2026. Η δημογραφική, οικονομική, εδαφική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή της Ουκρανίας. (Το καθεστώς του Κιέβου οδηγεί τον ουκρανικό λαό, σε μια δραματική, απελπισμένη και απονενοημένη επιχείρηση αυτοκτονίας).

 

Η Ουκρανία πλέον αντιμετωπίζει μια πολλαπλή και σωρευμένη δημογραφική. οικονομική, εδαφική, κοινωνική, πολιτική καταστροφή, ως και έντονη κρίση ασφαλείας, καθώς η χώρα διαλύεται, μεθοδικά και εξακολουθητικά, από τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, που το τελευταίο τρίμηνο, έχουν μετατρέπει την ρωσική “ειδική στρατιωτική επιχείρηση” που, ουδέποτε ήταν κάτι τέτοιο (πόλεμος ήταν), σε έναν ανηλεή πόλεμο, ο οποίος καταστρέφει όλους τους τομείς και τις υποδομές της ουκρανικής οικονομίας και κοινωνίας, οποια περιγράφεται, αναλυτικά, στο, παραπάνω, βίντεο.

Η Μόσχα απορρίπτει, κάθε συζήτηση, για οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός, ή ανακωχή, ή εκεχειρία και αυτό, που απαιτεί, είναι η υπογραφή μιας συνθήκη ειρήνης, η οποία, προφανέστατα, πρόκειται να ισοδυναμεί, με την συνθηκολόγηση, άνευ όρων, του ουκρανικού καθεστώτος του Κιέβου, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες της Δύσης και του ΝΑΤΟ, με επικεφαλής την νατοϊκή Ευρώπη, που επιχειρούν να σώσουν ό,τι είναι δυνατόν να σωθεί, από το σημερινό ουκρανικό καθεστώς.

Μόνο, που στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται να σωθεί, τίποτε, από αυτό. και φυσικά, το ΝΑΤΟ και πρωτίστως, τα νατοϊκά ευρωπαϊκά κράτη, προσπαθούν να αποφύγουν οποιαδήποτε συζήτηση, για την σύναψη συμφωνίας, με την μορφή μιας διεθνούς συνθήκης, που να αναδιατάσσει τις ισορροπίες ασφαλείας, στην ευρωπαϊκή ήπειρο, που έχει διαταραχθεί, με την διεύρυνση του ΝΑΤΟ, προς Ανατολάς.

Η Ουκρανία, λοιπόν, υφίσταται μια πολλαπλή καταστροφή, καθώς ο ουκρανικός λαός οδηγείται, από την εθνικιστική ηγεσία του καθεστώτος, που επικράτησε, πραξικοπηματικά, τον Φεβρουάριο του 2014, με τα γεγονότα της πλατείας Μαϊντάν, στο Κίεβο, σε μια δραματική, απελπισμένη και απονενοημένη, αποστολή αυτοκτονίας, η οποία εξελίσσεται και λαμβάνω μια πολύ άσχημη τροπή.

Η Ουκρανία, κατά πρώτο λόγο, οδηγείται, σε μία τεράστια δημογραφική καταστροφή, καθώς ο πληθυσμός της, από τα επίπεδα των 52 εκατομμυρίων κατοίκων, που βρισκόταν, το 1991, τώρα, πλέον, έχει συρρικνωθεί, περίπου, στα 20, με 25 εκατομμύρια κατοίκων (περισσότερο κοντά, στα 20 εκατομμύρια και περισσότερο μακριά, από τα 25 εκατομμύρια, καθώς, γύρω στα 8 εκατομμύρια, από αυτούς, βρίσκονται, στις κατεχόμενες ανατολικές περιοχές της χώρας, ενώ άλλα 9 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν καταφύγει, στο εξωτερικό, ενώ κάποια εκατομμύρια, από αυτούς, έχουν σκοτωθεί, πιθανότατα, στα πεδία των μαχών ενώ, παράλληλα, ο υπόλοιπος πληθυσμός έχει καταφύγει, στο εξωτερικό, στην εποχή της ειρηνικής περιόδου, κάτι, που είναι σαφές, από τα στοιχεία της (νοθευμένης) απογραφής, που έγινε, στην Ουκρανία, το 2001, όπου ο αριθμός των κατοίκων  της χώρας αυτής είχε μειωθεί, στα 48 εκατομμύρια ανθρώπων.

Ακόμη, σε όλη αυτή την περίοδο της διεξαγωγής του πολέμου, η γεννητικότητα, μέσα, στον ουκρανικό πληθυσμό, έχει παρουσιάσει μια δραματική πτώση, καθώς, σε κάθε γυναίκα αντιστοιχεί μία γέννηση και επίσης, σε κάθε γέννηση αντιστοιχούν τέσσερις θάνατοι. 

Αυτό, που, είναι, ακόμη, χειρότερο, έχει να κάνει με την σύνθεση του πληθυσμού, που κατοικεί, αυτή την στιγμή, στα ουκρανικά εδάφη, τα οποία δεν έχουν κατακτηθεί, από τις ρωσικές δυνάμεις, καθώς το 45%, με 50% του πληθυσμού αυτού αποτελείται, από συνταξιούχους, οι οποίοι δεν προσφέρουν, τίποτε, στην ουκρανική παραγωγή, παρά μόνον, επιβάρυνση, καθώς υφίστανται, απλώς, ως καταναλωτές γεγονός, το οποίο αποτελεί, σε συνθήκες πολέμου, μία υπέρμετρη οικονομική επιβάρυνση, όπως οικονομική επιβάρυνση θεωρούνται και σε συνθήκες ειρήνης. 

