7/2026. Τα χάλια της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. (Ανασκόπηση της ελληνικής πραγματικότητας, τουλάχιστον, από την κρατική και οικονομική χρεωκοπία του Απριλίου 2010, μέχρι σήμερα και έως το μακρινό μέλλον, όσο η ελληνική κοινωνία δεν πορεύεται, στην αντίθετη κατεύθυνση, από την πεπατημένη ολέθρια πορεία).

Με την κατάσταση, την οποία, ως ελληνική κοινωνία, ζούμε, σήμερα και η οποία είναι οικτρή, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες, Τρίτη 7 Ιουλίου 2026, στο YouTube - το οποίο είναι απαραίτητο να παρακολουθήσουν, με προσοχή, οι αναγνώστες -, όπως και στο σημερινό δημοσίευμα και κυρίως, το πώς φθάσαμε, σε αυτό το πολύ κακό σημείο, στο οποίο βρισκόμαστε.

Γι’ αυτόν τον λόγο, η περιγραφή, που κάνω, έχει δυο διαστάσεις, ήτοι την οικονομική και την πολιτική διάσταση της σημερινής κατάστασης, στην οποία έχει εγκλωβισθεί η ελληνική κοινωνία, ως απόρροια των δυσμενέστατων εξελίξεων, στην ελληνική οικονομία, οι οποίες , όμως, οφείλονται, στις πολιτικές επιλογές της εντόπιας οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας και ιδίως, στις στρατηγικές της αποφάσεις, οι οποίες οδήγησαν την κοινωνία μας, στα παρόντα αδιέξοδα και στην οικονομική καταστροφή, εντός της οποίας ουδέποτε πατήσαμε να βρισκόμαστε, ιδίως, μετά την ελληνική κρατική και οικονομική χρεωκοπία του Απριλίου 2010, παρά τα όσα η ελληνική πολιτικοοικονομική ελίτ διαδίδει και τα οποία στηρίζονται, σε δύο ψεύδη :

Α) ότι η χώρα έχει βγει, από τα Μνημόνια και ότι η οικονομική κρίση, στην οποία βρισκόταν, κατά την περίοδο 2010 - 2018, αποτελεί παρελθόν.

Β) ότι, από τότε, η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται, παρά τα όσα προβλήματα έχει και αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία, καθώς τα Μνημόνια, τα οποία ήσαν αναγκαία, καθώς δεν υπήρχε άλλη επιλογή, πέραν αυτών, έσωσαν την χώρα, από την καταστροφή.

Εννοείται ότι όλα αυτά είναι μπούρδες, αλλά αυτό χρειάζεται να αποδειχθεί. Και αυτήν την απόδειξη, έρχονται και το αρχικό βίντεο και το παρόν δημοσίευμα, να περιγράψουν.

Ας δούμε τα πραγματικά στοιχεία λοιπόν, έτσι, όπως καταγράφονται, στου δύο, παραπάνω, πίνακες :

Όπως μας δείχνει ο πρώτος πίνακας, που είναι χαρακτηριστικός, για την δυσμενέστατη κατάσταση, στην οποία είναι εγκλωβισμένη η ελληνική οικονομία, το 2025, μόλις έχει ξεπεράσει, ποσόν αφορά το μέγεθος του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της, μετρούμενο, σε Μονάδες Ισοδυναμίας των Αγοραστικών Δυνάμεων (ΡΡΡ - Parchasing Power Parity), τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ, σε σταθερές τιμές του 2015, όταν, το 2008, το αντίστοιχο ελληνικό ΑΕΠ, μετρούμενο, πάντα, σε σταθερές τιμές του 2015, πλησίαζε τα 249 δισεκατομμύρια ευρώ, γεγονός, το οποίο αποδεικνύει ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται, σε μια αέναη και βαρύτατη οικονομική κρίση και φυσικά, ότι η ελληνική κοινωνία παραμένει να βρίσκεται, βαθιά, μέσα, στον γκρεμό, στον οποίο την έριξαν το ΔΝΤ (αρχικά, έως το 2015) και οι ευρωθεσμικοί δανειστές - η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Commission και ο Μηχανισμός Νομισματικής Σταθερότητας (Monetary Stability Mechanism, ESM) και η εντόπια πολιτικοοικονομική ολιγαρχία, από την αρχή της ελληνικής κρατικής και οικονομικής χρεωκοπίας και των Μνημονίων, τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2010.

