2006 - 2026. Τα χάλια των οικονομιών των κρατών της “Ευρωπαϊκής Ένωσης” με μέτρο τα ΑΕΠ των “Ε.Ε.” - ΗΠΑ - Κίνας. [Οι έννοιες του ονομαστικού ΑΕΠ και του ΑΕΠ, που μετράται, με κριτήριο την ισοδυναμία των αγοραστικών δυνάμεων (PPP)].

Με τα χάλια της οικονομίας της “Ευρωπαϊκής Ένωσης” (δηλαδή του συνόλου των οικονομιών των κρατών-μελών της), ασχολείται το σημερινό δημοσίευμα, όπως και το παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (27/8/2026), στο YouTube, που είναι χρήσιμο να παρακολουθήσουν οι αναγνώστες.

Το 2006, η οικονομία της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, με ΑΕΠ, στα 14,6 τρισεκατομμύρια δολάρια, ήταν πολύ μεγαλύτερη, από την οικονομία των ΗΠΑ, το ΑΕΠ των οποίων έφθανε, στα 3,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ, στην χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η απόσταση είχε μεγαλώσει, υπέρ της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, το ΑΕΠ της οποίας είχε φθάσει, στα 16,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, έναντι, 12,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, που έφθασε το ΑΕΠ των ΗΠΑ.

Τώρα (και πολύ πριν από τώρα), οι εξελίξεις έχουν διαφοροποιηθεί, ριζικά.

Όσον αφορά το 2026, το ΑΕΠ των ΗΠΑ εκτιμάται ότι φθάνει, στα 32,47 τρισεκατομμύρια δολάρια, έναντι των 23 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, που αναμένεται να φθάσει το ΑΕΠ της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, με το ΑΕΠ της οικονομίας της “Ε.Ε.” να υπολείπεται, δραματικά, κατά 9,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, από το αμερικανικό ΑΕΠ και να ισοδυναμεί, με το 70%, έως το  72% του μεγέθους της οικονομίας των ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι ο πληθυσμός της “Ευρωπαϊκής Ένωσης” φθάνει, στα 450 εκατομμύρια πολίτες, ενώ ο πληθυσμός των ΗΠΑ φθάνει, στα 350 εκατομμύρια.

Και έπεται διεύρυνση αυτής της απόστασης, όσο περνάει ο καιρός, καθώς τα χάλια της “Ευρωπαϊκής Ένωσης” διευρύνονται, με ευθύνη της γερμανικής ολιγαρχίας, η οποία ασχολήθηκε, κυρίως, με τις επενδύσεις, εκτός “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, λόγω του φθηνού εργατικού δυναμικού, που αύξησαν τα κέρδη της οικονομικής εξαγωγικής ελίτ της Γερμανίας, αλλά οι χώρες υποδοχής αυτών των γερμανικών επενδύσεων αντέγραψαν την γερμανική τεχνολογία και ξεπέρασαν την γερμανική οικονομική διείσδυση, με βάση την ανάπτυξη των τεχνολογικών ερευνών και των εφαρμογών τους

Έτσι, η Γερμανία και συνολικά, η “Ευρωπαϊκή Ένωση”έμειναν πίσω, στην τεχνολογία, στην έρευνα και την εφαρμογή της, όπως, φυσικά και στις νέες επενδύσεις, με αποτέλεσμα η διασπορά της παραγωγικότητας, που προέκυψε, κυρίως, στην Κίνα, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, να οδηγήσει και την Γερμανία και ευρύτερα, την “Ευρωπαϊκή Ένωση”, στα σημερινά αδιέξοδα και στην βλακώδη εφαρμογή ανερμάτιστων μέτρων εσωτερικής υποτίμησης και αύξησης της φορολογίας, που ακρωτηριάζουν το σύνολο των οικονομιών της “E.E.”, καθώς όλα αυτά συνοδεύονται, από την οικονομική αιμορραγία των ευρωπαϊκών νατοϊκών κρατών, λόγω της επίμονης και φυσικά, βλακώδους πολυδάπανης οικονομικής και στρατιωτικής συμμετοχής τους, στον εξελισσόμενο, εδώ και περισσότερο, από μια τετραετία, πόλεμο, στην Ουκρανία.

