Ο Kυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία πρόκειται να υποστούν μια ευτελιστική ήττα και μάλιστα, χωρίς αντίπαλο, όποτε και αν γίνουν οι προσεχείς βουλευτικές εκλογές. Όμως, η οικονομική κατάσταση, στην χώρα μας, θα, χειροτερεύσει, ούτως, ή άλλως.

 

Με την επερχόμενη εκλογική ήττα της Νέας Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς μάλιστα, πρόκειται να προκύψει το πρωτοφανές γεγονός, ότι αυτό θα συμβεί, ενώ δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός αντίπαλός τους, σε επίπεδα κόμματος και προσώπου, οπότε και αν διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές (φέτος, το φθινόπωρο, ή την άνοιξη του 2027), όπως και με την συνέχιση, ούτως, ή άλλως, της χειροτέρευσης της κατάστασης της ελληνικής κοινωνίας, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (25/7/2026), στο YouTube, καθώς και στο παρόν δημοσίευμα.

Η κακή εικόνα του πρωθυπουργού και του κυβερνητικού κόμματος, που έχει σχηματισθεί, σε ευρύτατα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, παραμένει επιβαρυντική, καθώς ο καιρός περνάει και αναμένεται ότι θα επιδεινωθεί, μέχρι τον Σεπτέμβριο, ενώ, στην καλύτερη περίπτωση, για τον πρωθυπουργό και το κόμμα του, αυτό, που πρόκειται να ακολουθήσει, μετά την όποια παροχολογία, ανακοινώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ίσως, για ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα, να σταθεροποιήσει την κατάσταση και να μην την επιδεινώσει, περαιτέρω.

Η αντιπαράθεση Σπυρίδωνα-Αδωνι Γεωργιάδη και Μάριου Σαλμά είναι, απολύτως, χαρακτηριστική. Έτσι κι αλλιώς, οι νεοδημοκράτες, πλέον, ευτελίζονται μόνοι τους. Δεν χρειάζονται, άλλοι να τους ευτελισουν…

Στα πλαίσια αυτά, ο πρωθυπουργός είναι λογικό και αναμενόμενο να θέλει να παρατείνει την θητεία της παρούσας βουλής, μέχρι το πιο ακραίο δυνατό σημείο της, δηλαδή την άνοιξη του 2027 - πιθανόν, από τον Μάρτιο, έως και τον Μάιο -, προκειμένου, αυτές οι παροχές, που πρόκειται να ανακοινωθούν, να έχουν αντίκρισμα, στα πορτοφόλια των πολιτών, αλλά αυτές οι κινήσεις, μέσα στα πλαίσια του στενού δημοσιονομικού χώρου, που επιβάλουν οι μνημονιακές δεσμεύσεις, που έχει αναλάβει, έναντι των ευρωθεσμών, το κατεστημένο πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν επιτρέπει γαλαντομίες, στην ασκούμενη οικονομική πολιτική και ως εκ τούτου, δεν προβλέπεται ότι οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού, στην ΔΕΘ, στις αρχές Σεπτεμβρίου, να διαφοροποιήσουν, σημαντικά και επί πολύ, την διαμορφωμένη άσχημη εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας, καθώς το κύμα της ακρίβειας των τιμών πρόκειται να συνεχισθεί και να επιδεινωθεί, όχι, μόνον, επειδή οι δύο πόλεμοι, που μαίνονται, στην ευρύτερη γεωπολιτική γειτονιά μας (Ουκρανία και Περσικός Κόλπος), συνεχίζονται και επιβαρύνουν το κόστος, στον χώρο της ενέργειας, αλλά και επειδή η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη (και οποιαδήποτε άλλη) δεν είναι διατεθειμένη να έλθει, σε αντιπαράθεση, με τα διάφορα καρτέλ των μεγάλων επιχειρήσεων, που λυμαίνονται την ελληνική ολιγοπωλιακή αγορά, με τις συνήθεις πρακτικές των εναρμονισμένων τιμών, που κρατούν, ψηλά, τις τιμές των προϊόντων , ακόμη και αυτών, που είναι πρώτης ανάγκης, για το καταναλωτικό κοινό (τρόφιμα, ενέργεια κλπ).