Η ελληνική οικονομία, λοιπόν, υπέστη μια βαρύτατη ανήκεστη βλάβη, η οποία συνεχίζεται και διαιωνίζεται, όπως δείχνει ο δεύτερος, παραπάνω, πίνακας, καθώς, το 2008, το πραγματικό ελληνικό ΑΕΠ έφθανε, περίπου, στα 110%, έως το 105% του μέσου ΑΕΠ των οικονομιών της λεγόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να καταβαραθρωθεί, στην συνέχεια και τώρα, το πραγματικό ελληνικό ΑΕΠ να αντιπροσωπεύει, μόλις, το 68% του μέσου ΑΕΠ της λεγόμενης Ε.Ε.

Τι πήγε στραβά;

Στραβά, πήγαν οι στρατηγικές επιλογές της εντόπιας πολιτικοοικονομικής ελίτ, οι οποίες ήσαν πολύ καλές, για τα μέλη της (όχι, προφανώς, σε όλα τα μέλη της και όχι, στον ίδιο βαθμό), καθώς η εντόπια ελίτ πέτυχε να πραγματοποιήσει τον παλαιό της στόχο, δηλαδή να μπορεί, με την ένταξη της Ελλάδας, στην ευρωζώνη, την 1/1/2002 και την κατάργηση της δραχμής και οποιωνδήποτε, περιορισμών, στην εξαγωγή συναλλάγματος, με την αντικατάσταση της δραχμής, από το πολυεθνικό ευρώ, να εξαγάγει τα κεφάλαιά της, ανεξέλεγκτα, σε επικερδείς τόπους, στο εξωτερικό.

Αυτός ήταν ο κεντρικός στόχος της εντόπιας ολιγαρχίας και αυτός ο στόχος επετεύχθη, με την είσοδο της ελληνικής οικονομίας, στην ευρωζώνη, με αποτέλεσμα την έλευση της αφανούς ελληνικής οικονομικής χρεωκοπίας, ήδη, από την 1/1/2002, καθώς το ευρώ ήταν και παραμένει ένα ακριβό σκληρό νόμισμα, για την ελληνική παραγωγή, ενώ, παράλληλα, το ελληνικό δημόσιο χρέος, το οποίο, μετατράπηκε, από, κατά 85% δραχμικό χρέος, σε ένα χρέος, σε ευρώ, το οποίο λειτουργεί, ως ξένο συνάλλαγμα και ως εκ τούτου, το ελληνικό δημόσιο, χρέος (427 δισεκατομμύρια ευρώ, τώρα) και το ελληνικό εξωτερικό χρέος (πάνω, από τα 700 δισεκατομμύρια ευρώ, τώρα) κατέστησαν αδύνατο να εξυπηρετηθούν, αν και αυτό κουκουλώθηκε, κατά την περίοδο 2002 - 2009, για να έλθει, στην επιφάνεια, αυτή η αφανής ελληνική χρεωκοπία, μετά την χρηματοπιστωτική κρίση, στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, με την κατάρρευση της αμερικανικής κτηματαγοράς και την διασπορά της κρίσης αυτής, στην παγκόσμια οικονομία, η οποία υπέστη μια βαθύτατη οικονομική ύφεση, ήδη, από το 2009 και οδήγησε, εξ αιτίας των κυβερνήσεων της Γερμανίας και της Γαλλίας, όπως και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην ελληνική χρεωκοπία του Απριλίου του 2010, η οποία, όπως γίνεται αντιληπτό, συνεχίζεται, ακάθεκτη, ανεξάρτητα, από τις κυβερνήσεις της περιόδου 2010 - 2026, που ακολούθησαν, με αρχή την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και τις κυβερνήσεις των σαμαροβενιζέλων, του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, έως την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, σήμερα.

