1960 - 2025. Η πολύ σημαντική εισοδηματική ανισότητα, στην Ελλάδα και στον κόσμο, με βάση τον πίνακα/δείκτη Gini Index. Μια δυσχερής εξίσωση, επειδή οι καταγραφές είναι αμφιλεγόμενες, αν και δεν είναι ασήμαντες, διότι διατηρούν την αξία τους.

 


Με την εισοδηματική ανισότητα, στην Ελλάδα και στον κόσμο, ασχολούμαι, στον παρόν δημοσίευμα, όπως και στο παραπάνω, βίντεο, για να υπάρχει μια εικόνα για το φαινόμενο της εισοδηματικής ανισοκατανομής, στον σύγχρονο γραφειοκρατικό καπιταλιστικό κόσμο, με βάση τον πίνακα/ δείκτη Gini (Gini Index), που μετράει την εισοδηματική ανισότητα, σε μια χώρα, σε κλίμακα, η οποία κυμαίνεται, σε ένα εύρος, από το 0, που εκφράζει την απόλυτη ισότητα, έως το 100, το οποίο εκφράζει την απόλυτη ανισότητα, με το επίπεδο των εισοδηματικών ανισοτήτων να χαρακτηρίζεται, από τους οικονομέτρες και γενικώς, από τους οικονομολόγους, ως υψηλό, όταν η μέτρηση του πίνακα/δείκτη Gini, φθάνει, στα επίπεδα του 40 και άνω, σε μια χώρα.

Αυτό, που πρέπει να υπογραμμισθεί, είναι ότι οι καταγραφές, που γίνονται, σε ένα πολύ σημαντικό βαθμό, είναι αμφισβητούμενες, διότι οι μετρήσεις, με βάση την κλίμακα του πίνακα Gini, έχουν ένα υπόβαθρο στοιχείων, στα οποία στηρίζονται, που, σε πάρα πολλές χώρες της παγκόσμιας κατάταξης, που πρόκειται να παραθέσω και είναι παρμένα από την Παγκόσμια Τράπεζα, είναι προβληματικές, λόγω, εξ αντικειμένου, ελλιπών δεδομένων, που αφορούν πολλές, από τις χώρες αυτές, οι οποίες έχουν και μια, σημαντική ή και απολύτως, ασταθή και ρευστή πολιτική, κοινωνική και οικονομική εσωτερική κατάσταση, με αποτέλεσμα να μην είναι αξιόπιστα τα δεδομένα συμπεράσματα, στα οποία προβαίνει η Παγκόσμια Τράπεζα, αν και αυτό, βέβαια, δεν ισχύει για όλες τις μετρούμενες χώρες τις αναφερόμενες χώρες, αφορά έναν, καθόλου, ασήμαντο αριθμό, από αυτές, γι’ αυτό και η παράθεση της κατάταξης αυτής πρέπει να λαμβάνεται, ως ενδεικτική και όχι, ως πλήρως απεικονιστική της υφισταμένης πραγματικότητας, αν και επαναλαμβάνω ότι η μέτρηση της κατανεμημένης εισοδηματικής ανισότητας (που δεν πρέπει να ταυτίζεται, με την ανισότητα, στον κατεχόμενο, ή τον αποθησαυρισμένο πλούτο, διότι η ανισότητα, στα αποκτηθέντα εισοδήματα, σε ένα έτος, είναι ένα, εντελώς, διαφορετικό οικονομικό μέγεθος, όπως, επίσης, ένα εντελώς, διαφορετικό μέγεθος είναι η μέτρηση, που αφορά τα όρια της φτώχειας - και φυσικά, πολύ περισσότερο , τα επίπεδα , κάτω από τα όρια της φτώχειας -, σε κάθε χώρα ), διατηρεί κάποια αξία, ως μια γενική τάση.

Ας δούμε, λοιπόν την μέτρηση της εισοδηματικής ανισότητας, στην οποία προβαίνει η Παγκόσμια Τράπεζα, με βάση τον πίνακα/δείκτη Gini (Gini Index), με αναφορά, για κάθε χώρα, την αριθμητική μέτρηση, εντός του εύρους, που κυμαίνεται, από το 0, έως το 100, με παράθεση του έτους της μέτρησης, σε κάθε χώρα, έχοντας, υπόψιν, ότι όσο παλαιότερο είναι το αναγραφόμενο έτος της μέτρησης, για κάθε χώρα, τόσο περισσότερο σχετικοποιείται και η ακρίβεια αυτής της μέτρησης :

      