Αυτό, που καθίσταται γεγονός, είναι η δραματική κατάσταση του ουκρανικού πληθυσμού, η οποία δεν πρόκειται, στο μέλλον, να βελτιωθεί, καθώς, ακόμη και όταν λήξει ο πόλεμος, οι ελπίδες επιστροφής των Ουκρανών προσφύγων, από την νατοϊκή Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και γενικότερα την Δύση, δεν έχει μεγάλες ελπίδες, καθώς το μεταπολεμικό μέλλον της Ουκρανίας φαίνεται ότι πρόκειται να είναι ζοφερό.

Η εδαφική καταστροφή της Ουκρανίας καθίσταται σαφής, καθώς οι ρωσικές απαιτήσεις, όσον αφορά τα εδάφη της ουκρανικής επικρατείας, δεν έχουν καταστεί σαφείς αφού, όσο περνάει ο καιρός και ο πόλεμος συνεχίζεται, εμφανίζονται, ολοένα και περισσότερες απαιτήσεις, στο εδαφικό ζήτημα, από την πλευρά της Μόσχας, η οποία, σε κάθε φάση, επιμένει ότι οποιαδήποτε λύση περνάει, μέσα, από την αναγνώριση των πραγματικοτήτων, που διαμορφώνονται, στα πεδία, που διεξάγονται οι μάχες και αυτό, στην πράξη, όσο περνάει ο καιρός, λειτουργεί, σε βάρος της ουκρανικής εδαφικής ακεραιότητας και αυτή η εξέλιξη θα εξακολουθήσει να συμβαίνει, όσο ο πόλεμος πρόκειται να συνεχιστεί.

Η οικονομική καταστροφή, στην Ουκρανία είναι, επίσης, σαφής καθώς η ουκρανική οικονομία έχει καταστραφεί, όπως έχουν καταστραφεί, οι υποδομές της χώρας, η παραγωγή, σε κάθε επίπεδο, είτε είναι βιομηχανική, βιοτεχνική, αγροτική και κτηνοτροφική και η καταστροφή αυτή συνεχίζεται και διεξάγεται, συστηματικά, από την ρωσική πλευρά, η οποία καταστρέφει τις ενεργειακές υποδομές της χώρας, όπως και όλες τις άλλες, γεγονός που προμηνύει ότι ο ουκρανικός λαός πρόκειται να περάσει έναν δραματικό χειμώνα, μέσα, στο κρύο και την πείνα. 

Άλλωστε, εδώ και πολύ καιρό, η Ουκρανία, σε επίπεδο οικονομίας, παραμένει ενεργή, μόνον, χάρη, στην οικονομική βοήθεια και στα δάνεια, χωρίς επιστροφή, που χορηγεί, στο ουκρανικό κράτος, προκειμένου να επιβιώσει και να μπορέσει ττο κράτος αυτό να συνεχίσει τον πόλεμοι, αλλά, επίσης, να μπορέσει να λειτουργεί, ως κράτος, ανταποκρινόμενο, στις πληρωμές, τις οποίες είναι υποχρεωμένο να καταβάλει, σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και άλλες αναγκαίες παροχές, στον ουκρανικό πληθυσμό. 

Οι εκλογές, για την νέα ρωσική Δούμα, που διεξήχθησαν, στο τριήμερο 18 - 20/9/2026, κατέγραψαν μια ευρεία πλειοψηφία του κυβερνητικού κόμματος “Ενωμένη Ρωσία”, που υποστηρίζει τον πρόεδρο του ρωσικού κράτους Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος είναι και ο ιδρυτής του κόμματος αυτού και με αυτό τον τρόπο έληξαν, άδοξα, οι ελπίδες των Δυτικών να αποσταθεροποιήσουν το καθεστώς του.Κρεμλίνου.

Η πολιτική και η κοινωνική καταστροφή της Ουκρανίας είναι, επίσης, σαφής, καθώς, στην μεταπολεμική Ουκρανία, ολοένα και περισσότερο, γίνεται σαφές ότι πρόκειται να υπάρξει μια ριζική αλλαγή του σημερινού καθεστώτος, το οποίο, είτε θα υποχρεωθεί να καταφύγει, στο εξωτερικό, κάτι, που, μαζί του, θα πράξουν και πολύ οι Ουκρανοί πολίτες, οι οποίοι δεν αισθάνονται Ρώσοι και δεν πρόκειται να είναι διατεθειμένοι να ζήσουν, κάτω από ένα καθεστώς, το οποίο θα εξαρτάται, άμεσα, από τη Μόσχα, η οποία πρόκειται να δορυφοροποιήσει, με οποιαδήποτε μορφή, το ουκρανικό κράτος, που θα υπάρξει, μετά τον πόλεμο, εφόσον, φυσικά, η Μόσχα επιτρέψει την ύπαρξη ενός ουκρανικού κράτους, κάτι, που δεν είναι, απολύτως, σαφές αυτή τη στιγμή. 

Αυτές είναι οι δραματικές εξελίξεις που συμβαίνουν και πρόκειται να ακολουθήσουν, κατά την διάρκεια του διεξαγόμενου ρωσοουκρανικού πολέμου, μέχρι το τέλος αυτής της αχρείαστης και πολυαίμακτης πολεμικής αναμέτρησης.