14/8/1974 - 14/8/2026. Οι άγουρες, αλλά έντονες μνήμες και οι, αρχικά, λογικές και οι απαραίτητες μεταγενέστερες γνώσεις, από την 2η φάση της τουρκικής εισβολής, στην Κύπρο και την προδοσία, που υπήρξε. (Η στρατιωτική δικτατορία, που δεν είχε καμμία δουλειά να κάνει το πραξικόπημα της 15 Ιουλίου 1974, δεν ήθελε να προστατεύσει τον κυπριακό ελληνισμό και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν κλήθηκε, για να κάνει, αλλά για να μην κάνει πόλεμο, στην Κύπρο).
52 χρόνια, μετά την δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, στην Κύπρο, στις 14 Αυγούστου 1974, σήμερα, ασχολούμαι, στο παρόν, δημοσίευμα, όπως και, στο παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες 14/8/2026, στο YouTube, ανασκαλεύοντας τις άγουρες, αλλά και σαφείς, όπως και έντονες μνήμες μου, καθώς, εκείνη την εποχή, ήμουν, στα εφηβικά μου χρόνια, μαζί με τις πολλές, εκ των υστέρων, γνώσεις, που απέκτησα και τις οποίες, λογικά, αλλά και ενστικτωδώς, θεωρούσα, περίπου, βέβαιες, αυτό, που, τελικά, μένει, δεν είναι, μόνον, η αίσθηση, αλλά, εδώ και αρκετά χρόνια, μετά, η γνώση της προδοσίας, που υπέστη η ελληνοκυπριακή κοινωνία, από σύσσωμο το ελληνικό κράτος (την στρατιωτική ηγεσία της δικτατορίας του ταξίαρχου διοικητή της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας (ΕΣΑ) Δημητρίου Ιωαννίδη και την πολιτική ηγεσία της χώρας, υπό τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή, στην οποία η στρατιωτική ηγεσία των προδοτών - Γρηγόριος Μπονάνος, Α/ΓΕΕΘΑ, Ανδρέας Γαλατσάνος Α/ΓΕΣ, Αλέξανδρος Παπανικολάου Α/ΓΕΑ, Πέτ...
