23/8/1939 - 23/8/2026. Μια ανασκόπηση του γερμανοσοβιετικού συμφώνου μη επίθεσης, 87 χρόνια, μετά. (Ο ευρωπαϊκός χώρος υπήρξε και παραμένει μια “μαύρη τρύπα”, στην παγκόσμια γεωπολιτική πραγματικότητα. Και τότε και προηγουμένως, όπως και τώρα).

Με το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης της 23/8/1939 και το μυστικό πρωτόκολλο, που το συνόδευε, ασχολούμαι, στο σημερινό δημοσίευμα και στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες, Κυριακή 23/8/2026, στο YouTube.

Το σύμφωνο αυτό, αποτέλεσε την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πριν 87 χρόνια, αν και στην πραγματικότητα, ο πόλεμος αυτός είχε ξεκινήσει, πολύ νωρίτερα, στην νοτιοανατολική Ασία, με την πολεμική εκστρατεία της Ιαπωνίας, στην Κίνα, στην Κορέα και την, γύρω, περιοχή. Άλλωστε - κακά τα ψέμματα -, ο ευρωπαϊκός χώρος υπήρξε και παραμένει μια “μαύρη τρύπα”, στην παγκόσμια γεωπολιτική πραγματικότητα. Και τότε, και προηγουμένως, όπως και τώρα.

Τον Ιανουάριο του 1939, η ναζιστική Γερμανία είχε πλησιάσει, στην σύναψη μιας συμφωνίας, με την Πολωνία, που αφορούσε την απόδοση, στην Γερμανία, της σημερινής πόλης Γκντανσκ, δηλαδή της γερμανικής πόλης του Ντάντσιχ, με την δημιουργία οδών, που θα ένωναν την Ανατολική Πρωσία, με την Γερμανία καθώς το ναζιστικό καθεστώς του Adolf Hitler είχε επιτρέψει την κατάληψη της τσεχοσλοβακικής περιοχής Τέσεν, από την Πολωνία, όταν η Γερμανία κατέλαβε την Τσεχοσλοβακία, μετά την Συμφωνία του Μονάχου του Σεπτεμβρίου του 1938 και ο μόνος ενδοιασμός της πολωνικής κυβέρνησης αφορούσε το πώς θα γινόταν αποδεκτή, από την πολωνική κοινή γνώμη μια τέτοια συμφωνία.

Όμως, η επέμβαση της Βρετανίας και της Γαλλίας, που εγγυήθηκαν την εδαφική ακεραιότητα της Πολωνίας, με την απειλή της κήρυξης πολέμου, κατά της Γερμανίας, εάν εισέβαλε, στην Πολωνία άλλαξε τα δεδομένα, με αποτέλεσμα, στις 28 Απριλίου 1939, ο Adolf Hitler να καταγγείλει κατήγγειλε το γερμανοπολωνικό Σύμφωνο μη επίθεσης, του 1934 και την ναυτική συμφωνία του 1935, της Γερμανίας, με την Βρετανία.

Αυτά τα γεγονότα επιδείνωσαν τις σχέσεις Γερμανίας και Πολωνίας, καθώς το πολωνικό καθεστώς στράφηκε, κατά της γερμανικής μειονότητας, που ζούσε, στην πολωνική επικράτεια και το καλοκαίρι του 1939, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο προσφυγικό κύμα, από την γερμανική κοινότητα της Πολωνίας, προς την Γερμανία, καθώς η ζωή των Γερμανών μειονοτικών ολοένα και χειροτέρευε.

Τότε, ο Adolf Hitler αποφάσισε τον πόλεμο, κατά της Πολωνίας, αλλά φρόντισε να καλύψει, προηγουμένως, τα νώτα του - αν και είχε αμφιβολίες, ως προς το, εάν οι Αγγλογάλλοι θα τηρούσαν τις δεσμεύσεις , που είχαν, αυτοβούλως, αναλάβει, έναντι της Πολωνίας -, για να μην υποχρεωθεί, σε ένα πόλεμο, σε δύο μέτωπα, όπως είχε συμβεί, στην Γερμανία του Kaiser Wilhelm II, γι’ αυτό και στράφηκε, προς την “Σοβιετική Ένωση” του Ιωσήφ Στάλιν, καθώς η Πολωνία κατείχε εδάφη της παλαιάς Ρωσικής Αυτοκρατορίας, γεγονός, που τον διευκόλυνε, στην προσέγγιση, με το Κρεμλίνο, το οποίο διαπραγματευόταν μια στρατιωτική συμφωνία, με την Βρετανία και την Γαλλία, που θα είχε αντιγερμανικό περιεχόμενο και φυσικά, το Βερολίνο ήθελε να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη, συνάπτοντας μια συμφωνία μη επίθεσης, με την Μόσχα, η οποία θα αποτελούσε ένα στρατήγημα, με το οποίο η ναζιστική Γερμανία θα απέφευγε την δημιουργία ενός διπλού πολεμικού μετώπου, στην Ανατολή και την Δύση, ταυτόχρονα.

