Ουκρανία : Η πολιτική του “damage control”, που εφαρμόζει ο Donald Trump και το ταξίδι του διευθυντή της CIA John Ratcliff, στην Μόσχα, καθώς προσπαθεί να σώσει τα προσχήματα, αλλά ο Βλαντιμίρ Πούτιν, πλέον, ετοιμάζει αλλαγή καθεστώτος, στο Κίεβο.

 

Με τον πόλεμο, στην Ουκρανία και την επίσκεψη του διευθυντή της CIA John Radcliffe, στην Μόσχα, ασχολούμαι, στο παρόν δημοσίευμα και στο, παραπάνω, βίντεο, που ανάρτησα, χθες (31/8/2026), στο YouTube, το οποίο καλόν είναι να παρακολουθήσουν οι αναγνώστες.

Το γιατί επέλεξε να στείλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, τον φίλο του John Radcliffe, τον οποίο διόρισε, ως διευθυντή της CIA, στην Μόσχα, αποτελεί ένα ερώτημα και η απάντηση είναι ότι δεν είχε κάποιον άλλο, στην θέση του, καθώς το δίδυμο Steve Witcoff και Jared Kushner δεν είναι, πλέον, αποδεκτό, από την ρωσική ηγεσία, όπως συμβαίνει και με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio, που δεν θεωρούνται, από την ρωσική πλευρά, ως αξιόπιστοι συνομιλητές, ύστερα, από την σιωπηρή κατάρρευση της αμερικανορωσικής συμφωνίας, στην Αλάσκα, τον Αύγουστο του 2025. Κάτι, που, προφανώς, αφορά και τον ίδιο τον Donald Trump.

Αλλά αυτό, που έχει σημασία, είναι ότι οι ΗΠΑ, έχουν αφήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, στην νατοϊκή Ευρώπη, για την οποία, όμως, συνεχίζει να είναι απαράδεκτη οποιαδήποτε συμφωνία διευθέτησης του ουκρανικού ζητήματος και της αναθεώρησης της κατάστασης της ασφάλειας στον ευρωπαϊκό χώρο, διότι οι ηγέτες των κρατών της δεν επιθυμούν μια τέτοια συμφωνία, με την Ρωσία  και αυτό δεν θέλουν να το παραδεχθούν, αν και το γνωρίζουν, καθώς έχει να κάνει, με το σκληρό και αδυσώπητο γεγονός ότι η Δύση έχει χάσει τον πόλεμο, στην Ουκρανία και ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, όσον αφορά την ουκρανική κρίση και τον πόλεμο, που διεξάγεται, εδώ και περισσότερο, από τεσσερισήμισι χρόνια, στα ουκρανικά εδάφη, προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα και να κάνει μια πολιτική διαχείριση του “damage control”, έχοντας δεδομένη την ήττα της Δύσης, στην Ουκρανία. 

Μέσα στα πλαίσια αυτής της διαχείρισης του, όσο το δυνατόν, μεγαλύτερου περιορισμού της ζημιάς, για τον λεγόμενο “Δυτικό Κόσμο”, κινήθηκε η, πριν λίγες ημέρες, ξαφνική ολιγόωρη επίσκεψη του διευθυντή της CIA John Ratcliff, στην Μόσχα, όπου ήλθε, σε επαφή, με τους αντίστοιχους ομολόγους του, στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, με επικεφαλής τον Σεργκέι Ναρισκίν,  χωρίς να αποκομίσει, τίποτε, που να είναι ορατό και χειροπιαστό, καθώς ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, κυριολεκτικά, τον σνομπάρισε, αρνούμενος να συνομιλήσει μαζί του, διότι θεωρεί ότι η αμερικανική πλευρά δεν έχει να του προσφέρει, τίποτε, καθώς, σε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, αυτό, που έκανε η Ουάσινγκτων, ήταν να παραπλανεί τον ίδιο τον πρόεδρο της Ρωσίας και την ηγεσία του Κρεμλίνου. 

Το γιατί πήγε ο John Ratcliff, στην Μόσχα, επίσημα, παραμένει άγνωστο, αλλά, ουσιαστικά, φαίνεται ότι η αμερικανική πλευρά επιδιώκει να δεσμεύσει την Ρωσία, σε ένα κάποιο σχέδιο διαπραγμάτευσης, με την Ουκρανία, κάτι, που ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν κάνει αποδεκτό, καθώς ο σχεδιασμός, πλέον, της ρωσικής ηγεσίας, αποσκοπεί, στην ανατροπή του παρόντος καθεστώτος του Κιέβου, καθώς καταστρέφεται, ολοσχερώς, η βιομηχανική, η αγροτική, η οδική, η σιδηροδρομική, η ναυτική, η λιμενική και πάσης φύσεως, υποδομή της Ουκρανίας, από τα συνεχή πλέγματα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, σε όλη την ουκρανική επικράτεια, καθώς, πλέον, ουσιαστικά, δεν υφίσταται, στην πράξη, ουκρανική κυβέρνηση, αλλά μια ιδιότυπη διοίκηση, η οποία στερείται οποιασδήποτε αυτονομίας, καθώς είναι ένα παρακολούθημα του ΝΑΤΟ, με μια ιδιαίτερη πρωτοκαθεδρία του ευρωπαϊκού σκέλους της βορειοατλαντικής συμμαχίας.

Ως εκ τούτου, ο John Ratcliffe γύρισε, με άδεια χέρια, στην Ουάσινγκτων, την ίδια ώρα, που η Ουκρανία καταρρέει, ως κράτος και ως κοινωνία, καθώς οι νεώτερες εκτιμήσεις, ανεβάζουν τον αριθμό των ανθρώπινων ουκρανικών απωλειών, στους 3.000.000 νεκρούς, ενώ, πλέον, γίνεται λόγος, για την αναγκαιότητα της στράτευσης των γυναικών, καθώς το ανθρώπινο δυναμικό των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων λιγοστεύει.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, η οποία, άλλωστε, πρόκειται να καταστεί, ανυπερθέτως, χειρότερη, για την "Δύση".