11/2026. Η συντριπτική ήττα του Donald Trump, στις ενδιάμεσες εκλογές, για το Κογκρέσο, χωρίς να έχει αντίπαλο, αποτελεί κλασική περίπτωση μιας ήττας αυτού του επιπέδου. Το ίδιο, άλλωστε, πρόκειται να συμβεί, στον Κυριάκο Μητσοτάκη, στις προσεχείς ελληνικές βουλευτικές εκλογές, οπότε και αν τις διεξαγάγει, αφού, στην πολιτική, όπως και στην ζωή, δεν χρειάζεται, ντε και καλά, να υφίσταται ένας αντίπαλος, για ηττηθεί κάποιος. Μπορεί να το καταφέρει και μόνος του.

 

Με το βαρύ κόστος της συντριπτικής ήττας, που υπέστη ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, εξαιτίας του, ασχολούμαι, στο παρόν δημοσίευμα, όπως και στο, παραπάνω, βίντεο καθώς αυτή η συντριπτική ήττα επήλθε, χωρίς ο Αμερικανός πρόεδρος να έχει, απέναντί του, κάποιον σοβαρό αντίπαλο, παρά, μόνο, τον κακό εαυτό του, αφού το Δημοκρατικό Κόμμα βρίσκεται, σε μια κατάσταση, που το έχει θέσει, εκτός μάχης - αν και ο Donald Trump κάνει ό,τι μπορεί για να το αναστήσει - χωρίς κάποια πολιτική φιγούρα, η οποία να επικρατεί, στις τάξεις του και φυσικά, το αμερικανικό εκλογικό σώμα να ψήφισε τους αντιπάλους των όσων υποστήριξε ο Αμερικανός πρόεδρος και το  Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, μόνον, επειδή θέλησε να εκφράσει την αντίθεσή του, στις ακολουθούμενες πολιτικές του Donald Trump, στον οποίον χρέωσε το απλό και απολύτως αληθινό γεγονός ότι εξαπάτησε την αμερικανική κοινωνία, που,  στην μεγάλη της πλειοψηφία, τον ψήφισε, στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2024, με ένα, εντελώς, διαφορετικό πολιτικό πρόγραμμα, από αυτό, που εφάρμοσε.

Ο DonaldTrump εφάρμοσε τα αντίθετα, από τις προεκλογικές διακηρύξεις του, οι οποίες αφορούσαν το ότι δεν επρόκειτο να εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, σε πολέμους, στο εξωτερικό, όπως, επίσης, ότι θα καταπολεμήσει τις πληθωριστικές τάσεις και την πτώση των πραγματικών εισοδημάτων των Αμερικανών πολιτών, γεγονότα, που ήσαν αποτέλεσμα των πολιτικών, που ακολούθησε ο ο Jo Biden, κατά την διάρκεια της δικής του προεδρικής θητείας, την τετραετία 2021 - 2025. 

Αυτό είναι, λοιπόν, το πρόβλημα του Donald Trump, ο οποίος φέρθηκε, στην αμερικανική κοινωνία, ως κοινός απατεώνας, εμπλέκοντας τις ΗΠΑ, μαζί με το Ισραήλ, στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου, με τις συνεχείς επιθέσεις, κατά του Ιράν, οι οποίες, όχι, μόνον, απέτυχαν τον σκοπό τους δηλαδή την ανατροπή του ισλαμικού σιιτικού καθεστώτος, αλλά οδήγησαν και στο πολύμηνο κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, με αποτέλεσμα την εκτίναξη του κόστους της ενέργειας, σε παγκόσμιο επίπεδο και φυσικά και στην αμερικανική αγορά, φθάνοντας την τιμή του του γαλονιού, στην βενζίνη στα 5 δολάρια, κάτι, που δεν είναι υποφερτό, από τους Αμερικανούς πολίτες, οι οποίοι είναι συνηθισμένοι, στο να χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητα τους, κατά κόρον και ως εκ τούτου, βρέθηκαν αντιμέτωποι, με τα δυσμενέστατα αποτελέσματα αυτού του πολέμου, που διεξήγαγε ο Donald Trump, με δική του πρωτοβουλία, κατά του Ιράν και τα οποία επιβάρυναν, κατά πολύ, το κόστος, στην αμερικανική αγορά και βέβαια, οδήγησαν, στην πτώση του καθημερινού βιοτικού επιπέδου της αμερικανικής κοινωνίας. 

Με λίγα λόγια, αυτό που έκανε ο Donald Trump είναι να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα μιας κλειστής ολιγαρχίας, που τον στήριξε και αφορά τους πετρελαιάδες το νοτίων πολιτειών των ΗΠΑ και το εβραϊκό λόμπι, που, όπως αποδείχτηκε, δεν είχαν την δυνατότητα να αποτρέψουν την σαρωτική εκλογική ήττα του Αμερικανού προέδρου, στις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026. 

Η περίπτωση αυτή της συντριπτικής εκλογικής ήττας του Donald Trump είναι κλασική περίπτωση ενός πολιτικού ηγέτη, ο οποίος, με τις ακολουθούμενες πολιτικές του, που, πολλές φορές, είναι και αλλοπρόσαλλες, χάνει τις εκλογές, χωρίς να έχει, απέναντί του κάποιον σοβαρό αντίπαλο. Αυτό είναι, που συνέβη, με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος, πλέον, είναι αυτό που αποκαλούν οι Αμερικανοί “κουτσή πάπια”, δηλαδή ένας πρόεδρος, ο οποίος έχει χάσει την πλειοψηφία, στο αμερικανικό κογκρέσο και το κυριότερο, έχει χάσει την υποστήριξη της αμερικανικής κοινωνίας, την ίδια στιγμή, που η θητεία του ως προέδρου, από, εδώ και πέρα, είναι μετρημένη και θα διαρκέσει, στην καλύτερη περίπτωση, απλώς και, μόνον, δύο χρόνια, μέχρι τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2028, στις οποίες δεν έχει το δικαίωμα να υποβάλει υποψηφιότητα, καθώς διανύει την δεύτερη θητεία του, ως πρόεδρος των ΗΠΑ, χωρίς να έχει δικαίωμα, για μια τρίτη θητεία, με βάση το αμερικανικό Σύνταγμα. 

