Η τουρκική ρηματική διακοίνωση, που ακολούθησε την αντίστοιχη γαλλική, για την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, ολοκληρώνει την παραγωγή πραγματικών και πρακτικών αποτελεσμάτων, περί ελληνοτουρκικής διαφοράς, που προέκυψε, ως προς τα κυριαρχικά δικαιώματα, για την υφαλοκρηπίδα και την AOZ, στην περιοχή του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

 

Οι εξελίξεις, που ακολούθησαν την ρηματική διακοίνωση του γαλλικού υπουργείου εξωτερικών, προς την Άγκυρα, όσον αφορά την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, ευθύς εξαρχής, ήσαν προδιαγεγραμμένες, από την ίδια την αποστολή της ρηματικής διακοίνωσης, προς την τουρκική πλευρά, όπως περιγράφεται και στο, παραπάνω, βίντεο, καθώς μια τέτοιου τύπου, ενημέρωση δεν προβλέπεται από καμία διάταξη του διεθνούς δικαίου, για τέτοιου τύπου εργασίες, σε διεθνή ύδατα, παρά μόνο εάν αυτά τα έργα, σαν την πόντιση των καλωδίων διενεργείται, εντός της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) μίας άλλης χώρας, με παρακείμενες, ή αντικείμενες ακτές. Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αναγνώρισε τα υποτιθέμενα και ανύπαρκτα κυριαρχικά δικαιώματα του τουρκικού κράτους, που έχουν, γραπτώς, εκφρασθεί, με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, που έχει σταλεί και πρωτοκολληθεί, στον Οργανισμό Ηνωμενων Εθνών ως ένα κείμενο, το οποίο επέχει θέση ΑΟΖ. Και φυσικά, η γαλλική ρηματική διακοίνωση δεν προέκυψε, από το πουθενά. Έγινε, μετά, από παράκληση της παρούσας ελληνικής κυβέρνησης, προς τον πρόεδρο του γαλλικού κράτους Emmanuel Macron και εκδόθηκε, χωρίς, φυσικά, καμμία αρμοδιότητα, καθώς η Γαλλία δεν είναι παράκτιο κράτος, στη περιοχή του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου, με την επίκληση - όπως λέγεται - λόγων “διπλωματικής αβροφροσύνης” και “χωρίς” (υποτίθεται) “να λαμβάνει θέση, ως προς τα κυριαρχικά δικαιώματα των παράκτιων χωρών”.

Μόνο, που, αν και δεν είναι γνωστό το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης, προς την Άγκυρα, ουσιαστικά, αυτό, που προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο, ειναι ακριβώς, η ενημέρωση του παράκτιου κράτους, με την οποία αναγνωρίζεται ότι η Τουρκία, ως παράκτιο κράτος, έχει κυριαρχικά δικαιώματα, καθώς, δεν υπήρχε κανένας άλλος λόγος την ενημερώσει η Γαλλία και μέσω της Γαλλίας, η ελληνική  κυβέρνηση.

Άλλωστε, η έκδοση άδειας, για τέτοιες εργασίες, προβλέπεται μόνο για ό,τι γίνεται εντός της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας, των 6 ναυτικών μιλίων, την οποία η Άγκυρα δεν αμφισβητεί. Και φυσικά, η τουρκική κυβέρνηση ήθελε την γραπτή ενημέρωση, που, τελικά, της παρασχέθηκε, μέσω του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών, για να κατοχυρώσει την ύπαρξη και την ισχύ του τουρκολιβυκού μνημονίου, κάτι, που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και αυτό το γεγονός, αποτελεί σαφή ελληνική διπλωματική ήττα, καθώς ενημερώνεται εκείνος, που έχει δικαίωμα να ενημερωθεί. 

