1905 - 2015. Η - τσαρική, σοβιετική και μετασοβιετική - Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η συγκριτική εισοδηματική ανισότητα. (Μια βαθύτερη εξέταση της κοινωνίας της “Ε.Σ.Σ.Δ.” και η οικονομία του κεντρικού σχεδιασμού, στον σύγχρονο γραφειοκρατικό καπιταλισμό, που αποτελεί, την ιστορική συμβολή του Ιωσήφ Στάλιν).

 



Με την συγκριτική παρατήρηση της πολύ σημαντικής διαφοροποίησης της εισοδηματικής ανισότητας, μεταξύ της Ρωσίας, των ΗΠΑ και της Γαλλίας, σε μια μακρά χρονική περίοδο 115 ετών, από το 1905, έως το 2015, ασχολείται το παρόν δημοσίευμα και το, παραπάνω, βίντεο, με βάση τον αρχικό πίνακα που δημοσιεύεται και ο οποίος καταγράφει τις παράλληλες πορείες των εισοδηματικών ανισοτήτων, στις τρεις αυτές χώρες του σύγχρονου γραφειοκρατικού καπιταλισμού, ανεξαρτήτως των διαχρονικών ειδικών εξελικτικών πολιτικοκοινωνικών μορφών τους.

Αυτή η συγκριτική πορεία των εισοδηματικών ανισοτήτων, στις τρεις αυτές χώρες, κατά την μακρά χρονική περίοδο, στην οποία γίνεται η σύγκριση, έχει την, εξαιρετικά, ιδιαίτερη σημασία της όσον αφορά την Ρωσία, διαχρονικά. είτε ως Ρωσική Αυτοκρατορία είτε ως Σοβιετική Ένωση, είτε ως μετασοβιετική Ρωσία, που ακολούθησε την αυτοδιάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με πρωτοβουλία της κρατικοκαπιταλιστικής κομματικής και κρατικής σοβιετικής γραφειοκρατίας, που θέλησε να μετασχηματιστεί σε μια καπιταλιστική ολιγαρχία, δυτικού τύπου και πραγματοποίησε αυτό το επίπονο κοινωνικό και οικονομικό εγχείρημα, μετά γνωστά αποτελέσματα, τα οποία, άλλωστε, καταγράφονται και στον αρχικό πίνακα του παρόντος δημοσιεύματος. 
Εδω θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο συντελεστής Gini, στην Σοβιετική Ένωση κυμαινόταν περίπου μεταξύ των 26 και 29 μονάδων της κλίμακας της εισοδηματικής ανισοκατανομής Gini Index, κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και όπως προκύπτει, από τον αρχικό πίνακα, που περιλαμβάνει την σοβιετική περίοδο, από το 1917, έως το 1991, κινήθηκε, σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα, πριν την δεκαετία του 1980, καθώς ο πίνακας αυτός καταγράφει, με διαφορετικό τρόπο τις εισοδηματικές ανισότητες (και στις τρεις χώρες, τις οποίες αφορά), δηλαδή εξετάζοντας την  ποσοστιαία συμμετοχή του 10% των ανώτερων εισοδηματικών κλιμακίων των πληθυσμών των χωρών αυτών, επί του συνολικού ποσοστού των εισοδημάτων, στις χώρες αυτές (Ρωσία, ΗΠΑ και Γαλλία), απεικονίζοντας, έτσι, μια πολύ χαμηλή εισοδηματική ανισότητα, σε σύγκριση, με τις  δύο αυτές δυτικές οικονομίες, αλλά και ευρύτερα, με δεδομένο, βέβαια το γεγονός ότι τα επίπεδα των Ακαθάριστων Εθνικών Εισοδημάτων (ΑΕΕ), που είναι, πρακτικά, ισοδύναμα, με τα Ακαθάριστα Εθνικά Προϊόντα (ΑΕΠ) των χωρών αυτών, καθώς, στις ΗΠΑ, τα μεγέθη της εισοδηματικής ανισότητας κυμάνθηκαν, από τις 45, έως 50 μονάδες,, κατά την περίοδο 1905 - 1929 και από 40, έως τις 35 μονάδες, κατά την περίοδο 1930 - 1980, για να βρίσκεται το 2015, στις  41,5 μονάδες του πίνακα Gini (κάτι, που συμβαίνει και σήμερα), ενώ, στην Γαλλία, υπήρξε μια, περίπου, αντίστοιχη κλιμάκωση εισοδηματικών ανισοτήτων, με τις ΗΠΑ, που αποκλιμακώθηκε, σημαντικά, με έναρξη την δεκαετία του 1970 και το 2015 βρέθηκε, στις 32,7 μονάδες του πίνακα Gini (ενώ, τώρα, βρίσκεται, στις 31,8 μονάδες· γι’ αυτό, άλλωστε και το μεγάλο κοινωνικό κοιλοπόνημα, στην Γαλλία).


