13-11-2026. “Διαπραγματεύσεις”, χωρίς νόημα και περιεχόμενο, για τον πόλεμο, στην Ουκρανία, ο οποίος δεν έχει τέλος, αλλά έχει τελικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι μια παραλλαγή των ρωσικών επιδιώξεων, οι οποίες παραμένουν, επί σκοπώ, ασαφείς.

 

 Με τον πόλεμο, στην Ουκρανία και τις υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις, που διεξήχθησαν, στο Αμπού Ντάμπι, ανάμεσα, στις αντιπροσωπείες της Ρωσίας, της Ουκρανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής [ενώ  οι - ας πούμε - αντιπροσωπείες, από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ, (Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία), παραμένουν, έξω από τις πραγματικές διαπραγματεύσεις, μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ως ωτακουστές σχεδίων αποφάσεων, που αφορούν την μεταπολεμική αρχιτεκτονική ασφαλείας, στον ευρωπαϊκό χώρο], ασχολείται το παρόν δημοσίευμα, όπως και το παραπάνω βίντεο. 

Αυτό, που έχει σημασία, ως τελικό αποτέλεσμα, από τον κύκλο των “διαπραγματεύσεων”, στο Αμπού Ντάμπι, είναι ότι ο πόλεμος τελικά συνεχίζεται, καθώς οι υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν, μένουν χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο και χωρίς κανένα νόημα, αλλά, στην πραγματικότητα, έχουν ένα τελικό αποτέλεσμα, το οποίο πρόκειται να είναι μια παραλλαγή των επιδιώξεων της Ρωσίας, καθώς παραμένει άγνωστη η πραγματική στοχοθεσία της ρωσικής ηγεσίας, όσον αφορά το τέλος του πολέμου, για την Ουκρανία, καθ’ εαυτή, ειδικά, ως προς την εδαφική της επικράτεια, ενώ έχει καταστεί σαφές ότι το όποιο μεταπολεμικό ουκρανικό κράτος υπάρξει, δεν θα του επιτραπεί να είναι αντιρωσικό.

Όπως δήλωσε, επίσημα, ο επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας Βλαντιμίρ Μεντίνσκυ : “Οι στόχοι μας με τον ένα ή άλλο τρόπο, θα επιτευχθούν. Κα σπιθαμή εδάφους, που είναι ρωσικό, θα επιστραφεί (από την Ουκρανία), στην Ρωσία καρι ας αφήσουμε τα μέσα ενημέρωσης της Δυσησ, στις ψευδαισθήσεις τους”.

 Οι συνομιλίες, στο Αμπού Ντάμπι έληξαν και το ρωσικό τελεσίγραφο είναι σαφές. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συναντήθηκε, χθες, στο Κρεμλίνο, με τον κτηματομεσίτη φίλο του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, Steve Witcoff και τον γαμπρό του Αμερικανού προέδρου Jared Kushner, για να συζητήσουν  ανθρωπιστικά ζητήματα (ανταλλαγή αιχμαλώτων κλπ) και αυτό, που ειπώθηκε, κατηγορηματικά, από τον Ρώσο πρόεδρο, πρόκειται για τελεσίγραφο  : Το Κρεμλίνο αδιαφορεί, για τις απαιτήσεις, που υποβάλει το Κίεβο, καθώς για την ρωσική ηγεσία, η μόνη γραμμή οριοθέτησης, σήμερα, είναι τα κρατικά σύνορα.

Ο Steve Witkoff, είπε ότι η επικείμενη ανταλλαγή κρατουμένων, μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, είναι ένδειξη προόδου, στη διευθέτηση. και εξηρε τον ρόλο επίσης τον επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας, Βλαντιμίρ Μεντίνσκυ, για τη συμμετοχή του, στην διαδικασία των διαπραγματεύσεων, από την αρχή της σύγκρουσης και για όσα έπραξε, στο Άμπου Ντάμπι.

Ο πρόεδρος του ρωσικού κράτους υπενθύμισε ότι πιθανή ανάπτυξη ξένιων στρατευμάτων, στην Ουκρανία, είναι απαράδεκτη και θα αποτελέσουν νόμιμο στόχο για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, ενώ όπως είπε ο Steve Witkoff, υπάρχει θέληση, για μια ευρωπαϊκή είσοδο, στην διεξαγωγή της διαπραγμάτευσης και η Μόσχα μπορεί να λάβει, υπόψη της, την θέση, αυτή των ΗΠΑ, καθώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν του απάντησε ότι :

“Είχατε επίσης επαφές, με εκπροσώπους μιας ενωμένης Ευρώπης. Οι αξιολογήσεις σας, από ευρωπαϊκή οπτική γωνία, είναι, επίσης, σημαντικές, για εμάς”.  Και ο Βλαντίμιρ Πούτιν συμπλήρωσε ότι : “Η Ευρώπη θα πρέπει να αποφασίσει. Η Ρωσία δεν έκλεισε, ποτέ, τον διάλογό της, με την Ευρώπη. Οι ίδιες οι ευρωπαϊκές χώρες ήσαν αυτές που διέκοψαν τις επαφές”, ενώ εκδήλωσε την ελπίδα ότι οι ΗΠΑ θα συνεργασθούν, με τους Ευρωπαίους για να τους βοηθήσουν να αποφασίσουν, γύρω από το, εαν θέλουν πόλεμο, ή ειρήνη.