Η Άγκυρα, μάλιστα, είχε, ενημερωθεί μέσω της NAVTEX, που εξέδωσε η ελληνική πλευρά, γεγονός, το οποίο θέτει, στην άκρη, το προβαλλόμενο, από την ελληνική πλευρά, επιχείρημα της ενημέρωσης, για λόγους ασφαλείας, καθώς οι NAVTEX εκδίδονται, για αυτόν τον λόγο και γι’ αυτό η τουρκική κυβέρνηση εξέδωσε την δική της αντι-NAVTEX, σχεδόν, αμέσως, με αποτέλεσμα η γαλλική ρηματική διακοίνωση, να  αποτελεί, κατ’ ουσίαν, την  γεωπολιτική αναγνώριση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Άγκυρας, κάτι, που αποτελεί το κρίσιμο ζητούμενο, για την τουρκική κυβέρνηση το οποίο, έστω και δια της τεθλασμένης, έλαβε.

 

Η Τουρκία εξέδωσε, μάλιστα και απαντητική ρηματική διακοίνωση, προς την Γαλλία, ενώ η αναφερόμενη έκφραση της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης, ότι η Γαλλία δεν παίρνει θέση, στις διαφορές των παράκτιων κρατών, ως προς τα κυριαρχικά δικαιώματα, που υφίστανται, σε σχέση με τις θαλάσσιες ζώνες - η οποία μένει να επιβεβαιωθεί, επισήμως, δεν είναι, καθόλου, ουδέτερη, καθώς, επί της ουσίας, αποδέχεται την ύπαρξη της αναφερόμενης “διαφοράς, επί των κυριαρχικών δικαιωμάτων”, και εξ αντικειμένου και εκ των πραγμάτων, αποδέχεται το επιχείρημα της Άγκυρας, που αντίκειται, στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, καθώς υφίστανται, στο Αιγαίο χιλιάδες νησιά, τα οποία  έχουν σαφέστατα και πληρη δικαιώματα, σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, κάτι, που η Άγκυρα αρνείται και ενώ, μάλιστα, αυτό έχει κατοχυρωθεί, με την μερική οριοθέτηση των υφιστάμενων ΑΟΖ, ανάμεσα, στην Ελλάδα και την Αίγυπτο και ενώ η τουρκική πλευρά, με την απαντητική ρηματική διακοίνωση, προς την Γαλλία και την, εν συνεχεία, NAVTEX, που εξέδωσε, κατοχυρώνει ότι, προηγουμένως, είχε συγκατατεθεί, για το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, και την επανέλαβε, επισήμως, με την νέα NAVTEX, ενώ, εάν η ελληνική πλευρά ισχυρισθεί ότι δεν υπέβαλε κανένα αίτημα, η Άγκυρα θα επιδείξει την γαλλική ρηματική διακοίνωση. Στην συνέχεια, εάν η Αθήνα, ισχυρισθεί ότι η γαλλική ρηματική διακοίνωση αποτελεί απλή ενημέρωση, τότε, η Άγκυρα πρόκειται να επικαλεσθεί το επιχείρημα ότι η ενημέρωση αυτή αποτελεί αναγνώριση της ελληνοτουρκικής διαφοράς, για τα κυριαρχικά δικαιώματα, στην περιοχή και προφανώς, θα επιδείξει την NAVTEX, με την συγκατάθεσή, της, την οποία εξέδωσε, όταν το γαλλικό πλοίο “Abeille Marengo” ξεκίνησε, από το Ηράκλειο, για να προχωρήσει, στις εργασίες για την πόντιση του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, στην περιοχή της Κάσου.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, η οποία στοιχειοθετεί την διεξαγωγή της έρευνας, για την τέλεση του βαρύτατου ποινικού αδικήματος του άρθρου 134 του Ποινικού Κώδικα, περί εσχάτης προδοσίας, από τα αρμόδια μέλη της παρούσας κυβέρνησης.

“Φυσικά”, δεν νομίζω ότι μια τέτοια διερεύνηση πρόκειται να διεξαχθεί….