Τα “πνευματικά δικαιώματα”, ως πηγή των εξωφρενικών ανισοτήτων, στον γραφειοκρατικό καπιταλισμό.
Η σύγκρουση Νίκου Καρβέλα και Άννας Βίσση θέτει, στην τρέχουσα επικαιρότητα, το ζήτημα των λεγόμενων “πνευματικών δικαιωμάτων” των περσόνων του ευρύτατου χώρου των αποκαλούμενων πνευματικών δημιουργών, οι οποίοι, για αυτήν την “πνευματική εργασία” τους, απολαμβάνουν, για μια παρελθούσα (ή και τρέχουσα) εργασία τους, εσαεί, αμοιβές, οι οποίες φθάνουν, σε εξωφρενικά επίπεδα, όπως προκύπτει, από την σφοδρή αντιδικία, ανάμεσα, στους, παραπάνω, αναφερόμενους διασκεδαστές του μουσικού χώρου, η οποία πραγματοποιείται, για οικονομικούς λόγους. Βασικά Χαρακτηριστικά (Ν. 2121/1993 και Ευρωπαϊκό Δίκαιο), για τα λεγόμενα “πνευματικά δικαιώματα” των εμφανιζόμενων, ως δημιουργών, ήτοι ενός χώρου, που δεν περιορίζεται, στον λεγόμενο πνευματικό κόσμο, αλλά αφορά και μια ευρύτατη κατηγορία, από περσόνες, που δραστηριοποιούνται, ως διασκεδαστές (μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, τηλεοπτικοί αστέρες, αθλητές κλπ). • Αυτόματη Κτήση : Το δικαίωμα γεννιέται αυτόματα με την ίδια τη δημιουργία του...