Όπως ο ίδιος είπε, θα είναι ο πρόεδρος, που θα ασκήσει veto, σε κάθε νομοθετική πρωτοβουλία της πλειοψηφίας του Δημοκρατικού Κόμματος, στο κογκρέσο, που διαμορφώθηκε από τις πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές, για την ανάδειξη του ενός τρίτου της θητείας των μελών του αμερικανικού κογκρέσου, εφόσον δεν συμφωνεί, με αυτές (και αυτό το veto, για να ανατραπεί, από το κογκρέσο θα απαιτηθεί να διαμορφωθεί μια πλειοψηφία των 2/3 των μελών του), δηλαδή, με λίγα λόγια, θα ασκεί veto και θα εκδίδει, διαρκώς, προεδρικά διατάγματα, με τα οποία θα διοικεί το αμερικανικό κράτος και την χώρα, αλλά, επί της ουσίας, ο πολιτικός του βίος τελειώνει και στο ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο, ετοιμάζονται για θέσουντην  υποψηφιότητά τους, στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2028, επιδιώκοντας την ανάδειξη τους, μέσα, από τις εσωκομματικές διαδικασίες του κόμματος, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ J.D. Vance και ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio,  ενώ, ήδη, στους Δημοκρατικούς, υφίσταται μια τεράστια πολιτική ακαταστασία, καθώς δεν υπάρχει κάποια κυρίαρχη πολιτική φυσιογνωμία (ή, έστω, δύο κυρίαρχες φυσιογνωμίες), που να μπορούν, από τώρα, να διεκδικήσουν, με αξιώσεις, το χρίσμα, από το Δημοκρατικό Κόμμα, προκειμένου να υποβάλουν υποψηφιότητα, για την αμερικανική προεδρία, τον Νοέμβριο του 2028. Υπάρχουν, κάπου, 30 φιλόδοξοι υποψήφιοι, οι οποίοι θα δοκιμάσουν την τύχη τους και βέβαια, το τί θα συμβεί, είναι κάτι, το οποίο θα δούμε πώς θα εξελιχθεί. 

Αυτό, που έχει σημασία, είναι ότι, τώρα, τελειώνει, έτσι κι αλλιώς, ο Donald Trump, ο οποίος έχει περιορισμένο παρόντα πολιτικό βίο, που θα τερματισθεί, στο τέλος ερχόμενης διετίας. 

Όπως προανέφερα, η περίπτωση του Αμερικανικού προέδρου αποτελεί κλασική περίπτωση ηγέτη, ο οποίος, χωρίς να έχει σοβαρούς πολιτικούς αντιπάλους, απέναντί του, υπέστη πολιτική συντριβή, η οποία οφείλεται, απλά και μόνο, στον εαυτό του, διότι έπαιξε μόνος του και έχασε μόνος του, σε αυτό το εκλογικό παιχνίδι. 

Και ερχόμενος, στις δικές μας πολιτικές εξελίξεις, πρέπει να υπογραμμίσω ότι η περίπτωσή του αφορά, απολύτως τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνηση του, καθώς και αυτός, στις βουλευτικές εκλογές, της χώρας μας, όποτε και τις διεξαγάγει, πρόκειται να υποστεί μια μεγάλη ήττα, επίσης χωρίς να έχει, απέναντί του, κανέναν αξιόλογο πολιτικό αντίπαλο, παρά μόνο, τον πολύ κακό εαυτό του. Και φυσικά θα καταφέρει να χάσει αυτές τις βουλευτικές εκλογές, παρά το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία, κρατήσει την πρώτη θέση, στην εκλογική κατάταξη των κομμάτων, αλλά, με πολύ χαμηλά ποσοστά, τα οποία, ουσιαστικά, θα αποτελούν, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μία σημαντική, ίσως και σαρωτική προσωπική πολιτική ήττα του σημερινού πρωθυπουργού. 

Έτσι, συμβαίνει όταν οι πολιτικοί ηγέτες, γράφουν, στα παλαιά τους υποδήματα, τις επιθυμίες της κοινωνίας. Το αποτέλεσμα είναι να γεύονται την ήττα, η οποία είναι ευτελιστική, ακριβώς, επειδή, όταν δεν υφίσταται κάποιος σημαντικός αντίπαλος απέναντί του, ο οποίος να μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι εκείνος, που επικράτησε, στις διεξαγόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. 

Αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτό είναι το μέλλον και αυτή είναι η πορεία, που διάλεξε και υφίσταται, από δω και πέρα και του Κυριάκου Μητσοτάκη, ως αποτέλεσμα της οίησης και της αλαζονείας του, διότι αγνόησε την ελληνική κοινωνία - και κυρίως, τους συντηρητικούς ψηφοφόρους του -, με αποτέλεσμα την βαριά ήττα του σημερινό πρωθυπουργού που, έρχεται εξ αιτίας των δικών του πολιτικών, χωρίς, επαναλαμβάνω, να έχει κανέναν αντίπαλο. 

Και στον Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως και στον Donald Trump, δεν χρειάζεται κάποιος σοβαρός πολιτικός αντίπαλος, για να ηττηθεί. Θα καταφέρει και ο σημερινός πρωθυπουργός να ντυθεί μόνος του.