18-6-2026. Παρά τα όσα λέγονται, η ελληνική πολιτική σκηνή παραμένει ρευστή και θολή, η Νέα Δημοκρατία ασθμαίνει, ενώ όλα τα σενάρια, πλην της αυτοδυναμίας, είναι ανοικτά.

 

Με τα πολιτικά πράγματα, στην χώρα μας, ασχολούμαι, στο παρόν δημοσίευμα, όπως και στο, παραπάνω, χθεσινό (17-6-2026) βίντεο, που έχω αναρτήσει, στο YouTube.

Παρά τα όσα λέγονται, με επίμονο, μονότονο και κουραστικό τρόπο, με σαφή, στόχο να επικρατήσει, στην κοινή γνώμη, η πεποίθηση ότι το αναδιατασσόμενο ελληνικό πολιτικό σκηνικό, σταθεροποιείται, στην πραγματικότητα, αυτό δεν συμβαίνει, διότι η κατάσταση, στο κομματικό τοπίο, εξακολουθεί να παραμένει θολή και ρευστή και θα παραμείνει, έτσι, μέχρι το ερχόμενο φθινόπωρο και την διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, όταν ο πρωθυπουργός αποφασίσει να τις προκηρύξει.

Αυτό συμβαίνει επειδή και τα λεγόμενα παλαιά κόμματα, αλλά και τα εμφανιζόμενα, ως νέα, δεν πείθουν την ελληνική κοινωνία, η οποία παραμένει να είναι επιφυλακτική, έναντι όλων τους, βασιζόμενη, στην πολύ κακή εμπειρία της όλα αυτά τα χρόνια, που έχουν περάσει, από την ελληνική κρατική και οικονομική χρεωκοπία του Απριλίου του 2010, την ίδια στιγμή, που και το κυβερνητικό κόμμα, η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη ασθμαίνει και εμφανίζει έντονα σημεία αποσυσπείρωσης των παραδοσιακών ψηφοφόρων της συντηρητικής παράταξης, ενώ επίκειται και η εμφάνιση του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος καθυστερεί την επίσημη παρουσίαση του κόμματος, επιβάλλοντας το μαρτύριο της σταγόνας, στην κυβέρνηση, με στόχο να σπάσει τα νεύρα και να επιτείνει την αβεβαιότητα, που επικρατεί, στην σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Όπως φαίνεται, λοιπόν, αυτή η κατάσταση πρόκειται να συνεχιστεί, μέχρι τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν αυτές διεξαχθούν και μάλιστα, το θολό τοπίο, στην ελληνική πολιτική σκηνή, πρόκειται να συνεχισθεί και μετά την διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, καθώς οι κομματικές ισορροπίες, στην ελληνική πολιτική σκηνή, πρόκειται να εμφανίσουν μια κατάσταση, η οποία θα απέχει, μακράν, από μια παγιωμένη μορφή ισορροπίας, καθώς το πολιτικό σκηνικό θα παραμείνει αβέβαιο, με κόμματα, τα οποία, λιγότερο, ή περισσότερο, τουλάχιστον, τα τέσσερα πρώτα, στην κατάταξη, θα είναι μεσαία, ή μικρομεσαία, από άποψη αριθμών ψήφων και ποσοστών, ενώ τα υπόλοιπα θα ανήκουν, στην κατηγορία των μικρών κομμάτων, χωρίς, όμως, να είναι γνωστά τα μεγέθη τους, καθώς και το πόσα, από αυτά, θα μπορέσουν να υπερβούν το όριο του 3% των ψήφων του εκλογικού σώματος - του οποίου και αυτού το αριθμητικό μέγεθος είναι άγνωστο, κάτι, που είναι πολύ σημαντικό - και θα εκπροσωπηθούν, στην επόμενη βουλή, κάτι, που είναι κρίσιμο, καθώς αυτό, που θα συμβεί, είναι ότι θα απαιτείται να σχηματισθεί μια κυβέρνηση συνασπισμού, τουλάχιστον, δύο, ή πιθανώς και περισσότερων των δύο κομμάτων. 

Μάλιστα, είναι πολύ πιθανό η κατάσταση, στον χώρο των τεσσάρων μεσαίων, ή μικρομεσαίων κομμάτων (Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Ελπίδα για την Δημοκρατία, ΕΛΑΣ) να είναι τέτοια, ώστε να μην επιχειρηθεί η προσφυγή, σε δεύτερες βουλευτικές εκλογές και η όποια κυβέρνηση σχηματισθεί να είναι επίφοβο κάποια στιγμή, πιθανώς και όχι, στο μακρινό μέλλον, μετά τον σχηματισμό της, να πέσει (ιδιαίτερα, εάν αυτή η κυβέρνηση δεν περιέχει την Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη και αποτελέσει ένα παρδαλό κυβερνητικό σχήμα “ειδικού σκοπού”, προκειμένου να οδηγήσει τον σημερινό πρωθυπουργό και διάφορα στελέχη της σημερινής κυβέρνηση, σε ποινικές διώξεις) και τότε, είτε να προκύψει μια νέα κυβερνητική συμμαχία, ανάμεσα, στα υπάρχοντα κόμματα, εντός του ελληνικού κοινοβουλίου, είτε να καταστεί αναγκαίο να γίνει μια νέα προσφυγή, στις κάλπες, χωρίς να μπορούμε, από τώρα, να προσδιορίσουμε το πότε, θα συμβεί αυτό· εάν συμβεί. 

Έτσι, αυτό, που καθίσταται απαραίτητο, είναι το να μην παρασυρόμαστε, από όσα παρουσιάζονται, στα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, στο ίντερνετ, γύρω από τις εξελίξεις της ελληνικής πολιτικής σκηνής, μέχρι την διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, καθώς όλα αυτά, αποτελούν έναν επικοινωνιακό μηχανισμό της εντόπιας πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας, ο οποίος είναι καθαρά προπαγανδιστικός, προκειμένου να διαμορφώσει την πολιτική κατάσταση της χώρας, με την διαρκή επιχείρηση επιβολής, στην κοινωνία, αυτής της κατάστασης, που επιθυμούν οι διάφορες μερίδες της ελληνικής ολιγαρχίας, που, φυσικά, εξυπηρετούν σκοπούς οι οποίοι είναι αλλότριοι, από τα συμφέροντα του μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, η οποία, πραγματικά, βρίσκεται, σε αδιέξοδο και είναι επιρρεπής, σε, διαφόρων τύπων, επιρροής, μέσα, στην γενικότερη σύγχυση, που την διακατέχει, εξαιτίας της διαρκούς πτώσης του βιοτικού επιπέδου της μεγάλης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. 

Αυτό είναι το γενικό συμπέρασμα, που βγαίνει, από την παρούσα κατάσταση, την οποίο περιγράφω, πολύ περισσότερο αναλυτικά, στο αρχικό βίντεο του παρόντος δημοσιεύματος, το οποίο βίντεο είναι χρήσιμο, για το αναγνωστικό κοινό, να το παρακολουθήσει με προσοχή.