Τί πρέπει να γίνει, με το Ισραήλ, που αποτελεί την ρίζα όλων των προβλημάτων, στην Μέση Ανατολή; Mε δεδομένη την βαρύτατη ιστορική και ηθική ευθύνη του γερμανικού κράτους, για τον ξεριζωμό και την γενοκτονία των ευρωπαϊκών εβραϊκών κοινοτήτων, η ισραηλινή κοινωνία, πρέπει να μετεγκατασταθεί, σε ένα συμπαγές τμήμα της γερμανικής επικράτειας, ως ανεξάρτητη οντότητα.





Καθώς ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ, κατά των Περσών, βρίσκεται, στην 21η ημέρα της διεξαγωγής του, κλείνοντας 3 εβδομάδες, το ερώτημα, που πρέπει να απαντηθεί, είναι το τί πρέπει να γίνει, με το Ισραήλ - δηλαδή, ουσιαστικά, με την ισραηλινή κοινωνία -, καθώς η ύπαρξη του κράτους αυτού αποτελεί την “ρίζα του κακού”, στην Μέση Ανατολή και κινδυνεύει, από την αρχή της κακοποιητικής ίδρυσής του, το 1948, στα παλαιστινιακά εδάφη, με απόφαση του ΟΗΕ (δηλαδή των 5 μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, με πρωταγωνιστικό ρόλο της “Σοβιετικής Ένωσης” του Ιωσήφ Στάλιν και των ΗΠΑ του Harry Truman, με την Βρετανία του Clement Attlee, της οποίας η αυτοκρατορία κατέρρεε να παίζει έναν δευτερεύοντα ρόλο.

Την απάντηση, σε αυτό το ερώτημα, την επαναλαμβάνω, στο, παραπάνω, χθεσινό (19/3/2026) βίντεο, που ανάρτησα, στο κανάλι μου, στο YouTube, όπως και στο βίντεο, που έχω αναρτήσει, στο YouTube, στις 15/6/2025,  αλλά και στο άρθρο, που δημοσίευσα, σε αυτό, εδώ, το μπλογκ, στις 16/6/2025, με τίτλο : Η ισραηλινή κοινωνία δεν πρόκειται να επιβιώσει, στην Μέση Ανατολή. Θα αφανισθεί. Ασφαλής λύση είναι η οργανωμένη μεταφορά του ισραηλινού πληθυσμού, στην Γερμανία, σε μια αντίστοιχη εδαφική έκταση, με αυτή, που έχει, τώρα και η οποία ισούται, με την Πελοπόννησο (μιλάμε, δηλαδή, για 22.000 km²).



Η ισραηλινή κοινωνία, ακριβώς, επειδή όλες αυτές τις δεκαετίες, που έχει συγκροτηθεί και εξακολουθεί να επεκτείνεται, σε εδάφη, τα οποία της είναι ξένα, εκδιώκοντας και ξεριζώνοντας, με απίστευτη, σε χρονική διάρκεια και συγκροτημένη μεθοδικότητα, βία, την αραβόφωνη παλαιστινιακή κοινωνία, από την επεκτεινόμενη εδαφική επικράτεια του Ισραήλ, ως μια, στην μεγάλη της πλειονότητα, κοινωνία εποίκων, πρέπει να απομακρυνθεί, από την Μέση Ανατολή, καθώς, στην περιοχή αυτή, κινδυνεύει, διαρκώς, με αφανισμό. 




Ο, παραπάνω, πίνακας, τον οποίο έχω παρουσιάσει αρκετές φορές και αφορά την κατάσταση, από άποψη θρησκευτικών κοινοτήτων, από την εποχή του Ιησού του επιλεγόμενου, ως Χριστού, έως το 1947, λίγο πριν ληφθεί η τραγικά, εσφαλμένη απόφαση, για την εγκαθίδρυση του ισραηλινού κράτους, στα εδάφη της Παλαιστίνης, είναι, απολύτως, χαρακτηριστικός.

Ως εκ τούτου και με δεδομένη την βαρύτατη ιστορική και ηθική ευθύνη του γερμανικού κράτους, για τον ξεριζωμό και την γενοκτονία των ευρωπαϊκών εβραϊκών κοινοτήτων, που διέπραξε, πριν και κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πρέπει να παραχωρήσει και να αποξενωθεί, από ένα τμήμα της γερμανικής επικράτειας, ίσης έκτασης, με το σημερινό Ισραήλ, το οποίο έχει έκταση, σχεδόν ίση, με αυτήν της Πελοποννήσου, στο οποίο πρέπει να μετεγκατασταθεί η ισραηλινή κοινωνία, με τα δικά της θεσμικά όργανα, με πλήρη κατοχύρωση της εδαφικής επικράτειας, που θα παραχωρηθεί, στην ισραηλινή πλευρά, ως ισραηλινής.

Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι αυτή η λύση, που αφορά την μετεγκατάσταση της ισραηλινής κοινωνίας, στην Γερμανία, έτσι όπως την περιέγραψα και την περιγράφω, δεν βρίσκεται, καν, έστω και ως ιδέα, στο τραπέζι των αέναων συζητήσεων, που - δεκαετίες τώρα - διεξάγονται, με αποτέλεσμα τους διαρκείς πολέμους, στην Μέση Ανατολή.




Τα όσα συμβαίνουν, με τον σημερινό πόλεμο, που διεξάγουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το Ισραήλ κατά του Ιράν, είναι αποτέλεσμα αυτών των αδιεξόδων, που έχουν δημιουργηθεί και που πρόκειται να διαρκέσουν, καθιστώντας, άκρως, επισφαλή την παραμονή της ισραηλινής κοινωνίας, στα μεσανατολικά εδάφη.

Αυτή η σκληρή πραγματικότητα επιβάλλεται να γίνει αντιληπτή, καθώς στα μυαλά όλων, γίνεται κατανοητή, ως μια αλήθεια, την οποία δεν επιθυμεί, κυρίως, στην Δύση, όχι, μόνο, να την συζητήσει, αλλά, ούτε, καν, να διανοηθεί να διανοηθεί να προτείνει την έναρξη μιας τέτοιας συζήτησης.

Αυτό, όμως, είναι το κυρίαρχο πρόβλημα.

 Και αυτό πρέπει να συζητηθεί, στα σοβαρά, όσες δυσχέρειες και αν υπάρχουν· που, όπως είναι, απολύτως, φυσικό να υπάρχουν.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Ουκρανία βαδίζει, σε πολιτικοστρατιωτικό αδιέξοδο, καθώς ηττάται, από ένα μικρό και ανεπαρκές ρωσικό εκστρατευτικό σώμα. (Μάιος - Ιούνιος 2022 : Η συνθηκολόγηση είναι η μόνη λύση, αλλά)…

Ουκρανία : Ο, επί σειρά ετών, εμφανιζόμενος, ως “πολέμαρχος”, κατά του Κρεμλίνου και συμπεριφερόμενος, ως «ποντίκι, που βρυχάται», Emmanuel Macron τηλεφώνησε, ξαφνικά, στις 30-6-2025, στον Βλαντιμίρ Πούτιν αποδεχόμενος, εν τοις πράγμασι, την στρατηγική ήττα της Δύσης.

6ος - 5ος αιώνες πΧ. Τύρισσα. Πέλλα. 445 πΧ. Η χρυσή μάσκα του Θράκα βασιλιά Τήρη Α'. 1902. Βερολίνο. Ο Ιπποκράτης Παπαβασιλείου, ο Ξενοφών Στρατηγός και ο Ιωάννης Μεταξάς, 1917- Αθήνα. 1924-1957 Θεσσαλονίκη 1924-1941. “Ε.Σ.Σ.Δ.” H Ζόγια Κοσμοντέμιανσκαγια. 28-11-1944. Η ημερησία διαταγή του Enver Hoxha, για την εθνική επέτειο της Αλβανίας. 12-4-1945. Ο Harry S. Truman, γίνεται πρόεδρος των ΗΠΑ. 6-8-1945. Όταν η Χιροσίμα εξαφανίστηκε. 1947. Trøndelag, Νορβηγία. Η περίπτωση του Βασίλι Ραμπόφσκι. 1949. Τασκένδη. Οι πρώτες ημέρες της πολιτικής προσφυγιάς. 1953. Η κατεστραμμένη, από τον σεισμό, Ζάκυνθος. 28-11-2025. Κίεβο. Ο κολλητός, προσωπάρχης του προέδρου Βολοντιμίρ Ζελένσκι, Αντρίι Γέρμακ, τέλος. 29-11-2025. «ΙΘΑΚΗ». Οι χοντρές ανιστόρητες μαλακίες του Αλέξη Τσίπρα και του Νίκου Μαραντζίδη, σχετικά, με την τραγωδία, στο Μάτι, στις 24/7/2018, το Μόσταρ … το «βραβείο Νίκου Νικηφορίδη» και το … Σεράγεβο και μετέπειτα (196).