23/3/2026. Μέση Ανατολή. Οι αραβικές μοναρχίες, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, το Ιράν και η Κίνα. Μια επισκόπηση της προϊστορίας και των δυσχερέστατων καταστάσεων του συνεχιζόμενου πολέμου, που βρίσκεται, στην 24η ημέρα του και οι απειλές, για πυρηνικά πλήγματα.

 

Με μια ανασκόπηση του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ, κατά του Ιράν, που έχει ξεπεράσει τις τρεις εβδομάδες και βρίσκεται, στην 24η ημέρα της διεξαγωγής του, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, όπου ανέβασα, χθες, στο YouTube, που αξίζει να το παρακολουθήσει το αναγνωστικό κοινό και φυσικά, με το ίδιο θέμα, απασχολούμαι, στο σημερινό δημοσίευμα.

Όπως έχω, επανειλημμένως, αναφέρει, η Ουάσινγκτων, στην εποχή της προεδρίας του Donald Trump, προσπαθεί να επιβάλει την επιθυμία των ΗΠΑ να γίνουν και πάλι να επαναφέρουν την παγκόσμια  μονοκρατορία, την οποία κατείχαν, από το τέλος του 1991, με την αυτοδιάλυση της “Ε.Σ.Σ.Δ.”, έως το κρίσιμο έτος 2014, όταν έχασαν την πρωτοποριακή τους θέση, ως η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη, στον πλανήτη, από την “Λαϊκή Δημοκρατία” της Κίνας, η οποία, σε μεγέθη Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, μετρούμενα, σε μονάδες ισοδυναμίας των αγοραστικών δυνάμεων (PPP) έφθασε, στα 19,5 τρισεκατομμύρια δολάρια και ξεπέρασε, για πρώτη φορά, το ΑΕΠ των ΗΠΑ, που ήταν 17,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός, το οποίο είναι τεράστιας ιστορικής σημασίας, ενώ έκτοτε, η απόσταση, ανάμεσα, στα ΑΕΠ των δύο οικονομιών έχει διευρυνθεί, καθώς το κινεζικό ΑΕΠ, το 2025, έφθασε, στα 43,1 τρισεκατομμύρια δολάρια και το ΑΕΠ των ΗΠΑ, έφθασε, στα 31,8 τρισεκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας την Κίνα, ως μια πρωτοπόρο οικονομική υπερδύναμη, στην υφήλιο.

Αυτήν την σκληρή πραγματικότητα, η οποία οδηγεί την Κίνα, στο να καταστεί και μια πρωτοπόρα στρατιωτική υπερδύναμη, μέσα στην δεκαετία του 2030 (κατά την γνώμη μου, ενώ το Πεκίνο ορίζει, ως στόχο του, αυτό να συμβεί, στα τέλη της δεκαετίας του 2040), προσπαθεί να αναχαιτίσει και να αντιστρέψει το επιτελείο του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, με την διεξαγωγή του πολέμου, κατά του Ιράν, επιχειρώντας - μάταια, κατά την γνώμη μου - να αποκόψει την κινεζική οικονομία, από τις ενεργειακές της πηγές εφοδιασμού και να εξασθενήσει τους εμπορικούς δρόμους των κινεζικών εξαγωγών, καθώς, η κομμουνιστική Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος, στον πλανήτη.

Όμως, οι Ιρανοί έχουν μελετήσει, λεπτομερώς, τις ΗΠΑ, όλες αυτές τις δεκαετίες, που πέρασαν, μετά την ιρανική επανάσταση του 1979 και έχουν αναπτύξει μια συντονισμένη στρατηγική για να αποδυναμώσουν και να καταστρέψουν την επίθεση των ΗΠΑ, τηρώντας, με ακρίβεια, αυτήν την στρατηγική. 

Το Ισραήλ, βέβαια, είναι ένας, από τους σημαντικούς στόχους των Ιρανών, αλλά ο κύριος στόχος τους είναι οι αραβικές μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, που έχουν κρίσιμη σημασία για την Ουάσινγκτων, αφού, μετα τις πετρελαϊκές κρίσεις του 1973 και του 1979, η Ουάσινγκτων και οι μοναρχίες του Περσικού Κόλπου συναψαν ένα “σύμφωνο συμβίωσης”, με τις ΗΠΑ να δεσμεύονται να προστατεύσουν τις αραβικές δυναστείες της περιοχής και αυτές, μέσω του OPEC,  ως αντάλλαγμα, συμφώνησαν να αποτιμούν το πετρέλαιό τους, σε δολάρια· τα λεγόμενα πετροδολάρια.

Φυσικά, αυτή η συμβίωση δεν έμεινε, μόνο, στο οικονομικό πεδίο, αλλά προχώρησε και στην δημιουργία ενός μεγάλου πλέγματος αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων, στην Μέση Ανατολή με τις αραβικές μοναρχίες να δαπανούν τεράστια χρηματικά ποσά, στις ΗΠΑ, αγοράζοντας αμερικανικά όπλα και επενδύοντας μέρος των εσόδων τους από το πετρέλαιο, στην αμερικανική αγορά και στις δυτικές οικονομίες, που, συνολικά, διασώθηκαν, από οικονομικές κρίσεις.

