7-2-2026 Ο πρόεδρος Trump διστάζει να επιτεθεί, κατά του Ιράν, αλλά δεν έχει άλλες σοβαρές λύσεις. Οι διαπραγματεύσεις, ουδόλως, αποκλείουν την αμερικανική επίθεση, ενώ η Κίνα συμμετέχει, ενεργά, στην στήριξη του περσικού καθεστώτος.

 

Όπως, αναφέρω και στο, παραπάνω, χθεσινό (6-2-2026) βίντεο, οι διαπραγματεύσεις, με το ιρανικό καθεστώς, στο Αμπού Ντάμπι, που διεξάγεται, μέσω τρίτου, δεν σημαίνουν ότι δεν επίκειται αμερικανική επίθεση, στο Ιράν. Ο τεράστιος αμερικανικός πολεμικός στόλος, έξω από τον Περσικό Κόλπο και οι εντατικές προετοιμασίες στο σύστημα των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων, στην Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή αποδεικνύουν ότι η Ουάσινγκτων θα επιτεθεί, κατά του Ιράν, ανεξάρτητα, από την διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων, όπως, άλλωστε, συνέβη και πέρυσι το καλοκαίρι.

Ο Donald Trump δεν μπορεί, χωρίς να αποδεχθεί την επέλευση των αρνητικών επιπτώσεων, εις βάρος του, στο αμερικανικό κοινό, οι οποίες θα επέλθουν, επειδή η απόσυρση του αμερικανικού πολεμικού στόλου, χωρίς μάχη, από την περιοχή του Περσικού Κόλπου, θα εκληφθούν, ως μια βαριά πολιτική ήττα του ίδιου του Αμερικανού προέδρου και αυτό θα του κοστίσει, πολιτικά, παρά πολύ, καθώς τον ερχόμενο Νοέμβριο, διεξάγονται εκλογές, για την ανανέωση του 1/3 του αμερικανικού Κογκρέσου (της βουλής και της γερουσίας) και μια απεμπλοκή και απομάκρυνση του αμερικανικού πολεμικού στόλου, από τον Περσικό Κόλπο, χωρίς μάχη, θα κοστίσει, πολιτικά, παρά πολύ, στον Donald Trump.

Ως εκ τούτου, η λογική των δεδομένων οδηγεί, αναπόφευκτα, στο συμπέρασμα ότι η αμερικανική επίθεση, στο Ιράν, επίκειται, καθώς η Τεχεράνη μπορεί να συζητά, όσον αφορά το πυρηνικό της πρόγραμμα, αλλά δεν πρόκειται να αποδεχθεί, σε καμμία περίπτωση, την απαίτηση  της Ουάσινγκτων να μειώσει δραστικά τα πυραυλικά αποθέματα του πολεμικού της οπλοστασίου, διότι, μια τέτοια αποδοχή, θα σημάνει τον αφοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων και των φρουρών της επανάστασης του Ιράν, καθιστώντας την χώρα αυτή, ανίσχυρη και ευάλωτη, απέναντι, σε οποιονδήποτε αντίπαλο, στην περιοχή. 

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, καθίσταται σαφές ότι η αμερικανική αξίωση δεν είναι ρεαλιστική και θα απορριφθεί, από την περσική πλευρά, η οποία έχει, στο πλευρό της, την Ρωσία και κυρίως, την Κίνα, καθώς το Πεκίνο, στηρίζει το ιρανικό καθεστώς, επειδή αποτελεί μια σημαντική πηγή των κινεζικών εισαγωγών πετρελαίου και πετρελαιοειδών και δεν πρόκειται να επιτρέψει, στις ΗΠΑ, να ανατρέψουν το υβριδικό θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, καθώς με τις διαστημικές της εγκαταστάσεις, δίνει την εικόνα, στις ιρανικές ένοπλες, όσον αφορά την Μέση Ανατολή, σε πραγματικό χρόνο, ενισχύοντας τις αμυντικές δυνατότητες της Τεχεράνης και με την αποστολή πυραυλικών και άλλων πολεμικών συστημάτων και όπλων.

Έτσι, τα περιθώρια των κινήσεων, που διατίθενται, στον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump, είναι, εξαιρετικά, στενά, έως ανύπαρκτα.

Ή θα επιτεθεί, στο Ιράν και σε κάθε περίπτωση ό,τι  και αν συμβεί, ο Donald Trump θα μπορέσει να διακηρύξει την νίκη του, ή θα αποσύρει τον τεράστιο πολεμικό στόλο, που έχει στείλει, στον Περσικό Κόλπο, κάτι που θα εκληφθεί , ως προσωπική του ήττα.

Το τί θα πράξει ο πρόεδρος Donald Trump, μένει να το δούμε.