HΠΑ - Κίνα - Ρωσία : Η γεωστρατηγική σημασία της Ευρασίας και οι διαμορφούμενες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, που έχει φέρει η ραγδαία άνοδος της ισχύος της κομμουνιστικής Κίνας.

Με την μέγιστη στρατηγική αξία της Ευρασίας ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο και στο σημερινό δημοσίευμα, καθώς και με την επιχειρούμενη και εκ των πραγμάτων, προκύπτουσα γεωπολιτική αλλαγή, σε αυτόν τον τεράστιο γεωγραφικό γίγαντα, που θα ανατρέψει την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ και ευρύτερα, του ανάπηρου Δυτικού Κόσμου, στον πλανήτη. 

Με την απλή παρατήρηση του γεωγραφικού χώρου, στον πλανήτη μας, αντιλαμβανόμαστε, για ποιό λόγο η Ευρασία έχει κεντρικό και καθοριστικό ρόλο, στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων, διαχρονικά. Είναι μια κεντρική τεράστια νήσος νήσος, που εκτείνεται, από την Λισαβόνα, μέχρι το Βλαδιβοστόκ και η οποία, εκ των πραγμάτων, είναι το επίδικο αντικείμενο και προσδιορίζει, έως τώρα, την - έστω, φθίνουσα, κατά την τελευταία 20ετια - κυριαρχία του Δυτικού Κόσμου και ιδίως, κατά την τελευταία εκατονταετία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στον πλανήτη, μέσα από την πραγματική πολιτική διαίρεση της Ευρασίας, με καθοριστικό ρόλο την ανακατανομή της ισχύος, από το ευρωπαϊκό τμήμα αυτού του γεωγραφικού χώρου, στο εκτεταμένο τμήμα του, που ονομάζουμε, ως Ασία. 

Η πολιτική διάσπαση, λοιπόν, της Ευρασίας αποτέλεσε την βάση για την ισχύ της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, στον πλανήτη, μέχρι το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, και την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, που διαδέχθηκαν την Βρετανία, στην κυριαρχία, επί του πλανήτη ολόκληρου.

Όμως, από την δεκαετία του 2010, μέχρι σήμερα και στο επερχόμενο μέλλον, καθίσταται σαφές ότι, με την ιλιγγιώδη άνοδο της κομμουνιστικής Κίνας, από την δεκαετία του 1990 και εφεξής, όταν η αμερικανική κυβέρνηση (και κατ’ ακολουθίαν, η Δύση) αποφάσισε, σύμφωνα με τα στενά συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών, η εξυπηρέτηση των οποίων επέβαλε αυτή την κρίσιμη γεωπολιτική απόφαση, η οποία προσδιορίζεται όχι, απλώς, εσφαλμένη, αλλά, εντελώς, βλακώδης, που οδηγεί την Δύση, στην παρακμή και αμφισβητεί την κυριαρχία των ΗΠΑ, στον πλανήτη.

Μάλιστα, αυτή η διαμορφωμένη κατάσταση, με την εκρηκτική, κυριολεκτικά, άνοδο της κινεζικής ισχύος, στον παγκόσμιο χάρτη, μέσα από το ρεαλιστικό τμήμα της, βαθιά, διχασμένης αμερικανικής ολιγαρχίας όσον αφορά τις απαραίτητες γεωπολιτικές αποφάσεις, προκειμένου να ανακοπεί η, περαιτέρω, άνοδος της κινεζικής ισχύος, έχει γίνει αποδεκτή και αυτό εκφράζεται, στο πρόσφατο κείμενο, για την αμερικανική ασφάλεια, που εξέδωσαν ο πρόεδρος Donald Trump και το επιτελείο του, με τον ρεαλιστικό στόχο να καταστεί διαχειρίσιμη αυτή η πραγματικότητα, προς το συμφέρον της Ουάσινγκτων, η οποία αποβλέπει, μέσα από το νέο κείμενο, για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής που ανακοίνωσε η αμερικανική κυβέρνηση, στην διατήρηση και στην αύξηση της αμερικανικής ισχύος, μέσα από τον συγκεκριμένο προσδιορισμό των, επί μέρους, συμφερόντων της Ουάσινγκτων, στον παγκόσμιο χάρτη και στην διαγραφή της Ρωσίας, ως γεωπολιτικού αντιπάλου των ΗΠΑ, με επικέντρωση της αμερικανικής κυβέρνησης, στην αντιπαλότητα, με την ηπειρωτική Κίνα και στην διατήρηση των αναγκαιουσών αποστάσεων, από την νατοϊκή Ευρώπη, η οποία δεν προσδιορίζεται, ως αντίπαλος, αλλά περιγράφεται, ατύπως, ως ένα εμπόδιο, για την επίτευξη του κυρίαρχου στόχου της απόσπασης της Ρωσίας, από την άτυπη, αλλά ουσιαστική συμμαχία της, με την Κίνα.

