Οι εξελίξεις, στον ρωσοουκρανικό πόλεμο (που, ουσιαστικά, είναι εμφύλιος πόλεμος) γίνονται δύσκολες, καθώς η Ρωσία επαναφέρει τις απειλές, κατά των ευρωπαϊκών κρατών του NATO, που προμηθεύουν, με δρόνους drones) το καθεστώς του Κιέβου, που πραγματοποιεί, με αυτά, κτυπήματα, βαθιά, εντός της ρωσικής επικράτειας, ενώ σαρώνεται, με ανηλεείς βομβαρδισμούς, η ουκρανική επικράτεια.

 

Με τον ρωσοουκρανικό πόλεμο, που, στην ουσία, αποτελεί έναν ιδιότυπο εμφύλιο πόλεμο, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (11/6/2026), στο YouTube, όπως και στο σημερινό δημοσίευμα.

Το Κρεμλίνο, επαναφέρει την απειλή ότι, εάν το ΝΑΤΟ δώσει στην Ουκρανία, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, η Βορειοατλαντική Συμμαχία θα βρεθεί, σε άμεσο πόλεμο, με την Ρωσία, κάτι, που Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν, επανειλημμένα, προειδοποιήσει, στο παρελθόν, ότι η προμήθεια πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, στο καθεστώς του Κιέβου, από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να κλιμακώσει τα πράγματα σε άμεση σύγκρουση ΝΑΤΟ-Ρωσίας, με την ρητή χρησιμοποίηση της απειλής, περί έναρξης του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι, εάν τα κράτη του ΝΑΤΟ επιτρέψουν στην Ουκρανία να χρησιμοποιεί πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για να πλήττει ρωσικά εδάφη, αυτό θα αταστησει σαφη «την άμεση συμμετοχή των κρατών του ΝΑΤΟ, στον πόλεμο στην Ουκρανία» και ότι αυτό «αλλάζει, σημαντικά, την ίδια την ουσία της σύγκρουσης».

Η Μόσχα έχει προειδοποιήσει ότι συστήματα μεγάλου βεληνεκούς όπως οι γερμανικής κατασκευής Taurus και των αμερικανικών Tomahawk, θα έκαναν τις χώρες του ΝΑΤΟ «άμεσους συμμετέχοντες στον πόλεμο», επειδή οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν μπορούν να τα χειρισθούν, παρά, μόνον, μετά από εκπαίδευση και με τα δυτικά δορυφορικά δεδομένα, τον προγραμματισμό πτήσης και την υποστήριξη της στοχοθεσίας και την υλοποίηση τησστοχοποίησης κ προειδοποιήσεις έγιναν και για τους αμερικανικούς πυραύλους Tomahawk.

Μετά την άδεια, που έδωσαν οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία, στο ουκρανικό καθεστώς, να χρησιμοποιεί τα όπλα τους εντός της ρωσικής επικράτειας, χωρίς, όμως, να έχουν δοθεί, στην Ουκρανία, τέτοιων οπλικών συστημάτων, η ηγεσία του Κρεμλίνου αναθεώρησε το ρωσικό πυρηνικό της δόγμα, το οποίο, πλέον, θεωρεί την επιθετικότητα, από ένα μη πυρηνικό κράτος, που υποστηρίζεται από πυρηνική δύναμη, ως κοινή επίθεση, ενώ ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει δηλώσει ότι η σύγκρουση έχει πάρει «παγκόσμιο χαρακτήρα». 

Έτσι, οι νατοϊκοί αναπροσάρμοσαν την τακτική τους και πλέον, προμηθεύουν τις ουκρανικές δυνάμεις, με υπερσύγχρονους δρόνους, που πλήττουν στόχους, βαθιά, εντός της ρωσικής επικράτειας, γεγονός, που οδηγεί την Μόσχα να επαναφέρει την απειλή, για κτυπήματα, στους τόπους κατασκευής αυτών των δρόνων, δηλαδή στην επικράτεια των κρατών του ευρωπαϊκού πυλώνα του ΝΑΤΟ.

Εν τω μεταξύ, οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν εντατικοποιήσει τους ανηλεείς βομβαρδισμούς, στο Κίεβο και σε ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια, σαρώνοντας, πολλαπλώς, τις ουκρανικές υποδομές και θα συνεχίσουν να το πράττουν, ενώ φέρετρα ταξιδεύουν, προς τις ΗΠΑ και τις ευρωπαϊκές χώρες, σύμφωνα, με τα στοιχεία, που συλλέγονται, από τα, έως τώρα, συντριπτικά πλήγματα στο Κιέβο, με χαρακτηριστική την περίπτωση των καταστροφών, που πραγματοποίησε ο υπερηχητικός πύραυλος Τσίρκον (Циркон), πλήττοντας ένα υποτιθέμενο, ως ασφαλές, καταφύγιο των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών, με την εξάλειψη 30, από  υψηλόβαθμα στελέχη και μαζί, με αυτούς και 7 Αμερικανούς συντονιστές και σύμβουλους της CIA. 

