«Ο αποκεφαλισμός του Ιωάννη του Βαπτιστή» του Gentile Bellini (1458-1464) και η εικαστική διαφωνία, το 1480, του Σουλτάνου Μεχμέτ Β’ του Πορθητή, με τον Ιταλό ζωγράφο, η Αθήνα (1855-1975), η Θεσσαλονίκη (1916-2024), η Μεγάλη του Γένους Σχολή, στην Πόλη (1881-1883), η βομβαρδισμένη Αλεξάνδρεια, από βρετανικά και ελληνικά πλοία, το 1882, η Λαγκάδα, το 1903, η Μεσσήνη, το 1907, οι Δελφοί (1908-1915), το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, στην Κριμαία, το 1919, ο πύραυλος V2, το 1940, η κατεστραμμένη Γερμανία, το 1945, τα φέρετρα με τους νεκρούς Έλληνες του εκστρατευτικού σώματος, στην Κορέα, το 1953, στον Πειραιά, η DDR (1970-1980), οι αφίσες της ΚΝΕ, για τους πολέμους, σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ και Ουκρανία και μετέπειτα. (157).
1458 - 1464. Gentile Bellini : Ο αποκεφαλισμός του Ιωάννη. 1480 Gentile Bellini : Μεχμέτ Β’ ο Πορθητής. Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία, που ενώνει τα δύο εξαιρετικά ρεαλιστικά ζωγραφικά έργα του Gentile Bellini. Ο σουλτάνος Μεχμέτ Β’ ζήτησε, από την Γερουσία της Βενετίας να τ ου σταλεί ένας «καλός ζωγράφος» για να φτιάξει το πορτραίτο του, με βάση τα αναγεννησιακά πρότυπα. Το αίτημα ήταν ασυνήθιστο. Στην ισλαμική πίστη, απαγορεύεται η απεικόνιση των προσώπων και κανένας Οθωμανός σουλτάνος δεν είχε ζητήσει, μέχρι τότε, να γίνει το πορτραίτο του, από δυτικό καλλιτέχνη. Παρόλο, που η Βενετία υπήρξε, για πολλά χρόνια, ο μεγάλος του αντίπαλος, ο ευρυμαθής Μεχμέτ Β’ είχε αναπτύξει ενδιαφέρον, για την τέχνη της Ιταλικής Αναγέννησης. Είχε, στην κατοχή του, πολλά έργα και θαύμαζε, ιδιαίτερα, τον ρεαλισμό των αναγεννησιακών πορτραίτων. Έτσι, τώρα, που είχε ειρήνη με τους Βενετούς, θεώρησε ότι θα μπορούσε να αποκτήσει ένα δικό του πορτραίτο , φιλοτεχνημένο, από κάπ...