Έτσι, εκτυλίσσεται, στην παρούσα φάση, η γεωπολιτική κατάσταση, που επικρατεί, στον πλανήτη, καθώς η όλη εξέλιξη, που, πρόκειται να ακολουθήσει, στο μέλλον, καθίσταται, απολύτως, ενδιαφέρουσα, εξ αιτίας του γεγονότος ότι η συνέχιση της ανόδου της κινεζικής ισχύος, είναι αναπόφευκτη και κρίνεται, από την παρούσα αμερικανική ηγεσία, ως ένα δεδομένο, που πρέπει να καταστεί διαχειρίσιμο, για την Ουάσινγκτων και να ανακοπεί, κατά το δυνατόν, άμεσα, μέσα από την εξομάλυνση των σχέσεων των ΗΠΑ και της Δύσης, Παρά το γεγονός ότι έχει ότι ο νατοϊκός ευρωπαϊκός χώρος βλέπει ότι αυτού του είδους η γεωπολιτική απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, υπό την προεδρία του Donald Trump, αντιτίθεται στα στενά προσδιοριζόμενα, ως ευρωπαϊκά συμφέροντα.

Αυτή η προσπάθεια της αμερικανικής κυβέρνησης, για την ανακοπή της ανόδου της κινεζικής ισχύος, μέσα από την προσέγγιση, με την Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, εξηγεί, απολύτως, την αλλαγή της στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στον ρωσοουκρανικό πόλεμο, όπου γίνεται αποδεκτή η υπάρχουσα πραγματικότητα, η οποία, επιβάλλει, απλώς, στην Ουάσινγκτων, την διαχειριστική πολιτική, που προσδιορίζεται, από την προσπάθεια, για την διάσωση ό,τι είναι δυνατόν να διασωθεί, για την Δύση, όσον αφορά την Ουκρανία.

Φυσικά, όλα παραμένουν ρευστά και, ως εκ τούτου, είναι μάταιες οι προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, με μόνη βεβαιότητα ότι η άνοδος της ισχύος του Πεκίνου είναι ένα μέγεθος, το οποίο είναι διατηρήσιμο, στο μέλλον, πολύ περισσότερο, όταν η ευρωατλαντική συμμαχία είναι διηρημένη και πολύ περισσότερο, όταν και η ίδια η αμερικανική ελίτ βρίσκεται και αυτή, σε διχασμό, όσον αφορά τις δέουσες γεωπολιτικές αποφάσεις, που αφορούν τις πολιτικές ισορροπίες και την συμβαίνουσα γεωπολιτική ανακατανομή της ισχύος, από την Δύση, στην Ανατολή.

Δεν χρειάζεται να γράψω περισσότερο, για το ζήτημα αυτό καθώς όλα όσα, ήδη, έχω γράψει καθιστούν σαφέστατη την παρούσα κατάσταση. Απλώς, θυμίζω, στους αναγνώστες, το αρχικό βίντεο, που έχω αναρτήσει, στο παρόν δημοσίευμα, το οποίο είναι απαραίτητο να παρακολουθήσουν.