Αυτός είναι ο ακριβός φόρος, που πληρώνουν οι μοναρχίες του Περσικού Κόλπου στις ΗΠΑ, για την ασφάλειά τους και στα πλαίσια αυτά, ο Donald Trump, το 2017, υπέγραψε μια συμφωνία 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με την Σαουδική Αραβία, για συστήματα αεράμυνας, πυραύλους και λοιπά οπλα, ενώ, πέρυσι, προέκυψε και μια νέα συμφωνία 140 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ήτοι την μεγαλύτερη συμφωνία όπλων, στην ιστορία των ΗΠΑ, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος, επίσης, ανακοίνωσε ότι οι οι αραβικές μοναρχίες θα διοχετεύσουν, πάνω από 2 τρισεκατομμύρια δολάρια, στην αμερικανική οικονομία.

Αλλά όλα αυτά αποτελούν μια χρηματιστική πυραμίδα, μια φούσκα, σαν αυτές αλβανικής φούσκας, το 1997 και της αντίστοιχης ελληνικής περίπτωσης, το 1999., καθώς βασίζεται, στις επενδύσεις των κρατών του Περσικού Κόλπου σε, για την χρηματοδότηση της αμερικανικής οικονομίας.

Τώρα, με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση, κατά της Περσίας, όπως ήταν φυσικό, αποδεικνύεται ότι η Ουάσινγκτων δεν είναι μπορεί να εκπληρώσει το κομμάτι της συμφωνίας, όσον αφορά την ασφάλεια των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου, καθώς το Ιράν βομβαρδίζει, με επιτυχία τις κρίσιμες εγκαταστάσεις τους (τερματικούς σταθμούς πετρελαίου, διυλιστήρια, εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, αεροδρόμια, φαραωνικά τουριστικά έργα, ενώ κινδυνεύουν, ακόμη και οι μονάδες αφαλάτωσης, στις αραβικές χώρες, που, αν και όταν καταστραφούν, τότε όλη η αραβική γη θα μετατρέπει, σε αυτό, που, στο παρελθόν  ήταν, δηλαδή, σε μια έρημο, η οποία, φυσικά, θα καταστεί ακατοίκητη, ενώ η Τεχεράνη έχει αποκλείσει και τα Στενά του Ορμούζ και έχει παραλύσει την ναυσιπλοΐα, προκαλώντας αβυσσαλέες καταστροφές, με τις αμερικανικές βάσεις, που υποτίθεται ότι προστατεύουν τις αραβικές μοναρχίες να είναι η βασική πηγή των κινδύνων, που τα καθεστώτα της περιοχής αντιμετωπίζουν και μάλιστα, αυτές οι βάσεις να έχουν καταστραφεί.

Έτσι, οι σεΐχηδες αντιμετωπίζουν, τώρα, μια, ακόμη πιο καταστροφική επιλογή, δηλαδή να αναγκάσουν τον Donald Trump να προχωρήσει, σε μια αυτοκτονική χερσαία επιχείρηση, κατά του Ιράν των 1.600.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και των 91.000.000 κατοίκων, το συντομότερο.

Βέβαια, υπάρχει και μια σωτήρια λύση, για τις αραβικές μοναρχίες. Δηλαδή να πιέσουν - και αυτό, παρασκηνιακά, έχουν αρχίσει να πράττουν -, αφόρητα, τον Αμερικανό πρόεδρο να τερματίσει τον πόλεμο, που αυτός εξαπέλυσε, κατά του Ιράν και με την δική τους επίνευση, καθώς, βλακωδώς, θεώρησαν, είτε ότι το ιρανικό καθεστώς θα καταρρεύσει, γρήγορα, είτε ότι δεν θα έβαζε τις χώρες τους, στο στόχαστρο, εάν η Τεχεράνη κατάφερνε να αντισταθεί.

Ο Donald Trump βρίσκεται, σε μια, εντελώς, οριακή κατάσταση και αν επιλέξει μια «νικηφόρα» αποχώρηση, από τον πόλεμο, πρέπει να το ανακοινώσει, μέσα, στις επόμενες εβδομάδες, καθώς όσο αργεί, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να αποχωρήσει, ενώ μια απομάκρυνση των ΗΠΑ, από τον πόλεμο, κατά του Ιράν, δεν είναι αποδεκτή, από την αμερικανική εβραϊκή κοινότητα και τους χριστιανούς ευαγγελιστές, που τον υποστηρίζουν, ούτε, φυσικά, από το Ισραήλ, το οποίο, στην περίπτωση αυτή, θα μείνει μόνο του να πολεμάει το Ιράν και όπως φαίνεται ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου προειδοποίησε τον Αμερικανό πρόεδρο ότι, στην περίπτωση της αποχώρησης των ΗΠΑ, από την διεξαγωγή του πολέμου, θα χρησιμοποιηθεί όλο το πολεμικό δυναμικό του Ισραήλ, το οποίο θα ενεργοποιήσει και το πυρηνικό του οπλοστάσιο, κατά του Ιράν, την ίδια στιγμή, που, μέσω μη επίσημων καναλιών το Πεκίνο έχει ενημερώσει την Ουάσινγκτων και το Τελ Αβίβ, ότι εάν το Ισραήλ χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, κατά του Ιράν, θα παύσει να υπάρχει.

Το τί πρόκειται να συμβεί, είναι κάτι, που θα το δούμε.