Αυτή η σκληρή πραγματικότητα είναι, που οδήγησε την ελληνική κοινωνία, στην μαζική αποχή, από την εκλογική διαδικασία, ήδη, από τις βουλευτικές εκλογές της 4/10/2009, οι οποίες, όμως, παρά ταύτα, συγκρινόμενες, με τις βουλευτικές εκλογές, που ακολούθησαν, έως, το 2023, φαίνονται ότι κρατούν τα σκήπτρα, ως προς την συμμετοχή του εκλογικού σώματος, σε όλες τις επόμενες.

Ας δούμε τα ποσοστά συμμετοχής των ψηφοφόρων, σε όλες τις βουλευτικές εκλογές, από την 7/3/2004, έως την 25/6/2023 και έτσι γίνεται κατανοητό το τί έχει συμβεί, στο εκλογικό σώμα και ευρύτερα, στην ελληνική κοινωνία :

Βουλευτικές Εκλογές 7/3/2004 : 7.573.368 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 76,50%.

Βουλευτικές Εκλογές 16/9/2007 : 7.356.294 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 74,15%.

Βουλευτικές Εκλογές 4/10/2009 : 7.044.608 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 70,95%.

Βουλευτικές Εκλογές 5/6/2012 : 6.476.751 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 65,10%

Βουλευτικές Εκλογές 17/6/2012 : 6.217.000 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 62,47%.

Βουλευτικές Εκλογές 25/1/2015 : 6.330.356 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 63,62%

Βουλευτικές Εκλογές 20/9/2015 : 5.567.930 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 56,16%.

Βουλευτικές Εκλογές 7/7/2019 : 5.769.644 ψήφοι, ποσοστό 57,78%.

Βουλευτικές Εκλογές 21/5/2023 : 6.061.040 ψήφοι, ποσοστό 61,10%.

Βουλευτικές Εκλογές 25/6/2023 : 5.273.699 ψήφοι, ποσοστό συμμετοχής 53,74%.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, όσον αφορά την στάση της ελληνικής κοινωνίας, αυτές τις δεκαετίες που πέρασαν, από τις βουλευτικές εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004, μέχρι σήμερα. 

Δεν χρειάζεται να προχωρήσω περισσότερο, στην ανάλυση των πολιτικών δεδομένων, που είναι πασιφανή, από τα παρατιθέμενα στοιχεία. Είναι κουραστικό και γι’ αυτόν τον λόγο, το αποφεύγω. 

Αλλά επαναλαμβάνω, για μία ακόμη φορά, ότι είναι, απολύτως, απαραίτητο οι αναγνώστες να παρακολουθήσουν το αρχικό βίντεο, που έχω αναρτήσει, στο σημερινό δημοσίευμα, προκειμένου να έχουν μια πληρέστερη εικόνα, γύρω από όσα συμβαίνουν και για τα αδιέξοδα, στα οποία βρίσκεται η ελληνική κοινωνία, η οποία είναι απαραίτητο να αλλάξει την πορεία της χώρας, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται αυτό.

Πρέπει, δηλαδή, να ανατραπούν οι στρατηγικές επιλογές, στις οποίες προέβη η εντόπια ολιγαρχία, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι, σε πρώτη φάση, η Ελλάδα πρέπει να εξέλθει από την ευρωζώνη και σε μια δεύτερη φάση, να διαμορφωθεί μια συμφωνία, για τις εμπορικές σχέσεις της Ελλάδας και της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, με δεδομένο το γεγονός ότι, σε ένα βάθος χρόνου, η Ελλάδα πρέπει  να εξετάσει την έξοδό της, από την αυτοαποκαλούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όλα τα υπόλοιπα είναι άνευ σημασίας και λόγια του αέρα.