30-7-2026. Τα ουκρανικά μέτωπα παρουσιάζουν ρωγμές, που θα εξελιχθούν, σε μια επικείμενη κατάρρευση της ουκρανικής άμυνας.

 

Με τον ρωσοουκρανικό πόλεμο, που είναι ένας ιδιότυπος εμφύλιος πόλεμος, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες 30 Ιουλίου 2026, στο YouTube, όπως και στο παρόν δημοσίευμα, καθώς οι εξελίξεις, στον πόλεμο αυτόν, κατά την διάρκεια του μήνα, έχου ξεφύγει, από την στασιμότητα, της προηγούμενης περιόδου και οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν σημαντικές επιτυχίες, στα πολεμικά μέτωπα, προωθούμενες, προς τα τελευταία αμυντικά των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, δηλαδή το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ, όπως και στο μέτωπο Χασκόβου, αλλά και στα υπόλοιπα, μέτωπα, παρουσιάζουν έντονες ρωγμές καθώς τα προβλήματα στελέχωσης των αμυντικών γραμμών του ουκρανικού στρατού είναι ανεπίληπτα και ημέρα, με την ημέρα, εντείνονται, ολοένα και περισσότερο.

Τα χειρότερα όλων, τα οποία έρχονται, στο μέλλον, είναι ότι επίκειται, όσο και αν καθυστερήσει, η κατάρρευση των ουκρανικών αμυντικών γραμμών, στο ευρύτατα, εκτεταμένο πολεμικό μέτωπο, ενώ πραγματοποιείται ένας συνεχόμενος σφοδρός βομβαρδισμός της Οδησσού και του Νικολάγεφ, που πρακτικά, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, έχουν αποκόψει, αυτά τα δύο μοναδικά και κρίσιμα λιμάνια του ουκρανικού κράτους, από την υπόλοιπη Ουκρανία, καθώς ο ανελέητος διαρκής ρωσικός βομβαρδισμός, στις λιμενικές υποδομές και στα πλοία, που εισέρχονται και εξέρχονται, καταστρέφοντας το εξαγωγικό εμπόριο της Ουκρανίας, που είναι ζωτικό, για τα έσοδα της ουκρανικής οικονομίας.

Άλλωστε, ο  Βλαντιμίρ Πούτιν προσδιόρισε ότι η Ουκρανία θα χάσει τα νοτιοδυτικά αυτά εδάφη της, καθώς οι πόλεις αυτές είναι ρωσικές, αναδεικνύοντας ένα μέρος του σχεδιασμού της ηγεσίας του Κρεμλίνου, όσον αφορά τον πόλεμο, στην Ουκρανία. 

Όμως, δεν είναι,  μόνον, η Οδησσός και το Νικολάγεφ, που βρίσκονται, στην ρωσική ατζέντα, όσον αφορά τις αξιώσεις της Μόσχας, στην σημερινή ουκρανική επικράτεια, αλλά επεκτείνονται και στο Χάρκοβο, το οποίο φαίνεται ότι επίκειται να πέσει, στα χέρια των Ρώσων, καθώς και το Κίεβο αποτελεί έναν πολεμικό στόχο, τον οποίο η μοσχοβίτικη ηγεσία θέλει να κατακτήσει και όπως φαίνεται, ουσιαστικά, ενδιαφέρεται, για την κατάλυση του ουκρανικού κράτους του καθεστώτος και του Κίεβου, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι ουσιαστικά, η Ρωσία σκοπεύει να κατακτήσει, περίπου, όλη την Ουκρανία, κάτι το οποίο θα αποτελέσει μια τραγική εξέλιξη, καθώς ο ουκρανικός πληθυσμός, που θα επιλέξει και  θα υποχρεωθεί να μείνει, στην χώρα του, είτε ευρισκόμενος, υπό την ρωσική κατοχή, είτε θα αναγκαστεί να καταφύγει στο εξωτερικό, ακολουθώντας μια εξέλιξη, η οποία και αυτή θα είναι τραγική. 