Χώρα 

        Μέτρηση του Gini 

Έτος μέτρησης 

south-africa

63.0

2014

Namibia

59.1

2015

Botswana

54.9

2015

Eswatini

54.6

2016

Colombia

53.9

2023

Brazil

51.6

2023

Zambia

51.5

2022

Angola

51.3

2018

Saint Lucia

51.2

2016

Zimbabwe

50.3

2020

Panama

49.7

2024

Mozambique

49.6

2022

Republic of the Congo

48.9

2011

Nicaragua

46.2

2014

Singapore

45.8

2016

Costa Rica

45.8

2024

Honduras

45.7

2024

Comoros

45.3

2014

Guatemala

45.2

2023

Ecuador

45.2

2024

Guyana

45.1

1998

Lesotho

44.9

2017

DR Congo

44.7

2020

Venezuela

44.7

2006

Turkey

44.5

2022

Paraguay

44.2

2024

South Sudan

44.0

2016

Grenada

43.8

2018

Mexico

43.5

2022

Ghana

43.5

2016

Chile

43.0

2022

Central African Republic

43.0

2021

Uganda

42.7

2019

Madagascar

42.5

2012

Argentina

42.4

2024

Cape Verde

42.4

2015

Cameroon

42.2

2021

Bolivia

42.1

2023

Papua New Guinea

41.9

2009

United States

41.8

2023

Djibouti

41.6

2017

Haiti

41.1

2012

Turkmenistan

40.8

1998

Malaysia

40.7

2021

Sao Tome and Principe

40.7

2017

Tanzania

40.5

2018

Trinidad and Tobago

40.2

1992

Peru

40.1

2024

Micronesia

40.1

2013

Uruguay

40.0

2024

Jamaica

39.9

2021

Belize

39.9

2018

El Salvador

39.8

2023

Morocco

39.5

2013

Rwanda

39.4

2023

Philippines

39.3

2023

Suriname

39.2

2022

Tuvalu

39.1

2010

Dominican Republic

39.0

2024

Laos

38.8

2018

Gambia

38.8

2020

Samoa

38.7

2013

Malawi

38.5

2019

Equatorial Guinea

38.5

2023

Bulgaria

38.2

2022

Gabon

38.0

2017

Togo

37.9

2021

Israel

37.9

2021

Kenya

37.7

2022

Sri Lanka

37.7

2019

Burundi

37.5

2020

Burkina Faso

37.4

2021

Chad

37.4

2022

Solomon Islands

37.1

2012

Mauritius

36.8

2017

Yemen

36.7

2014

Palestine

36.4

2023

Senegal

36.2

2021

Vietnam

36.1

2022

Lithuania

36.0

2023

Iran

35.9

2023

Mali

35.7

2021

Sierra Leone

35.7

2018

Marshall Islands

35.5

2019

Ivory Coast

35.3

2021

Lebanon

35.3

2022

Liberia

35.3

2016

Qatar

35.1

2017

Indonesia

34.9

2024

Uzbekistan

34.6

2024

Malta

34.6

2022

Benin

34.4

2021

Italy

34.3

2023

Australia

34.3

2018

Montenegro

34.3

2021

Sudan

34.2

2014

Barbados

34.1

2016

Latvia

34.0

2023

Nigeria

33.9

2022

Taiwan

33.9

2023

Portugal

33.9

2023

Georgia

33.9

2024

Switzerland

33.8

2022

Tunisia

33.7

2021

Jordan

33.7

2010

Luxembourg

33.6

2023

Thailand

33.5

2023

North Macedonia

33.5

2019

Bangladesh

33.4

2022

Spain

33.4

2023

Greece

33.4

2023

Guinea-Bissau

33.4

2021

Russia

33.0

2023

Bosnia and Herzegovina

33.0

2011

South Korea

32.9

2021

Niger

32.9

2021

Serbia

32.8

2022

Germany

32.4

2020

United Kingdom

32.4

2021

Nauru

32.4

2012

Japan

32.3

