ΠΑΣΟΚ: Η ενδοκομματική κρίση δεν αφορά, απλώς, τον πρόεδρο του κόμματος, αλλά την εμμονική υπεράσπιση των καταστροφικών επιλογών του, από τον Απρίλιο του 2010, πoυ έφεραν την ελληνική κρατική και οικονομική χρεωκοπία.

 

Καθώς το ΠΑΣΟΚ οδεύει, προς το συνεδριό του και λέγεται ότι, στην χθεσινή ψηφοφορία, για την ανάδειξη των μελών, που θα συμμετάσχουν, σε αυτό, ο αριθμός των ψηφοφόρων ξεπέρασε τις 150.000, η καθήλωση του κόμματος αυτού, σε δημοσκοπικά ποσοστά της τάξεως του 10%, έως 13?%, ενώ, παράλληλα, ετοιμάζονται να εμφανισθούν στην ελληνική πολιτική ζωή, τα νέα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα, της Μαρίας Καρυστιανού και πιθανώς, του Αντώνη Σαμαρά, η διαγραφή του βουλευτή Αρκαδίας Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη, επαναφέρει, στο προσκήνιο, την συζήτηση, για τις αιτίες, που το κόμμα αυτό αδυνατεί, εδώ και χρόνια να εκμεταλλευθεί την σαρωτική πτώση του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει φθάσει και έχει ξεπεράσει την εκδήλωση του φαινομένου της διάλυσης, ύστερα από τις πολλαπλές διασπάσεις, που εξελίχθηκαν, ύστερα, από την εκλογική συντριβή του κόμματος - τότε - του Αλέξη Τσίπρα, στις διπλές βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2023.

Στο, παραπάνω, βίντεο, που ανάρτησα, χθες, στο κανάλι μου, στο YouTube, που αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου βίντεο της 23ης Αυγούστου 2025 και του ανάλογου άρθρου της επόμενης ημέρας, σε αυτό, εδώ, το μπλογκ, με τίτλο : 24/8/2025 Πού πάει το ΠΑ.ΣΟ.Κ; Ποιές είναι οι προοπτικές του; Οι δυσκολίες και τα παρόντα αδιέξοδα. (Η κρατική χρεωκοπία του Απριλίου του 2010 και τα Μνημόνια, που ακολούθησαν, δεν επιτρέπουν, στο ΠΑ.ΣΟ.Κ, να εκμεταλλευτεί την κοινωνική και εκλογική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ), αναφέρομαι, στην ρίζα των προβλημάτων, που σχετίζονται, με το επίμονο γεγονός, που κρατάει την κοινωνία, μακριά, από το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα με εχθρική στάση, απέναντί του.

Η ρίζα της κοινωνικής απαξίωσης του ΠΑΣΟΚ εντοπίζεται, στο απλούστατο, αλλά καίριο και καθοριστικό γεγονός, που έχει ενσωματωθεί, στην κοινωνική μνήμη και των παλαιότερων, αλλά, κυρίως, των νεώτερων γενεών, της ελληνικής κρατικής και οικονομικής χρεωκοπίας του Απριλίου του 2010 και των Μνημονίων της σαρωτικής εξελισσόμενης , τάχιστα, αλλά και διαρκούς λιτότητας, που οδήγησε, στην πτώση του ελληνικού ΑΕΠ, κατά 30% και στην αντίστοιχη κατάρρευση των εισοδημάτων του πληθυσμού της χώρας μας, με αφετηρία την κυβέρνηση του, τότε, πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και τις επόμενες κυβερνήσεις, στις οποίες το ΠΑΣΟΚ, συμμετείχε. 

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ, με την ελληνική κοινωνία, στην μεγίστη πλειοψηφία της δεν μένει, μόνον, εδώ, καθώς όλες οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ, από το 2010, μέχρι σήμερα, εξακολουθούν, εμμονικά, να επιμένουν να υπερασπίζονται αυτήν την καταστροφική, για την ελληνική κοινωνία πολιτική, χωρίς ίχνος μεταμέλειας και αυτοκριτικής, με αποτέλεσμα να αρνούνται να γεφυρώσουν το τεράστιο κοινωνικό χάσμα, που έχει προκύψει, από την περίοδο των μνημονίων και ως εκ τούτου, τα κεφαλαιώδη και ριζικά και προβλήματα, που πηγάζουν, από αυτήν την καταστροφική εφαρμοσμένη πολιτική του ΠΑΣΟΚ να κρύβονται, κάτω από το χαλί και να καθιστούν αδύνατη, κάθε απόπειρα προόδου. 

Φυσικά, η υπολογιζόμενη συμμετοχή των, άνω των 150.000 πολιτών, στην χθεσινή εσωκομματική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ, που διαφημίζεται, ως μεγάλη επιτυχία, από την Χαριλάου Τρικούπη και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, είναι μια παταγώδης αποτυχία, καθώς, στις εκλογές, για την ανάδειξη ηγεσίας, στο ΠΑΣΟΚ, πριν από 17 μήνες, περίπου, στον πρώτο γύρο της 6ης Οκτωβρίου 2024 συμμετείχαν 303.223 ψηφοφόροι και στον δεύτερο γύρο της 13ης Οκτωβρίου 2024, συμμετείχαν 213.781 ψηφοφόροι, γεγονός, που καταρρίπτει την παραμυθολογική αφήγηση της ηγεσίας και των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όπως και των κατεστημένων ΜΜΕ, για την “επιτυχία” της συμμετοχής των ψηφοφόρων, στην χθεσινή εσωκομματική διαδικασία.

Το ΠΑΣΟΚ, παρά την ανθεκτικότητά του, σε χαμηλά επίπεδα ψηφοφόρων, εξακολουθεί να  έχει κολλήσει, στα επίπεδα αυτά και η ρίζα αυτού του τεράστιου προβλήματος, που εξακολουθεί, εδώ και δεκαετίες, να αντιμετωπίζει, παρά την εκλογική και κοινωνική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται, στον ίδιο τον εαυτό της ηγετικής νομενκλατούρας του, στο σύνολό της.

Αυτό ήταν, είναι, παραμένει και πρόκειται να εξακολουθήσει να παραμένει το θεμελιακό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ, καθώς, συνολικά, το κόμμα αυτό είναι μια επιτελική ομάδα καταστροφέων της ελληνικής κοινωνίας, η οποία, στην μεγίστη πλειοψηφία της δεν ξεχνά, επειδή τα καταστροφικά αποτελέσματα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, εξακολουθούν να είναι παρόντα.

Είναι σκληρή η αλήθεια. Αλλά αυτή είναι αλήθεια…