επίπεδο παραγωγής και μεταφοράς δρόνων (drones), στο καθεστώς του Κιέβου, αλλά και τα αντιπυραυλικά αλλά και τα αντιπυραυλικά συστήματα, που έχουν οι νατοϊκοί Ευρωπαίοι, η αλήθεια είναι ότι και αυτοί τα χρειάζονται, διότι, πραγματικά, τα νατοϊκά ευρωπαϊκά κράτη δεν θα έχουν δυνατότητα, εάν παραχωρήσουν τα όποια πυραυλικά αποθέματα διαθέτουν, δεν θα μπορούν να καλύψουν, με αντιπυραυλική άμυνα τις δικές τους εδαφικές επικράτειες και τους δικούς του εναέριους χώρους.

Με αυτά τα δεδομένα η τύχη της μεταπολεμικής Ουκρανίας είναι προσδιορισμένη. 

Είτε θα απορροφηθεί, κατευθείαν, από την Ρωσία και θα αποτελέσει μέρος της ρωσικής επικρατείας, είτε τα οποία απομεινάρια, του μεταπολεμικού ουκρανικού κράτους, μετά την φυγή της ουκρανικής ολιγαρχίας και του καθεστώτος του Κιέβου, θα μετατραπούν, σε ένα κράτος, το οποίο θα είναι δορυφόρος της Μόσχας. 

Αυτή είναι η πορεία της εξέλιξης των πολεμικών επιχειρήσεων και του τέλους τους, που έχουν αρχίσει, αχνά, να εμφανίζονται στον ορίζοντα. 

Είναι γεγονός ότι πρόκειται να δουν πολλά, ακόμη, τα μάτια μας, καθώς γίνεται ολοένα και περισσότερο θα το Κίεβο θα έχει την τύχη της Σαϊγκόν του Απριλίου του 1975. Ο ουκρανικός πληθυσμός, βέβαια, θα έχει υποστεί,, τότε, την, σχεδόν, απόλυτη καταστροφή, αλλά εδώ, που έχουν φθάσει τα πράγματα, όπως φαίνεται, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. 

Απλώς, όταν τελειώσει ο πόλεμος αυτός, τότε, η Ουκρανία θα μπορέσει, είτε, ως μέλος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, είπε, ως δορυφόρος της Μόσχας, θα μπορέσει να ανορθώσει την κατεστραμμένη οικονομία και την κολοβωμένη κοινωνία της, που θα απαρτίζεται , από όσους μείνουν, τελικά, στην χώρα αυτή.

Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια, για την Ουκρανία…