Ο, σε προχωρημένη γαγγραινώδη κατάσταση, ευρισκόμενος ΣΥΡΙΖΑ πέρασε, στα χέρια των Παύλου Πολάκη - Νίκου Παπά - Ρένας Δούρου, καθώς ο “εισοδισμός” των φίλων του επίδοξου “Kaiser” (“αυτοκράτορα”) της ελληνικής αριστεράς Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επιδίωκε να τον αδρανοποιήσει, εκλογικά, απέτυχε, αλλά οι ελπίδες ανάταξης του κόμματος αυτού, προκειμένου να επιβιώσει είναι μηδαμινές, έως ελάχιστες και αυτές, μόνον, εάν ηγηθεί ο Κρητικός πολιτικός.

 

Με την προχωρημένη γαγγραινώδη κατάσταση, στην οποία έχει περιπέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ασχολούμαι, στο σημερινό δημοσίευμα, όπως και στο, παραπάνω, βίντεο, που έχω ανεβάσει, στο YouTube, προχθές 15/7/2026 και το οποίο οι αναγνώστες είναι πολύ χρήσιμο να το παρακολουθήσουν, καθὼς υποτίθεται ότι το κόμμα αυτό θα φθάσει σε ένα κάποιο (ασταθές) επίπεδο ισορροπίας, αφού η “εισοδιστική” απελθούσα ηγετική ομάδα, υπό τον παραιτηθέντα πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Φάμελλο, που λειτούργησε, όλον αυτόν τον καιρό, ως δούρειος ίππος του αυτονομιζόμενου, ως “Kaiser” - του “αυτοκράτορα” - της ελληνικής μη κομμουνιστικής Αριστεράς Αλέξη Τσίπρα και της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, με αποκορύφωμα την απόφαση της 9ης Ιουνίου 2025, που έλαβε η, τότε, πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος να μην κατεβάσει αντιπαραθετικά ψηφοδέλτια, απέναντι, στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, τελικά, κατέληξε, στην απόφαση να αποχωρήσει, σταδιακά, εντός των τρεχουσών ημερών, από τον ΣΥΡΙΖΑ και να αφήσει το κόμμα αυτό, στα χέρια της «τρόικας» της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, δηλαδή, στον Νίκο Παπά, τον Παύλο Πολάκη και την Ρένα Δούρου και όσους μείνουν, στον τωρινό συρρικνούμενο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με αυτήν την νέα ηγετική τριάδα, η οποία, όμως, δεν είναι ομογενοποιημένη.

Αυτή η αλλαγή της στάσης της ευρείας ομάδας των “εισοδιστών” είναι προφανές ότι σχετίζεται, με την, εντελώς, πρόσφατη απόφαση του Αλέξη Τσίπρα και του επιτελείου του, οι οποίοι εκτίμησαν ότι η παράταση της παραμονής αυτής της τσιπρικής παράταξης, εντός του ΣΥΡΙΖΑ και οι προσπάθειες, που αυτή καταβάλει, για την διάλυση του, εν λόγω, κόμματος και την απορρόφησή του, από την ΕΛΑΣ, δημιουργεί, σε ένα αξιόλογο τμήμα των ψηφοφόρων της μη κομμουνιστικής αριστεράς, δυσμενείς εντυπώσεις, σε βάρος του Αλέξη Τσίπρα, προσωπικά, κάτι που, τελικά, φαίνεται ότι αποτελεί ένα κόστος, μεγαλύτερο του επιδιωκόμενου οφέλους, γεγονός, το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας, φυσικά, θέλει να αποφύγει να το αναλάβει και για τον λόγο αυτόν, άλλαξε η μεσοπρόθεσμη πολιτική του επιλογή της απορρόφησης του ΣΥΡΙΖΑ, από την ΕΛΑΣ, κρίνοντας ότι το κόμμα αυτό, που ανέδειξε τον Αλέξη Τσίπρα ως πρόεδρό του και ως πρωθυπουργό, τελικά, πρέπει να εγκαταλειφθεί, στα χέρια της «τρόικας».

Ψυχρά, μιλώντας, ο Αλέξης Τσίπρας, πολιτικά, πράττει, ορθολογικά, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τον μεγάλο κίνδυνο, πέραν των πολλών αποχωρήσεων, από το στελεχιακό δυναμικό και από την κοινοβουλευτική ομάδα του, να υποστεί μια νέα διχοστασία, λόγω της αντιπαράθεσης του Παύλου Πολάκη, με την Ρένα Δούρου, ως προς το ποιος θα αναλάβει την ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας και την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι, που θα κριθεί, εντός των προσεχών ολίγων ημερών.

Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί, πολιτικά, οργανωτικά και κοινωνικά, ανήκεστη βλάβη και ως εκ τούτου, οι ελπίδες του, για πολιτική και ιδίως, κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, μετά τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, όταν και όποτε τις προκηρύξει ο πρωθυπουργός, είναι από μηδενικές, ή μηδαμινές, έως ελάχιστες.

Η μόνη απειροελάχιστη περίπτωση, για μια οριακή πολιτική και κοινοβουλευτική σωτηρία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η ανάληψη του πρώτου ρόλου, στην ηγεσία του κόμματος αυτού, από τον Παύλο Πολάκη. Όλα τα υπόλοιπα, που συμβαίνουν, στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι, απλώς, συνταγές αυτοχειρίας. 

Και φυσικά, η παρούσα και εξελισσόμενη καταστροφή του κόμματος αυτού είναι μια εξέλιξη, που, για μένα και για την μεγίστη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, καθώς και της ελληνικής κοινωνίας, αποτελεί την αυτοδίκαιη τιμωρία του ΣΥΡΙΖΑ, για τα εγκληματικά πεπραγμένα του, από το μακρινό 2012, έως το 2015 και το 2023, αλλά και έως σήμερα.

Όμως, ενώ ο υφιστάμενος ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται, ενώπιον της ανυπαρξίας, στην πραγματικότητα, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να τον αναγεννήσει, μέσω της ΕΛΑΣ, δηλαδή του νέου κόμματος του “Kaiser” της ελληνικής μη κομμουνιστικής Αριστεράς.

Αυτό, που αξίζει, πάντως, να σημειωθεί είναι το γεγονός ότι, στις 401 υπογραφές, που ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε, για την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (της ΕΛΑΣ), είναι και η υπογραφή του Φώτιου Παπαγεωργίου - της πραγματικής ΕΛΑΣ, δηλαδή της Ελληνικής Αστυνομίας -, που είναι συνταξιούχος αστυνομικός, και τέως, Υποδιοικητής της "Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας", ο οποίος, μαζί με τον παλαιό και πλέον, θανόντα σταλινικό εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη (ο οποίος πρωταγωνίστησε, το 2010-2011, και στην υπόθεση, με το “χαμένο” στικάκι, με την “λίστα Lagarde”), ανέκρινε τον πολυτραυματία Σάββα Ξηρό ενώ, τότε (το καλοκαίρι του 2002) ήταν ημιθανής, ο οποίος είναι, τώρα, επικεφαλής της φρουράς και δεξί χέρι του ολιγάρχη Δημήτρη Μελισσανίδη και μέλος των 400 προσώπων, που συγκροτούν το διορισμένο Πολιτικό Συμβούλιο της ΕΛΑΣ (όχι της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα).

Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, όσον αφορά τον Αλέξη Τσίπρα.

Το τί θα επιτύχει, θα το δούμε. Αν, δηλαδή, καταφέρει να μαζέψει έναν αριθμό ψήφων ίσο, ή μεγαλύτερο, από τις 930.013 ψήφους, που έλαβε, ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023…