Βέβαια, η “Σοβιετική Ένωση” είχε μεγάλες, περιφερειακές ανισότητες, καθώς, παρά τον καθοριστικό ρόλο του κεντρικού σχεδιασμού της σοβιετικής οικονομίας, που αποτελεί και την ουσιαστική ιστορική συνεισφορά του Ιωσήφ Στάλιν, έργο του οποίου αποτελεί ο κεντρικός σχεδιασμός (τα πενταετή πλάνα) του “σοβιετικού” γραφειοκρατικού κρατικού καπιταλισμού και την σχετική συμπίεση των μισθών από το κράτος, υπήρχαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα ομοσπονδιακά κράτη. 
Γενικά, οι εκτιμήσεις αυτές, για την “Σοβιετική Ένωση” βασίζονται, κυρίως, στους χρηματικούς μισθούς και φυσικά δεν αποτυπώνουν τις μη χρηματικές ανισότητες (δηλαδή το γεγονός ότι η κομματική ελίτ - η νομενκλατούρα -, που ήταν, εξαιρετικά, περιορισμένη, ως αριθμητικό μέγεθος, σε σύγκριση, με τον πληθυσμό της ομοσπονδιακή αυτής χώρας, είχε αποκλειστική πρόσβαση, σε αγαθά και υπηρεσίες, στις οποίες δεν είχε ο υπόλοιπος πληθυσμός, ήτοι, σε ειδικά καταστήματα, σε κατοικίες, σε υψηλότερη εισοδηματική κλιμάκωση κλπ, κάτι, που καταγράφεται (έστω και περιορισμένα) και στον αρχικό πίνακα του παρόντος δημοσιεύματος, ενώ, πρέπει να προστεθούν και τα εισοδήματα, από την παραοικονομία, η οποία διογκώθηκε, στη δεκαετία του 1980.
Μετάβαση (Μετά το 1991): Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ και τη μετάβαση στην οικονομία της αγοράς, η ανισότητα αυξήθηκε ραγδαία. Στη Ρωσική Ομοσπονδία, για παράδειγμα, ο δείκτης εκτινάχθηκε από τις 23,8 μονάδες (1988) στις 48,4 μονάδες το 1993.
Εννοείται, βέβαια, ότι με την αυτοδιάλυση της “Σοβιετικής Ένωσης”,  η σοβιετική γραφειοκρατία, που πρωταγωνίστησε, σε αυτήν την εξέλιξη, μετατράπηκε, σε μια κλασική γραφειοκρατική καπιταλιστική ολιγαρχία, δυτικού τύπου και φυσικά ο δείκτης της εισοδηματικής ανισότητας, σύμφωνα, με τον πίνακα Gini, στην μετασοβιετική Ρωσία εκτινάχθηκε, το 1993, στις 48, 4 μονάδες του, εν λόγω, πίνακα, για βρεθεί,  όπως περιγράφουν τα δεδομένα στοιχεία, στις 50, περίπου, μονάδες, το 2004 και να αποκλιμακωθεί, στην συνέχεια και το 2015, στα επίπεδα, 40,3 μονάδων και σήμερα να βρίσκεται, στα επίπεδα των 39,8 μονάδων του πίνακα Gini.


Είναι σαφές, λοιπόν, ότι η εισοδηματική ανισότητα, στην “Σοβιετική Ενωση”, από το 1918, είναι δεδομένη και είναι προφανές, επίσης, ότι η κομμουνιστική κομματική και η κρατική γραφειοκρατία, είχαν, σημαντικά, υψηλότερα εισοδήματα, από τον γενικό πληθυσμό της χώρας αυτής, μέχρι την αυτόδιάλυσή της, τον Δεκέμβριο του 1991, αλλά είναι, επίσης, γεγονός το ότι αυτή η εισοδηματική ανισότητα κινήθηκε, σε, αρκετά, χαμηλότερα επίπεδα, από την μέγιστη πλειοψηφία των λοιπών καπιταλιστικών κρατών της Δύσης και μάλιστα, ειδικότερα, σε σχέση, με τις μεγάλες οικονομίες, δηλαδή, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στην δυτική Ευρώπη η εισοδηματική ανισότητα, που υπήρχε στην “Σοβιετική Ένωση” ήταν πολύ μικρότερη, από τις εισοδηματικές ανισότητες, στις οικονομίες αυτές.
Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να μυθοποιούμε αρνητικά, ή θετικά, την “Σοβιετική Ένωση”. 
Αρκεί να μπορούμε να την περιγράψουμε, ψυχρά και αντικειμενικά, ως ταξική κοινωνία της κρατικοκαπιταλιστικής γραφειοκρατίας και αυτό είναι, που επιχείρησα, στο σημερινό δημοσίευμα, όπως και στο χθεσινό βίντεο, το οποίο έχω αναρτήσει, στην αρχή του παρόντος άρθρου, το οποίο καλώ τους αναγνώστες να παρακολουθήσουν αυτό το βίντεο, διότι περιέχει σημαντικά λεπτομερειακά στοιχεία και για την “Ε.Σ.Σ.Δ.”και για τις άλλες δύο οικονομίες, που παρουσιάζονται, στον αρχικό πίνακα· δηλαδή τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Γαλλία. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

2014 - 2015 : Στο 1 τρισ. € εκτινάχθηκε το ελληνικό δημόσιο χρέος! (Τα eurocommercial papers, ως κρυφό παράλληλο νόμισμα και η εγκληματική διαχείριση του βραχυχρόνιου δημόσιου χρέους. Από τα 129,11 δισ. € των σαμαροβενιζέλων, στα 740,46 δισ. € του Αλέξη Τσίπρα).

Δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου 2015; Καλοδεχούμενο, αν και απροετοίμαστο, αφού η διεξαγωγή του θα πλήξει, καίρια, τον σκληρό πυρήνα του ελιτιστικού κατασκευάσματος της ευρωζώνης. (Σε παράλληλο τοπικό νόμισμα, θα οδηγήσει η καταψήφιση των προτάσεων των δανειστών);

Το κουαρτέτο των δανειστών, η "διαπραγμάτευση" για τα μέτρα του 3ου Μνημονίου, η ελληνική οικονομία, η ευρωζώνη και τα προκύπτοντα αδιέξοδα. (Η μέγγενη του διαπραγματευτικού μοντέλου Hicks και η επικείμενη παράδοση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, στις απαιτήσεις των ευρωζωνιτών και του Δ.Ν.Τ.).