Έτσι, ανεξάρτητα, από το πότε θα αποφασίσει ο πρωθυπουργός να διεξαγάγει τις βουλευτικές εκλογές και ανεξάρτητα, από τα όποια εκλογικά αποτελέσματα προκύψουν, ακόμη και αν ακολουθήσουν, δεύτερες βουλευτικές εκλογές - κάτι, που πιθανολογώ ότι ο κατεστημένος πολιτικός κόσμος θα αποφύγει -, η κατάσταση, στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, πρόκειται να χειροτερεύσει, όποια κυβέρνηση και αν σχηματισθεί, μετεκλογικά.

Οι μνημονιακές δεσμεύσεις και οι αντίστοιχες οικονομικές πολιτικές πρόκειται να συνεχισθούν, ούτως, ή άλλως και αυτή είναι η πορεία, που πρόκειται να ακολουθηθεί, όσο η ελληνική κοινωνία, παραμένει, στην ευρωζώνη, δηλαδή όσο εξακολουθεί η ελληνική οικονομία να φυτοζωεί, με νόμισμα της, το πολυεθνικό ευρώ, το οποίο είναι ένα ξένο νόμισμα, το οποίο, στην πράξη, είναι ένα ακριβό νόμισμα, το οποίο καθιστά την ελληνική παραγωγή μη ανταγωνιστική και στην εξωτερική, αλλά, κυρίως και στην εσωτερική αγορά, όπου και στα δύο αυτά επίπεδα η παραγωγή της χώρας μας παρουσιάζει απώλειες, οι οποίες εμφανίζονται, ανάγλυφα, στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της ελληνικής οικονομίας, το οποίο, από έτος, σε έτος, παραμένει αρνητικό (-13,9 δισεκατομμύρια ευρώ το 2023, -15,1 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024 και -14,1 δισεκατομμύρια ευρώ το 2025).

Όσον αφορά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, τα πράγματα , είναι δραματικά

Ας δούμε την εξέλιξη του ελληνικού ΑΕΠ, από το τελευταίο προμνημονιακο έτος (το 2009, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και αυτό ήταν ένα έτος βαθιάς ύφεσης), μέχρι το 2022, σε σταθερές τιμές του 2018 :

Με βάση τα στοιχεία, του, παραπάνω, πίνακα και με συνδυασμό τον ετήσιο πληθωρισμό, για τα έτη 2025, έως 2025, μπορούμε να υπολογίσουμε την εξέλιξη του ελληνικού ΑΕΠ, σε σταθερές τιμές του 2018. Έτσι έχουμε :

2023 : 189,326 (ΑΕΠ 2022) Χ (ρυθμός ανάπτυξης 2023) 2,3% = 4,354 δισεκατομμύρια ευρώ και συνολικό ΑΕΠ 193,680 δισεκατομμύρια ευρώ.

2024 : 193.680 (ΑΕΠ 2023) Χ (ρυθμός ανάπτυξης 2024) 2,1% = 4,067 δισεκατομμύρια ευρώ  και συνολικό ΑΕΠ 197,747 δισεκατομμύρια ευρώ.

2025 : 197.747 (ΑΕΠ 2024) X (ρυθμός ανάπτυξης 2025) 2,1% = 4,152 δισεκατομμύρια ευρώ και συνολικό ΑΕΠ  201,899 δισεκατομμύρια ευρώ.

Αυτή είναι η πραγματικότητα, που ζούμε και θα συνεχίσουμε - επί τα χείρω - να ζούμε.

Καλό κουράγιο (όπως μας είχε ευχηθεί, μετά την ελληνική κρατική χρεωκοπία του Απριλίου 2010, επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ, ο, τότε, επίτροπος της “Εθρωπαικης Ένωσης” Oli Rehn)…