Το ευτύχημα, στην όλη υπόθεση, είναι ότι δεν έχει χρησιμοποιηθεί, από την πλευρά του Κρεμλίνου, η πυρηνική επιλογή δηλαδή η χρήση μικρών τακτικών πυρηνικών, στα μέτωπα του πολέμου προκειμένου να κάμψει, γρήγορα και οριστικά, την αντίσταση των Ουκρανών, κάτι το οποίο δεν υπήρξε, καθόλου, δεδομένο, καθώς, όπως έχει δηλώσει ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Άντονυ Μπλίνκεν, όταν η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν βρισκόταν, σε αποδρομή, το Πεκίνο ήταν εκείνο, που έπεισε τον Βλαντιμίρ Πούτιν και την ηγεσία της Μόσχας, να μην χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα, στον πόλεμο της Ουκρανίας, κάτι το οποίο είναι, εξαιρετικά, σημαντικό, αλλά, παράλληλα, έδειχνε και τις προθέσεις της ρωσικής ηγεσίας. 

Αυτή η κινέζικη στάση, που είναι συνετή, ανεξαρτήτως, των όποιων προθέσεων, συνεχίστηκε και τον περασμένο Απρίλιο όταν ο Ντόναλντ Τραμπ επισκέφτηκε το Πεκίνο, όπου ο Σι Τζινπίνγκ του δήλωσε ότι είναι μη αποδεκτή και εντελώς, απαράδεκτη χρήση πυρηνικών όπλων, από τις ΗΠΑ, κατά του Ιράν και όταν ο Αμερικανός πρόεδρος είπε ότι είναι πιθανό το Ισραήλ χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, κατά του Ιράν, τότε, του ξεκαθαρίστηκε, από την κινεζική πλευρά, ότ θα πρέπει να πείσει την ισραηλινή κυβέρνηση να μην ακολουθήσει την οδό της χρήσης πυρηνικών πληγμάτων, κατά του Ιράν, διότι, με αυτό τον τρόπο, το Ισραήλ θα θέσει τον εαυτό του, εκτός της ανθρώπινης κοινωνίας και ως εκ τούτου, θα πληγεί το ίδιο, με πυρηνική επίθεση από το Πεκίνο.

Έτσι και στον ουκρανικό πόλεμο, αποφεύγουμε τα χειρότερα, αλλά αυτό σημαίνει ότι οι ανθρώπινες απώλειες, μέχρι το τέλος των πολεμικών επιχειρήσεων, που θα τερματισθούν, με την συνθηκολόγηση του ουκρανικού καθεστώτος, το οποίο, παράλληλα, θα πρέπει να φύγει, από ό,τι θα έχει απομείνει, από την Ουκρανία, ως χωριστή επικράτεια, εάν θέλει να γλυτώσει την ελευθερία και την ζωή των μελών της ολιγαρχίας, που κυβερνά, σήμερα, την ουκρανική κοινωνία. Και φυσικά, δεν πρόκειται να εκπλαγώ καθόλου εάν οι νεκροί, τουλάχιστον, από ουκρανικής πλευράς, μαζί με τους, βαρύτατα, τραυματισμένους, δηλαδή τους ανάπηρους στρατιώτες, έχουν ξεπεράσει τα 2 εκατομμύρια ανθρώπων.. 

Ο πόλεμος αυτός δεν έπρεπε, καν, να αρχίσει. Δυστυχώς, όμως, άρχισε και πρόκειται να τελειώσει, με έναν τραγικό τρόπο, ούτως, ή άλλως. 

Κλείνοντας το παρόν άρθρο, παραπέμπω τους αναγνώστες, στο αρχικό βίντεο, που ανάρτησα, στο παρόν δημοσίευμα, προκειμένου να παρακολουθήσουν την, σε αυτό, αναπτυσσόμενη επιχειρηματολογία, στην οποία προβαίνω, καθώς αυτή είναι εμπεριστατωμένη και χρήσιμη, για το αναγνωστικό κοινό.