Από τον Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, στον Λέοντα Τρότσκυ, από τον Τρότσκυ, στον Λέοντα Τολστόϋ και από τον Τολστόϋ, σε μας. (Η εκδίκηση του "αναχρονισμού", όταν η οπισθοδρόμηση εμφανίζεται ως "πρόοδος" και ο "εκσυγχρονισμός" αρμενίζει στραβά).
Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν ( Алекса́ндр Иса́евич Солжени́цын 11/12/1918 - 3/8/2008) φωτογραφημένος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας Γκούλαγκ στον Αρκτικό Κύκλο, την περίοδο 1945 - 1953. (Η photo έχει τραβηχτεί από τους δημίους του, πιθανώτατα το 1945, αμέσως μετά τον εγκλεισμό του, στον οποίο τον οδήγησε η 8ετής καταδίκη του, για τις επικρίσεις, στις οποίες προέβη, κατά του Ι. Β. Στάλιν , με επιστολές σε παιδικό του φίλο, οι οποίες έπεσαν στα χέρια της G.P.U . ). Έφυγε, από την ζωή, το βράδυ της 3/8/2008, δηλαδή πριν από 5 χρόνια, πλήρης ημερών, στα 90 του, ο μεγαλύτερος συγγραφέας των ρωσικών γραμμάτων, κατά τον 20ο αιώνα, ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν , αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο πνευματικό κενό, αφού ούτε η σημερινή Ρωσία, αλλά ούτε και η "Σοβιετική Ένωση", παλαιότερα, μπόρεσαν να δημιουργήσουν άλλον ισάξιο, ή έστω, και λίγο μικρότερης εμβέλειας σύγχρονο συγγραφέα, ή εκπρόσωπο της πνευματικής ζωής...