Μάλιστα, αν ξεφύγουμε, από τα στενά πλαίσια της “Ευρωπαϊκής Ένωσης” και δούμε την ευρύτερη Ευρώπη, ως σύνολο, αυτό, που προκύπτει, είναι ότι η Ρωσία, με Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), που φθάνει, στα 7,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, είναι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, αν και στα δυτικά ΜΜΕ, οι χώρες της Δύσης εμφανίζονται να αποτελούν τις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη, κάτι, που ισχύει, σε όρους ονομαστικού ΑΕΠ, το οποίο εκφράζεται, σε τρέχουσες τιμές, αλλά δεν αποτελεί σοβαρό μέτρο σύγκρισης των οικονομιών, στην εσωτερική και στην εξωτερική διάσταση και των αντίστοιχων οικονομικών μεγεθών.

Όμως, με βάση τα πραγματικά μεγέθη, δηλαδή σε όρους PPP (Purchasing Power Parity), που είναι η πιο σωστή, επιστημονικά, προσέγγιση, αυτό, που λαμβάνεται, υπ’ όψη, είναι η αγοραστική δύναμη των διαφορετικών νομισμάτων, καθώς, έτσι, εξισώνονται οι τιμές των οικονομιών των κρατών, που είναι διαφορετικές, σε κάθε οικονομία και περισσότερο χαμηλές, στις αναπτυσσόμενες χώρες του παλαιού τρίτου κόσμου.

Έτσι, οι ΗΠΑ δεν είναι, από το 2014, η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη και την θέση της έχει καταλάβει η Κίνα, σε όρους ΑΕΠ, μετρούμενου, σε όρους ισοδυναμίας των αγοραστικών δυνάμεων (PPP), καθώς το κινεζικό ΑΕΠ φθάνει, στα 43,2 τρισεκατομμύρια δολάρια. 

Όσον αφορά τις περιοχές της ευρύτερης Ευρώπης, το κέντρο βάρους μετατοπίζεται (σε όρους PPP), προς την ανατολή. Τοιουτοτρόπως, η ρωσική οικονομία ανεβάζει το συνολικό οικονομικό μέγεθος της Ανατολικής Ευρώπης, στα 12,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, αφήνοντας, πίσω της, την Βόρεια και την Νότια Ευρώπη. Έτσι, τα παρουσιαζόμενα, ως χαμηλά επίπεδα των ονομαστικών ΑΕΠ, σε οικονομίες των κρατών, όπως η Πολωνία, η Ρουμανία και η Τσεχία, όταν γίνεται η μετατροπή τους, σε ΑΕΠ μετρούμενα, με βάση τις ισοδυναμίες των αγοραστικών δυνάμεων, μεγαλώνει, κατά πολύ, το συνολικό τους μερίδιο, στην οικονομία της Ευρώπης.

Αυτή είναι η κατάσταση, ειδικότερα, στην λεγόμενη “Ευρωπαϊκή Ένωση”, η οποία, βέβαια, καταχρηστικά, φέρει αυτό τον ονομαστικό προσδιορισμό, διότι, απλούστατα, δεν αποτελεί ένα ομοσπονδιακό κράτος, με κεντρική κυβέρνηση (όπως είναι οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα), καθώς οι γερμανικές και οι γαλλικές ελίτ, αλλά και άλλες ολιγαρχίες των κρατών της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, ουδόλως, επιθυμούν την δημιουργία ενός ευρωενωσιακού κεντρικού κράτους, διότι, σε ένα τέτοιο ευρύτερο ομοσπονδιακό κράτος, δεν θα έχουν την πλήρη ευχέρεια να επηρεάζουν τις αποφάσεις αυτής της ευρωενωσιακής κρατικής οντότητας, σε αντίθεση, με ό,τι συμβαίνει, με τα εθνικά τους κράτη (το γερμανικό, το γαλλικό κλπ), όπου η ισχύ τους και η επιρροή τους, σε αυτά, είναι, περίπου, απόλυτη.

Το συμπέρασμα, που βγαίνει, από όλα όσα εκτέθηκαν, είναι ότι τα χάλια της Ευρώπης πρόκειται να συνεχιστούν και να διευρυνθούν, καθώς όπως έχω αναφέρει και άλλη φορά, ο ευρωπαϊκός χώρος αποτελεί μια μαύρη τρύπα, στον πλανήτη. 

Κάτι που πρόκειται να συνεχιστεί να εξακολουθήσει να συμβαίνει.