ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν είναι λίγες οι φορές, που έχουμε μιλήσει, για την, σε πλανητικό επίπεδο, κάμψη της αμερικανικής ισχύος και επιρροής και για την τρώση του αμερικανικού ηγεμονισμού και του γοήτρου, που είχε εμπεδώσει η Ουάσινκγτων, ως το κέντρο μιας πλανητικής υπερδύναμης, η οποία μπορούσε να ασκεί, με επιτυχία τα καθήκοντα μιας σύγχρονης Ρώμης, με μια συστηματική και ενεργό πλανηταρχία, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Το έχουμε κάνει, πλειστάκις, σε αυτό εδώ το μπλογκ και φυσικά, όλα όσα συμβαίνουν, γύρω μας, έρχονται να επιβεβαιώσουν του λόγου το αληθές. Η συνεχιζόμενη κρίση των πυραύλων, στην κορεατική χερσόνησο, δεν αποτελεί εξαίρεση. Κάθε άλλο. Πέρα από όσα λέγονται και θρυλούνται και κατά κόρον, γράφονται, η σύγχρονη λεκτική και πραγματική αντιπαράθεση, ανάμεσα, στο καθεστώς της ιδιότυπης κομμουνιστικής κληρονομικής μοναρχίας, που, από την δεκαετία του 1950, δηλαδή, από την εποχή του Ιωσήφ Στάλιν και του Mao Zedong , έχει εγκαθιδ...

Ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν και τους καλούς φίλους είναι γνωστό. Στις διεθνείς σχέσεις, μάλιστα, ακόμη καλύτεροι φίλοι μπορούν να γίνουν και οι παλαιοί εχθροί, όταν υπάρχει το αμοιβαίο συμφέρον, για κάτι τέτοιο, αφού, βέβαια, αυτός, που ενδιαφέρεται, για την οικοδόμηση μιας τέτοιας φιλίας, έχει βεβαιωθεί ότι αυτή η οικοδόμηση μιας, αυτού του είδους, φιλίας, πέρα από αποδοτική, είναι και χρήσιμη. Εάν, δηλαδή, αξίζει να πραγματοποιηθεί, ή εάν είναι αχρείαστη. Και η φιλία, με έναν εχθρό, είναι χρήσιμη, όταν ο εχθρός δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί, διαφορετικά. Όταν, δηλαδή, δεν μπορεί να νικηθεί. Αυτή, ακριβώς, είναι και η, υπό διερεύνηση και περιπετειώδης περίπτωση της σχέσης, ανάμεσα στις Η.Π.Α. του Δονάλδου Τραμπ και την Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν . Και αυτή η πραγματική κατάσταση είναι που απεικονίζεται, στον παραπάνω χάρτη των εκτεταμένων ρωσικών πυραυλικών αντιαεροπορικών συστημάτων A2AD, που καλύπτουν όλη την ρωσική, όπως και την εκ...