Ακόμη, σε πρόσφατη επίθεση, στα καταφύγια της Υπηρεσίας Ασφαλείας Ουκρανίας, στο Λβωφ, στην δυτική Ουκρανία σκοτώθηκαν, περίπου, 100 Ουκρανοί μαζί με αλλοδαπούς αξιωματικούς και αυτού του είδους οι δραστηριότητες των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, καθώς  και η αργή, σε ρυθμούς χελώνας, στο ευρύ μέτωπο του πολέμου, προέλαση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, οδήγησε τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν να απευθύνει, στην ρωσική στρατιωτική ηγεσία την προτροπή “Δουλέψτε αδέρφια, δουλέψτε” (Работаете братья, работаете).

Η αλήθεια είναι ότι η Ρωσία πολεμάει, με την πιο σύγχρονη πολεμική μηχανή της Δύσης και οι τσεκιστές του Κρεμλίνου θέλουν να διεκπεραιώσουν αυτόν τον πόλεμο, με συμβατικά όπλα, με αποτέλεσμα τις μεγάλες απώλειες, σε ανθρώπινο δυναμικό, τα αναπόφευκτα πλήγματα που υφίσταται, πλην όμως, έχει πραγματοποιήσει επιτεύγματα, παρά το γεγονός ότι το ρωσικό στρατιωτικό σώμα παραμένει να είναι, ανεπαρκώς, στελεχομένο, αν και βέβαια, δεν βρίσκεται, από πλευράς συγκριτικών μεγεθών, στα τραγικά επίπεδα, στα οποία ήταν, όταν ξεκίνησε η ρωσική στρατιωτική εισβολή, στην Ουκρανία, στις 24/2/2022.

Το χειρότερο όλων είναι ότι, ενώ το Κρεμλίνο δεν θέλει να χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα, στο μέτωπο, τελικά, αυτή η επιλογή της χρήσης αυτών των όπλων δεν αποκλείεται να προκύψει, στην συνέχεια του πολέμου, καθώς η ρωσική ηγεσία δέχεται πιέσεις, όχι, µόνον, από την ρωσική κοινωνία να να τελειώσει, γρήγορα, αυτόν τον πόλεμο, αλλά οι πιέσεις, που δέχεται, προέρχονται και μέσα, από τις τάξεις της ρωσικής ολιγαρχικής ελίτ, που διοικεί την Ρωσία - και εδώ δεν γίνεται λόγος για την οικονομική ολιγαρχία της χώρας, που έχει περιθωριοποιηθεί -, αλλά είναι και η στρατιωτική και πολιτική ελίτ (τουλάχιστον, ένα σημαντικό τμήμα της), που πιέζει τον Βλαντιμίρ Πούτιν να προβεί, στην χρησιμοποίηση τακτικών πυρηνικών όπλων, στον ρωσοουκρανικό πόλεμο, προκειμένου να οδηγήσει την ουκρανική ηγεσία να σταματήσει να αντιστέκεται και να διαφύγει, στο εξωτερικό, καθώς θα είναι υποχρεωμένη να συνθηκολογήσει και να παραδώσει την χώρα, στην Μόσχα. 

Αυτή είναι η κατάσταση, σήμερα, στον ρωσοουκρανικό πόλεμο και με τις παρούσες ισορροπίες στα πεδία των μαχών, όπως φαίνεται, ο πόλεμος θα τελειώσει, κάπου, στο τέλος του 2027, ίσως και στις αρχές του 2028, ενώ, ακόμη, οι πραγματικοί στόχοι της ρωσικής ηγεσίας παραμένουν αδιευκρίνιστοι, καθώς, όπως φαίνεται, αυτό που επιδιώκει είναι, πέρα από την απόσπαση των εδαφών που έχει, ως στόχο, η ρωσική ηγεσία αυτό, που επιθυμεί, είναι και η δημιουργία ενός φιλορωσικού καθεστώτος, στην εναπομείνασα Ουκρανία, εάν δεχθούμε ότι οι τσακιστές του Κρεμλίνου επιθυμούν την ύπαρξη ενός κράτους-δορυφόρου της Ρωσίας, στην Ουκρανία. Αυτό, άλλωστε, είναι, κάτι που πρέπει να περιμένουμε να το δούμε, στην πράξη, όταν ο πόλεμος θα φθάσει, στην λήξη του. 

Αυτά επί του παρόντος.