2020

Vanuatu

32.3

2019

Seychelles

32.1

2018

Mauritania

32.0

2019

France

31.8

2023

Cyprus

31.8

2023

Mongolia

31.4

2022

Austria

31.2

2023

Ethiopia

31.1

2021

Myanmar

30.7

2017

Estonia

30.7

2023

Fiji

30.7

2019

Hungary

30.2

2022

Croatia

30.1

2023

Nepal

30.0

2022

Canada

29.9

2020

Denmark

29.9

2023

Iraq

29.8

2023

Romania

29.8

2023

Pakistan

29.6

2018

Guinea

29.6

2018

Albania

29.4

2020

Sweden

29.3

2023

Maldives

29.3

2019

Kazakhstan

29.2

2021

Ireland

29.0

2023

Timor-Leste

28.7

2014

Egypt

28.5

2021

Poland

28.5

2023

Bhutan

28.5

2022

Kiribati

27.8

2019

Algeria

27.6

2011

Finland

27.4

2023

Kyrgyzstan

27.2

2023

Armenia

27.2

2023

Tonga

27.1

2021

Belgium

26.8

2023

Moldova

26.8

2023

Syria

26.6

2022

Azerbaijan

26.6

2005

Iceland

26.6

2018

Norway

26.5

2023

United Arab Emirates

26.4

2018

Tajikistan

26.1

2024

China

26.0

2022

Netherlands

25.7

2021

Czechia

25.7

2023

Ukraine

25.6

2020

India

25.5

2022

Slovenia

24.7

2023

Belarus

24.4

2020

Slovakia

23.8

2023



Χώρες με τη μεγαλύτερη ανισότητα (Υψηλότερος δείκτης Gini)

Οι χώρες με τις υψηλότερες τιμές εντοπίζονται κυρίως στη Νότια Αφρική και τη Λατινική Αμερική:


Κατάταξη

Χώρα

Δείκτης Gini

Έτος Μέτρησης

1

Νότια Αφρική

63,0

2014

2

Ναμίμπια

59,1

2015

3

Μποτσουάνα

54,9

2015

4

Εσουατίνι

54,6

2016

5

Κολομβία

53,9 – 54,4

2023–2024

6

Βραζιλία

50,3 – 51,6

2023–2024

7

Ζάμπια

51,5

2022

8

Ανγκόλα

51,3

2018

9

Αγία Λουκία

51,2

2016

10

Ζιμπάμπουε

50,3

2019–2020


Αναλύοντας, την, παραπάνω, κατάταξη των χωρών, στον πλανήτη, προκύπτουν κάποια γενικά συμπεράσματα, ως προς τα οποία υφίστανται, πάντοτε, οι αναφερόμενες, εξ αρχής, όχι ασήμαντες, επιφυλάξεις.


Έτσι, όσον αφορά τις χώρες, με την μικρότερη ανισότητα, δηλαδή, με τον χαμηλότερο δείκτη Gini, εδώ, βρίσκονται, κυρίως, ευρωπαϊκά κράτη, με ισχυρά συστήματα κοινωνικής πρόνοιας :


  • Σλοβακία (23,8 – 24,1). Καταγράφει, σταθερά, την χαμηλότερη εισοδηματική ανισότητα, παγκοσμίως.
  • Λευκορωσία (24,4). Διατηρεί πολύ μικρές εισοδηματικές αποκλίσεις, μεταξύ των νοικοκυριών.
  • Σλοβενία (περίπου, 24,3 – 24,7). Αποτελεί την δεύτερη, με την πιο χαλαρή εισοδηματική ανισοκατανομή οικονομίες της ευρωζώνης.
  • Τσεχία (περίπου 25,7 – 26,2). Είναι η τρίτη, στην σειρά οικονομία της λεγόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης  και παρουσιάζει χαμηλή ανισότητα, στην κατανομή του διαθέσιμου εισοδήματος.
  • Βέλγιο (26,8 – 27,0). Είναι η χώρα, που ξεχωρίζει, από όλες τις οικονομίες της παλαιάς Δυτική Ευρώπη και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ), για την αναδιανεμητική της πολιτική. 




Όσον αφορά την εικόνα, στην Ευρώπη και στις μεγάλες οικονομίες :