Όσον αφορά τον Ιωσήφ Στάλιν, ο πόλεμος, στην Ευρώπη, ήταν δεδομένος και αναπόφευκτος, ενώ ήταν σαφές ότι η βρετανική και η γαλλική αντιπροσωπεία δεν ήταν, σε υψηλό επίπεδο, ήταν χαμηλού επιπέδου, γεγονός, που εξέφραζε την απροθυμία του Λονδίνου και του Παρισιού, για την υπογραφή μιας αντιγερμανικής συμφωνίας, μακράς πνοής, ενώ δεν προσφερόταν, στν “Ε.Σ.Σ.Δ.”, κανένα εδαφικό αντάλλαγμα, ενώ η γερμανική πλευρά ήταν διατεθειμένη να ικανοποιήσει το maximum των απαιτήσεων του Κρεμλίνου, προκειμένου ο Στάλιν αποδεχθεί την σύναψη μια συμφωνίας μη επίθεσης, με την Γερμανία, για την σύναψη της οποίας, ο Adolf Hitler επειγόταν και για τον λόγο αυτό, αποδέχτηκε, χωρίς δισταγμό, της εδαφικές απαιτήσεις του Ιωσήφ Στάλιν, στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής (Λετονία, Εσθονία, Λιθουανία), που εκφράστηκαν, με την επιθυμία του ηγέτη των Μπολσεβίκων, για την σύναψη του μυστικού πρωτοκόλλου, με το οποίο ρυθμιζόντουσαν οι απαιτήσεις της Μόσχας, η οποία, μάλιστα, ζητούσε, προηγουμένως, να συναφθεί και μια εμπορική συμφωνία, μεταξύ της “Σοβιετικής Ένωσης” και της ναζιστικής Γερμανίας, με την οποία ο Στάλιν θεωρούσε ότι θα απενεργοποιούσε μια μελλοντική επίθεση της Γερμανίας, αφού αυτή η εμπορική συμφωνία θα παρείχε, στο Βερολίνο, όλα εκείνα τα προϊόντα - και κυρίως το πετρέλαιο -, που θα έκαναν το ναζιστικό καθεστώς να πολεμήσει, στο μέλλον, κατά της “Σοβιετικής Ένωσης”.

Ο Adolf Hitler, φυσικά, δεν είχε καμμία αντίρρηση, για την σύναψη εμπορικής συμφωνίας, με το Κρεμλίνο, με αποτέλεσμα αυτή να συναφθεί, μαζί με ένα γερμανικό δάνειο 200 εκατομμυρίων μάρκων, προς την “Σοβιετική Ένωση”, στις 19 Αυγούστου 1939, την ημέρα, που η γερμανική πρεσβεία, στην Μόσχα, διαβίβασε, στην ναζιστική ηγεσία, το σχέδιο του Κρεμλίνου για το σύμφωνο μη επίθεσης, προκειμένου να εγκριθεί, από τον Adolf Hitler, ο οποίος ενέκρινε το κείμενο του σχεδίου και στις 24/8/1938, έστειλε τηλεγράφημα, στην γερμανική πρεσβεία , στην Μόσχα, με εντολή να δοθεί, στον Ιωσήφ Στάλιν, με το οποίο ο Adolf Hitler αποδεχόταν το σχέδιο της συμφωνίας, αναφέροντας και τα, περί του μυστικού πρωτοκόλλου, που ήθελε το Κρεμλίνο να συνοδεύει το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο, το κείμενο του οποίου πρωτοκόλλου ήταν, ακόμη, μη σαφώς, προσδιορισμένο. Μάλιστα ο Adolf Hitler, έγραφε, στο τηλεγράφημα ότι : «Το συμπληρωματικό πρωτόκολλο που επιθυμεί η Κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης μπορεί και είμαι πεπεισμένος ότι θα αποσαφηνισθεί, επί της ουσίας, στον συντομότερο δυνατό χρόνο, εάν ένας υπεύθυνος Γερμανός πολιτικός μπορέσει να έλθει, αυτοπροσώπως, στην Μόσχα, για να διαπραγματευθεί».

Έτσι, μετέβη, στην Μόσχα, ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Joachim Von Ribbentrop, ο οποίος αποδέχθηκε όλες τις απαιτήσεις των “Σοβιετικών” ηγετών, καθώς ο Adolf Hitler δεν είχε χρονικά περιθώρια και είχε συμφωνήσει, στα πάντα.

Το τραγελαφικό σημείο, στην όλη ιστορία της σύναψης του γερμανοσοβιετικού συμφώνου μη επίθεσης και κυρίως, του μυστικού πρωτοκόλλου, που το συνόδευε, με το οποίο διαμελίστηκε η Πολωνία και οι βαλτικές χώρες δόθηκαν, στην “Σοβιετική Ένωση”είναι ότι αυτό το μυστικό πρωτόκολλο δόθηκε, στους Βρετανούς και στους Αμερικανούς, στις 24/8/1939 - δηλαδή την επόμενη ημέρα -, από τον Γερμανό διπλωμάτη Hans von Herwarth, ο οποίος, προφανώς, πρακτόρευε τα βρετανικά και τα αμερικανικά συμφέροντα. 

Όμως, ούτε οι Βρετανοί, ούτε οι Αμερικάνοι φρόντισαν να ενημερώσουν την Πολωνία και τις βαλτικές χώρες, για τον άμεσο κίνδυνο, ενώπιον του οποίου βρίσκονταν. Προφανώς, αυτό δεν έγινε, από αμέλεια.

Αυτό είναι το ιστορικό της σύναψης του γερμανοσοβιετικού συμφώνου μη επίθεσης, στις 23 Αυγούστου 1939. Δεν χρειάζεται να αναφέρω περισσότερα, καθώς είναι σαφές, στους αναγνώστες, το τί παίχτηκε, τότε. 

Αυτό, το οποίο επισημαίνω. στο αναγνωστικό κοινό, είναι ότι καθίσταται απαραίτητο να παρακολουθήσει το αρχικό βίντεο, που έχω αναρτήσει, στο παρόν δημοσίευμα. Λέγονται αρκετές λεπτομέρειες, σε αυτό, όσον αφορά το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης και το μυστικό πρωτόκολλο, που το συνόδευε, όπως, επίσης, η κατάσταση, που επικρατούσε, στην Ευρώπη, εκείνη την τραγική εποχή, με την σημερινή πολύ επικίνδυνη εποχή, που επικρατεί, στον ευρωπαϊκό χώρο.