Ο  Steve Witkoff είπε ότι οι Ευρωπαίοι δεν ήσαν παρόντες, στις διαπραγματεύσεις, στο Άμπου Ντάμπι, πλην όμως, ενημερώθηκαν, από τις ΗΠΑ και ότι προσπαθήσουν ο ίδιος και ο Jared Kushner να πείσουν τον πρόεδρο του σημερινού ουκρανικού κράτους Βολοντιμίρ Ζελένσκι ότι πρέπει να ακολουθήσει ένα από τα επιλεγμένα μονοπάτια, για να τερματίσει την σύγκρουση· χωρίς, όμως να να φερθεί, στο ποιά είναι αυτά τα «επιλεγμένα μονοπάτια».

Ο Jared Kushner, από την δική του πλευρά, έθεσε τα δεδομένα, στο πραγματικό ευρύτερο πλαίσιο του ρωσοουκρανικού πολέμου και της λήξης του, αναφερόμενος, στην νέα συνθήκη, για την ασφάλεια, σε ολόκληρο το πεδίο του ευρωπαϊκού χώρου, που επιδιώκει η Μόσχα, μέσα από την διεξαγωγή αυτού του πολέμου, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ βλέπουν την επιθυμία των Ευρωπαίων να συμμετάσχουν, σε διαπραγματεύσεις και να τερματίσουν την σύγκρουση, στην Ουκρανία και ανέφερε ότι η Ουάσινγκτων έχει ξεκινήσει να συζητάει την αρχιτεκτονική ασφαλείας της ηπείρου, με τους Ευρωπαίους συμμάχους της.

Υπάρχει και ένα ευτράπελο στην μετά το τέρμα της συνάντησης του Βλαντιμίρ Πούτιν, με τους δύο Αμερικανούς συνομιλητές του, καθώς, κατά την διάρκεια αυτής της συνάντησης, ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναφέρθηκε, με μπόλικη ρώσικη ειρωνία, στο πώς βλέπει η Ρωσία τις πράξεις της νατοϊκής Ευρώπης, η οποία έχει μετατραπεί, στον κύριο ατζέντη του πολέμου, στην Ουκρανία.

Όπως είπε ο πρόεδρος του ρωσικού κράτους : “Ας υποθέσουμε ότι κάποιος απατεώνας, που έκτισε εξοχικές κατοικίες, στην Ουκρανία δέχεται την ερώτηση, από πού πήρε τα χρήματα. «Από το κομοδίνο»! «Ποιος έβαλε τα χρήματα εκεί»; «Η γυναίκα μου». «Από πού τα πήρε»; «Της τα έδωσα». «Από πού τα πήρες»; «Από το κομοδίνο»!”

και ο Βλαντίμιρ Πούτιν συνέχισε : «Είναι ένας φαύλος κύκλος. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Ευρωπαίους. Μόλις σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος, τα πράγματα θα προχωρήσουν. Αυτό είναι προφανές”.

Επί της ουσίας, λοιπόν, όπως προκύπτει, από τα, παραπάνω, αναφερόμενα, υπάρχουν πολλές διεργασίες, στο παρασκήνιο, αλλά το σκηνικό δεν έχει αλλάξει και φυσικά, ο πόλεμος θα συνεχιστεί και θα γίνει πολύ χειρότερος, ως προς τις συνθήκες ζωής του ουκρανικού λαού, που έχει απομείνει, στην σημερινή Ουκρανία, καθώς οι ρωσικές επιθέσεις, που καταστρέφουν τις ενεργειακές υποδομές της χώρας καθώς και κάθε άλλου είδους υποδομών, πρόκειται να οδηγήσουν την ουκρανική κοινωνία, σε συνθήκες, οι οποίες πρόκειται να είναι αβίωτες μέσα, στον ερχόμενο χειμώνα, αλλά και μετά, από αυτόν. 

Δηλαδή, με λίγα λόγια, ο πόλεμος συνεχίζεται, ενώ, ουσιαστικά, το αποτέλεσμά του έχει κριθεί και πρόκειται - όταν τελειώσει ο πόλεμος σε τουλάχιστον ένα χρόνο από σήμερα· μπορεί και λιγότερο - η Ουκρανία θα έχει γίνει μια χώρα, η οποία, απλώς, θα καταστεί μη κατοικήσιμη.

Αυτή είναι η δυστυχής αλήθεια…