1909. “No rats. No Greeks”. 3ος αιώνας π.Χ. Η Πέλλα. 1840-1922. Οι ελληνικής καταγωγής πασάδες των Οθωμανών. 1842-1844. Ο Γάλλος Σουλεϊμάν πασάς. 6-13/8/1893. Το 3ο συνέδριο της Β’ Διεθνούς, στην Ζυρίχη. 1907-1929. Ο Ιωσήφ Στάλιν. 1900-1975. Τραπεζούντα. 1918. Ο Γεώργιος Κατεχάκης. 1919-1922. Η Μικρασιατική εκστρατεία και η εσφαλμένη απόφαση, στην Κιουτάχεια. 1875-1972. Ο κινηματογραφιστής Αχιλλέας Μαδράς.1927 Παρίσι. Ο Buenaventura Durruti, συναντά τον Νέστορο Μαχνό. 1936. Ο Βασιλιάς της Βρετανίας Edward VIII. 1939. Αθήνα. Η φωτογράφιση του βασικά Γεώργιου Β’. 1941-2026. Το γερμανικό νεκροταφείο, στο Ηράκλειο Κρήτης, η γερμανική λεηλασία του ελληνικού πλούτου και η κατοχική κυβέρνηση του Γεωργίου Τσολάκογλου. 1946-1949. Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος. 1946-1947. Ο Marlon Brando. 1961. Η Λένα, στην Τρούμπα. 2/8/2026. Πέθανε ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης. 1969. Γιάλτα. Απρίλιος 1975. Σαϊγκόν. 27/6/1925. Το ιστορικό σκίτσο του Robert Minor. 28/4/1943. Το βρετανικό σκίτσο, με τον Γιόζεφ Γκαίμπελς. (228).
1909. Νεμπράσκα, ΗΠΑ. «No rats, no Greeks»… Τα Μυκηναϊκά δαχτυλίδια είχαν πολλές παραστάσεις, επάνω τους, αλλά περισσότερο βλέπουμε θρησκευτικές τελετές. Ένα από αυτά, που ανήκει, στον περίφημο θησαυρό των Αηδονιών, που επέστρεψε, στην Ελλάδα, το 1995, είναι και αυτό της ανάρτησης. Παριστάνει μια γυναικεία πομπή, προφανώς, ιέρειες καλοντυμένες να κρατούν, στα χέρια τους, άνθη, από Κρίνα και Παπύρου. Κατευθύνονται, με σοβαρότητα, προς ένα μεγαλοπρεπές εντυπωσιακό οικοδόμημα, μάλλον, ιερό, που φέρει διακόσμηση, από κέρατα του ταύρου...που είχαν λατρευτικό χαρακτήρα. Πρόκειται, για ένα σπουδαίο παράδειγμα χρυσοχοικής τέχνης, που την γνώριζαν, άριστα, οι Μινωίτες της Κρήτης και μετά, οι Μυκηναίοι. Όμως και οι δύο, έβαλαν την προσωπική καλλιτεχνική τους ταυτότητα, δίνοντας μας αξέχαστους και πάντα, επίκαιρους θησαυρούς. Μπορεί αυτά τα πανέμορφα κοσμήματα να αποτύπωναν το γόητρο, ή την σπουδαία κοινωνική θέση του κατόχου τους, αφού χρησίμευαν και ως σφραγιστικά, για εμάς και ολόκληρη την αν...