29-3-2026. Ιράν, 30η ημέρα του πολέμου : Το σιιτικό καθεστώς συνεχίζει να αμύνεται και να αντεπιτίθεται, αλλά "it's too close, to call" και “too soon, to say”. («Blame game», μεταξύ Donald Trump - Βενιαμίν Νετανιάχου, μέσω του Αμερικανού αντιπροέδρου J.D. Vance, με την ηγεσία της Μοσάντ να “πληρώνει τα σπασμένα”).
Έτσι, οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν, την περασμένη Τρίτη, πολύ σημαντικά πλήγματα, κατά των βιομηχανικών εγκαταστάσεων της κατασκευάστριας όπλων Rafael Advanced Defense Systems, στην Χάιφα και της τεχνολογικής εταιρείας Israel Aerospace Industries, κοντά, στο αεροδρόμιο “Μπεν Γκουριόν”, όπως ανέφερε ο ιρανικός στρατός.
Όπως αναφέρεται, από τους Ιρανούς, η Israel Aerospace Industries (IAI) είναι ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές όπλων και η Rafael Industries, είναι ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά κέντρα ανάπτυξης αμυντικών τεχνολογιών, όσον αφορά τις τον σχεδιασμό και την παραγωγή προηγμένων συστημάτων, όπως τα αντιπυραυλικά συστήματα «Σιδερένιος Θολός» και «Σφενδόνη του Δαβίδ».
Στην πραγματικότητα αυτό, που συμβαίνει, είναι ότι ο Donald Trump έχει εγκλωβιστεί, μέσα, στην παγίδα των αποφάσεων, που ο ίδιος έλαβε και φυσικά, προσπαθεί, τώρα, με την βοήθεια του Αμερικανού αντιπροέδρου J.D. Vance, να απεγκλωβισθεί, καθώς, όπως έχει γίνει γνωστό, υπήρξε μια τηλεφωνική συνομιλία του J.D. Vance, με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, στην οποία υπήρξε ένταση, εξ αιτίας του γεγονότος ότι ο Αμερικανός αντιπρόεδρος επέρριψε την ευθύνη, για την απόφαση του Donald Trump να προχωρήσει, στην διεξαγωγή του πολέμου, κατά του Ιράν, επειδή τον παρέσυρε ο Βενιαμίν Νετανιάχου, στην πολεμική επιχείρηση, κατά του Ιράν, παρουσιάζοντας την, ως σύντομη και επιτυχή.
Από την δική του την πλευρά, ο Βενιαμίν Νετανιάχου επέρριψε τις ευθύνες, για την λήψη της απόφασης, για την έναρξη και την διεξαγωγή του πολέμου, κατά του Ιράν, στην ηγεσία της Μοσάντ, που λέει ότι τον παρέσυρε, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι ο πόλεμος, κατά του Ιράν, θα ήταν εύκολη υπόθεση, μετά τον αποκεφαλισμό της ηγεσίας του κράτους αυτού, η οποία θα επέφερε την κατάρρευση του υβριδικού σιιτικού θεοκρατικού καθεστώτος, μέσα από μια εξέγερση του ιρανικού λαού.
Εννοείται ότι όλα αυτά αποτελούν ένα “blame game”, ανάμεσα, στον Αμερικανό πρόεδρο και στον Ισραηλινό πρωθυπουργό, μέσω του Αμερικανού αντιπροέδρου J.D. Vance, με τελικό «θύμα» την ηγεσία της Μοσάντ η οποία, ουσιαστικά, καλείται «να πληρώσει τα σπασμένα».
Όμως, ούτε ο Donald Trump - παρά τις τεράστιες ιδιομορφίες, που προξενούνται, από την ναρκισσιστική συμπεριφορά του, ούτε ο Βενιαμίν Νετανιάχου, είναι τόσο ανόητοι, ώστε να παρασυρθούν, από τον οποιονδήποτε, ή από τους οποιοσδήποτε.
Έχουν πολυεπίπεδα επιτελεία, τα οποία συμβουλεύονται και ιδιαίτερα, όσον αφορά τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump, η αλήθεια είναι ότι, προφανώς, συμβουλεύτηκε την ομάδα, που τον περιστοιχίζει και φυσικά, πήρε τις αποφάσεις, οι οποίες, αν και σε τελική ανάλυση, είναι δικές του, όσον αφορά την διεξαγωγή του πολέμου, κατά του Ιράν.
Είναι πιθανό, βεβαίως, η πλειοψηφία των συμβούλων του Donald Trump να ήταν, τουλάχιστον, επιφυλακτική, για την διεξαγωγή αυτού του πολέμου, αλλά είναι σαφές ότι υπήρξε και μία μειοψηφία - πιθανότατα, όχι αμελητέα - μεταξύ των συμβούλων του, η οποία τον προέτρεψε στην απόφαση να πάρει την απόφαση να διεξαγάγει τον πόλεμο, παρά τις όποιες δυσχέρειες επρόκειτο να υπάρξουν και σίγουρα, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι ο Βενιαμίν Νετανιάχου, που τον παρέσυρε, στην λήψη αυτής της απόφασης.
Προφανώς, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός θα πίεσε τον Αμερικανό πρόεδρο, προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά δεν ήταν ο καθοριστικός παράγοντας που οδήγησε τον Donald Trump, στην απόφαση, για την διεξαγωγή του πολέμου, ακόμη και στην περίπτωση, που υποτίθεται ότι το Ισραήλ κρατάει «αιχμάλωτο» τον Αμερικανό πρόεδρο, εξ αιτίας της γνωστής υπόθεσης των παιδόφιλων κύκλων, με τον θανόντα πολυεκατομμυριούχο Εβραιοαμερικανό Jeffrey Edward Epstein, ο οποίος, όπως είναι γνωστό, πλέον, υπήρξε και πράκτορας της Μοσάντ.
Η ουσία, που αφορά τον πόλεμο, στον Περσικό κόλπο και στην Μέση Ανατολή, είναι ότι ο πόλεμος αυτός είναι, εξαιρετικά, επικίνδυνος όχι, απλώς, για οικονομικούς λόγους, που, πραγματικά, οδηγούν, σε μία οικονομική κρίση τεραστίων διαστάσεων, αλλά, κυρίως, επειδή είναι - έστω και ελάχιστα - δυνατόν να χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα, προκειμένου να καμφθεί η αντίσταση του Ιράν.
Από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής παρά τις σχετικές ενδείξεις, που έχουν γίνει, μέχρι τώρα, είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσουν ειδικά κτυπήματα πυρηνικά κτυπήματα, κατά του Ιράν, εξ;αιτίας του γεγονότος ότι έχουν το τεράστιο ηθικό βάρος του παρελθόντος, όταν, στις 6 και στις 9 Αυγούστου 1945, χρησιμοποίησαν δύο ατομικές βόμβες, στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι, προκειμένου να κάμψουν την ιαπωνική αντίσταση.
Αλλά υπάρχει και το σενάριο, το οποίο δεν είναι απίθανο να συμβεί, όσο και αν είναι, εξαιρετικά, περιορισμένη η πιθανότητά του, το οποίο, εάν πραγματοποιηθεί, θα σημάνει πυρηνική επίθεση του Ισραήλ, κατά ιρανικών στόχων, με την κρυφή συμφωνία, η την ανοχή του Donald Trump.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η ισραηλινή κυβέρνηση θα οδηγήσει την κοινωνία της, ενώπιον ενός κινδύνου αφανισμού της.
Το τί πρόκειται να συμβεί, μένει να το δούμε…


Σχόλια