  • Η Ελλάδα. Με τιμή 33,4, βρίσκεται μακριά, από τον μέσο όρο της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, που μετράται, στο 29,2 του δείκτη Gini και όχι μακριά, από το επίπεδο της υψηλής εισοδηματικής ανισότητας, αν και τα διαχρονικά, δεδομένα στοιχεία της μακράς χρονικής περιόδου 1960 - 2009, είναι, απολύτως, διαφορετικά, σε σχέση αισθητή με τα, μετά το 2009, παρουσιαζόμενα, γεγονός, που καθιστά αναξιόπιστες και τις δύο μετρήσεις, όπως προκύπτει, από την καταμέτρηση, την οποία πραγματοποίησε, στην μεταπτυχιακή του εργασία, όπως φαίνεται, στο, παραπάνω, εικονιζόμενο σχήμα, για την περίοδο 1960 - 2009, ο κ. Δημήτρης Κιβωτός (στο μακροχρόνιο αυτό σχήμα, ο δείκτης Gini ξεκινά, με μέτρηση, στο 0,340, δηλαδή, στις 34 μονάδες και καταλήγει, στο 0,5220, στις 52,2 μονάδες του δείκτη Gini) και την, μετέπειτα, εμφανιζόμενη, ως εξέλιξη, στην χρονική περίοδο 2010 - 2023, εμφανιζόμενη κατάσταση), γεγονός το οποίο δεν συμβιβάζει τις μετρήσεις των δύο χρονικών περιόδων, όσον αφορά την εισοδηματική ανισότητα, στην Ελλάδα, καθώς οι αποστάσεις, ανάμεσα, στις δύο αυτές μετρήσεις κινούνται, σε αστρονομικά επίπεδα. Ας δούμε την εμφανιζόμενη εξέλιξη του δείκτη Gini, την περίοδο 2009 - 2025 : 
    ΈτοςΔείκτης Gini
    200933,1
    201032,9
    201133,5
    201234,3
    201334,4
    201434,5
    201534,2
    201634,3
    201733,4
    201832,3
    201931,0
    202031,4
    202132,4
    202231,4
    202331,8
    202431,8
    202531,6
    Εδώ έχουμε :
    • Υψηλότερη ανισότητα (2014) : Ο δείκτης έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο της περιόδου στο 34,5.
    • Χαμηλότερη ανισότητα (2019) : Ακολούθησε πτώση έως το 31,0 το 2019.
    • Πρόσφατη πορεία (2020–2025)  : Ο δείκτης Gini υποτίθεται πως κινήθηκε, κυρίως, μεταξύ 31,4 και 32,4, φθάνοντας, στις 31,6 μονάδες, το 2025.  
    • Προφανώς, οι αποστάσεις, ανάμεσα, στις δύο μετρήσεις, είναι χαώδεις. Αυτό, όμως, που έχει αξία, βέβαια, είναι το να κρατήσουμε, ως δεδομένο, το γεγονός ότι, ανάμεσα στην 75ετία που πέρασε, από το 1960, η εισοδηματική ανισότητα στην ελληνική κοινωνία έχει διευρυνθεί, κατά πολύ και μάλιστα, πιθανότατα, έχει διπλασιαστεί.
  • Πέραν τούτων, την Υψηλότερη ανισότητα, στην “Ευρωπαϊκή Ένωση” καταγράφουν η Βουλγαρία (39,5) και η Λιθουανία (36,0). 
  • Στις μεγάλες οικονομίες (G20). Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υψηλότερη ανισότητα (41,8) σε σύγκριση με μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες, όπως η Γερμανία (περίπου 32,4) και η Γαλλία(περίπου 31,5), ενώ η Κίνα καταγράφεται, με 26, η Ρωσία, με 33, η Ινδία, με 25,5 και η Τουρκία, με 44,5.

Είναι σαφές, λοιπόν, ότι οι μετρήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας βασίζονται, σε έρευνες νοικοκυριών, που δεν διεξάγονται, κάθε χρόνο, σε όλες τις χώρες, γι' αυτό και χρησιμοποιείται η πιο πρόσφατη διαθέσιμη καταγραφή, ανά χώρα.


Κλείνοντας την παρουσίαση της παγκόσμιας κατάστασης, όσον αφορά το επίπεδο των εισοδηματικών ανισοτήτων, σε όλες τις χώρες του κόσμου, επαναλαμβάνω τις επιφυλάξεις, που πρέπει να έχουμε και ότι πρέπει να βλέπουμε αυτά τα στατιστικά μεγέθη περισσότερο, ως τάσεις, λιγότερο, ως δεδομένη πραγματικότητα και φυσικά, πάντοτε, ανάλογα, με την λειτουργική κατάσταση κάθε χώρας. 


Και φυσικά είναι απαραίτητο οι αναγνώστες να παρακολουθήσουν και το αρχικό βίντεο της παρούσας δημοσίευσης. 


Μ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

2014 - 2015 : Στο 1 τρισ. € εκτινάχθηκε το ελληνικό δημόσιο χρέος! (Τα eurocommercial papers, ως κρυφό παράλληλο νόμισμα και η εγκληματική διαχείριση του βραχυχρόνιου δημόσιου χρέους. Από τα 129,11 δισ. € των σαμαροβενιζέλων, στα 740,46 δισ. € του Αλέξη Τσίπρα).

Δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου 2015; Καλοδεχούμενο, αν και απροετοίμαστο, αφού η διεξαγωγή του θα πλήξει, καίρια, τον σκληρό πυρήνα του ελιτιστικού κατασκευάσματος της ευρωζώνης. (Σε παράλληλο τοπικό νόμισμα, θα οδηγήσει η καταψήφιση των προτάσεων των δανειστών);

Το κουαρτέτο των δανειστών, η "διαπραγμάτευση" για τα μέτρα του 3ου Μνημονίου, η ελληνική οικονομία, η ευρωζώνη και τα προκύπτοντα αδιέξοδα. (Η μέγγενη του διαπραγματευτικού μοντέλου Hicks και η επικείμενη παράδοση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, στις απαιτήσεις των ευρωζωνιτών και του Δ.Ν.Τ.).